Στο μεσημεριάτικο παιχνίδι του Σαββάτου ο γηπεδούχος Π.Α.Ο. όχι μόνο απέτυχε να κερδίσει τον Αστέρα Τρίπολης, αλλά δεν κατάφερε να πάρει ούτε τον βαθμό της ισοπαλίας. Η εντός έδρας ήττα του αυτή τη φορά από τους Αρκάδες όχι μόνο τον κρατά καθηλωμένο στα όρια της τετράδας, αλλά και τον αναγκάζει να παίζει υπό την πίεση τους μιας και η μεταξύ τους απόσταση είναι μόνο 1β. Δεδομένου, ότι ο στόχος φέτος για τους «πράσινους» δεν είναι η συμμετοχή στα πλέι-οφ αλλά το «Ευρωπαϊκό εισιτήριο κάθε φορά που δεν θα νικούν ο τελικός στόχος θ’ απομακρύνεται όλο και πιο πολύ.
Προφανώς τα ίδια (και χειρότερα) ισχύουν και για τον Άρη, ο οποίος αν ήθελε να συνεχίσει να έχει ελπίδες για κάτι καλό έπρεπε να κερδίσει στο Αγρίνιο. Το απόγευμα της Κυριακής οι «κιτρινόμαυροι» της Θεσσαλονίκης ξεκίνησαν φουριόζοι και βρέθηκαν να προηγούνται με 2-0 στο ημίχρονο, που ήταν και το τελικό αποτέλεσμα. Μετά τη νίκη του αυτή ο Άρης έμεινε σ’ επαφή με την 6αδα των πλέι-οφ. Τώρα, αν γι’ αυτό το 2-0 χρειάστηκαν 2 παραμυθένια πέναλτι (ειδικά στο δεύτερο όλα τα λεφτά είναι η εκτίναξη του Μαντσίνι όταν νιώθει να βρίσκει στο χέρι του Μελίσσα) αυτό ήταν αναμενόμενο μετά την διαιτησία στο Κύπελλο.
Θεωρητικά η Α.Ε.Κ. είχε απλό έργο αγωνιζόμενη εντός έδρας απέναντι στον Βόλο. Καλούνταν να ντουμπλάρει τις νίκες της απέναντι στην ομάδα του Μπέου. Θεωρητικά γιατί μέσα στο γήπεδο ο Βόλος του Μπέου ταπείνωσε την Α.Ε.Κ. του Μελισσανίδη και την νίκησε με 2-1. Μετά και αυτό το αποτέλεσμα στον ιδιοκτήτη των «κιτρινόμαυρων» απομένουν δύο επιλογές: ή να διώξει τον προπονητή ή να φύγει ο ίδιος. Η επιλογή (όπως και η ξεφτίλα) είναι αποκλειστικά δική του και όχι της ομάδας.
Το πρόγραμμα της αγωνιστικής έκλεινε το βράδυ με τον αγώνα μεταξύ των δύο Γαύρων στην Τούμπα. Μετά από ένα ενδιαφέρον (για τέτοιο παιχνίδι) α’ ημίχρονο οι δύο Γαύροι αναδείχτηκαν ισόπαλοι με 1-1. Χαρακτηριστικό του συγκεκριμένου παιχνιδιού ήταν ο τρόπος με τον οποίο σημειώθηκαν τα γκολ (το ένα μετά το άλλο). Σ’ ένα παιχνίδι που και οι δύο έπαιζαν για να μη χάσουν μόνον αυτό το αποτέλεσμα (ισοπαλία) και μόνο μ’ αυτό τον τρόπο μπορούσε να έρθει.
Στο τέλος της 20ης αγωνιστικής το μόνο που επιβεβαιώθηκε είναι πως τόσο ο Π.Α.Ο. όσο και η Α.Ε.Κ. είναι βαριά άρρωστοι οργανισμοί. Τόσο βαριά που η κατάσταση τους δεν φαίνεται να έχει γιατρειά. Το ζήτημα είναι πως καθώς δεν γίνεται να διώξουν ταυτόχρονα όλους τους παίκτες σαν άχρηστους (οι οποίοι σε άλλες ομάδες ξανανιώνουν) και δυστυχώς δεν γίνεται ν’ αλλάξουν ιδιοκτήτες (αν και θα έπρεπε) θ’ αναγκαστούν να διώξουν τους προπονητές τους. Το «πότε» είναι το μόνο ζητούμενο πλέον.
31 Γενάρη 2022
«πουθενάδες».
