Aetofolia

ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΣΤΗΝ ΑΝΑΛΗΨΗ ΔΡΑΣΗΣ
Ή ΑΛΛΙΩΣ ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΑ «ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΑ» ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ ΑΕΚΤΖΗΔΕΣ
(«...ΑΝ ΞΥΠΝΗΣΕΙΣ ΜΟΝΟΜΙΑΣ, ΘΑ ‘ΡΘΕΙ ΑΝΑΠΟΔΑ Ο ΝΤΟΥΝΙΑΣ»)

Είναι προφανές, πως οτιδήποτε σχετίζεται ή/και αναφέρεται στον Δ. Μελισσανίδη (γνωστό και ως «Τίγρη») προσελκύει αμέσως το ενδιαφέρον των ΑΕΚτζήδων και όχι μόνο. Ωστόσο όπως και με όλα τα πράγματα υπάρχει ο σωστός και ο λάθος λόγος για τον οποίο μπορούμε ν’ ασχοληθούμε μ’ ένα ζήτημα. Μπορούμε (έχουμε την δυνατότητα) ν’ ασχοληθούμε είτε με το πρόβλημα το ίδιο, είτε με τα πρόσωπα που συσχετίζονται μ’ αυτό. Τις περισσότερες φορές επιλέγουμε ως απλοί παρατηρητές ν’ ασχοληθούμε με τα πρόσωπα (τα οποία εξασφαλίζουν την δική μας αποστασιοποίηση) παρά με το πρόβλημα. Από τη στιγμή που δεν εμπλεκόμαστε άμεσα μπορούμε με την ασφάλεια που μας παρέχει η αποστασιοποίηση να βλέπουμε και να κρίνουμε και στην κορύφωση του δράματος έχουμε την πολυτέλεια να εκστομίζουμε προκατασκευασμένες εκφράσεις έκπληξης, αποστροφής ή/και αγανάκτησης.

ΟΙ ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ «ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΩΝ»
(ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΡΟΠΑΡΙ)

Την τελευταία τετραετία έχουμε γίνει μάρτυρες πρωτόγνωρων καταστάσεων για τον χώρο της Α.Ε.Κ. Πρώτα ήταν ο υποβιβασμός του μπάσκετ στην Α2. Τότε δεν υπήρξε καμία ουσιαστική αντίδραση των «οργανωμένων» μας οπαδών. Ακολούθησε η περιπέτεια του ποδοσφαιρικού τμήματος το οποίο μέσω ενός «σχεδιασμένου αδιεξόδου», που θα ˊλεγε και ένας φίλος, έφτασε στσ «τάρταρα». Πολλοί σίγουρα θεώρησαν αυτή την εξέλιξη ως το «μικρότερο κακό» και ως μιά ευκαιρία για «νέα αρχή», «αναγέννηση» κ.λ.π. Και πάλι δεν υπήρξε η παραμικρή αντίδραση, αν εξαιρέσουμε την «κατάληψη των Σπάτων» η οποία όπως αποδείχθηκε ξεκίνησε «από τα κάτω» και στην συνέχεια οδηγήθηκε εντέχνως σε αδιέξοδο «για να σταματήσουν να μπαίνουν ιδέες σε κάποιους ότι μπορεί ουσιαστικά ν’ αλλάξει κάτι».