Μνημειώδες -πλέον- παράδειγμα στρατευμένης δημοσιογραφίας είναι οι ρεπόρτερ του μπασκετικού Γαύρου ειδικά αυτοί που αρθρογραφούν στο www.to10.gr. Από τη μια ο Γ. Κογκαλίδης για άλλη μια φορά ότι η Α1 χωρίς την ασπρο-κόκκινη ομάδα του την έχει «πατήσει». Για την ακρίβεια ΟΛΕΣ οι υπόλοιπες ομάδες την «πάτησαν» αφού η ομάδα των Αφων Αγγελόπουλων πέρυσι τέτοια εποχή ήταν απελπιστικά μόνη. Μπορεί φέτος (μέχρι την διακοπή) να μην επήλθε η οικονομική καταστροφή που είχε προβλέψει (εξ’ αιτίας της αποχώρησης της ομάδας του) αλλά του χρόνου… Ο Γιώργος θα είχε κάποιο δίκιο αν τα φετινά Έσοδα της Α2 (αλήθεια υπάρχουν;) ήταν αισθητά αυξημένα εξ’ αιτίας των ασπρο-κόκκινων. Το ενδιαφέρον, όμως, για την Α2 δεν αυξήθηκε.
Σύμφωνα με τον Κογκαλίδη οι χορηγοί δηλώνουν στον ΕΣΑΚΕ ότι θέλουν πίσω τον Γαύρο. Λογικό και θεμιτό θα έλεγα, αν… Το ζήτημα αυτό έχει δύο παραμέτρους:
- Η μια αφορά τις προθέσεις του Γαύρου να επιστρέψει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
- Η δεύτερη αφορά τα διδάγματα (που δεν φαίνεται να πήρε) της Διοίκησης-Ιδιοκτησίας από την αποτυχημένη «επανάσταση» που επιχείρησαν.
Όσον αφορά τις προθέσεις των Αγγελόπουλων πιθανόν ούτε και οι ίδιοι να έχουν αποφασίσει. Όχι, γιατί δεν θα ήθελαν να επιστρέψουν και να αναθερμάνουν την κόντρα με τους πράσινους (άλλωστε οι κόντρες «θρέφουν» τις ομάδες). Ο λόγος για τον οποίο δεν δημοσιοποιούν (όπως και τους Ισολογισμούς τους) την απόφαση τους είναι επειδή θέλουν πρώτα να δουν προς τα που πάνε τα πράγματα. Τόσο στην Ομοσπονδία όσο και στην Α1 (αναδιάρθρωση). Όταν θα δουν που «κάθεται η μπίλια», τότε θα πάρουν την απόφαση που θα τους δώσει το μεγαλύτερο «επικοινωνιακό» κέρδος. Γιατί το μόνο που ξέρουν τα τελευταία χρόνια να κάνουν είναι η «επικοινωνία».
Αν λάβουμε υπόψη τα δημοσιεύματα των «γιουσουφιών» τότε -και εξ’ αιτίας και της φετινής περίεργης χρονιάς- οι Αγγελόπουλοι δεν έχουν πάρει ακόμα το μάθημα τους. Λογικό, μιας και το 13-1 ήταν (και συνεχίζει να είναι) πολύ βαρύ για να χωνευτεί. Από την άλλη αυτό το 13-1 ήταν «ταφόπλακα» όχι για την Α1 αλλά για την στρατηγική τους (είχαν;). Η αυτο-απομόνωση στην οποία μέσω της στρατηγικής τους μπήκαν ήταν από μόνη της τραγική. Γιατί κατάφεραν ν’ απομονωθούν ακόμα και από ομάδες που πριν την ψηφοφορία φαίνονταν να είναι «πολύ κοντά» τους. Ωστόσο, από τα γραφόμενα του Κογκαλίδη αποδεικνύεται πως οι Γαύροι ΔΕΝ είναι ακόμη έτοιμοι να επιστρέψουν. Γιατί, όσο έχουν τα ίδια με πέρυσι μυαλά το μόνο που θα καταφέρουν θα είναι να ανασυστήσουν τα ίδια προβλήματα και αδιέξοδα.
Στο κάτω-κάτω το πρόβλημα της Α1 δεν ήταν η γηραιά Διοίκηση της Ε.Ο.Κ., αλλά ο δημόσιος «επικοινωνιακός αυνανισμός» των ιδιοκτητών του Γαύρου και του Π.Α.Ο. Παρά τη λαοφιλία τους το άθλημα ΔΕΝ χρειάζεται αυτές τις δύο ομάδες περισσότερο απ’ όσο άλλες ιστορικές ομάδες οι οποίες το υπηρέτησαν από την αρχή και το καλλιέργησαν για χρόνια. Για την ακρίβεια το άθλημα ΔΕΝ χρειάζεται τους κόκκινους και τους πράσινους όσο αυτοί παραμένουν στα χέρια των Αγγελόπουλων και του Γιαννακόπουλου. Με άλλες Διοικήσεις-Ιδιοκτησίες (και άρα «μυαλά») και οι δυο ομάδες έχουν την θέση τους στην Α1. Όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα δεν ξέρω πόσος χρόνος θ’ απαιτηθεί για να συνυπάρξουν οι δυό τους.
Χθες ο Γ. Ελευθερίου με σύντομο κείμενο του επιχειρηματολόγησε τόσο σχετικά με την πιθανότητα επιστροφής στην Α1 όσο και για την Ευρωλίγκα. Στο «μέτωπο της Ευρωλίγκα» ανακάλυψε «ρεύμα» από ομάδες που όπως και η δική του δίνουν βάρος στην Ευρωλίγκα και όχι τα Πρωταθλήματα τους. Δεν μας γράφει όμως πόσες απ’ αυτές σκέφτονται να κάνουν την ίδια λαλακία με την δική του. Προφανώς, καμία. Γιατί ακόμα και αν η Μπαρτσελόνα ή η Ρεάλ χάσουν έναν τίτλο λόγω της διαιτησίας μόνον η συμμετοχή στο Πρωτάθλημα τους εγγυάται ότι «θα πάρουν το αίμα τους πίσω».
Η Ευρωλίγκα έχει από καιρό εξαντλήσει τα εμπορικά της Έσοδα. Επιπλέον, λίγο η κρίση της πανδημίας, λίγο τα οικονομικά προβλήματα της Τουρκίας έθεσαν εκτός τον μεγαλύτερο χορηγό της. Η φημολογούμενη αντικατάσταση της TURKISS AIRLINES από την GAZPROM ακόμη κι αν λύσει σε κάποιο βαθμό το πρόβλημα (οι τιμές του πετρελαίου παραείναι χαμηλές) έχει το ανάλογο τίμημα (ενίσχυση των Ρωσικών ομάδων σε βάρος των υπολοίπων) ενώ δεν εξασφαλίζει μεγαλύτερα Έσοδα για τις ομάδες. Το οικονομικό αδιέξοδο θα παραμείνει και θα προστίθεται στο αγωνιστικό. Ακόμη και οι Αγγελόπουλοι να ήταν οι πλουσιότεροι στον κόσμο και να μην υπήρχε το FFP η συμμετοχή στην παρούσα έκδοση της Ευρωλίγκα ΔΕΝ έχει να τους προσφέρει απολύτως τίποτα. Το ερώτημα είναι όχι αν το βλέπουν (αυτό είναι σίγουρο) αλλά πόσο γρήγορα θα το παραδεχτούν και πως θα κινηθούν μετά.
Υ.Γ. Μέχρι να υπάρξουν οι όποιες εξελίξεις στο σενάριο «Καλάθης στον Γαύρο» (αλήθεια αυτός θέλει;) μήπως να δημοσιεύσετε τους τρείς τελευταίους Ισολογισμούς σας; Να δούμε αν έχετε τα Έσοδα από την Ευρωλίγκα για να τον πάρετε…
12 Μάη 2020
«πανταχού παρών1».
