Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

Η ΣΧΕΣΗ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΩΝ ΜΕ ΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ/ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΩΣ ΠΡΟΤΥΠΟ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ (ΜΙΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Η ΣΧΕΣΗ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΩΝ ΜΕ ΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ/ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΩΣ ΠΡΟΤΥΠΟ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ
(ΜΙΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ)

Δεδομένου ότι υπάρχει η βάσιμη υποψία ότι επιδίωξη της παρούσας κυβέρνησης είναι να μας μετατρέψει σε Αργεντινή κάθε ιστορία προερχόμενη από την χώρα αυτή είναι άκρως ενδιαφέρουσα και διδακτική. Με την αναφορά στην ιστορία με την οποία θ’ ασχοληθούμε σήμερα δεν επιδιώκουμε να βρούμε αναλογίες με την Ελληνική πραγματικότητα (αν και θα μπορούσαμε άνετα να βρούμε), αλλά απλώς να σχολιάσουμε τόσο το είδος της σχέσης μεταξύ των οπαδών και της ομάδας τους από τη μια και του συνδέσμου ή συλλόγου (πρακτικά είναι το ίδιο) ως μοντέλο οργάνωσης και των ομάδων από την άλλη.

Ο αρχηγός του μεγαλύτερου συνδέσμου οργανωμένων της Μπόκα Τζούνιορς ο οποίος έκανε φυλακή για δύο χρόνια (για φόνο) επιστρέφει στο «Μπομπονιέρα» (το γήπεδο της Μπόκα). Κατά το διάστημα της φυλάκισης του και εξαιτίας αυτής του είχε αφαιρεθεί η ταυτότητα μέλους της Μπόκα και του είχε απαγορευθεί η είσοδος στο γήπεδο όπως μας πληροφορεί το άρθρο (βλέπε εδώ). Ο εν λόγω οπαδός είχε παίξει για ένα διάστημα κρυφτούλι με την αστυνομία η οποία δεν μπορούσε να τον συλλάβει παρ’ ότι γνώριζε τα πάντα γι’ αυτόν. Εκβιασμοί, μυστικά και απειλές γαρνιρισμένα με κάμποσο «μαύρο χρήμα» είναι το εύφλεκτο μείγμα το οποίο απειλεί να τινάξει στον αέρα ομάδα, παράγοντες και πολιτικούς.

Ο μεγαλύτερος σύνδεσμος οργανωμένων οπαδών της Μπόκα με την επωνυμία «12» (όπως ο δωδέκατος παίκτης) προήλθε από την ένωση τριών μικρότερων και εξαιτίας της δύναμης του «κάνει κουμάντο» σε μεγάλο βαθμό στην ομάδα. Λειτουργεί γύρω από έναν στενό πυρήνα ο οποίος αλλάζει ελάχιστα στην πορεία των χρόνων και γύρω από τον οποίο διακινούνται αρκετά χρήματα. Ο «αρχιχούλιγκαν» λοιπόν της Μπόκα επιστρέφει στο «Μπομπονιέρα». Μόνο που για να επιστρέψει κάποιος θα πρέπει να έχει φύγει πρίν.

Το ζήτημα όμως είναι εμείς τι διδάγματα μπορούμε και πρέπει να βγάλουμε από αυτή την ιστορία;

  • Το πρώτο συμπέρασμα είναι πως η οργάνωση των ομάδων στην Αργεντινή δεν παρέχει καμία εξασφάλιση για την μη ύπαρξη σχέσεων διαπλοκής μεταξύ των μελών-οπαδών και της ομάδας, οι οποίες μάλιστα έχουν και οικονομικό υπόβαθρο. Συνεπώς δεν είναι μόνο θέμα οργάνωσης η σωστή και διαφανής λειτουργία του ποδοσφαίρου.
  • Ο πυρήνας των οργανωμένων όταν αυτοί ασχολούνται μόνο (αποκλειστικά) με την ομάδα μεταβάλλονται σε επαγγελματίες οπαδούς οι οποίοι ζούν από την σχέση τους μ’ αυτήν.
  • Η Δικαιοσύνη, οι Κρατικές Αρχές και η διοίκηση της ομάδας είναι τόσο ανίσχυρες απέναντι στους συνδέσμους οπαδών όσο περισσότερο μαζικοί είναι αυτοί. Από την άλλη ο καθοδηγητικός πυρήνας των συνδέσμων αυτών είναι τόσο δυνατοί έναντι των υπολοίπων όσο περισσότερα μυστικά γνωρίζουν για άτομα με θέσεις εξουσίας και για παράνομες καταστάσεις και συναλλαγές.
  • Όταν κάποιο από τα μέλη των καθοδηγητικών πυρήνων των συνδέσμων οπαδών μπεί στην ψειρού δεν παρατηρούνται φαινόμενα ξεσηκωμού των υπολοίπων προκειμένου να του συμπαρασταθούν ή ν’ αποτρέψουν την φυλάκιση του. Έτσι ο φόβος της αντίδρασης των οργανωμένων είναι σχετικός. Συνεπώς οι σύνδεσμοι οπαδών είναι τόσο δυνατοί κατά περίπτωση όσο θεωρούν η Δικαιοσύνη, οι Κρατικές Αρχές και η διοίκηση της ομάδας ότι είναι.
  • Κάτω από αυτές τις συνθήκες και εφ’ όσον η διοίκηση δεν επιθυμεί να έρθει σε ρήξη με τους καθοδηγητικούς πυρήνες των συνδέσμων οργανωμένων, προσπαθεί μέσω της παροχής κάποιων παροχών ή δώρων να τους προσεταιριστεί. Αυτές οι μικροπαροχές (π.χ. δωρεάν εκδρομές, καπέλο στη τιμή των εισιτηρίων) ή τα δώρα (π.χ. δωρεάν εισιτήρια σε μέλη τους) μεταφράζονται σε χρήμα και αποτελούν πηγή εσόδων για τον καθοδηγητικό πυρήνα του συνδέσμου.

Το πιο σημαντικό όμως συμπέρασμα -το οποίο είναι γενικής φύσεως, δηλαδή ισχύει σ’ όλες τις περιπτώσεις- είναι ότι η πολύ (μεγάλη) αγάπη καταντά παθολογική (αρρωστημένη) προξενώντας έτσι μεγαλύτερη και γενικευμένη ζημιά παρά όφελος. Με τον τρόποι αυτόν εμποδίζεται η αναγκαία αλλαγή και εξέλιξη αφού αυτός που αγαπά παθολογικά μένει προσκολλημένος στο παρελθόν γιατί τρέμει πως κάθε αλλαγή ενδέχεται να καταστρέψει/αποδομήσει την σχέση πάθους του με το αντικείμενο του πόθου του.            

Το θέμα της σχέσης των οπαδών με την ομάδα τους είναι γενικότερο και μας αφορά όλους αν και όχι στον ίδιο βαθμό. Ανάλογα με τον βαθμό προσκόλλησης καθενός μας (πόσο μας απασχολεί η ομάδα σε καθημερινή βάση) διαφοροποιείται και η σχέση μας με αυτήν. Καθώς όμως δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμα αντικειμενικός τρόπος μέτρησης της αγάπης η συνέχιση αυτής της συζήτησης δεν έχει πρακτικό νόημα. Σίγουρα οφείλει καθένας μας να συλλογιστεί κατ’ αρχάς πάνω σ’ αυτό και μετά να οριοθετήσει την σχέση του με την ομάδα. Τέλος είναι καθήκον και υποχρέωση του να διεκδικήσει και να επιβάλλει την διαφανή λειτουργία της (η οποία και μόνο μπορεί να εξασφαλίσει το μέλλον της). Μπορεί οι «πλάγιοι τρόποι» να φέρνουν μεσοπρόθεσμα αποτελέσματα αλλά το κόστος του όταν έρθει η ώρα της πληρωμής του λογαριασμού είναι αβάσταχτο και αφήνει πάντα κηλίδα στην ιστορία της ομάδας όπως γνωρίζουμε πλέον καλά από το καλοκαίρι του 2013.  

 

18 Μάη 2015
παρατηρητήριο.

Διαβάστηκε 7141 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο Η ΣΧΕΣΗ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΩΝ ΜΕ ΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ/ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΩΣ ΠΡΟΤΥΠΟ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ (ΜΙΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ)