Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ ΤΩΝ «BIG 4» (ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ ΤΩΝ «BIG
(ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ)

Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει την φράση/ευχή: «Να κάτσουν όλοι μαζί σ’ ένα τραπέζι να τα βρούνε.». Το ίδιο συμβαίνει πολλές φορές και σε δικαστικές διαμάχες. Είναι μια βολική λύση όταν το αποτέλεσμα της κρίσης ενός τρίτου (συνήθως του Δικαστή) είναι αμφίβολο. Προφανώς, το αποτέλεσμα μιας τέτοιας διαδικασίας είναι κάποιος λιγότερο ή περισσότερο «επωφελής συμβιβασμός». Μετά το πέρας της διαδικασίας αυτής υπάρχουν δύο ενδεχόμενα. Το πρώτο είναι η διαφορά να έχει διευθετηθεί οριστικά. Το δεύτερο είναι η οριστική της διευθέτηση να έχει αναβληθεί και να έχει συμφωνηθεί κάποια «εκεχειρία». Πόσο αποδοτική είναι η επιλογή «Να κάτσουν όλοι μαζί σ’ ένα τραπέζι να τα βρούνε.» όταν υπάρχουν πάνω από δύο πλευρές και αντιτιθέμενα οικονομικά συμφέροντα;

Από την πρώτη δίκη στην Ιστορία -όταν ο Άρης δικάστηκε από τους υπόλοιπους Θεούς για τον φόνο του γιού του Ποσειδώνα Αλιρρόθιου (ο οποίος αποπειράθηκε να βιάσει την κόρη του Άρη Αλκίππη)- μέχρι σήμερα για να μην είναι τελείως αμφίβολο το αποτέλεσμα του Δικαστή/Κριτή δημιουργήθηκαν μια σειρά νόμοι. Νόμοι τόσο για την ίδια την διαδικασία απονομής της Δικαιοσύνης όσο και για την ποινή για κάθε είδους έγκλημα. Μέσω της εφαρμογής τους επιχειρείται (χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία τις περισσότερες φορές) να εξισορροπηθούν τ’ αντιτιθέμενα οικονομικά συμφέροντα. Κάποιες φορές η εφαρμογή τους είναι όχι μόνο το ύστατο, αλλά πολύ περισσότερο το μόνο καταφύγιο της Κοινωνίας έναντι της αυθαιρεσίας των οικονομικά ισχυρών.

Υπάρχει κάτι που να είναι χειρότερο από την εκδήλωση της αντιπαλότητας μεταξύ επιχειρηματιών μέσω της ανοιχτής σύγκρουσης τους; Δυστυχώς υπάρχει. Και αυτό που είναι πολύ χειρότερο από την ίδια τη σύγκρουση τους είναι η επιλογή αυτής της διαδικασίας: «Να κάτσουν όλοι μαζί σ’ ένα τραπέζι να τα βρούνε.». Γιατί αυτή η διαδικασία συνδιαλλαγής παρακάμπτει την εφαρμογή του Νόμου. Ακόμη χειρότερα όταν αυτή η διαδικασία επιλέγεται για να ΜΗΝ εφαρμοστεί ο Νόμος.

Με τον τρόπο αυτό όλοι βγαίνουν από μια πολύ δύσκολη θέση:

  • Ο Δικαστής γιατί δεν θ’ αποφασίσει.
  • Η Εξουσία γιατί δεν θα επωμιστεί το «κόστος», αλλά και γιατί μετά από μια επιτυχημένη διαδικασία συνδιαλλαγής είναι αυτή που πιστώνεται την «επιτυχία» της.
  • Οι εμπλεκόμενοι γιατί γλυτώνουν τις συνέπειες της κλιμάκωσης μετά την λήψη της απόφασης.

Γιατί, λοιπόν, η αποφυγή όλων των παραπάνω μέσω μιας διαδικασίας συνδιαλλαγής είναι χειρότερη από την επιβολή μιας ποινής; Γιατί, όταν το ζήτημα είναι ξεκάθαρο η μη επιβολή της αναγκαίας ποινής απλά αναβάλει την εκ νέου εκδήλωση της κρίσης (η οποία αποσοβήθηκε μέσω της διαδικασίας συνδιαλλαγής) έτσι ώστε «τα κάστανα από τη φωτιά» να τα βγάλει άλλος (ο επόμενος).

Η συνάντηση των ιδιοκτητών των «τεσσάρων μεγάλων» που σκέφτηκαν κάποιοι πονηροί ως λύση είναι μια χαζομάρα και μισή. Γιατί δεν πρόκειται να λύσει κανένα από τα προβλήματα, μιας και το ποδόσφαιρο οι τρείς από τους τέσσερις το χρησιμοποιούν ως μέσο πίεσης και όχι ως επιχείρηση από την οποία θα βιοπορίζονται. Συνεπώς, οι τρείς από τους τέσσερις ΔΕΝ έχουν κανένα κίνητρο να τα βρουν μεταξύ τους για το «καλό του ποδοσφαίρου».

Κάθε άλλο, αυτό που τους συμφέρει είναι να οξύνουν καθένας για τους δικούς του λόγους τις αντιθέσεις φορτώνοντας την ευθύνη (και το κόστος) για τη ρήξη στους υπόλοιπους. Με βάση τα αντικειμενικά δεδομένα αυτή η «συνάντηση κορυφής» από τη στιγμή που δεν θα έχει γίνει σημαντική παρασκηνιακή προεργασία μόνο καταστροφικά αποτελέσματα μπορεί να έχει (στην καλύτερη περίπτωση να μείνουν όλοι στις θέσεις τους). Αφήνω στην άκρη ότι ο κάθε ιδιοκτήτης δεσμεύει την ομάδα-εταιρεία του μόνο για όσο διάστημα είναι αυτός ιδιοκτήτης της.

Επειδή, η επιλογή της «συνάντησης κορυφής» φαίνεται σε πολλούς σαν κάτι απολύτως «λογικό» απαιτείται ένα παράδειγμα προκειμένου να καταδειχτεί ο παραλογισμός της. Και οι τέσσερις είναι «πετυχημένοι επιχειρηματίες». Ας υποθέσουμε ότι καλούνται μόνο μ’ αυτή τους την ιδιότητα στη συνάντηση. Ας υποθέσουμε επίσης ότι τη συνάντηση δεν την διοργανώνουν οι ποδοσφαιρικοί φορείς, αλλά η Επιτροπή Ανταγωνισμού.

Πόσο θετικό σας ακούγεται να ζητά η Επιτροπή Ανταγωνισμού από τους τέσσερις να συμφωνήσουν μεταξύ τους και να χωρίσουν την Χώρα σε περιοχές στις οποίες θα δραστηριοποιείται μόνον ο ένας απ’ αυτούς; Και μετά να τους προτείνει να της βγάλουν και έναν μισθουλάκο μιας που δεν θα τους κόβει πια πρόστιμα για καταπάτηση των Κανόνων περί Ανταγωνισμού (γιατί πρέπει κάπως να ζήσουν κι αυτοί).

Εφ’ όσον υπάρχει νομικό πλαίσιο η μόνη λύση για τον Επαγγελματικό Αθλητισμό γενικά είναι η εφαρμογή του. Εφαρμογή που πρέπει να γίνει μια κι έξω, έστω και αν αυτό σημαίνει τον ταυτόχρονο υποβιβασμό 3-4 ομάδων. Μόνο η «επίδειξη ισχύος» (καλύτερα αν είναι ταυτόχρονη) θα δώσει το μήνυμα πως κάτι αλλάζει. Μια τέτοια κίνηση πρόσκαιρα θα έχει κάποιο πολιτικό κόστος, αλλά το κέρδος απ’ αυτή θα είναι πολύ μεγαλύτερο. Αρκεί να το τολμήσει κανείς…

Υ.Γ. Η χρησιμότητα των νόμων είναι ότι δεν χρειάζεται κάθε φορά που αλλάζει κάποιο πρόσωπο σε σημαντική θέση μια νέα διαπραγμάτευση/διαρρύθμιση με τους υπόλοιπους για να συνεχίσει να λειτουργεί το σύστημα. Ακόμη και η διαπραγμάτευση που γίνεται σ’ επίπεδο Κυβέρνησης και Κοινοβουλίου δύσκολα καταλήγει (όταν υπάρχουν ισχυρά συμφέροντα) σε δραματικές αλλαγές δημιουργώντας την αίσθηση μιας σταθερότητας μέσα στον χρόνο.  

27 Δεκέμβρη 2019
«πανταχού παρόντες».

Διαβάστηκε 268 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ ΤΩΝ «BIG 4» (ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ)