Ωστόσο, δεν είναι διόλου κακό να μην μπορεί να κατηγοριοποιηθεί ένα έργο. Να μην μπορεί να μπεί σε προκατασκευασμένα «καλούπια» γιατί απλά ΔΕΝ χωρά. Να χρειάζεται να ορίσεις εκ νέου έννοιες να το χωρέσουν όπως οι Τρώες γκρέμισαν τα τείχη τους για να μπάσουν το αφιέρωμα στον Ποσειδώνα. Εκτός της δραματικής ιστορίας του Γ. Μόσχου η συγκίνηση που προκαλεί το δημιούργημα του Μπουλμέτη προέρχεται από το υπαινικτικό μάθημα Ιστορίας που μέσω εικόνων (αλλά πολύ περισσότερο μέσω συναισθημάτων) ενσταλάζεται από τον σκηνοθέτη στην καρδιά του θεατή.
Αυτό το μάθημα Ιστορίας δεν θα μπορούσε παρά να συγκεφαλαιώνει την Ελληνική Ιστορία για την οποία αναλόγως της πολιτικής μας τοποθέτησης καθένας μας έχει την δική του ερμηνεία. Αυτό, όμως, που ΔΕΝ χωρά ερμηνείας είναι ο πόνος των ξεριζωμένων. Αυτών που επειδή ήταν άξιοι εκεί στην γή της Ιωνίας και του Βυζαντίου μπόρεσαν σ’ αντίξοες συνθήκες όχι μόνο να ριζώσουν στην «Μητέρα Ελλάδα» αλλά και να σταθούν στα πόδια τους καταφέρνοντας πολύ αξιόλογα πράγματα. Άλλωστε η είσοδος της Ελληνικής Οικονομίας στον 20ο αιώνα συντελέστηκε εξ’ αιτίας της καπατσοσύνης (επιχειρηματικότητας) των προσφύγων.
Το συγκεκριμένο δημιούργημα απευθύνεται πολύ περισσότερο σ’ όσους έχουν επιλέξει είτε να μην πηγαίνουν στο γήπεδο, είτε να πηγαίνουν σποραδικά παρά στην «οργανωμένους». Αυτή η «ταινία επικαίρων» αφορά (και απευθύνεται) σε μια διαφορετική από τη σημερινή κοινωνία. Τυπικά περιγράφει την κατάκτηση από την Α.Ε.Κ. του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Στην ουσία πρόκειται για μια ομάδα που «αγωνίζεται με την Ιστορία της» και που στις πλάτες της κουβαλά έναν λαό ο οποίος προσδοκά μια μέρα την επιστροφή του εκεί απ’ όπου κάποιοι τον εκδίωξαν.
Βλέποντας το «1968» συγκινήθηκα, αλλά και θύμωσα. Θύμωσα γιατί στην σκηνή που ο Σπανούδης ανακοινώνει την απόφαση του να ιδρύσει τον σύλλογο στον οποίο θα βρούν στέγη οι Κωνσταντινουπολίτες αθλητές κάνει λόγο παραπάνω από μια φορά για «παστρικές (καθαρές) δουλειές». Θα έφτιαχνε σύλλογο με Καταστατικό και σφραγίδες γιατί ήθελε, λέει, «παστρικές δουλειές». Ευτυχώς που έχει πεθάνει από καιρό και μακάρι από κει που είναι να ΜΗΝ βλέπει τι συμβαίνει στον Σύλλογο στου οποίου την ίδρυση πρωτοστάτησε.
Γιατί αν βλέπει, θα συνειδητοποιεί ότι η «πάστα» (καθαριότητα) χρησιμοποιείται προκειμένου να σβηστούν τα ίχνη του εγκλήματος◦ προκειμένου να καταστραφούν οι αποδείξεις. Γιατί αν βλέπει θα αηδιάζει βλέποντας ότι πολλοί οπαδοί της ομάδας που λάτρεψε ποθούν να έχουν στο τιμόνι της ανθρώπους διαβόητους.
Αρκετά, όμως, με το σχολιασμό του «1968». Δεδομένου ότι οι «πουθενάδες» ΔΕΝ γλύφουμε κανένα πρέπει να σχολιάσουμε και κάποιες άλλες παραμέτρους του.
- Με βάση τα εισιτήρια της πρώτης εβδομάδας (κάτω από 55.000 και όχι πάνω όπως διέρρευσε) η ταινία αναμένεται να ξεπεράσει τις 100.000 αλλά εκτιμάται πως πολύ δύσκολα θα φτάσει ως τις 150.000. Όπως σημειώσαμε και σε προηγούμενο κείμενο μας οποιαδήποτε ταινία κόψει πάνω από 110-120.000 εισιτήρια θεωρείται για τα μετά Ύφεσης δεδομένα «εισπρακτική επιτυχία».
- Συγκεκριμένα η ταινία έκοψε πανελλαδικά 54.113 εισιτήρια. Από αυτά τα 34.267 (63,32%) κόπηκαν στο Λεκανοπέδιο, 15.898 (29,38%) στην επαρχία και 3.948 (7,30%) στην Θεσσαλονίκη.
- Η ταινία όπως ήταν αναμενόμενο έχασε κάποιες αίθουσες, οι οποίες ΔΕΝ έκαναν τα εισιτήρια που περίμεναν. Στην Αθήνα όπου και πραγματοποιείται η μεγάλη πλειοψηφία των εισιτηρίων το «1968» την δεύτερη εβδομάδα προβολής του κέρδισε μεν έναν κινηματογράφο, έχασε δε έξι. Έτσι προβάλλεται σε 25 από 31 την πρώτη εβδομάδα κινηματογράφους. Σε κάθε περίπτωση μια ταινία (εκτός από εξαιρέσεις) παίζεται το πολύ για 2 εβδομάδες ανά κινηματογράφο. Στους πολυκινηματογράφους όπου υπάρχουν πολλές αίθουσες η ταινία μπορεί αναλόγως των ταινιών που είναι προγραμματισμένες να προβάλλεται για περισσότερο καιρό. Βέβαια στην περίπτωση αυτή η ταινία παίζεται στις μικρότερης χωρητικότητας αίθουσες και σε «ακατάλληλες» ώρες (πολύ νωρίς ή αργά). Ειδικότερα στην Αθήνα και τον Πειραιά την πρώτη εβδομάδα προβολής της παιζόταν σε 36 αίθουσες και το 4ήμερο Πέμπτη-Κυριακή είχε κόψει 21.419 εισιτήρια.
- Τα εισιτήρια της ταινίας ανά περιοχή κινήθηκαν αναλόγως των προβλέψεων. Για παράδειγμα το VILLAGE στον Ρέντη «πάτωσε» αναλογικά με τους υπόλοιπους κινηματογράφους της αλυσίδας. Από την άλλη οι περιοχές κοντά στην Ν. Φιλαδέλφεια έκαναν «καλά εισιτήρια».
Η προσπάθεια των «γιουσουφακίων» να πουλήσουν οπαδιλίκι τα οδηγεί συχνά-πυκνά σε ηλιθιότητες. Μια τέτοια ήταν η «συγκίνηση» που ένοιωσαν (και την «μοιράστηκαν» μαζί σας) για το γεγονός ότι «το 1968 έγινε εξώφυλλο στο περιοδικό ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ». Για να μην σας πουλάνε «φύκια για μεταξωτές κορδέλες» σας πληροφορούμε ότι εξώφυλλο στο ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ γίνεται όποιος πληρώσει (με την προϋπόθεση ότι έχει συνεννοηθεί εγκαίρως). Εξαίρεση είναι αν το περιοδικό για δικούς του το προσφέρει δωρεάν. Απ’ ότι μάθαμε αυτή δεν ήταν μια τέτοια περίπτωση. Πάντως τα χρήματα για την προώθηση του δεν θα πρέπει να ήταν ζήτημα, αφού Μέγας Χορηγός του είναι ο Ο.Π.Α.Π.
Κλείνοντας σημειώνουμε πως κάποια στιγμή ο Μάκης Αγγελόπουλος θα ήταν καλό να μας ξεκαθαρίσει σε ποιόν ανήκουν τα δικαιώματα του «1968». Στην αρχή μνημονεύεται ως παραγωγός ο ίδιος και η AEK BC. Ανήκουν τα δικαιώματα του «1968» καθ’ ολοκληρίαν ή σε κάποιο ποσοστό στην «Α.Ε.Κ. ΝΕΑ Κ.Α.Ε. 2014» όπως ανήκαν στην πρώην Π.Α.Ε. τα δικαιώματα αυτού του τραγουδιού;
02 Φλεβάρη 2018
παρατηρητήριο.
