ΒΡΑΚΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ Ο ΚΩΛΟΣ ΤΟΥΣ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΘΕΛΕΙ Ο … ΤΟΥΣ
(ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΤΟΥ Σ.Ε.Φ.)
Η δημιουργία, συντήρηση και χρήση (διάβαζε και «εκμετάλλευση») των αθλητικών εγκαταστάσεων στην Ελλάδα είναι ένα ακανθώδες και πονεμένο ζήτημα. Το Κράτος αρχικά πληρώνει πολλά για να τις κατασκευάσει και στη συνέχεια σαν να είναι από μόνες τους αιώνιες ξοδεύει ελάχιστα για τη συντήρηση τους (άλλωστε τα πρώτα μετά την κατασκευή χρόνια η συντήρηση δεν είναι ακριβή). Μετά από λίγο τις ξεχνά εντελώς για ν’ αναγκαστεί αργότερα κάτω από την πίεση για την τύχη τους να ξοδέψει πολύ περισσότερα για να τις διασώσει από την καταστροφή.
Εκείνη ακριβώς τη στιγμή κάποιοι φωστήρες αποφασίζουν να δώσουν τις εγκαταστάσεις στους ιδιοκτήτες των ομάδων που τις χρησιμοποιούν για να γλυτώσουν τα έξοδα συντήρησης. Βέβαια, δεν γίνεται να δώσεις μόνο το κόστος▪ πρέπει να δώσεις και τυχόν έσοδα, δηλαδή την εκμετάλλευση τους. Έλα, όμως, που στην πουτάνα δεν κάνεις πουτανιές. Έτσι, ενώ μπορεί να τύχει ένας ιδιοκτήτης ομάδας που θέλοντας να πάρει στα χέρια του όσο πιο γρήγορα γίνεται την εγκατάσταση αποποιείται της κρατικής χρηματοδότησης (άμεσης και έμμεσης) μπορεί όμως να σου τύχει και ένας πιο πονηρός ιδιοκτήτης▪ ένας ιδιοκτήτης που να θέλει να πληρώσει το Κράτος την ανακαίνιση της εγκατάστασης.
Ένας τέτοιος ιδιοκτήτης γνωρίζει πως όπου εμπλέκεται το Κράτος με τις διαδικασίες του πρέπει να περιμένει καθυστερήσεις. Γιατί και η τσιγκουνιά έχει το τίμημα της. Αν υπάρχει μια αθλητική εγκατάσταση με προβλήματα ήδη από τα πρώτα χρόνια λειτουργίας της αυτή είναι το «Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας» (Σ.Ε.Φ.). Το Κλειστό του Φαλήρου χρησιμοποιήθηκε τόσο για τον κλειστό στίβο όσο και για το Μπάσκετ εξυπηρετώντας τόσο την Εθνική Ομάδα όσο και τον Γαύρο.
Τόσα χρόνια που το χρησιμοποιούν οι Πειραιώτες θα περίμενε κανείς να το έχουν επισκευάσει/ανακαινίσει όπως αντίστοιχα έκανε η Π.Α.Ε. με τη Ριζούπολη όταν τη χρησιμοποιούσε μέχρι να χτιστεί το νέο «Καραϊσκάκη». Ωστόσο, στην πράξη τίποτα σημαντικό δεν έκαναν με το επιχείρημα πως είναι κρατική εγκατάσταση. Όμως, όταν έβρεχε και έσταζε η στέγη το Κράτος δεν είχε πρόβλημα▪ η ομάδα των Αγγελόπουλων είχε και ξεφτιλιζόταν όταν αυτό συνέβαινε σε αγώνες της Ευρωλίγκα. Υπό την πίεση της ανακαίνισης του Κλειστού του Ο.Α.Κ.Α. οι Αγγελόπουλοι αποφάσισαν να κάνουν λίφτινγκ στο Σ.Ε.Φ. φροντίζοντας μόνο για τις εντυπώσεις.
Άφησαν, λοιπόν, τη μόνωση της οροφής και έβαλαν «κύβο» όπως Αμερική για το σκορ και φωτισμό led (βλέπε εδώ). Θεωρητικά με τα κρατικά λεφτά έγινα κάποια έργα το Καλοκαίρι που μας πέρασε γιατί το Σ.Ε.Φ. θα φιλοξενούσε το Προ-Ολυμπιακό του Μπάσκετ από το οποίο πήρε το εισιτήριο στους Ολυμπιακούς του Παρισιού η Εθνική μας. Έργα που αν έγιναν δεν αντιμετώπισαν κανένα από τα χρόνια προβλήματα του Σ.Ε.Φ.
Στην περίπτωση του Σ.Ε.Φ. ισχύει απόλυτα η παροιμία: «Βρακί δεν έχει ο κώλος τους, λουλούδια θέλει ο … τους.». Η σημερινή κατάσταση του Σ.Ε.Φ. είναι η μεγαλύτερη αποτυχία των Αφων Αγγελόπουλων. Αποτυχία που κάθε μέρα μεγαλώνει καθώς ο «αιώνιος αντίπαλος» τους δημιουργεί ένα υπερσύγχρονο (για τα Ελληνικά δεδομένα) γήπεδο. Το χειρότερο για τους Αγγελόπουλος είναι πως αντί να «σηκώσουν τα μανίκια» και να ανακαινίσουν το Σ.Ε.Φ. ψάχνουν να βρουν (κωμικές) δικαιολογίες με την επίκληση των οποίων μικραίνουν τόσο οι ίδιοι όσο και ο σύλλογος που εκπροσωπούν.
08 Γενάρη 2025
«πουθενάδες».
