Όπως πολλέςε φορές έχουμε υποστηρίξει από αυτή την ιστοσελίδα η οπαδική βία είναι αποκλειστικά κοινωνικό (γενικότερο) φαινόμενο. Απλώς εντοπίζεται σ τους αθλητικούς χώρους γιατί εκεί βρέθηκε πρόσφορο έδαφος με την ίδρυση των «συνδέσμων οργανωμένων οπαδών» όπου η σχετική ανωνυμία παρείχε πλήρη κάλυψη για την δράση κάποιων. Επιπλέον ο πολιτικός προσανατολισμός αυτών των συνδέσμων (όχι όλων ο ίδιος) ήταν ένα επιπρόσθετο κίνητρο. Αυτό που έγινε προσπάθεια να επιτευχθεί μέσω των συνδέσμων οργανωμένων οπαδών ήταν η διείσδυση στις ομάδες Αριστερών οι οποίοι λίγο πριν την Χούντα προσπάθησαν το ίδιο μέσω της μαζικής τους εγγραφής ως μέλη στους αθλητικούς συλλόγους (κατ’ εντολή της Ε.Δ.Α., δηλαδή του παράνομου τότε Κ.Κ.Ε.). Από αυτή τη σκοπιά κυρίως στόχος των επεισοδίων είναι η Αστυνομία (η οποία άλλωστε υπηρετεί το ταξικό Αστικό Καθεστώς) και δευτερεύον (στόχος) οπαδοί αντίπαλων ομάδων με τους οποίους υποβόσκει «έχθρα και μίσος». Έχθρα και μίσος που εδράζονται σε παλιές βεντέτες για τις οποίες ποτέ δεν υπήρξε αρκετή «εκδίκηση», ενώ σε κάποιες περιπτώσεις υπάρχουν και άλλοι πιο «πεζοί» λόγοι οικονομικού χαρακτήρα οι οποίοι προκαλούνται από τον μεταξύ τους ανταγωνισμό για «δουλειές του ποδαριού» όπως π.χ. για προσωπικό σε συναυλίες.
Σε κάθε περίπτωση η βία στους αθλητικούς χώρους είναι κοινωνικό φαινόμενο. Αν, ωστόσο, θέλουμε να την εξαλείψουμε από τους αγωνιστικούς χώρους θα πρέπει να συνεργαστούν τόσο η Κυβέρνηση όσο και οι Π.Α.Ε. που κάνουν ότι δεν βλέπουν και δεν καταλαβαίνουν γιατί δεν θέλουν να μπλέξουν. Η αυστηροποίηση των ποινών και η προμήθεια εκπαιδευμένων λυκόσκυλων τα οποία θ’ αστυνομεύουν τους αγώνες είναι μέτρα τα οποία οφείλει έτσι ι αλλιώς να λάβει η Κυβέρνηση και όχι μόνο για τους αθλητικούς χώρους. Από την άλλη πλευρά οι Π.Α.Ε. οφείλουν ν’ αυτοκαθαρθούν ακολουθώντας το παράδειγμα του Ντέμη Νικολαΐδη το οποίο έμεινε χωρίς συνέχεια. Στο κάτω-κάτω αυτοί που κάνουν τα επεισόδια χρησιμοποιούν τις ομάδες (καθώς καθένας μας έχει επιλέξει μία) ως προβιά (κάλυψη), οπότε οι ομάδες ΔΕΝ έχουν κανένα κέρδος παρά μόνο ζημιές από τη σύνδεση τους μαζί τους.
Όπως φαίνεται επειδή το Κράτος δεν είναι διατεθειμένο να πάρει πάνω του όλη την ευθύνη της αντιμετώπισης του προβλήματος σχεδιάζει την πλήρη αλλαγή του υφιστάμενου νομοθετικού πλαισίου. Μέχρι τώρα υπάρχουν ταυτόχρονα οι «σύνδεσμοι των οργανωμένων οπαδών» οι οποίοι οφείλουν να είναι αναγνωρισμένοι από τις Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε. και οι «Λέσχες Φιλάθλων» που με βάση την νομοθετική στόχευση έχουν αποστολή την προβολή των ιδεωδών των αντίστοιχων ομάδων. Η κυβερνητική στόχευση αφορά την κατάργηση των συνδέσμων και την συγχώνευση τους στην αντίστοιχη Λέσχη της ομάδας. Έτσι, η όλη κατάσταση γίνεται αποκλειστική ευθύνη των Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε. Η συγκεκριμένη προσέγγιση εκτός από ουσιαστικά ατελέσφορη είναι και ηλίθια. Εκτός αν η μόνη στόχευση της είναι η συνεχής βαριά τιμωρία των ομάδων. Το επόμενο παράδειγμα αποδεικνύει γιατί είναι ατελέσφορη και ηλίθια:
Φανταστείτε στο χώρο των εργαζομένων να υπάρχει μόνο η Γ.Σ.Ε.Ε. (η οποία είναι «τριτοβάθμια» οργάνωση) χωρίς να υπάρχουν τα Εργατικά Κέντρα («δευτεροβάθμιες») και οι Κλαδικές οργανώσεις («πρωτοβάθμιες»). Φανταστείτε όλες αυτές να είναι ενσωματωμένες στην Γ.Σ.Ε.Ε. Καθώς σχεδόν σ’ όλες τις ομάδες υπάρχουν διαφορετικοί σύνδεσμοι οργανωμένων που διαφέρουν μεταξύ τους στην πολιτική προέλευση η αναγκαστική τους συνύπαρξη σ’ επίπεδο Λέσχης μόνο προβλήματα θα μπορούσε να προκαλέσει.
Πάντως υπάρχει ένας και μόνο τρόπος για να ηρεμήσουν όλοι και εικόνες ντροπής όπως αυτή που συνοδεύει το κείμενο να μην επαναληφθούν. Ο τρόπος αυτός είναι η παραδειγματική τιμωρία τόσο των συνδέσμων όσο και των ομάδων που μέλη τους εμπλέκονται σε αιματηρά και θανατηφόρα περιστατικά. Όταν τιμωρηθούν και οι ομάδες των οπαδών που δολοφόνησαν τους Άλκη και Φιλόπουλο τότε κάτι μπορεί ν’ αλλάξει. Μέχρι τότε θα ελπίζουμε να είμαστε τυχεροί και να μη θρηνήσουμε άλλα θύματα.
26 Φλεβάρη 2022
«πουθενάς 1».
