Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΟΤΑΝ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ
(ΟΤΑΝ Η ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΙΣ ΤΙΜΕΣ)

Μας τελείωσε και η ιστορία σχετικά με το PAO FOUNDATION, τον «κουμπαρά» που οραματίστηκε ο Δ. Γιαννακόπουλος προκειμένου αυτός να συντηρεί τον ενιαίο και αδιαίρετο Παναθηναϊκό. Κάτι σαν την «Αγία Τριάδα» δηλαδή. Άλλωστε μόνον τυχαίο δεν είναι πως μέχρι τώρα στον Ελληνικό Αθλητισμό υπάρχουν Σωματεία που μπορούν να έχουν μέχρι 2 Επαγγελματικά τμήματα (Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε.). Αυτό και μόνο αποδεικνύει την συμβολική σημασία του αριθμού «3» όσον αφορά την Πολιτεία. Ο αριθμός αυτός συμβολίζει αυτά που παίρνουν το Κράτος και οι «τρίτοι» όταν οι Α.Α.Ε. (Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε.) πτωχεύουν. Η χρηματοδότηση (κυρίως) των Π.Α.Ε. μέσω ομιχλωδών σχημάτων η χρήση των οποίων κρατά μυστική την ταυτότητα των χρηματοδοτών (ειδικά των «μεγάλων») ΔΕΝ είναι κάτι νέο.

ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΕΧΕΣΑΙ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΑΛΗΤΑΚΟΥΣ ΘΑ ΘΡΗΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΑ
(ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ)

Υποτίθεται ότι στην Ιδιοκτησία/Διοίκηση των μεγάλων τουλάχιστον συλλόγων βρίσκονται σοβαροί επιχειρηματίες, οι οποίοι από «αγάπη» στον αθλητισμό και στους συλλόγους τους προσφέρουν αφειδώς χρήματα για να τους κάνουν μεγαλύτερους. Αυτά πάνω-κάτω ίσχυαν μέχρι και σχετικά πρόσφατα. Την τελευταία τουλάχιστον πενταετία το συγκεκριμένο αξίωμα έχει «πάει περίπατο». Είτε γιατί στις ομάδες νιώθουν περισσότερο απελευθερωμένοι σε σχέση με τις επιχειρήσει τους οι ιδιοκτήτες των ομάδων εμφανίζουν την «οπαδική» τους προσωπικότητα.

ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣ Π.Α.Ο.: ΟΤΑΝ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΕΧΕΙ ΤΙΜΗ
(‘Η ΠΩΣ ΔΙΟΙΚΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΚΙΝΔΥΝΟ)

Το θέμα της αλλαγής διοίκησης στον ερασιτέχνη Π.Α.Ο. είναι ένα με τα οποία ασχοληθήκαμε με δύο κείμενα μας (βλέπε εδώ & εδώ). Με όσα γράφαμε και στα δύο κείμενα αποδείχτηκε από την εξέλιξη των πραγμάτων ότι ΔΕΝ θα μπορούσαμε να έχουμε πέσει περισσότερο «μέσα». Σήμερα, με αφορμή αυτό το δημοσίευμα επανερχόμαστε στο ζήτημα της νέας διοίκησης του ερασιτέχνη Π.Α.Ο. Μετά το «ναυάγιο» της περίπτωσης ν’ αναλάβει τις τύχες του ερασιτέχνη ο Δ. Γιαννακόπουλος ο νυν πρόεδρος Δ. Μπαλτάκος οδήγησε το σωματείο σε εκλογική Γ.Σ. για ν’ αναδειχθεί από αυτή το νέο Δ.Σ.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ. ΠΩΣ ΒΓΑΖΟΥΝ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΛΕΦΤΑ ΟΙ ΡΙΨΟΚΙΝΔΥΝΟΙ ΚΑΙ Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΣΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΓΡΑΨΕΙ ΙΣΤΟΡΙΑ.

Κάποιες φορές η αφήγηση της ιστορίας των επιτυχημένων επιχειρηματιών μπορεί να κρύβει σημαντικά οικονομικά διδάγματα. Διδάγματα τα οποία δεν πρέπει να προσπερνάμε αδιάφορα, αν όχι για κάποιον άλλο λόγο τουλάχιστον επειδή μας αποκαλύπτουν την σημασία και τις επιπτώσεις των κυβερνητικών επιλογών. Επιλογών που κάποιες φορές μπορεί να μας φαίνονται δικαιολογημένες. Επιπλέον κάθε τέτοια αφήγηση κρύβε τουλάχιστον μια παράτολμη (ριψοκίνδυνη) οικονομικά κίνηση. Μια κίνηση η οποία βασίστηκε στην εκ του αποτελέσματος σωστή «ανάγνωση» της συγκυρίας, κάνοντας έτσι βαθύπλουτο τον επιχειρηματία που ρίσκαρε. Στο σημερινό κείμενο θ’ ασχοληθώ με την επιχειρηματική δράση τόσο της οικογένειας Γιαννακόπουλου όσο και γνωστού επιχειρηματία με εμπλοκή και στον αθλητισμό.

ΟΤΑΝ ΣΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ «ΠΑΕΙ ΣΟΪ ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ»
(ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝ Ο ΓΙΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΑ ΦΟΝΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ;)

Το μεγαλύτερο μειονέκτημα της κληρονομικής Βασιλείας ήταν η υποχρέωση των υπηκόων να υποστούν τον διάδοχο όσο βλάκας και ανίκανος και αν ήταν. Όχι τίποτα άλλο αλλά αφού ο επόμενος συγκρινόταν με τον προηγούμενο και τον επόμενο τόσο από τους συγχρόνους του όσο και από τους ιστορικούς για κάποιους απ’ αυτούς η Ιστορία φάνηκε σκληρή. Η μόνη περίπτωση να γλυτώσουν από έναν ανάξιο Πρίγκηπα (που θα γινόταν Βασιλιάς και όχι «βάτραχος») ήταν η εκθρόνιση του ίδιου, της Δυναστείας (από κάποια άλλη) ή η ανακήρυξη της Δημοκρατίας.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗ Π.Α.Ο. ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΙΚΟ ΜΟΛΙΣ ΑΡΧΙΣΕ.
(ΣΙΓΑ ΜΗ ΤΟΥ ΤΟΝ ΕΔΙΝΑΝ ΣΤΟ ΠΙΑΤΟ)

Όπως είναι δομημένο από το παρελθόν το νομοθετικό πλαίσιο του Αθλητισμού στην Χώρα μας, το ενδιαφέρον των μεγάλων επιχειρηματιών είναι τουλάχιστον προσχηματικό. Είναι όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε». Από τη μια έχουμε ένα Κράτος που δεν θέλει ν’ αλλάξει την νομοθεσία διατηρώντας τον τυπικά κεντρικό ρόλο του ιδρυτικού σωματείου έναντι των επαγγελματικών τμημάτων του. Από την άλλη το Κράτος ΔΕΝ επιθυμεί να προστατέψει ουσιαστικά τα συμφέροντα του ιδρυτικού σωματείου από την κατάχρηση των επαγγελματικών του τμημάτων.

ΟΤΑΝ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ (ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ) ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΟΝ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗ (Π.Α.Ο.)
(ΚΟΙΤΑ ΝΑ ΔΕΙΣ ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΟΛΟΙ ΘΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΟΝ ΣΩΣΟΥΝ)

«Ο δρόμος προς την Κόλαση είναι στρωμένο με αγνές προθέσεις.». Αυτή η ρήση ισχύει όσο δεν φαντάζονται κάποιοι για τον Ερασιτεχνικό (τρομάρα μας) Αθλητισμό. Στη βάση της Αθλητικής Νομοθεσίας η Πολιτεία έχει τοποθετήσει το Σωματείο. Στις μέρες μας -και όπως έχει εξελιχθεί η κατάσταση- αυτό μοιάζει περισσότερο σαν «νομικό απολίθωμα» παρά σαν αναγνώριση του κεντρικού ρόλου του Σωματείου. Αυτό συμβαίνει τόσο γιατί έχουν μεταβληθεί οι συνθήκες στις οποίες αυτό δραστηριοποιείται (μόνο κατ’ όνομα υπάρχουν στην ουσία «ερασιτεχνικά» τμήματα), όσο και επειδή ο Νομοθέτης δεν θέλει να εξασφαλίσει τα «δικαιώματα» που ο ίδιος παλαιότερα του έδωσε.

 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: Δημήτρης Γιαννακόπουλος