Για να το καταλάβουμε καλύτερα είναι σαν να παρατάσσονται για μάχη δύο στρατοί και ο ένας από τους δύο να έχει κενά στην παράταξη του ήδη από την αρχή. Αν τα κλείσει μεταφέροντας στρατεύματα από αλλού, τότε είτε μειώνει το βάθος της παράταξης του είτε το μήκος της. Αν μειώσει το βάθος θ’ αντέξει λιγότερο στην πίεση αφού θα κουραστούν γρηγορότερα οι εναπομείναντες στρατιώτες του. Αν, αντίθετα, επιλέξει να μειώσει το μήκος της κινδυνεύει να «υπερφαλαγγιστεί» (κυκλωθεί) και να χάσει την μάχη. Βέβαια, μπορεί και ν’ αντέξει την πίεση, αλλά και να βρεί την ευκαιρία να περάσει στην αντεπίθεση. Σε κάθε, όμως, περίπτωση ξεκινώντας με τρανταχτές ελλείψεις οι πιθανότητες ΔΕΝ είναι υπέρ του.
Στο σημείο που έχουμε φτάσει τα δύο παιχνόδια με τον Γαύρο είναι κάτι παραπάνω απ’ όλη η χρονιά. Είναι παιχνίδια «επιβίωσης» (do or die) που λένε και οι Αγγλοσάξωνες. Γιατί στα παιχνίδια αυτά διακυβεύεται η περηφάνια τόσο των δύο συλλόγων όσο και των ποδοσφαιριστών τους. Οι νίκες και στα δύο αυτά παιχνίδια θα δώσουν «ψυχολογία» στην ομάδα που θα τις πετύχει τόσο για τη συνέχεια όσο περισσότερο για το μέλλον. Υπάρχει, επιπλέον, ένας ακόμη λόγος για τον οποίο η Α.Ε.Κ. πρέπει να διεκδικήσει μ’ όλες της τις δυνάμεις την νίκη και στα δύο ΧΩΡΙΣ να σκέφτεται αυτό που ακολουθεί.
Από την αρχή κιόλας της ποδοσφαιρικής χρονιάς κυκλοφορεί στα δημοσιογραφικά στέκια ότι φέτος έχει γίνει η εξής μοιρασιά μεταξύ των Ιδιοκτητών των ομάδων:
- Ο Π.Α.Ο.Κ. το Πρωτάθλημα,
- ο Γαύρος το Κύπελλο και
- η Α.Ε.Κ. το γήπεδο.
Για το πρώτο δεν πιστεύω ότι υπάρχει σοβαρή αμφιβολία. Άλλωστε ο Π.Α.Ο.Κ. -όπως μας πληροφορούν οι ρεπόρτερ του- έχει κάνει περισσότερα για την «Κάθαρση» απ’ ότι η Α.Ε.Κ. του «Διοικητικού Ηγέτη». Αυτό φαίνεται από την μεταχείριση του μέσα στο γήπεδο από τους διαιτητές, οι οποίοι όταν δεν «βγάζουν τα κάστανα από τη φωτιά» για λογαριασμό του του χαρίζουν κάρτες και αποβολές. Κάτι είναι κι αυτό.
Το δεύτερο μένει ν’ αποδειχτεί την επόμενη εβδομάδα.
Όσο για το τελευταίο τι να πούμε... Προφανώς αν το γήπεδο ήταν απόλυτα σωστό με όσα ορίζει η νομοθεσία ΔΕΝ θα χρειαζόταν μια τέτοια συμφωνία. Σε κάθε περίπτωση το ζήτημα είναι πόσο ακόμα θα κάνουν οι ΑΕΚτζήδες (όσοι πηγαίνουν τακτικά στο γήπεδο) τον «μαλάκα». Δηλαδή, πόσο ακόμα θ’ ανέχονται μια Α.Ε.Κ. η οποία θα ξεκινά κάθε χρόνο με ποιοτικό μειονέκτημα στην «κούρσα του τίτλου».
03 Φλεβάρη 2018
παρατηρητήριο.
