Aetofolia

ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ «5» ΤΗΝ ΔΩΔΕΚΑΤΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ
(4 ΝΙΚΕΣ – 1 ΗΤΤΑ)

Την 12 η αγωνιστική οι «5» αγωνίστηκαν σε δύο δόσεις. Το Σάββατο τ απόγευμα ο «γνήσιος Γαύρος» φιλοξενούσε τον Παναιτωλικό και 2 ώρες αργότερα εκείνος του Βορρά υποδεχόταν τον Πανσερραϊκό. Την Κυριακή το απόγευμα η Α.Ε.Κ. δοκιμαζόταν στους «Ζωσιμάδες» απέναντι στον Πας Γιάννινα, ενώ στο τελευταίο παιχνίδι της ημέρας και της αγωνιστικής ο πρωτοπόρος Π.Α.Ο. καλούνταν εκτός έδρας να πάρει το 3ποντο της νίκης απέναντι στον Άρη. Δεδομένης της βαθμολογικής τους θέσης η νίκη ήταν κάτι παραπάνω από απαραίτητη για τους δύο Γαύρους και την Α.Ε.Κ. προκειμένου να εκμεταλλευτούν τυχόν στραβοπάτημα των «πρασίνων» στο «Κλεάνθης Βικελίδης». Το ζήτημα είναι ποιοι θα τα κατάφερναν.

Στις 5:30’ το απόγευμα ο «γνήσιος Γαύρος» υποδεχόταν τον Παναιτωλικό έχοντας ως στόχο μια άνετη επικράτηση με πολλά γκολ. Μπορεί να βρέθηκε πίσω στο σκορ με 1-0 στο 13’, αλλά με ένα αυτογκόλ στο 17’ και ένα δικό του γκολ στο 40’ κατάφερε να περάσει μπροστά με 2-1 πριν το ημίχρονο. Ένα ακόμη γκολ στο β’ ημίχρονο (70’) ήταν το κερασάκι στην τούρτα που του έδωσε ένα ακόμη εντός έδρας 3ποντο.

ΟΙ «ΝΟΙΚΟΚΥΡΑΙΟΙ» ΚΑΙ Η «ΑΡΙΣΤΕΡΑ»
(ΠΟΣΟ ΗΛΙΘΙΟΙ ΚΑΙ ΑΓΝΩΜΟΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ «ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ»;)

Η γλώσσα και η επικοινωνία μας βασίζονται στις αντιστίξεις εννοιών οι οποίες είναι τόσο σημαντικές επειδή μέσω αυτών δίνουμε υπογραμμίζουμε τη σημασία των λεγομένων μας. Δεδομένου ότι η γλώσσα είναι ένας ζωντανός οργανισμός είναι επόμενο πως το περιεχόμενο των λέξεων που χρησιμοποιούμε αλλάζει. Έτσι, κάποιες καταλήγουν να γίνουν συνώνυμες βρισιών. Δύο τέτοιες λέξεις οι οποίες θα μας απασχολήσουν σήμερα είναι ο «νοικοκυραίος» και ο «ρέμπελος». Ο «νοικοκυραίος» παράγεται μεν από τον «νοικοκύρη» αλλά νοηματοδοτεί κάτι ελαφρώς διαφορετικό, ενώ την εφηύρε ο Ευάγγελος Αβέρωφ. Από την άλλη ο «ρέμπελος» δεν έχει αλλάξει στο πέρασμα του χρόνου. Οι δύο αυτές λέξεις χρησιμοποιούμενες στην πολιτική διαμάχη (ειδικά οι «νοικοκυραίοι») οριοθετούν τα δύο άκρα. Είναι, όμως, έτσι στην πραγματικότητα;

Ο «ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ» ΜΠΕΟΣ
(ΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΙΜΗ ΣΕ ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ)

Όλοι και όλα έχουν μια τιμή. Αναλόγως του χαρακτήρα και της οικονομικής συγκυρίας η τιμή είναι άλλοτε υψηλή και άλλοτε χαμηλή. Πολλές φορές μια πώληση αποτελεί προοίμιο μιας μεγαλύτερης συνεργασίας. Για παράδειγμα αν θες να «επενδύσεις» σε μια περιοχή καλό θα ήταν να έχεις κάποια στενή σχέση μαζί της. Να μη θεωρείσαι ξένος, ακόμη και αν από την άποψη της υπηκοότητας είσαι. Και δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να γίνει αυτό από το ν’ αποκτήσεις δεσμούς με την πόλη. Το ποδόσφαιρο όντας ένα πολύ απλό άθλημα κερδίζει πολύ εύκολα το ενδιαφέρον του κόσμου. Στο παρελθόν ολόκληρες περιοχές -ειδικά στην επαρχία- ζούσαν για τον επόμενο εντός έδρας αγώνα της τοπικής ομάδας. Σήμερα, το ενδιαφέρον έχει μεν ατονήσει, ωστόσο η ιδιοκτησία μιας ομάδας πάντα χρειάζεται αν θες ν’ αποκτήσεις δεσμούς με μια περιοχή. Αν μη τι άλλο για να σε σέβονται πρέπει να δείχνεις πως ξοδεύεις «για το καλό του τόπου» ακόμη και να αυτό αφορά 11 μαντράχαλους να κλωτσούν μια μπάλα.

ΟΤΑΝ Ο ΒΑΓΓΕΛΑΣ ΨΑΧΝΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΣΟΔΑ
(ΑΥΞΗΣΗ ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΕ «ΤΗΓΑΝΙ» & «CITY GROUND»)

Όλοι μας κάποια στιγμή θα θέλαμε να έχουμε περισσότερο χρόνο, χρήμα ή/και χώρο να εκμεταλλευτούμε. Δυστυχώς και στα τρία υπάρχει ένα «ταβάνι». Ακόμα χειρότερα σ’ ότι αφορά τον χώρο χρειάζεται και άδεια προκειμένου να γίνει οποιαδήποτε μετατροπή. Ωστόσο, το θέμα είναι να υπάρχει διάθεση και οικονομικό κίνητρο. Όσον αφορά δε το οικονομικό κίνητρο αυτό έχει δύο όψεις: από τη μιά ο παραπάνω χώρος πρέπει να φέρνει μεγαλύτερα έσοδα και από την άλλη το κόστος της επέκτασης αυτής πρέπει να είναι σχετικά μικρό. Το κόστος δεν αφορά μόνο τα υλικά που θα χρησιμοποιηθούν και την εργασία που θ’ απαιτηθεί▪ αφορά επίσης και τις άδειες/εγκρίσεις που θα πρέπει να εξασφαλιστούν. Ωστόσο, τέτοιες άδειες/εγκρίσεις δεν χρειάζονται παντού και πάντα.

ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ!
(1+1 ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΠΡΙΝ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ)

Ολοκληρώθηκαν οι υποχρεώσεις της Εθνικής Ομάδας Ποδοσφαίρου για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος της Γερμανίας. Η Εθνική κατετάγη 3η στον Β’ όμιλο πίσω από Ολλανδία και Γαλλία επιτυγχάνοντας 4 νίκες (από 2 με Ιρλανδία και Γιβραλτάρ, 1 ισοπαλία (εντός με τη Γαλλία στο τελευταίο της παιχνίδι) και 3 ήττες (1 εκτός από την Γαλλία και 2 από την Ολλανδία με την εντός έδρας ελέω διαιτητή). Αν και δεν πήρε την πρόκριση κατακτώντας μια από τις 2 πρώτες θέσεις, έχει ωστόσο μια δεύτερη ευκαιρία εξαιτίας της 1ης θέσης που κατέκτησε στον όμιλο του NATIONS LEAGUE. Μετά την ολοκλήρωση όλων των αγώνων θ’ αντιμετωπίσει σε μονό αγώνα εντός έδρας το Καζακστάν και αν το κερδίσει θ παίξει μετά από κλήρωση με τον νικητή του αγώνα Γεωργία-Λουξεμβούργο.

Δεδομένης της συγκεκριμένης εκκρεμότητας δεν είναι ακόμη ώρα για τον απολογισμό της θητείας του Γκουθστάβο Πογέτ. Ωστόσο, όσο μας αφορά πλησιάζει η ώρα των αποφάσεων για την Ε.Π.Ο. Η Εθνική υπό τον Πογέτ σε δύο διοργανώσεις έκανε τα προβλεπόμενα▪ κάτι που κάθε άλλο παρά αυτονόητο ήταν για πολύ καιρό τώρα.

Η ΠΙΕΤΑ (ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ) ΤΟΥ ΘΕΟΥ
(Η ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΕΝΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑ)

Πάντα σε κάθε πράξη μας υπάρχει ένας θύτης και ένα θύμα▪ ενίοτε και ένας ηθικός αυτουργός. Πολύ συχνά υπάρχουν και θύματα που δεν σχετίζονται άμεσα με την υπόθεση▪ αυτές είναι οι αποκαλούμενες «παράπλευρες απώλειες». Όπως ο Αξαρλιάν στην δολοφονική απόπειρα της 17Ν σε βάρος του Γιάννη Παλαιοκρασά. Έτσι και στην υπόθεση του ντέρμπι «αιωνίων» εκτός από τους θύτη, θύμα και ηθικούς αυτουργούς έχουμε και δύο παράπλευρες απώλειες. Η μια αφορά νομικό πρόσωπο και είναι το ιδιωτικό θεραπευτήριο «Metropolitan» και η άλλη ένα φυσικό πρόσωπο τον Χρήστο Θέο (βλέπε εδώ & εδώ). Για να μην μπερδεύεστε μπορεί ο Χουάνκαρ να μεταφέρθηκε στο «Υγεία», αλλά το «Υγεία» και το «Metropolitan» (όπως και το «Μητέρα») ανήκουν στον ίδιο όμιλο.

ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ
(ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΝΤΕΡΜΠΙ «ΑΙΩΝΙΩΝ»)

Η καθημερινότητα μας είναι δομημένη πάνω σε διαφορετικά συμφέροντα. Συμφέροντα που άλλοτε συμπορεύονται και άλλοτε αντιμάχονται τα δικά μας. Προκειμένου να τα εξυπηρετήσουμε χρησιμοποιούμε την προπαγάνδα προσπαθώντας κάποτε να φανούμε δυνατότεροι απ’ ότι πράγματι είμαστε και άλλες φορές να δημιουργήσουμε την αίσθηση του αδικημένου. Η τελευταία είναι η επιλογή όσων έχουν νομικά μπλεξίματα προκειμένου να κερδίσουν τη συμπάθεια του κόσμου και των δικαστών. Ωστόσο, τα μεγάλα και δομημένα συμφέροντα έχουν τους δικούς τους μεγάλους μηχανισμούς προπαγάνδας οι οποίοι σε καθημερινή βάση αναλαμβάνουν επαγγελματικά την αποστολή αυτή. Στρατιές «δημοσιογράφων» πρέπει να μας πείσουν τόσο ότι όσα ισχυρίζονται οι άλλοι δεν ισχύουν όσο και ότι η δική τους πλευρά έχει απόλυτο δίκιο.

Η πλευρά των «ερυθρόλευκων» είχε αποστολή όπως εύκολα μπορούμε να φανταστούμε από τη μια να υποβαθμίσει το συμβάν και από την άλλη να μεταθέσει την ευθύνη στους «πράσινους» εμφανίζοντας την ομάδα του Λιμανιού ως το θύμα της ιστορίας. Βασικό επιχείρημα σε τέτοιες περιπτώσεις είναι πως τ’ αποτελέσματα των παιχνιδιών πρέπει να καθορίζονται στο γήπεδο από τους παίκτες και όχι στις δικαστικές αίθουσες από τους δικαστές.

Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ΙΔΩΜΕΝΟΣ ΩΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ
(ΕΧΘΡΙΚΗ ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ ΕΞΑΓΟΡΑ ΜΕ ΑΝΤΙΤΙΜΟ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ)

Η εισπήδηση Κασσελάκη στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. είναι η πιο ενδιαφέρουσα πολιτική εξέλιξη όχι γιατί αφορά το δεύτερο σε δύναμη κόμμα των τελευταίων Εθνικών Εκλογών, αλλά γιατί μας δίνει μια αίσθηση του πως βλέπει μερίδα των ψηφοφόρων την πολιτική σήμερα. Ο Στέφανος Κασσελάκης μας συστήθηκε ως ένας νεαρός επιτυχημένος «επιχειρηματίας» (μια λέξη με πολύ ευρύ και ελαστικό περιεχόμενο). Συνεπώς η κατάληψη (συνώνυμο της εισπήδησης) της αρχηγίας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. από τον Στέφανο καθώς και η επικοινωνία του τόσο με τη βάση όσο και με τους ψηφοφόρους γενικότερα έχει νόημα να εξεταστεί και από την επιχειρηματική σκοπιά.

Ωστόσο, η εξέταση αυτή πρέπει να γίνει υπό το πρίσμα των Αμερικανικών επιχειρηματικών ηθών και εθίμων τα οποία διαφέρουν σημαντικά από τα Ευρωπαϊκά και κυρίως τα Ελληνικά. Ο Στέφανος αρχικά επιλέχτηκε ως ένας από τους υποψήφιους απόδημους Βουλευτές. Στη συνέχεια -αν πιστέψουμε τον ίδιο- εμφορούμενος από την επιθυμία να προσφέρει στη Χώρα του και μιας και γνώρισε τον Τσίπρα είπε να κατέβει υποψήφιος για την αρχηγία του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Αν τον σιγοντάρισε στο παρασκήνιο ο Αλέξης είναι αδιάφορο για το σημερινό μου κείμενο.

ΠΩΣ ΜΙΑ ΤΙΜΩΡΙΑ ΕΦΕΡΕ ΤΗΝ ΗΣΥΧΙΑ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ
(ΕΙΔΕΣ ΠΩΣ ΣΦΙΓΓΟΥΝ ΟΙ ΚΩΛΟΙ;)

Ένα ζήτημα είναι αν ο Κανονισμός είναι σωστός και δίκαιος σχετικά με τις ποινές για την διακοπή ενός αγώνα όπως το ντέρμπι των «αιωνίων» στο «Καραϊσκάκης». Ένα άλλο ζήτημα είναι το κλίμα που δημιουργείται μετά από μια τέτοια τιμωρία. Ένας μηδενισμός, η αφαίρεση ενός βαθμού και κάποιοι αγώνες χωρίς οπαδούς λειτουργούν όπως το κρύο στο δέρμα▪ σφίγγουν τους κώλους που λέμε λαϊκά. Αυτό, ισχύει για όλους τους τύπους των οπαδών: από τους σκληρότερους έως τους πιο χύμα. Τους αναγκάζει να υπολογίζουν πολύ περισσότερο από πριν την επόμενη κίνηση τους. επιπλέον, αναγκάζει και τις διοικήσεις να περιφρουρήσουν την τάξη στα γήπεδα τους.

Αποτέλεσμα της διακοπής του ντέρμπι «αιωνίων» και της πρωτόδικης ποινής ήταν το αντίστοιχο ντέρμπι του μπάσκετ στο Σ.Ε.Φ. να διεξαχθεί σε συνθήκες «εκκλησίας». Το αποτέλεσμα του συγκεκριμένου αγώνα ήταν μια περιφανής νίκη των «πρασίνων» σε βάρος των «ερυθρόλευκων». Δυό βδομάδες μετά το ντέρμπι εκείνο οι «γνήσιοι Γαύροι» υποδέχονταν τον «Γαύρο του Βορρά». Για να συμβεί αυτό σε γεμάτο γήπεδο έπρεπε ο Αθλητικός Δικαστής της Ε.Π.Ο. να μη βγάλει αμέσως την απόφαση σχετικά με την έφεση τους έτσι ώστε αν ήταν απορριπτική (δηλαδή αν παρέμενε η ποινή) να μην εφαρμοζόταν το σκέλος της για δύο αγώνες χωρίς θεατές σε εκείνο το ντέρμπι.

ΘΑ ΤΟ ΠΩ ΣΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ
(ΤΟ ΓΑΡ ΠΟΛΥ ΤΗΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗΣ ΓΕΝΝΑ ΠΑΡΑΦΡΟΣΥΝΗ)

Είναι φορές στη ζωή που τα γεγονότα σε ξεπερνάνε. Δεν μπορείς ή καλύτερα δεν θες να τ’ αντιμετωπίσεις. Είναι τότε που αφήνεσαι έρμαιο των συναισθημάτων σου αντιδρώντας σπασμωδικά. Πρέπει να δείχνεις δυνατός αλλά δεν σου βγαίνει. Τις περισσότερες φορές μέσα σου έχεις αποδεχθεί το αποτέλεσμα και πολύ συχνά ξέρεις πως όπως είχαν εξελιχθεί τα πράγματα δεν υπήρχε άλλη εξέλιξη. Ωστόσο, παρά και πέρα από τη διαχείριση του πένθους σου πρέπει να βγάλεις μια αντίδραση για όλους τους άλλους που με καρφωμένα τα μάτια τους πάνω σου παρακολουθούν με άγρυπνο βλέμμα.

Μια τέτοια περίπτωση είναι αυτή που βιώνει το τελευταίο διάστημα το ποδοσφαιρικό τμήμα της ομάδας του Βαγγέλα. Δεν είναι μικρό πράγμα να σπάει η τόσο καλά προφυλαγμένη παρθενιά και για πρώτη φορά να μηδενίζεται σε αγώνα η ομάδα του Πειραιά και να της αφαιρείται και ένας βαθμός. Για την ομάδα που καταδικάζεται σε μια τέτοια ποινή δεν έχει καμία σημασία αν δίκαια ή άδικα τιμωρήθηκε▪ πόνος τα σκεπάζει όλα. Δεν έχει καμία σημασία αν από τη στιγμή που θεωρήθηκε υπεύθυνος (διάολε κάποιος πρέπει να είναι) δεν γινόταν παρά να εφαρμοστεί ο «τιμοκατάλογος» του Κανονισμού.

ΠΟΣΟ ΜΕΤΡΑΕΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ;
(ΕΙΝΑΙ ΤΟ CONFERENCE LEAGUE ΤΟ «ΤΑΒΑΝΙ» ΤΟΥ;)

Ο «καθρέπτης» ενός ομαδικού σπορ είναι η Εθνική Ομάδα του. Ωστόσο, η λογική λέει πως όσο επιτυχημένη είναι μια Εθνική Ομάδα ανάλογα επιτυχημένοι πρέπει να είναι και οι σύλλογοι. Τι γίνεται, όμως, αν η Εθνική Ομάδα είναι μια μικρομεσαία μεν με κάποιες επιτυχίες αλλά εκπροσωπεί μια χώρα στην οποία υπάρχουν μόνο 4 οικονομικά σύλλογοι; Την απάντηση τη δίνει η ίδια η ζωή και είναι ένας συνδυασμός τόσο της δυναμικότητας του Εθνικού Πρωταθλήματος όσο και της αντίστοιχης οικονομικής δυνατότητας των ιδιοκτητών των ομάδων. Στην Ευρωπαϊκή πραγματικότητα οι Έλληνες «κροίσοι» είναι κάτι σαν «φτωχοί συγγενείς».

Στην Ελλάδα οι ιδιοκτήτες των «BIG 4» δεν αντιμετωπίζουν το ποδόσφαιρο ως επιχείρηση ούτως ώστε να «επενδύουν» σ’ αυτό. Αυτό, όμως, κάθε άλλο παρά τους εμποδίζει να χρησιμοποιούν τη λέξη «επένδυση». Προφανώς, αγοράζουν παίκτες για τους οποίους θεωρούν πως μπορεί συν τω χρόνω να έχουν κάποια υπεραξία φέρνοντας κέρδος από μια πώληση τους. Βέβαια, για να συμβεί αυτό πρέπει να συνεργάζονται και με τους σωστούς (δικτυωμένους) μάνατζερ. Σε κάθε περίπτωση οι Μαρινάκης, Μελισανίδης, Σαββίδης και Αλαφούζος θεωρείται ότι κάνουν μια εξαιρετική μεταγραφή όταν το κόστος της φτάσει τα 5-6 εκ.