Φέτος, όμως, παραπονιέται (μέσω των «στρατευμένων» ρεπόρτερ του) για την διαιτησία της Ευρωλίγκα. Για την ακρίβεια διατυπώνει κάποιες πολύ εύλογες παρατηρήσεις (βλέπε εδώ) με τέτοιο τρόπο ώστε να μην «καρφώνεται» ότι παραπονιέται κιόλας. Το ζήτημα δεν είναι αν έχει δίκιο ο συντάκτης του δημοσιεύματος σ’ αυτά που γράφει. Το ζήτημα είναι πως στην Ευρωλίγκα αυτές τις αυτονόητες παρατηρήσεις φαίνεται να μην τις λαμβάνουν υπόψη. Σκόπιμα ή όχι δεν έχει και τόσο ενδιαφέρον. Το πρόβλημα παραμένει και συνοψίζεται σ’ αυτό:
Δε γίνεται να χρησιμοποιείς την Ευρωλίγκα ως παράδειγμα προς μίμηση και αυτή να μην καταλαβαίνει (ή κάνει ότι δεν καταλαβαίνει) τ’ αυτονόητα.
Μακάρι, όμως, να ήταν μόνο αυτό.
Όπως φαίνεται (αν πιστέψουμε τους Αγγελόπουλους) η Ευρωλίγκα λειτουργεί με ρυθμούς χελώνας. Έτσι, αφού η Ευρωλίγκα λειτουργεί όπως το Ελληνικό Δημόσιο ο μπασκετικός Γαύρος δικαιολογημένα (πάντα αν πιστέψουμε όσα διαρρέουν) αισθάνεται αδικημένος για την προσωρινή απαγόρευση μεταγραφών που του επέβαλε (βλέπε εδώ). Ωστόσο, αν όντως καθυστερούν οι πληρωμές αυτό θα ήταν μια εξήγηση για την κακή απόδοση των ξένων παικτών του το τελευταίο διάστημα (κάτι σαν «λευκή απεργία»).
Η παροιμία λέει: «Καλύτερα να σου βγεί το μάτι παρά τ’ όνομα.». Αυτό επιβεβαιώνεται και από τα λεγόμενα του πρώην προπονητή της ομάδας Κεμζούρα (βλέπε εδώ). Είναι απόλυτα λογικό η φήμη(;) για καθυστερήσεις στις πληρωμές να έκαναν πολλούς ξένους να μη θέλουν να ρισκάρουν παίζοντας στον Γαύρο. Στο κάτω-κάτω όσοι δεν είναι Γαύροι από μικρά παιδιά δίνουν μεγάλη σημασία στα λεφτά (για τα οποία γίνονται όλα).
Γι’ αυτό, άλλωστε, η FIBA έχει από το 2016 καταφύγει στην Επιτροπή Ανταγωνισμού της Ε.Ε. κατά της Ευρωλίγκα. Εσχάτως την προσφυγή αυτή προσυπέγραψε και η ULEB (βλέπε εδώ).
Ακόμη, όμως, και με το «κλειστό» συμβόλαιο της Ευρωλίγκα ο μπασκετικός Γαύρος είναι αρκετά πίσω σ’ έσοδα από τον μπασκετικό Π.Α.Ο. Αυτό προκύπτει από τους τελευταίους Ισολογισμούς της περιόδου 2015-2016 που και οι δύο Κ.Α.Ε. έχουν δημοσιεύσει. Σημειώνω ότι από την περίοδο εκείνη και μετά ο Γαύρος (όπως και η Α.Ε.Κ.) ΔΕΝ έχει δημοσιεύσει άλλον Ισολογισμό. Μια απλή ανάγνωση του πίνακα που ακολουθεί αποκαλύπτει την μεταξύ τους οικονομική διαφορά.
| 2015-2016 | ΕΣΟΔΑ | ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΧΡΕΗ | % ΧΡΕΩΝ/ΕΣΟΔΑ |
| ΓΑΥΡΟΣ | 8.036.986,71 | 11.772.063,86 | 146,47% |
| Π.Α.Ο. | 12.748.424,82 | 12.031.951,30 | 94,38% |
Απ’ όλα τα παραπάνω προκύπτει ότι το σημερινό φορμάτ της Ευρωλίγκα μπορεί να είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέρον για τους θεατές, αλλά για την πλειοψηφία των ομάδων δεν ανταποκρίνεται σ’ αυτό που θα επιθυμούσαν. Από άποψη εσόδων τα οποία και μοιράζει στις ομάδες η Ευρωλίγκα έχει «πιάσει ταβάνι». Ακόμα και αν μια από τις λιγότερο πλούσιες ομάδες καταφέρει να την κατακτήσει τα παραπάνω έσοδα εξαιτίας της κατάκτησης πολύ δύσκολα θα ισοσκέλιζε τα Έσοδα με τα Έξοδα της. Και όσο συνεχίζεται ακριβώς η ίδια κατάσταση η οικονομική διαφορά μεταξύ των ομάδων θα μεγαλώνει. Οι πλούσιες θα γίνονται πλουσιότερες και οι υπόλοιπες θα παραμείνουν κομπάρσες. Και όπως γνωρίζουμε ειδικά στο μπάσκετ η οικονομική διαφορά μεταφράζεται σε «ποιοτική» που με τη σειρά της μεταφράζεται σε τίτλους.
Μόνη ελπίδα για ν’ αλλάξει προς το καλύτερο η κατάσταση είναι πολύ σύντομα η Επιτροπή Ανταγωνισμού της Ε.Ε. να εκδώσει την απόφαση της. Μια απόφαση που αποκλείεται να είναι υπέρ της Ευρωλίγκας. Περισσότερο σημαντική και από την απόφαση της Ε.Ε. είναι η απόφαση των διοικήσεων του Γαύρου και του Π.Α.Ο. σχετικά με το πως θα πορευθούν τα επόμενα χρόνια στην κορυφαία διασυλλογική μπασκετική διοργάνωση.
05 Φλεβάρη 2020
«πανταχού παρών 1».
