ΕΔΩ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ
ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΜΑΣ, ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΜΑΣ.
ΟΙ «ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ» ΣΑΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΟΝ ΠΑΙΚΤΗ ΠΟΥ ΘΑ «ΞΕΚΛΕΙΔΩΝΕΙ» ΤΙΣ ΑΝΤΙΠΑΛΕΣ ΑΜΥΝΕΣ
(ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΠΑΛΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ Η EMPIRE)
Είναι κανόνας πως οτιδήποτε έχει σχέση με την Α.Ε.Κ. ένεκα της καταγωγής της πρέπει ν’ αποπνέει μεγαλοπρέπεια. Αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο επί Ντέμη Νικολαΐδη ιδρύθηκε η EMPIRE Α.Ε. με αποκλειστικό της αντικείμενο την εμπορία των ειδών που είχαν το εμπορικό σήμα της Α.Ε.Κ. Ωστόσο, τα πράγματα πήραν μια διαφορετική πορεία απ’ αυτή που είχαν υπ’ όψη τους οι ιδρυτές της και πλέον η EMPIRE δίνει την εντύπωση μιας αδρανούς εταιρείας. Ακόμη, όμως, κι αν ισχύει κάτι τέτοιο έχει αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι της στην Ιστορία της Α.Ε.Κ.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ Vs ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ
(ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ Ή ΠΡΟΔΟΤΕΣ;)
Ο μηχανισμός λειτουργίας της μνήμης είναι επιλεκτικός. Όσο περισσότερος χρόνος περνά τόσο ωραιοποιημένες είναι οι αναμνήσεις μας. Έτσι είναι συνηθισμένο και απολύτως λογικό ν’ αποδίδουμε μεγαλύτερη αξία σ’ όσα έγιναν στο παρελθόν απ’ αυτά που λαμβάνουν χώρα στο σήμερα ακόμη και αν εμφανίζουν μεγάλες ομοιότητες. Η τελική μας κρίση για το ποιόν κάποιου επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από το τέλος της ζωής του. Για παράδειγμα ελάχιστοι γνωρίζουν ότι ο Ι. Μεταξάς ήταν από τους καλύτερους (ίσως ο καλύτερος) επιτελικούς αξιωματικούς που είχε η Ελλάδα και ότι είχε αρνηθεί να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην Μικρασιατική Εκστρατεία. Αυτό για το οποίο τον θυμούνται όλοι ανεξαιρέτως είναι το υποτιθέμενο «ΟΧΙ» στον πρεσβευτή της Ιταλίας Γκράτσι.
ΒΑΓΓΕΛΑ ΓΕΡΑ Η ΝΟΤΙΓΧΑΜ ΣΟΥ ΤΡΩΕΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ
(ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ ΕΠΕΝΔΥΣΗ)
Ο Ν. Καρβέλας ως στιχουργός έχει γράψει για την Βίσση μεταξύ άλλων και το «Δώδεκα» (βλέπε εδώ). Ο στιχουργός, που λέτε, βάζει την ηρωίδα του να περιμένει με τις ώρες δίπλα στο (σταθερό, τότε ΔΕΝ υπήρχαν κινητά) τηλέφωνο μπας και πάρει ο γκόμενος της (με τον οποίο προφανώς ήταν τσακωμένοι). Ενόσω εκείνος δεν τηλεφωνεί η ηρωίδα μάς διηγείται την ελπίδα της που όσο περνά η ώρα χάνεται και την αγωνία που βιώνει. Το φάσμα της μοναξιάς πλανάται όλο και απειλητικότερο πάνω από το κεφάλι της όπως και η Δαμόκλειος σπάθη πάνω από το κεφάλι του τυρράνου των Συρακουσών. Φέτος ολοκληρώθηκε η τρίτη σεζόν κατά την οποία ο Βαγγέλης Μαρινάκης διατελεί ιδιοκτήτης της Νότιγχαμ. Τρίτη σεζόν στην Β’ Εθνική της Αγγλίας με την άνοδο στην PREMIER LEAGUE (και τον πακτωλό εσόδων της) να μένουν ένα απατηλό όνειρο.
ΟΥΤΕ Ο Γ. ΚΑΜΑΡΑΣ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙ ΟΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ «ΜΗΛΟ ΤΗΣ ΕΡΙΔΟΣ»
(«ΔΙΑΣΥΡΜΟΣ» Ή «ΨΕΜΑ»;)
Όταν αντιμάχονται δύο στρατόπεδα το πιθανότερο είναι πως πολύ δύσκολα θα έρθει το ένα αντιμέτωπο του άλλου. Στο 99% των περιπτώσεων αναλίσκονται σε «περιφερειακές συγκρούσεις». Για την δικαιολόγηση της εμπλοκής τους χρησιμοποιούν και οι δυό πλευρές τα ίδια ιδανικά και ιδεώδη τα οποία μόνο η μια από τις δύο υπερασπίζεται γιατί είναι το «σωστό» ότι και να υποστηρίζει ο αντίπαλος της. Στις μέρες μας στο πεδίο του Ελληνικού Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου με αιτία τον έλεγχο της Ε.Π.Ο. και αφορμή την πολυ-ιδιοκτησία αντιμάχονται οι δύο Γαύροι. Ψάχνουν την παραμικρή αφορμή για να δαπανήσουν μελάνι, χαρτί και megabyte προκειμένου να δημιουργήσουν κλίμα. Τελευταίο επεισόδιο ήταν η ανακοίνωση της UEFA για τα γήπεδα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε CL και EUROPA από ομάδες αν οι πόλεις τους έχουν πρόβλημα με τον κορονοϊό.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ «ΓΝΗΣΙΟ ΓΑΥΡΟ» ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
(ΚΑΙ ΤΟ «ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΡΧΟΝΤΟ-ΧΩΡΙΑΤΗ»)
Ξέρεις ρε ποιος είμαι εγώ; Αυτή η κοινότοπη ερώτηση συμβολίζει την ουσία ενός Γαύρου▪ είτε αυτός είναι οπαδός είτε ο ιδιοκτήτης της ομάδας. Μου θυμίζει αυτούς που επειδή οδηγούν ένα ακριβό αμάξι νομίζουν ότι έχουν περισσότερα δικαιώματα από τους υπόλοιπους στον δρόμο. Ο αποκλεισμός από την «Λυκόβρυση» της PREMIER LEAGUE ΔΕΝ ήταν ότι χειρότερο μπορούσε να συμβεί στην ομάδα του Πειραιά. Το χειρότερο ήταν (όπως θα δούμε παρακάτω) η διαχείριση του. Μια διαχείριση σπασμωδική και κομπλεξική, η οποία κύρια αποστολή της είχε την ωραιοποίηση της κατάστασης και την ανόρθωση του Γαύρικου ηθικού. Γιατί όπως και να το κάνουμε δεν είναι ωραίο η ομάδα του Λιμανιού να έχει παίξει μόνο 4 παιχνίδια σε προημιτελική φάση όταν οι «πράσινοι» έχουν παίξει 25 και η Α.Ε.Κ. 10.
ΟΙ ΜΠΑΣΚΕΤΙΚΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ ΤΩΝ «ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΩΝ»
(ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΑΥΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ «ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ»)
Ευτυχώς αδέρφια μου που υπάρχουν και «σταθερές αξίες» στις οποίες μπορεί να υπολογίζει κάποιος. Αξίες όπως ο Γ. Κογκαλίδης ο οποίος επιμένει πως η Α1 χωρίς τον Γαύρο ΔΕΝ έχει ενδιαφέρον. Το γεγονός ότι κάθε εβδομάδα μας το υπενθυμίζει φαίνεται πως έχει μεταφυσική αξία. Με κάθε ευκαιρία που του δίνεται άλλοτε μας γράφει για την χρεοκοπία του Ε.Σ.Α.Κ.Ε. (βλέπε εδώ) και άλλοτε αναδεικνύει την Ε.Ο.Κ. και τον Ε.Σ.Α.Κ.Ε. ως «συγκοινωνούντα δοχεία» (βλέπε εδώ). Αυτό του πείσμα σε συνδυασμό με το πείσμα των Αγγελόπουλων είναι που οδηγεί την «τίμια» προσπάθεια του σε οικτρή αποτυχία. Γιατί είναι άλλο πράγμα να ισχυρίζεσαι ότι η Α1 δεν έχει το ίδιο ενδιαφέρον χωρίς τον Γαύρο και άλλο να υποστηρίζεις πως με αυτόν θα υπήρχαν μεγαλύτερα έσοδα απ’ ότι τώρα.
ΤΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΑ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ, Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΑΙ Ο «ΥΓΙΗΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ»
(ΠΟΣΑ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΤΡΕΛΑΝΕΤΕ;)
Τίποτα δεν είναι σημαντικότερο για μια επιχείρηση από τις «Ταμειακές Ροές» (Cash Flow). Δηλαδή, τα λεφτά που αυτή εκτιμά ότι θα εισπράξει σε συνάρτηση με αυτά που θα χρειαστεί να πληρώσει για τις υποχρεώσεις της. Η πρόβλεψη (η οποία αναθεωρείται αναλόγως των εξελίξεων) γίνεται σε εβδομαδιαία, μηνιαία και ανά τρίμηνο. Στην κατάρτιση των «Ταμειακών Ροών» μεγάλη σημασία έχουν οι εισροές (έσοδα) από συμβόλαια στην εκπλήρωση των οποίων μπορεί να υπολογίζει η επιχείρηση. Στην περίπτωση των Π.Α.Ε. τέτοια συμβόλαια είναι τα χορηγικά και τα τηλεοπτικά. Αυτά τα τελευταία είναι στην επικαιρότητα των ημερών (όπως, άλλωστε, και κάθε Καλοκαίρι).
ΠΕΡΙ ΤΗΣ «ΑΓΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΟΦΙΑΣ» ΤΟ ΚΡΗΠΙΔΩΜΑ
(ΟΤΑΝ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΕΞΑΝΕΣΤΗΣΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΧΡΗΣΗΣ)
Η εκ νέου αλλαγή χρήσης της «Αγιά Σοφιάς» ξεσήκωσε μια θύελλα διαμαρτυριών κυρίως για τον συμβολισμό που αυτή έκρυβε. Για μια ακόμη φορά ο συμβολισμός συσκότισε οτιδήποτε σημαντικό τόσο σχετικά με την «Αγία του Θεού Σοφία» όσο και με τους Χριστιανούς και τη σχέση τους με τις άλλες θρησκείες. Τώρα που κατακάθισε ο αρχικός θόρυβος είναι η στιγμή για μια αποτίμηση της λαϊκίστικης κίνησης του Ερντογάν σε συμβολικό επίπεδο αφ’ ενός ν’ ανασυστήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία και αφ’ ετέρου ν’ αποκαθηλώσει τον «κοσμικό» Κεμάλ (ο οποίος είχε μετατρέψει την «Αγιά Σοφιά» από τζαμί σε μουσείο). Ωστόσο, σε καμία περίπτωση η απόφαση αυτή ΔΕΝ είναι τόσο σημαντική (και προκλητική) για την Χώρα μας όσο κάποιοι σκόπιμα θέλουν να την παρουσιάσουν.
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΔΙΑΚΟΠΩΝ ΤΟΥ «ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΗΓΕΤΗ»
(ΠΟΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΘΑ ΠΙΑΣΕΙ ΚΑΛΑΜΑΤΑ;)
Κάθε Καλοκαίρι εκτός από τις μεταγραφές και την προσπάθεια να σας πείσουν ότι η ομάδα είναι δυνατότερη από κάθε άλλη φορά, τα «γιουσουφάκια» μας ενημερώνουν για τις διακοπές του «Διοικητικού Ηγέτη» (βλέπε εδώ). Δυστυχώς ή ευτυχώς ο Μελισσανίδης δεν αλλάζει συνήθειες όσον αφορά τα δρομολόγια και είναι λίγο-πολύ αναμενόμενη η εμφάνιση της θαλαμηγού του στα ίδια κάθε φορά σημεία. Πάντως μικρό, μεσαίο ή μεγάλο (όπως του Καλτσίδη) μια θαλαμηγός ασκεί μια κάποια γοητεία▪ ειδικά αν σκεφτούμε την ευεργετική επίδραση του λικνίσματος πάνω στα κύματα στον ύπνο. Ωστόσο, υπάρχουν και αυτοί που δεν πέφτουν εύκολα «θύματα» αυτής της γοητείας.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ «ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑΣ»
(Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΕ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ)
Ένα από τα πιο «πιασάρικα» θέματα προπαγάνδας σχετικά με το νέο γήπεδο είναι το ζήτημα της χωρητικότητας του. Όλα όσα γράφονται σχετικά είναι τελείως ξένα με την πραγματικότητα. Προ καιρού διαβάσαμε για την «επιθυμία» του «Διοικητικού Ηγέτη» το γήπεδο να έχει την μέγιστη δυνατή χωρητικότητα (33.000). πρόσφατα διαβάσαμε για μια πτυσσόμενη εξέδρα 120 θέσεων (βλέπε εδώ). Ωστόσο, όπως ξέρουν οι παλαιοί αναγνώστες μας ακόμη και με την πτυσσόμενη εξέδρα η χωρητικότητα του νέου γηπέδου ΔΕΝ θα ξεπερνά τις 30.448 θέσεις. Παρακάτω εξηγούμε με βάση τα επίσημα στοιχεία πως έχει το ζήτημα της χωρητικότητας του νέου μας γηπέδου.
ΟΤΑΝ Η Ε.Π.Ο. ΠΑΡΑΚΑΛΑ ΓΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
(ΑΝ ΥΠΟΨΙΑΣΤΩ ΟΤΙ ΘΑ ΠΑΡΑΚΑΛΑΝΕ ΤΟΝ ΑΥΓΕΝΑΚΗ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ…)
Δεν πιστεύω μέχρι σήμερα να υπάρχει κάποιος χωρίς παρωπίδες που να μην έχει καταλάβει πως παραδοσιακά η Ε.Π.Ο. ταυτίζει το «αυτοδιοίκητο» με την «ασυδοσία». Η Ε.Π.Ο. μοιάζει σε μια γυναίκα η οποία κάνει (ειδικά στα λόγια) ότι μπορεί για να περνιέται ως αυτόνομη-ανεξάρτητη, αλλά στην ουσία έχει απόλυτη ανάγκη τη σύμπραξη-στήριξη ενός άντρα ο οποίος να πληρώνει τους λογαριασμούς της. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη των παραπάνω από την μεθόδευση της Ομοσπονδίας προκειμένου να κάνει εκλογές τώρα που βολεύει αυτούς που την ελέγχουν και όχι τότε που ορίζει η νομοθεσία. Το χειρότερο στην υπόθεση αυτή είναι όλα όσα λένε και γράφουν οι «υπερασπιστές» της (παλαιότερα ήταν «κατήγοροι» της) τα οποία είναι τουλάχιστον παράλογα.
