Η μεγαλύτερη πρόκληση για κάθε επιχείρηση είναι να εκμεταλλεύεται στο έπακρο τις δεξιότητες των υπαλλήλων της αποκομίζοντας το μέγιστο αν αυτό είναι δυνατόν. Προκειμένου να κατορθωθεί αυτό ο επιχειρηματίας και οι άνθρωποι του οφείλουν να διαχειρίζονται τους εργαζόμενους με τέτοιο τρόπο ώστε οι τελευταίοι να θεωρούν ότι αξίζει να εργάζονται στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους για την εταιρεία. Είναι αυτό που εσχάτως μάθαμε σαν «διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού». Βάση αυτής της διαδικασίας είναι η ψυχολογία και μάλιστα η εργασιακή. Ωστόσο, για να γίνει σωστά πρέπει τα αντίστοιχα στελέχη να το κατέχουν.
Προφανώς το ίδιο αποτέλεσμα μπορεί να επιτευχθεί και μέσω της εμπειρίας. Μόνο που τότε χρειάζεται χρόνος και, φυσικά, να σου έχουν γίνει μάθημα τα προηγούμενα παθήματα σου. Κάτι τέτοιο, ωστόσο, δεν φαίνεται να ισχύει στην περίπτωση της Α.Ε.Κ. η οποία επαναλαμβάνει τα λάθη του παρελθόντος. Και μάλιστα τα επαναλαμβάνει με παίκτες στους οποίους στο παρελθόν φαινόταν να έχει επενδύσει πολλά και με βάση τους ρεπόρτερ της ήλπιζε να μεταπωλήσει κάποια στιγμή αποκομίζοντας υπεραξία. Η «Α.Ε.Κ. του Μελισσανίδη» και στην περίπτωση του Γαλανόπουλου επαναλαμβάνει τα λάθη του παρελθόντος. Εκτονώνει πάνω σ’ ένα περιουσιακό στοιχείο της τον εκνευρισμό του Ιδιοκτήτη ο οποίος βλέποντας ότι δεν συγκίνησε τον παίκτη με την προσφορά που του έκανε θέλει να τον ταπεινώσει και να τον κάνει να αισθάνεται «ξένο σώμα». Έτσι, ακόμη και αν αποδεχτεί την προσφορά ανανέωσης θα έχει χάσει έδαφος στην προετοιμασία ενώ θα έχει και άσχημο ηθικό.
Η κακοδαιμονία της «Α.Ε.Κ. του Διοικητικού Ηγέτη» ξεκινά από τις λανθασμένες επιλογές παικτών οι οποίες με τη σειρά τους οδήγησαν την ομάδα να περιμένει πολλά από νεαρούς και ελπιδοφόρους παίκτες, τους οποίους όμως ΔΕΝ είχε στελεχώσει κατάλληλα προκειμένου αυτοί χωρίς πολύ άγχος και πίεση να ξεδιπλώσουν το ταλέντο τους. Στο τέλος και εξαιτίας της καταστροφικής διαχείρισης από την πλευρά της Π.Α.Ε. η ίδια βγαίνει διπλά χαμένη μιας και οι παίκτες φεύγουν για να βρουν την ποδοσφαιρική τους υγεία μακριά της, ενώ η ίδια δεν εισπράττει τίποτα απ’ αυτούς. Για να γίνουν τα πράγματα χειρότερα τα προβλήματα με τους παίκτες αρχίζουν όταν το προσφερόμενο νέο συμβόλαιο είναι χαμηλότερο αυτού που ήδη έχουν. Για παράδειγμα ο Γαλανόοπουλος έχει συμβόλαιο της τάξης των 280.000 Ευρώ ετησίως.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά το μόνο για το οποίο μπορώ να ελπίζω είναι ο μεν Γαλανόπουλος να πάρει την καλύτερη για τον ίδιο απόφαση και να βρει την ποδοσφαιρική του υγεία, η δε Α.Ε.Κ. να βάλει σύντομα μυαλό και να σταματήσει να τρώει τις σάρκες της (ο Γαλανόπουλος προέρχεται από τις Ακαδημίες της και ενώ είναι ΑΕΚτζής -περισσότερο από κάποιους άλλους- ΔΕΝ είναι για τον λόγο αυτό και μαλάκας).
18 Ιούλη 2022
«πουθενάς 1».
