Ο λόγος είναι ότι καθώς το ερασιτεχνικό Σωματείο νομιμοποιεί τη σύσταση και λειτουργία κάθε επαγγελματικού τμήματος, προσελκύει κάθε λογής «λεφτάδες» (που επιθυμούν να «προσφέρουν») και υπόσχονται να το «απογειώσουν». Έτσι κάθε προσπάθεια ουσιαστικής νομικής προστασίας των δικαιωμάτων του Σωματείου είναι πιθανό να φέρει σε σύγκρουση τον Νομοθέτη με τον Ιδιοκτήτη. Όπως ξέρουμε οι πολιτικοί ότι και να λένε έχουν μια αλλεργία σ’ οτιδήποτε θα μπορούσε να εμποδίσει την καριέρα τους. Έτσι αφήνουν ουσιαστικά ασύδοτους τους Ιδιοκτήτες (νυν ή μελλοντικούς) να κάνουν ότι θέλουν. Ακόμη κι έτσι όμως οι Ιδιοκτήτες δεν θα ήταν ήσυχοι αν η Κρατική Μηχανή (δηλαδή, οι δομές που ελέγχουν την επιβολή της νομοθεσίας) στις περισσότερες περιπτώσεις δεν «έκαναν τα στραβά μάτια».
Υπάρχει μια σαφής ένδειξη σχετικά με την χρονική στιγμή που ένα Σωματείο φτάνει στο ναδίρ. Είναι τότε που εμφανίζεται ο «σωτήρας» που θα βγάλει το Σωματείο από το «τέλμα» και θ’ απογειώσει όλα τα τμήματα. Συνήθως ζητά να πάρει «εν λευκώ» το Σωματείο ελέγχοντας πλήρως την σύνθεση του Δ.Σ.
Τις περισσότερες φορές συμμετέχει και ο ίδιος (αν και δεν έχει λόγω των υπολοίπων υποχρεώσεων του τόσο ενεργό ρόλο) αν και κάποιες φορές απλά «στηρίζει» το Δ.Σ. αφήνοντας να εννοηθεί ότι διοικεί για λογαριασμό του. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να διαθέτει μια καλά στελεχωμένη ομάδα η οποία θα «τρέχει» τις τρέχουσες υποθέσεις του Σωματείου. Η σύνθεση της ομάδας αυτής (τουλάχιστον τα «βασικά» της μέλη) γνωστοποιείται καιρό πριν προκειμένου να δημιουργηθεί η «δυναμική» στα μέλη του Σωματείου, τα οποία θα κληθούν με την ψήφο τους «ν’ αλλάξουν σελίδα για το Σωματείο».
Το κρίσιμο σημείο για να πάνε όλα όπως έχουν σχεδιαστεί είναι ο έλεγχος της εκλογικής διαδικασίας. Για να είναι σίγουρος ο εκάστοτε «σωτήρας» ζητά να (εν)γράψει όσα μέλη όσα θεωρεί ότι χρειάζονται για να κερδίσει τις εκλογές. Γιατί όπως και να το κάνουμε το ποσοστό πάντα έχει σημασία (θυμάστε πως πανηγύριζε ο Αλεξίου για το 98% των νόθων εκλογών του Απρίλη 2016). Έτσι αν διαβάσετε πως ο «σωτήρας» ζήτησε 1.000 αιτήσεις μελών, τότε να υπολογίζετε ότι τα υπάρχοντα μέλη του Σωματείου είναι το πολύ 500-700 και πως με τα 1.000 η επιτυχία είναι πλήρως εγγυημένη.
Το καλύτερο βέβαια θα ήταν να μην υπήρχε άλλος υποψήφιος που να κονταροχτυπηθεί μαζί του. Βέβαια κάτι τέτοιο αν και δεν αποκλείεται (ειδικά όταν υπάρχει σοβαρό διακύβευμα) δεν είναι, ωστόσο, και εύκολο όταν υπάρχει κάποιος που είναι σε θέση να πληρώσει τις εγγραφές και τις συνδρομές 1.000 μελών.
Το έργο αυτό το έχουμε δεί πολλές φορές στο παρελθόν. Εσχάτως φαίνεται ότι θ’ ανέβει στον Ερασιτέχνη Π.Α.Ο. με πρωταγωνιστή τον Δ. Γιαννακόπουλο. Δεδομένης της σχέσης της οικογένειας Γιαννακόπουλου με τον Π.Α.Ο. αυτή η κίνηση δεν φαίνεται περίεργη. Ωστόσο, εκδηλώνεται σε μια «ύποπτη» συγκυρία. Εκδηλώνεται σε μια προεκλογική συγκυρία κατά την οποία η ίδια η Κυβέρνηση άνοιξε το ζήτημα της «γηπεδικής αποκατάστασης» των Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε. (για ψηφοθηρικούς λόγους εννοείται).
Συνυπολογίζοντας, επίσης, ότι με βάση την Αθλητική Νομοθεσία (την οποία ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. είχε «υποσχεθεί» ν’ αναθεωρήσει) στην βάση κάθε συναλλαγής με το Κράτος βρίσκεται μόνον το Σωματείο, η πρόθεση εμπλοκής του Δ. Γιαννακόπουλου με τον Ερασιτέχνη αποκτά άλλη σημασία.
Δεν πρέπει ν’ αποκλείεται (κάθε άλλο μάλιστα) ότι ο πραγματικός λόγος της ανάληψης της ηγεσίας του Ερασιτέχνη είναι το γηπεδικό. Ο Ερασιτέχνης έχει την κυριότητα της «Λεωφόρου» και μόνον ο Ερασιτέχνης μπορεί να συναλλαχθεί με την Κυβέρνηση ανταλλάσσοντας την «Λεωφόρο» με άλλη έκταση. Θυμηθείτε τις αντιρρήσεις της Κ.Α.Ε. για την έκταση στου Γουδή και την αντίστοιχη προτίμηση της στο Ο.Α.Κ.Α. Υποτίθεται (έτσι μας είπαν) ότι οι αντιρρήσεις πολύ γρήγορα κάμφθηκαν, αλλά αυτό μένει ν’ αποδειχθεί στην πράξη. Υπάρχει, βέβαια, η πιθανότητα (που λόγω συγκυρίας δεν της δίνω και πολλές πιθανότητες) ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος να θέλει όντως να βοηθήσει τον Ερασιτέχνη Π.Α.Ο. και όντως να εννοεί όσα δηλώνει αυτή την περίοδο (κάτι που ωστόσο θα φανεί στην πορεία). Στην περίπτωση αυτή όμως -εγώ προσωπικά- δεν βλέπω τον λόγο για 1.000 εγγραφές μελών.
Το «στοίχημα» για τον Ερασιτέχνη Π.Α.Ο. είναι αν και κατά πόσον οι εκλογές στις οποίες θα κατέβει ο Δ. Γιαννακόπουλος θα είναι «αναίμακτες» και «ενωτικές». Όχι τίποτα άλλο, αλλά τα συμφέροντα που συνδέονται με την κατασκευή νέων γηπέδων είναι πολύ μεγάλα και ικανά να χωρίζουν και να στρέφουν τον έναν ενάντια στον άλλο άτομα που υποτίθεται ότι παλεύουν για κοινούς στόχους.
Υ.Γ. Ευτυχώς που η Ερασιτεχνική έχει ήδη σωθεί και δεν χρειάζεται «σωτήρες». Το μόνο που χρειάζεται είναι να κτιστεί το γήπεδο έτσι ώστε από την κατακόρυφη αύξηση των εισιτηρίων και το 10% επί της κααθαρής τιμής τους να παίρνει λεφτά με το τσουβάλι για να χρηματοδοτεί την δραστηριότητα της. Δεν πειράζει που δεν θα παίρνει τα ποσοστά που προβλέπει ο Ν. 2725/1999 από την εμπορική χρήση και τις διαφημίσεις του γηπέδου, αφού το γήπεδο θα είναι πάντα γεμάτο. Αυτά υποστηρίζει η «επίσημη Α.Ε.Κ.» και δεν ντρέπεται καθόλου.
06 Απρίλη 2017
παρατηρητής 1.
