Aetofolia

ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΟ ΕΙΚΟΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ ΧΙΜΕΝΕΘ
(ΟΥΤΕ ΤΩΡΑ ΝΙΚΗ ΣΕ ΕΝΤΟΣ ΕΔΡΑΣ ΝΤΕΡΜΠΙ)

Το μόνο ζητούμενο του χθεσινού παιχνιδιού ήταν αν η Α.Ε.Κ. θα μπορούσε να κερδίσει ένα εντός έδρας ντέρμπι. Οι ελλείψεις δεδομένες και οι διαθέσιμοι παίκτες γνωστοί. Το μόνο ερώτημα ήταν οι τελικές επιλογές του Μανόλο για την αρχική ενδεκάδα. Επί της ουσίας στο χθεσινό παιχνίδι δεν κρινόταν η έξοδος στην Ευρώπη. Γι’ αυτό είχαν φροντίσει οι πολλαπλές ανεπάρκειες του Π.Α.Ο. Το «στοίχημα» για κάτι καλό ήταν η απόδοση βασικά της άμυνας, αλλά και η συνολική «αμυντική λειτουργία». Στο τέλος του παιχνιδιού, δυστυχώς, δεν γίναμε σοφότεροι. Ίσα-ίσα αυτό που είδαμε ήταν «μια από τα ίδια».

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ – ΜΕΡΟΣ Β’
(2 ΝΙΚΕΣ – 4 ΗΤΤΕΣ Ο ΜΑΝΟΛΟ ΣΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ)

Η ψυχολογία είναι πολύ μεγάλο πράγμα. Ειδικά, όταν έχεις την εντύπωση πως ο αντίπαλος σου ΔΕΝ είναι ανώτερος σου. Ακόμη περισσότερο όταν ΔΕΝ έχεις άλλη επιλογή από αυτή της νίκης-πρόκρισης σ’ έναν Τελικό. Σε παιχνίδια όπως το χθεσινό στην Τούμπα το τελευταίο που σκέφτονται οι παίκτες είναι ότι στον Τελικό τους περιμένει ο «γνήσιος Γαύρος». Ο δεύτερος ημιτελικός μεταξύ των δύο Δικεφάλων ήταν και για τους δύο η «τελευταία ευκαιρία» φέτος να διεκδικήσουν ένα τρόπαιο. Από τους δύο Δικεφάλους σε καλύτερη ψυχολογική κατάσταση ήταν αυτός του Βορρά▪ όχι επειδή είχε κερδίσει στο τελευταίο λεπτό εντός έδρας την Α.Ε.Κ., αλλά επειδή έχει νικήσει φέτος την ομάδα του Πειραιά.

ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Η ΚΟΡΟΪΔΙΑ
(ΟΤΑΝ Ο ΜΕΛΙΣΣΑΝΙΔΗΣ ΕΓΙΝΕ -ΕΛΕΩ ΣΥ.ΡΙΖ.Α.- ΜΕΓΑΛΟΜΕΤΟΧΟΣ)

Η απομίμηση του «Δικέφαλου» που κυκλοφόρησε στις 10 Απρίλη εκτός από το αισχρό γλείψιμο στους Ιδιοκτήτες-«Διοικητικούς Ηγέτες» των Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε. μας επεφύλασσε και μια πραγματική είδηση. Σύμφωνα με την εφημερίδα την προηγούμενη ακριβώς μέρα είχε πραγματοποιηθεί Γ.Σ. του σωματείου «Ένωση Φίλων Α.Ε.Κ.» -που μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν ο μεγαλομέτοχος της Π.Α.Ε.- στην οποία αποφασίστηκε η μεταβίβαση σε εταιρεία συμφερόντων της οικογένειας Μελισσανίδη του 80,74% των μετοχών της Π.Α.Ε. Σχετικά με αυτή την είδηση σας έχουμε στη συνέχεια μια ανάλυση με πλήθος πληροφοριών που ΔΕΝ θα βρείτε πουθενά αλλού. Ωστόσο, για λόγους που έχουν να κάνουν με την χρονική σειρά των γεγονότων θα ξεκινήσουμε από το τέλος του σχετικού άρθρου.

ΟΤΑΝ Η Α.Ε.Κ. (ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ) ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΟ LEASING
(ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ «ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΗ ΜΙΣΘΩΣΗ» ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΩΝ)

Το κόλπο είναι απλό και δοκιμασμένο. Το χρησιμοποιούν φυσικά και νομικά πρόσωπα που δεν θέλουν να σκοτίζονται με τις έννοιες της ιδιοκτησίας. Μέχρι πρόσφατα από φορολογικής σκοπιάς υπήρχε διαφορά ανάμεσα στην ιδιοκτησία και στην ενοικίαση ενός μηχανήματος ή μιας εγκατάστασης. Τα τελευταία χρόνια η φορολογική αυτή διαφορά δεν υφίσταται πλέον, χωρίς αυτό να σημαίνει πως μαζί χάθηκε και η γοητεία που ασκεί αυτό το απλό και δοκιμασμένο κόλπο. Είναι, δε, φορές που η πίεση της πραγματικότητας καθιστά απαραίτητη την προσφυγή σ’ αυτό. Όπως καταλάβατε τόσο από την περιγραφή όσο κυρίως από τον τίτλο σήμερα θα σχολιάσουμε την «χρηματοδοτική μίσθωση» (leasing) στο «Επαγγελματικό Ποδόσφαιρο».

ΤΟ EUROPEAN SUPER LEAGUE, ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ & ΟΙ ΟΠΑΔΟΙ
(ΚΑΙ Ο «ΑΡΧΟΝΤΟ-ΧΩΡΙΑΤΗΣ» ΓΑΥΡΟΣ)

Στην αρχή ήταν το ποδόσφαιρο. Μετά ήρθαν οι Εθνικές και στη συνέχεια οι Διεθνείς Ομοσπονδίες. Όπως και με τον συνδικαλισμό στην αρχή βοηθούσαν το άθλημα. Στη συνέχεια (κυρίως οι Διεθνείς) χρησιμοποιούσαν το άθλημα για να βγάλουν όλο και περισσότερα λεφτά. Στην αρχή η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (UEFA) είχε δημιουργήσει για τις ομάδες τρείς διοργανώσεις: μια για τις Πρωταθλήτριες, μια για τις δεύτερες και τρίτες (ή και τέταρτες) κάθε Πρωταθλήματος και μια για τις Κυπελλούχους κάθε χώρας. Έτσι δημιουργήθηκαν: το Κύπελλο Πρωταθλητριών, το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και το Κύπελλο Κυπελλούχων.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΕΟ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ ΤΗΣ Α.Ε.Κ.
(ΕΒΑΛΕ ΜΥΑΛΟ Ο «ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΣ ΗΓΕΤΗΣ» Ή ΣΑΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ;)

Γι’ άλλη μια φορά η Α.Ε.Κ. αναζητά τον προπονητή που θα την απογειώσει αγωνιστικά και θα μπει μαζί της στο νέο γήπεδο όταν (κάποτε) αυτό τελειώσει. Η πρόσληψη ενός προπονητή είναι μια δύσκολη διαδικασία. Γιατί ακόμη και οι επιτυχημένοι μπορεί να μην «δέσουν» στο νέο περιβάλλον, ενώ από την άλλη όσο καλά και αν φαίνονται κάποια πράγματα στα σχέδια η πραγματικότητα σπανίως εξελίσσεται σύμφωνα μ’ αυτά. Όσο αισχρό είναι μια ομάδα να ψάχνει για νέο προπονητή έχοντας ήδη επιλέξει ν’ αντικαταστήσει τον παρόντα, άλλο τόσο αναμενόμενο είναι στην περίπτωση της Α.Ε.Κ. Μιας Α.Ε.Κ. της οποίας οι πληγές ΔΕΝ θα γιάνουν ακόμη και αν κατακτήσει το Κύπελλο.

ΤΟ «ΕΥ ΑΓΩΝΙΖΕΣΘΑΙ» ΚΑΙ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΟΥ ΧΑΜΕΝΟΥ
(ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΧΑΝΤΜΠΟΛ Α.Ε.Κ. & ΓΑΥΡΟΥ)

Πρώτιστο μέλημα των «αθλητικών συλλόγων/σωματείων» είναι να προσφέρουν τις ιδανικές (ανάλογα με την δυνατότητα τους) συνθήκες άθλησης αρχικά και στη συνέχεια πρωταθλητισμού σ’ όσους και όσες στην πορεία διακριθούν. Αυτό οφείλουν να το κάνουν ανεξάρτητα αν τα τμήματα τους είναι επαγγελματικά ή ερασιτεχνικά. Σε κάθε περίπτωση οι «αθλητικοί σύλλογοι» και τα «σωματεία» οφείλουν να λειτουργούν με οδηγό τα «αθλητικά ιδεώδη» τον σεβασμό στα οποία πρέπει να επιβάλλουν στους αθλητές και παράγοντες τους. Δυστυχώς, δεν θα βρείτε κανένα που να διαφωνεί με τα προηγούμενα, αν και θα βρείτε πολλούς που ενώ θεωρητικά συμφωνούν πράττουν εντελώς διαφορετικά.

ΕΙΚΟΣΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ Ο ΧΙΜΕΝΕΘ
(9-4-7 Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ)

Κάθε αγώνας με τον «γνήσιο Γαύρο» είναι για την Α.Ε.Κ. κάτι σαν «δοκιμασία αποχώρησης» στο SURVIVOR. Ακόμη περισσότερο το χθεσινό στο Φάληρο όχι μόνο εξαιτίας της ντροπιαστικής ήττας στο Ο.Α.Κ.Α. αλλά κυρίως επειδή τα αποτελέσματα των Άρη και «Γαύρου του Βορρά» της έδιναν την ευκαιρία με νίκη να βρεθεί δεύτερη (αν και σε τριπλή ισοβαθμία). Το ζήτημα ήταν αν μπορούσε να πάει στο Φάληρο για κάτι καλύτερο από μια «τιμητική ήττα» ή μια ισοπαλία. Έτσι, το παιχνίδι του Φαλήρου αποκτούσε -τουλάχιστον για την Α.Ε.Κ.- εξαιρετική σημασία και ενδιαφέρον. Επιπλέον, ήταν μια ευκαιρία να κερδίσει ένα ντέρμπι και μάλιστα σε βάρος του πιο μισητού αντιπάλου της.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΟΣΑ ΔΗΛΩΣΕ Ο ΒΟΥΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΜΙΚΡΗ ΥΠΟΓΕΙΟΠΟΙΗΣΗ»
(ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΔΕΙΟΔΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ)

Το έχουμε γράψει πολλές φορές ότι ο σχεδιασμός του νέου μας γηπέδου ήταν τέτοιος που προϋπέθετε δύο υπογειοποιήσεις για την εξυπηρέτηση της πρόσβασης σ’ αυτό. Από την άλλη, βέβαια, μια διευθέτηση της κυκλοφορίας γύρω από το γήπεδο ήταν αναγκαία. Αν η κατασκευή του ίδιου του γηπέδου είναι ένα «ιδιωτικό έργο», αυτή των δύο υπογειοποιήσεων είναι «δημόσιο έργο»∙ και ως τέτοιο πρέπει ν’ ακολουθήσει συγκεκριμένες διαδικασίες. Μέχρι σήμερα η «επίσημη Α.Ε.Κ.» ασχολούνταν μόνο με την μια την «μεγάλη υπογειοποίηση». Εσχάτως ανακάλυψαν και την δεύτερη την «μικρή» για την οποία από πολύ καιρό μόνον εμείς κάνουμε λόγο. Τώρα, οι κιτρινόμαυροι «χατζηαβάτηδες» επανέρχονται σχολιάζοντας συνέντευξη του Βούρου ο οποίος μας καθησυχάζει σχετικά με την πορεία της «μικρής υπογειοποίησης» (βλέπε εδώ).

ΟΤΑΝ Ο ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΞΕΦΤΙΛΙΣΕ ΤΟΥΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥΣ
(ΤΕΛΙΚΑ «Ο ΤΡΕΛΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ» ΕΙΧΕ ΔΙΚΙΟ)

«Έχει η ζωή γυρίσματα» δεν λένε; Προφανώς αυτός που το σκέφτηκε και το διατύπωσε δεν είχε στο μυαλό του ούτε την Ευρωλίγκα, ούτε τους Μπερτομέου, Δ. Γιαννακόπουλο και Αφους Αγγελόπουλους. Είναι γνωστή η υποτιθέμενη κόντρα του με τον Μπερτομέου. «Κόντρα» γιατί όπως πλέον αποδεικνύεται υπάρχουν σοβαρές αιτιάσεις που αφορούν την Διοίκηση-Διαχείριση της Ευρωλίγκας από τον Μπερτομέου και δεν έχουν σχέση με μια αντιπάθεια προς το πρόσωπο του. Διαβάσαμε την είδηση πως 7 από τις 11 ομάδες με τα «κλειστά συμβόλαια» της Ευρωλίγκας: Π.Α.Ο., Γαύρος, Αρμάνι Μιλάνο, Μακάμπι Τελ Αβίβ, Ανατολού Εφές, Τ.Σ.Σ.Κ.Α. Μόσχας και Ζαλγκίρις Κάουνας σύμπηξαν μέτωπο εναντίον του (βλέπε εδώ). Μένει να δούμε αν αυτό το μέτωπο στοχεύει μόνο στην αναδιανομή των Εσόδων ή αν θα επιδιώξει και την αλλαγή του Μπερτομέου.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΕΚΠΤΩΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ
(ΟΤΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΝ)

Η μετάβαση από τον Μεσαίωνα στην Αναγέννηση και από την Βασιλεία στην Δημοκρατία (ακόμη και την «Βασιλευομένη») έγινε εξαιτίας της οικονομικής δύναμης που απέκτησαν αρχικά οι έμποροι και στη συνέχεια οι βιομήχανοι. Γι’ αυτούς ήταν απόλυτη ανάγκη ν’ αλλάξει το status qvo έτσι ώστε να μπορούν να εκπροσωπηθούν στην πολιτική σκηνή. Γιατί παρά τα λεφτά που είχαν αποκτήσει η πολιτική εξουσία ήταν ακόμη στα χέρια των «ευγενών» των οποίων η οικονομική δύναμη είχε αρχίσει να ξεφτίζει γιατί εξαρτιόνταν από τις «έγγειες προσόδους» (δηλαδή, τα εισοδήματα από την ενοικίαση και εκμετάλλευση της γης). Μέχρι την αλλαγή του πολιτικού status qvo (αλλά ακόμη και σήμερα) ένας εύκολος και γρήγορος τρόπος «κοινωνικής ανόδου» και κοινωνικής επικύρωσης της επιτυχίας ήταν η αγορά ενός «τίτλου ευγενείας» μέσω του γάμου με κάποια «γαλαζοαίματη».