Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

Α1: ΠΕΡΙ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑΣ ΚΑΙ ΝΟΣΗΡΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ (ΟΤΑΝ ΠΑΡΑΚΑΛΑΣ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΛΑ ΚΟΥΛΟΥΒΑΧΑΤΑ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Α1: ΠΕΡΙ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑΣ ΚΑΙ ΝΟΣΗΡΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ
(ΟΤΑΝ ΠΑΡΑΚΑΛΑΣ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΛΑ ΚΟΥΛΟΥΒΑΧΑΤΑ)

Όταν βρίσκεσαι σε άσχημη θέση ενδόμυχα θέλεις και οι άλλοι να βρεθούν αν όχι σε χειρότερη, τουλάχιστον στην ίδια θέση. Ακόμη περισσότερο όταν οι επιλογές σου δεν σ’ οδήγησαν εκεί που νόμιζες, αλλά σε αδιέξοδο. Μια τέτοια περίπτωση είναι του μπασκετικού Γαύρου, ο οποίος αφού δεν κατάφερε κάτι χειροπιαστό με την επανάσταση-αυτοκτονία του προσπαθεί να φέρει για δεύτερη φορά την καταστροφή. Πέρυσι, ήταν η οικονομική αιμορραγία του πρωταθλήματος εξ’ αιτίας της μη συμμετοχή της ομάδας των Αφων Αγγελόπουλων. Πόσο «μέσα» έπεσαν τα ερυθρόλευκα παπαγαλάκια δεν χρειάζεται να το πούμε. Φέτος, το σενάριο της καταστροφής έχει ως αφορμή τους μπασκετικούς Άρη και Π.Α.Ο.Κ.

Σύμφωνα με κείμενο του Γιώργου Κογκαλίδη (βλέπε εδώ) ο Πρόεδρος της Ε.Ο.Κ. και ο ομόλογος του του Ε.Σ.Α.Κ.Ε. συζητούν για αναδιάρθρωση της Α1 προκειμένου να μην υποβιβαστούν οι δύο ομάδες της Θεσσαλονίκης (αν φτάσουμε μέχρι εκεί). Προφανώς, και ο Κογκαλίδης (όπως και όλοι οι Γαύροι άλλωστε) ενδιαφέρεται για την νομιμότητα. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί ταυτόχρονα ν’ αντλεί και ικανοποίηση από τα συμβαίνοντα.

Το μόνο που προκύπτει για την ώρα από το δημοσίευμα είναι μια έωλη και θαμπή επιθυμία των δύο ανδρών να προχωρήσουν στο ρουσφέτι. Ρουσφέτι προεκλογικό για να επανεκλεγεί ο Βασιλακόπουλος (ο «αχυράνθρωπος» του) και παράλληλα να μην μειωθούν τα έσοδα του πρωταθλήματος (τα οποία ΔΕΝ μειώθηκαν με την αυτοκτονία του Γαύρου). Από την άλλη επειδή -όπως προκύπτει από το ίδιο κείμενο- ΔΕΝ υπάρχει κάτι χειροπιαστό στην κατεύθυνση που θα ήθελε να πάνε τα πράγματα ο Κογκαλίδης.

Σε κάθε περίπτωση το ζήτημα είναι σοβαρό περισσότερο για τις δύο ιστορικές ομάδες και λιγότερο για το πρωτάθλημα το ίδιο. Η ουσία του ζητήματος είναι πως παρά τις καλές προθέσεις που μπορεί να έχει κάποιος οποιαδήποτε προσπάθεια «διάσωσης» μ’ αυτό τον τρόπο των δύο ιστορικών ομάδων της Θεσσαλονίκης είναι αυτόχρημα προσβλητική για τον Ηρακλή (για τα οικονομικά προβλήματα του οποίου ουδείς ενδιαφέρθηκε). Από τη στιγμή που οι δύο ομάδες είναι από οικονομικής άποψης παρατημένες στη Μοίρα τους, οποιαδήποτε προσπάθεια διάσωσης μέσω αναδιάρθρωσης της κατηγορίας απλά θα μεγεθύνει το αδιέξοδο τους▪ αφού ΔΕΝ θα τους προσφέρει οποιαδήποτε οικονομική διέξοδο (μέσω της αλλαγής ιδιοκτησίας). Μια αναδιάρθρωση της κατηγορίας ΔΕΝ θα διαγράψει, ούτε θα μειώσει τα χρέη. Επιπλέον η δημιουργία ενός «κλειστού πρωταθλήματος» οφείλει να γίνει (αν ποτέ γίνει) με βάση και πληθυσμιακά και γεωγραφικά κριτήρια και όχι μόνο με βάση την ιστορικότητα.

Μένει να φανεί αν όσα γράφει (και προεξοφλεί) ο Κογκαλίδης θα επιβεβαιωθούν ή αν απλά είναι αποκυήματα της νοσηρής φαντασίας του. Όπως, επίσης, μένει να δούμε τ’ αποτελέσματα και τις διαιτησίες των επόμενων αγωνιστικών. Όλοι όσοι ασχολούνται με το μπάσκετ πρέπει να έχουν στο μυαλό τους ότι πολύ περισσότερο από τον πόνο για τον υποβιβασμό της ομάδας του τον οπαδό (και όχι τον κάφρο) τον πονά και τον στοιχειώνει οποιαδήποτε «άτιμη» διάσωση. Μια «άτιμη» διάσωση σαν αυτή που μέχρι την τελευταία στιγμή ήλπιζαν στο Λιμάνι, αλλά που δεν ήρθε ποτέ.

Σημείωση: Η φωτογραφία προέρχεται από το αντίστοιχο κείμενο.


11 Φλεβάρη 2020
«πανταχού παρόντες».
 

Διαβάστηκε 475 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου Α1: ΠΕΡΙ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑΣ ΚΑΙ ΝΟΣΗΡΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ (ΟΤΑΝ ΠΑΡΑΚΑΛΑΣ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΛΑ ΚΟΥΛΟΥΒΑΧΑΤΑ)