Όταν τα πάντα κρίνονται σ' ένα και μόνο παιχνίδι πολλά από τα πράγματα που όλο το προηγούμενο διάστημα (ή σε άλλες διοργανώσεις) θεωρούνται σημαντικά ενδέχεται να έρθουν δεύτερα. Για να γίνει αυτό απαιτείται μόνο μια προϋπόθεση:
Να τα δώσεις όλα παίζοντας με «καρδιά» (αυταπάρνηση).
Η Ελληνική Ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα που αποδεικνύουν ότι μπρός στην «καρδιά» παράγοντες όπως η υλική και αριθμητική υπεροχή «πάνε περίπατο». Μόνον τότε ανεξαρτήτως του τελικού αποτελέσματος μπορείς να κοιτάξεις τον οπαδό στα μάτια χωρίς ενοχές. Βέβαια υπάρχει μια μεγάλη και μερικές φορές αξεπέραστη δυσκολία κοινή σ' όλα τα ομαδικά αθλήματα. Δεν μετρά μόνο η ατομική αλλά και η ομαδική απόδοση. Δεν είναι λίγες οι φορές που μια σπουδαία ατομική απόδοση «πήγε χαμένη» εξαιτίας της μέτριας ή κακής απόδοσης των υπολοίπων. Όμως είναι περισσότερες εκείνες οι φορές που ένας παίκτης με την προσωπική του απόδοση «πήρε την ομάδα του από το χέρι» επεδή οι συμπαίκτες του τα έδωσαν όλα.
Το ποδόσφαιρο (όπως και όλα τα ομαδικά αθλήματα άλλωστε) γίνεται (υφίσταται) για τους οπαδούς (τους φιλάθλους του παρελθόντος), οι οποίοι με κάθε επιτυχία της ομάδας τους «ψηλώνουν» λίγο παραπάνω νοιώθωντας για λίγο «νικητές» παραμερίζοντας όσα τους πληγώνουν. Η κατάκτηση ενός τίτλου θα «ζεσταίνει» τις νύχτες τους μέχρι την επόμενη. Αν δε το χρονικό διάστημα ανάμεσα στις κατακτήσεις είναι μεγάλο τότε η κατάκτηση ενός τίτλου μετατρέπεται σε «θρύλο/έπος».
Προκειμένου οι ομάδες να δώσουν κίνητρο στους παίκτες τους επικαλούνται το «χρέος» των τελευταίων έναντι της «Ιστορίας» της ομάδας. Το επιχείρημα αυτό είναι αν το καλοσκεφτεί κανείς ηλίθιο κυρίως γιατί δίνει στην Ιστορία μια διάσταση ππου η ίδια δεν έχει. Την προσωποποιεί καθιστώντας την ταυτόχρονα μέτρο (κριτή) της επιτυχίας και της αποτυχίας των παικτών, λες και η Ιστορία κάθε ομάδας περιλαμβάνει μόνο ένδοξες (νικηφόρες) στιγμές.
Ένας ακόμη λόγος -ίσως ο σπουδαιότερος- για τον οποίο το επιχείρημα αυτό είναι ηλίθιο είναι ότι σε Ιστορία μετατρέπεται οτιδήποτε κάνουμε από τη στιγμή που θα το κάνουμε. Ωστόσο η σημασία του για το μέλλον της ομάδας εξαρτάται από την σκοπιά και την πρόθεση του παρατηρητή. Έτσι η κατάκτηση ενός τίτλου θα μπορούσε να είναι είτε το επιστέγασμα μιας σειράς σωστών κινήσεων/αποφάσεων είτε απλά η απόδειξη ανυπαρξίας ανταγωνισμού. Από την άλλη μια «μαύρη» στιγμή μπορεί ν' αποτελεί είτε ένα αναεξίτηλο όνειδος είτε την αφετηρία που οδηγεί στην κατάκτηση πολλών τίτλων. Το ζήτημα λοιπόν είναι η προσέγγιση και η ερμηνεία της Ιστορίας της ομάδας και όχι τα ίδια τα περιστατικά που την αποτελούν. Αυτό άλλωστε που μας μαθαίνει η ίδια η Ιστορία είναι ότι στην Ζωή τίποτα δεν εξελίσσεται γραμμικά, όλα κάνουν κύκλους. Αυτός που σήμερα είναι δυνατός αύριο θα βρίσκεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας και το ανάποδο.
Σήμερα οι παίκτες της Α.Ε.Κ. πρέπει να μπουν χωρίς άγχος και να τα δώσουν όλα. Να παίξουν χωρίς να σκέφτονται τα πλέι οφ ή οτιδήποτε άλλο. Ένας Τελικός είναι ακριβώς αυτό που λέει η λέξη: ένα παιχνίδι δίχως αύριο. Αν παίξουν έτσι θα είναι «νικητές» ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα.
Υ.Γ.1. Μια και ο λόγος για τελικό σας δίνουμε και τα δύο ηλεκτρονικά προγράμματα (match programme Ελληνιστί) της διοργανώτριας Ε.Π.Ο. (βλέπε εδώ) και της Α.Ε.Κ. (βλέπε εδώ).
Υ.Γ.2. Ο σχολιασμός μας (όσων κρίνουμε άξια σχολιασμού) για τον Τελικό θ' ανέβει την Πέμπτη 19 Μάη 2016.
17 Μάη 2016
παρατηρητήριο.
