Aetofolia

ΜΠΡΑΒΟ ΠΡΟΕΔΡΕ! ΤΟΥΣ ΚΟΥΦΑΝΕΣ ΠΑΛΙ
(ΟΠΟΙΟΣ ΝΟΜΙΖΕΙ ΟΤΙ ΘΑ ΠΙΑΣΕΙ «ΚΟΡΟΪΔΟ» ΤΟΝ «ΤΙΓΡΗ» ΕΙΝΑΙ ΒΑΘΙΑ ΝΥΧΤΩΜΕΝΟΣ)

Τι κι αν είχαν παρελάσει Σέρβοι, Αργεντίνοι και Βραζιλιάνοι από τον Κ.Α.Τ. Έπαιξαν και κάποια (σχετικά) μεγάλα ονόματα όπως είναι και το έθιμο των ημερών. Πιθανόν κάποιοι να έγραψαν και γράμμα στον Αη-Βασίλη ζητώντας δώρο κάποιους από αυτούς. Το ζήτημα πάντως είναι πως ότι και να γράφτηκε πάλι ψωνίσαμε από το «πανέρι» (διάβαζε ελεύθερους παίκτες). Όπως και στην περίπτωση του Μπαρμπόσα έτσι και με τον Γιόχανσον πληρώθηκε μόνον ο παίκτης αφού και οι δύο αποκτήθηκαν ως ελεύθεροι. Φυσικά αν ο Μπαρμπόσα είχε κάποιο «όνομα» στην ποδοσφαιρική πιάτσα ο Γιόχανσον έχει όλο το μέλλον μπροστά του.

Βέβαια υπάρχουν πολλές δικαιολογίες γιατί ψωνίζουμε ελεύθερους παίκτες. Κάτι το γεγονός ότι συμμετέχουμε στην Β’ Εθνική, κάτι ότι την χειμερινή μεταγραφική περίοδο δεν βρίσκεις εύκολα ελεύθερο (χωρίς η ομάδα του ν’ απαιτεί λεφτά) παίκτη (που να ‘ναι και καλός), κάτι ότι στην Β’ Εθνική δεν χρειαζόμαστε τον παικταρά στο τέλος είναι όλοι ευχαριστημένοι όποιον και να πάρεις (ακόμα και τα γιουσουφάκια κάνουν την ανάγκη φιλοτιμία και αποθεώνουν αυτούς που ήρθαν όποιοι και αν είναι).

ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΣΤΗΝ ΑΝΑΛΗΨΗ ΔΡΑΣΗΣ
Ή ΑΛΛΙΩΣ ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΑ «ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΑ» ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ ΑΕΚΤΖΗΔΕΣ
(«...ΑΝ ΞΥΠΝΗΣΕΙΣ ΜΟΝΟΜΙΑΣ, ΘΑ ‘ΡΘΕΙ ΑΝΑΠΟΔΑ Ο ΝΤΟΥΝΙΑΣ»)

Είναι προφανές, πως οτιδήποτε σχετίζεται ή/και αναφέρεται στον Δ. Μελισσανίδη (γνωστό και ως «Τίγρη») προσελκύει αμέσως το ενδιαφέρον των ΑΕΚτζήδων και όχι μόνο. Ωστόσο όπως και με όλα τα πράγματα υπάρχει ο σωστός και ο λάθος λόγος για τον οποίο μπορούμε ν’ ασχοληθούμε μ’ ένα ζήτημα. Μπορούμε (έχουμε την δυνατότητα) ν’ ασχοληθούμε είτε με το πρόβλημα το ίδιο, είτε με τα πρόσωπα που συσχετίζονται μ’ αυτό. Τις περισσότερες φορές επιλέγουμε ως απλοί παρατηρητές ν’ ασχοληθούμε με τα πρόσωπα (τα οποία εξασφαλίζουν την δική μας αποστασιοποίηση) παρά με το πρόβλημα. Από τη στιγμή που δεν εμπλεκόμαστε άμεσα μπορούμε με την ασφάλεια που μας παρέχει η αποστασιοποίηση να βλέπουμε και να κρίνουμε και στην κορύφωση του δράματος έχουμε την πολυτέλεια να εκστομίζουμε προκατασκευασμένες εκφράσεις έκπληξης, αποστροφής ή/και αγανάκτησης.

ΟΙ «ΠΟΥΘΕΝΑΔΕΣ» ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΝ:
«ΠΟΙΟΣ ΕΙΔΕ ΤΟΝ «ΤΙΓΡΗ» (ΚΑΤΑΜΑΤΑ) ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΦΟΒΗΘΗΚΕ»
(ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ Ν. 4)

Από την πρώιμη αρχαιότητα το εκάστοτε ιερατείο είχε προσπαθήσει να κρατήσει μακρυά από τον πολύ λαό (απρόσιτα) κάποια πράγματα (μυστικά). Επέβαλλε έτσι περιορισμούς όχι μόνο στο ποιοί μπορούσαν να εισέλθουν σε κάποια μέρη (π.χ. άδυτα ναών), αλλά και στις προϋποθέσεις με τις οποίες αυτό μπορούσε να γίνει (π.χ. να έχουν χαμηλά το βλέμμα). Φυσικά (τουλάχιστον στην αρχή) κανείς δεν αμφισβητούσε αυτές τις εντολές (κανόνες) ειδικά όταν είχε να κάνει με Θεούς που νευρίαζαν εύκολα. Ίσα-ίσα τις εντολές αυτές τις θεωρούσαν ως αναγκαίες προφυλάξεις οι οποίες αποδείκνυαν την σύνεση και την σωφροσύνη όσων τις θέσπισαν. Στο κάτω-κάτω οι Θεοί είναι Θεοί και το σωστό είναι οι Άνθρωποι να μην ανακατεύονται μαζί τους, εκτός και αν αυτό είναι το θέλημα Τους (οπότε και οι Θεοί θα τους διατάξουν σχετικά).

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ
(ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΧΡΗΣΙΜΗ ΣΥΝΟΨΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ)

Η συμπεριφορά του κόσμου είναι δύσκολο να προβλεφθεί, αλλά πολύ εύκολο να πιθανολογηθεί. Γι’ αυτό όπιος σεβόμενος τον εαυτό του κάνει προβλέψεις εισάγει ταυτόχρονα και κάμποσα «αν» για να μην μείνει τελείως εκτεθειμένος αν «πέσει έξω».

Στα δικά μας τώρα ο κόσμος της Α.Ε.Κ. ήταν σοκαρισμένος και πικραμένος με τον προσχεδιασμένο υποβιβασμό στην Β’ Εθνική (υποτίθεται για αγωνιστικούς λόγους) οπότε ο συνακόλουθος οικειοθελής υποβιβασμός στην Γ’ Εθνική δεν τον σόκαρε περισσότερο (αφού η «φυσική θέση» της Α.Ε.Κ. είναι πάντα στην μεγάλη κατηγορία). Δεν ξεσηκώθηκε εναντίον των υπευθύνων τόσο γιατί ταυτόχρονα (και εξαιτίας) με τον διασυρμό επανέκαμπτε στα κοινά της Α.Ε.Κ. ο «Τίγρης», όσο και επειδή είχε ήδη ψυχολογικά (και με μαεστρία) προετοιμαστεί για την εξέλιξη αυτή.

Ο ΑΛΕΞΗΣ ΚΟΥΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΟΥ «ΛΑΓΟΥ»
(ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΕΛΙΣΣΑΝΙΔΗ)

Ο Αλέξης Κούγιας (από δω και πέρα θ’ αναφέρεται και ως Αλέξης) δεν είναι κάποιος τυχαίος. Έχει την προϊστορία ενός ποδοσφαιρικού γυρολόγου όσον αφορά τα διοικητικά του δύσμοιρου Ελληνικού Ποδοσφαίρου, την επιστημονική επάρκεια ενός δικηγόρου, την ευφράδεια κάποιου που «δεν βάζει γλώσσα μέσα» και το θράσος κάποιου που «έχει πλάτες». Έτσι λοιπόν η σωφροσύνη επιβάλλει να μην ασχολείσαι μαζί του αν δεν υπάρχει ανάγκη γι’ αυτό.

Ως ποδοσφαιρικός παράγοντας έχει στην διάρκεια του χρόνου αποκομίσει πολλές γνώσεις (φανερές και κρυφές) κάποιες από τις οποίες μοιράζεται μαζί μας (όταν το κρίνει αυτός), ενώ κατά καιρούς έχει προσφέρει τον εαυτό του και ως μάρτυρα δίνοντας καταθέσεις σε εισαγγελείς (ποδοσφαιρικούς και «κανονικούς»).

ΣΤΑ ΚΡΥΦΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΤΣΙΜΟΥΔΙΑ Η Α.Μ.Κ. ΤΗΣ Κ.Α.Ε.
(ΑΦΟΥ ΠΑΤΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΣΩΣΤΑ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΞΕΥΤΙΛΙΖΕΤΕ;)

Ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζεται τα ζητήματα που κατά καιρούς αναλαμβάνει ο Α. Αλεξίου είναι μάλλον τραγικός (βλέπε την εκπροσώπηση του Χάντμπολ στον αθλητικό δικαστή σε σχέση με την τιμωρία που επιβλήθηκε). Ακόμη και όταν τα κάνει σωστά η προσπάθεια του «χάνεται» στην πορεία και το παραγόμενο αποτέλεσμα είναι πενιχρό. Έτσι συνέβη και με την Α.Μ.Κ. η οποία και θα έπρεπε να καλύψει το ελάχιστο ιδρυτικό μετοχικό κεφάλαιο της Κ.Α.Ε. Έχουμε γράψει σχετικά αρκετά κομμάτια για να γνωρίζουν, όσοι μας διαβάζουν τακτικά, την διαδικασία (βλέπε εδώ) και μάλιστα από καιρό τώρα.

Έχουμε επίσης σε προηγούμενα άρθρα μας αναφερθεί στις περιπέτειες της Κ.Α.Ε. (νέας και παληάς), η οποία πάντα ήταν «χαμένη στα γρανάζια της γραφειοκρατίας» από τα οποία μόνον πρόσφατα ξέμπλεξε.

ΤΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΑ(;) ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΕΝΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ
(ΣΠΟΥΔΗ ΣΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ «ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ»)

Κατά τη διάρκεια της καθημερινής μας περιδιάβασης στο διαδίκτυο πέσαμε σ’ ένα σχόλιο που δημοσιεύτηκε στο blog SPORTS TRIUNFO το οποίο μας έδωσε την αφορμή που ψάχναμε για το κείμενο που ακολουθεί. Το θέμα που θα διαπραγματευτούμε σήμερα έχει (μόνο) δύο διαστάσεις. Από τη μιά αφορά τις ανθρώπινες σχέσεις και από την άλλη σχετίζεται με την δύναμη(;) του Τύπου (έντυπου και ηλεκτρονικού) αλλά και την άποψη που έχουμε γι’ αυτόν.

Εισαγωγικά μπορούμε να πούμε ότι αυτό που προκύπτει από το περιεχόμενο του σχόλιου (βλέπε εδώ) ο συντάκτης του είναι κάποιας ηλικίας, αφού οι αναφορές που κάνει για τα πρό δεκαετίας (2005) περιστατικά δείχνουν ότι τουλάχιστον τότε ήταν πνευματικά ώριμος και διέθετε κάποια (αρκετή κατά τη γνώμη μας) εμπειρία ήδη.

Η ΧΟΡΗΓΙΑ ΤΗΣ JEEP ΚΑΙ Ο Ο.Π.Α.Π.
(ΠΩΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΟΙ ΔΟΥΛΕΙΕΣ)

Όταν είσαι στη Ρώμη κάνεις ότι κάνουν οι Ρωμαίοι, συνεπώς όταν έχεις (ως δημοσιογράφος εννοείται) να κάνεις με κάποιον σπουδαίο και ισχυρό ο οποίος αναμένεται να συνεχίσει να είναι στα πράγματα για καιρό τον αποθεώνεις σε κάθε (μικρή και μεγάλη) ευκαιρία. Αν στην αρχή το κάνεις ως εκδούλευση (περιμένοντας ίσως και κάποια μικρή ανταπόδοση από μέρους του) στην πορεία το κάνεις για τον εαυτό σου. Είναι όπως οι χρηματιστηριακές εταιρείες όταν ανακαλύπτουν ότι κάποιος ντίλερ τους είχε (μέσω μαθηματικών μοντέλων) πειράξει τα στοιχεία και με τον τρόπο αυτό η εταιρεία εμφάνιζε υπέρ-κέρδη.

«ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ...»
(ΟΣΑ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΤΕ ΝΑ ΕΙΧΑΤΕ ΑΝΑΡΩΤΗΘΕΙ ΑΝ ΞΕΡΑΤΕ ΟΤΙ...)

Η παγκόσμια Ιστορία είναι γεμάτη από ιστορίες ανθρώπων που σημάδεψαν την εξέλιξη των πραγμάτων. Οι μικρότερες αυτές ιστορίες είναι γεμάτες από συμβάντα τα οποία αν είχαν εξελιχθεί διαφορετικά η παγκόσμια Ιστορία θα είχε γραφτεί διαφορετικά. Σκοπός του κειμένου μας αυτού δεν είναι να ξεκινήσουμε μια (όσο γίνεται) λεπτομερή καταγραφή αυτών των προσωπικών ιστοριών. Αυτό άλλωστε το έχει κάνει με μεγαλύτερη ή μικρότερη επιτυχία (εσείς θα το κρίνετε) ο Δ. Καμπουράκης στη σειρά των βιβλίων (τρία ως τώρα) που έχει γράψει με τον τίτλο «Μιά σταγόνα Ιστορία».

Εμείς απλώς θ’ αναρωτηθούμε (προβοκατόρικα εννοείται) «Τί θα συνέβαινε αν...»:

ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ Π.Α.Ε. & ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΗΣ
(ΥΠΟΤΑΓΗΣ Ή ΙΣΟΤΗΤΑΣ;)

Η απόλυτα αποτυχημένη (το δείχνουν τ’ αποτελέσματα άλλωστε) διοίκηση της Ερασιτεχνικής θα βάλει στο Ταμείο της 300 χιλιάρικα τα οποία αποτελούν τα ποσοστά της (;) από την εκκαθάριση των περσινών εντός έδρας αγώνων (βλέπε εδώ). Εμείς είχαμε μείνει στη χαζομάρα που μας «τάιζε» τόσο καιρό ο Αλεξίου πώς «Πέρυσι που δεν υπήρχε Π.Α.Ε. δεν υπήρχε και το 10% από τα εισιτήρια». Βέβαια αφού πέρυσι το τμήμα ποδοσφαίρου ήταν ερασιτεχνικό το 100% των εσόδων πήγαινε στην ερασιτεχνική, άσχετα αν πρώτα θα έπρεπε να πληρώνονται τα έξοδα του τμήματος.

Επειδή όμως η είδηση «βγήκε» στην Γ.Σ. του Σωματείου είναι προφανώς απόλυτα σωστή. Εμάς «κάτι μας βρωμά» σχετικά με την είδηση αυτή. Προφανώς σκαρφίστηκαν αυτό το παραμύθι για να βρούν έναν τρόπο να «μπούν στο Ταμείο της Ερασιτεχνικής» τα λεφτά που εν είδει ελεημοσύνης(;) πήραν από τον Μελισσανίδη για να κλείσουν καμιά τρύπα.