Στη συνέχεια με δύο κείμενα μας σας παρουσιάσαμε όσα οι δύο ομάδες υποστήριξαν στον αθλητικό δικαστή της SUPER LEAGUE (βλέπε εδώ) όπως και την απόφαση που αυτός πήρε (βλέπε εδώ). Μετά σχολιάσαμε όσα ο «Γαύρος του Βορρά» υποστήριξε μετά την απόφαση της Επιτροπής Εφέσεων της Ε.Π.Ο. (βλέπε εδώ). Μια απόφαση η οποία προσβλήθηκε στο CAS, η μη απόφαση του οποίου έκανε τα πράγματα χειρότερα. Γιατί μπορεί να γύρισε την εκδίκαση στην Επιτροπή Εφέσεων της Ε.Π.Ο. για νέα εκδίκαση, αλλά με το σκεπτικό του το CAS έφερε τον «Γαύρο του Βορρά» σε ακόμα χειρότερη θέση απ’ ότι ήταν πριν την προσφυγή στη Λωζάννη. Σε δύο μας κείμενα αρχικά σχολιάζαμε όσα είχαν γίνει γνωστά μετά την έκδοση της μη απόφασης του (βλέπε εδώ) και στη συνέχεια αναρωτιόμαστε σχετικά με κάποια σημεία της μη απόφασης του Διαιτητικού Δικαστηρίου σε συνάρτηση με την επικοινωνιακή της διαχείριση (κυρίως) από την πλευρά του «Γαύρου του Βορρά» (βλέπε εδώ).
Όλα τα παραπάνω αφορούσαν την υπόθεση της πολυ-ιδιοκτησίας μέχρι και την προηγούμενη Τετάρτη, όταν αυτή εκδικάστηκε εκ νέου στην Επιτροπή Εφέσεων της Ε.Π.Ο. Ωστόσο, όπως έγινε κατανοητό μετά και την δεύτερη εκδίκαση τίποτα νέο δεν προστέθηκε από την πλευρά των δύο ομάδων. Και πως θα μπορούσε άλλωστε, αφού τα στοιχεία του φακέλου ΔΕΝ επιτρέπουν καμία αντίκρουση. Δεν επιτρέπουν αντίκρουση γιατί πολύ απλά προέρχονται από τις ανακοινώσεις των ίδιων των ομάδων και όσων εμπλέκονται μ’ αυτές στα εμπορικά μητρώα (Γ.Ε.ΜΗ.) Ελλάδας και Κύπρου. Αυτό που θα έπρεπε να μας νοιάζει (και να μας πειράζει) είναι ότι ο «Γαύρος του Βορρά» επιδιώκει με προφανή ανήθικο τρόπο να γλυτώσει την τιμωρία.
Όσα υποστηρίζει σχετικά με την μη ύπαρξη διάταξης στον Πειθαρχικό Κώδικα της Ε.Π.Ο. που να προβλέπουν το αδίκημα της πολυ-ιδιοκτησίας είναι όχι μόνο ανήθικα, αλλά πολύ περισσότερο προσβάλλουν και το CAS το οποίο στο σκεπτικό του ΔΕΝ έκανε δεκτό αυτό τον ισχυρισμό (κάθε άλλο μάλιστα). Έτσι, ενώ οι Θεσσαλονικείς πανηγύριζαν για την αναπομπή της υπόθεσης στην Εφέσεων και έκαναν λόγο για «δικαίωση» ΔΕΝ μπορούν να ζητούν να μην εφαρμοστούν οι διατάξεις του Αθλητικού Νόμου ακόμη και να δεν υπάρχουν στους κανονισμούς της Ε.Π.Ο. (στο κάτω-κάτω το CAS ήταν απολύτως ξεκάθαρο σ’ αυτό).
Το Διαιτητικό δικαστήριο της Λωζάννης με την μη απόφαση του θεώρησε ότι το πόρισμα της Ε.Ε.Α. ακόμη και να μην θεωρηθεί δεσμευτικό έχει ωστόσο την νομιμότητα μιας πράξης μιας Δημόσιας Αρχής. Έτσι ισχύει μέχρι (και αν) ν’ ακυρωθεί από κάποιο αρμόδιο δικαστήριο. Συνεπώς, στην εκδίκαση της υπόθεσης ενώπιον της Εφέσεων η ομάδα του Ιβάν Σαββίδη είναι υποχρεωμένη εκείνη να φέρει αποδείξεις ότι είτε δεν ισχύουν αυτά που της καταλογίζονται από το πόρισμα-απόφαση της Ε.Ε.Α. (τα οποία βασίζονται σε δημόσια έγγραφα) είτε να προτείνει μια άλλη ερμηνεία των εγγράφων-αποδείξεων που αυτό περιέχει. Μια ερμηνεία που ενδεχομένως παραπέμπει σε κάποιο οικονομικό έγκλημα και όχι στην καταστρατήγηση διατάξεων «περί ανταγωνισμού» όπως είναι η πολυ-ιδιοκτησία.
Απ’ όσα έγιναν γνωστά σχετικά με την νέα εκδίκαση καμία νέα ερμηνεία των στοιχείων δεν προτάθηκε και κανένα στοιχείο δεν προσκομίστηκε που να δείχνει πως οποιοδήποτε από τα έγγραφα που κατατέθηκαν στην Ε.Ε.Α. δεν ήταν γνήσιο. Συνεπώς, δεν φαίνεται να υπάρχει άλλος δρόμος από την έκδοση της ίδιας ακριβώς απόφασης. Σε κάθε περίπτωση η συγκεκριμένη υπόθεση ΔΕΝ ανήκει στο «Αθλητικό Δίκαιο» ακόμα και αν αφορά αθλητικές εταιρείες. Γι’ αυτό -άλλωστε- και οι UEFA/FIFA ΔΕΝ κάθισαν από μόνες του να νομοθετήσουν σχετικά με την πολυ-ιδιοκτησία, αλλά αντέγραψαν σχετικές διατάξεις οι οποίες είναι πλέον διεθνώς αποδεκτές.
Για να τελειώνουμε μια και καλή με το ζήτημα η λύση είναι μόνο μια: η εκδίκαση της υπόθεσης από την Επιτροπή Ανταγωνισμού η οποία είναι η καθ’ ύλην αρμόδια. Δεδομένης της προεργασίας του «γνήσιου Γαύρου» και της Ε.Ε.Α. ΔΕΝ χρειάζεται η Επιτροπή Ανταγωνισμού να κάνει τίποτα παρά να κρίνει όσα περιέχονται στο πόρισμα-απόφαση της Ε.Ε.Α. Η κρίση Δημοσίων Ανεξάρτητων Αρχών για ζητήματα εταιρικής και όχι αμιγώς ποδοσφαιρικής λειτουργίας των Π.Α.Ε. ΔΕΝ αποτελεί σε καμία περίπτωση παρέμβαση στο υγιώς και νομίμως λειτουργών «αυτοδιοίκητο» (το οποίο η Ε.Π.Ο. με την ανοχή και της Πολιτείας έχει επεκτείνει σε «ασυδοσία»).
Μετά την νέα κρίση της Επιτροπής Εφέσεων και στην περίπτωση που εκδοθεί και πάλι καταδικαστική για τον «Γαύρο του Βορρά» και την Ξάνθη απόφαση θα πρέπει στη συνέχεια να υπάρξει παραδειγματική τιμωρία τόσο του Διευθύνοντος Συμβούλου της ομάδας του Ιβάν Σαββίδη για όσα τηλεοπτικά είχε πει όσο και των ασπρόμαυρων «χατζηαβάτηδων» για τους χαρακτηρισμούς και τα υπονοούμενα που χρησιμοποίησαν σε βάρος μελών της Ε.Ε.Α. κάνοντας λόγο μεταξύ άλλων και για «στημένη Ε.Ε.Α.». Η εκκαθάριση αυτών των περιπτώσεων είναι «μονόδρομος» και πρέπει να γίνει άμεσα προκειμένου να υπάρχει η πιθανότητα (και η ελπίδα) να λειτουργήσουν ως αποτρεπτικό παράδειγμα για το μέλλον. Γιατί όσα ειπώθηκαν και γράφτηκαν κάθε άλλο παρά εμπίπτουν στην καλώς εννοούμενη κριτική των δικαστικών αποφάσεων, αλλά αφορούν αυτό που (υποκριτικά όταν πρόκειται μόνον γι’ αυτούς) αποκαλούν «δολοφονία χαρακτήρων».
Προσωπικά, θεωρώ ότι η απόφαση της Επιτροπής Εφέσεων στον βαθμό που θα στηριχτεί στον Ν. 2725/1999 και μόνο δεν θ’ αλλάξει. Ίσως ν’ αλλάξει όσον αφορά τους βαθμούς που θ’ αφαιρεθούν. Αν αυτή η πεποίθηση επαληθευτεί θα έχει τεράστιο ενδιαφέρον να δούμε αν η ομάδα της Θεσσαλονίκης προσφύγει εκ νέου (και σε ποια βάση) στο CAS.
16 Δεκέμβρη 2020
«πανταχού παρών 1».
