Η νίκη έχει πολλούς πατεράδες, ενώ η ήττα είναι ορφανή. Τίποτα πιο σωστό και ακριβές από την φράση αυτή. Έτσι, στις ήττες φταίει πάντα ο «άλλος» ο οποίος πάντα είναι εκτός ομάδας (π.χ. ο διαιτητής) ή η ατυχία. Καμμιά φορά ο φταίχτης είναι εντός της ομάδας, οπότε μιλάμε για «προδοσία». Και αν σε κάποιες περιπτώσεις υπάρχει όντως καπνός -όπως όταν ο ύποπτος παίκτης (ή παίκτες) την επόμενη χρονιά πάει στην αντίπαλη ομάδα- σε κάποιες άλλες «φταίχτης» είναι η υπεροψία του φαβορί.
Βέβαια, για να είμαστε ακριβοδίκαιοι το σοκ που αφήνει η απώλεια ενός τίτλου είναι ανάλογο της σημασίας που ο χαμένος τίτλος είχε για την ομάδα-φαβορί. Αν για παράδειγμα η ομάδα που έχασε τον τίτλο κάνει πολλά χρόνια για να κατακτήσει έναν, τότε ο «πόνος» κρατά δεκαετίες. Μια τέτοια περίπτωση είναι το διπλό της Παναχαϊκής στην Τούμπα (νίκησε τον Π.Α.Ο.Κ. με 5-3) το 1973 που στέρησε τον τίτλο από την ομάδα της Θεσσαλονίκης δίνοντας τον στην ομάδα του Πειραιά που τον καταδίωκε στην βαθμολογία.
Το www.sdna.gr, λοιπόν, «ανακάλυψε» μια συνέντευξη σε εφημερίδα της Πάτρας της συζύγου του τότε παίκτη της Παναχαϊκής Θέμη Ρήγα. Σύμφωνα με τα λεγόμενα της συζύγου του Ρήγα, ο τότε Πρόεδρος του Γαύρου Ν. Γουλανδρής έδινε κρυφά στον σύζυγο της «μηνιαίο μισθό» (βλέπε εδώ).
Η σύζυγος του Θέμη Ρήγα αποκαλύπτει ότι ο άντρας της πήρε 300.000 Δραχμές τις οποίες και μοίρασε στους συμπαίκτες του και τιμωρήθηκε κιόλας στο τέλος. Υποστηρίζει ότι ο Ν. Γουλανδρής είχε δώσει και σ’ άλλους παίκτες της ομάδας της Πάτρας λεφτά, συνολικά 1 εκ. Δραχμές της εποχής (1973).
Τώρα, αν νομίζετε πως εδώ έχουμε μια καραμπινάτη υπόθεση δωροδοκίας τότε κάνετε πολύ μεγάλο λάθος. Το ίδιο λάθος που έκαναν και οι «ασπρόμαυρων» αισθημάτων συντάκτες της ιστοσελίδας. Αν το δούμε ψύχραιμα και αντικειμενικά (όπως δεν μπορούν να το δουν εκείνοι), τότε το μόνο (εκτός της αχαριστίας των συμπαικτών του Ρήγα) που προκύπτει είναι η ανικανότητα του Π.Α.Ο.Κ. να κερδίσει εντός έδρας και να σηκώσει την κούπα.
Αυτό που αβίαστα προκύπτει είναι πως οι ΠΑΟΚτζήδες υπολόγιζαν την έλλειψη κινήτρου των Πατρινών για να κατακτήσουν άκοπα (ή με λίγο κόπο) τόσο την νίκη όσο και την κούπα. Επιπλέον, αποδεικνύεται πόσο δυνατή είναι οποιαδήποτε ομάδα με κίνητρο. Μπορεί η έξοδος της Παναχαϊκής στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ να μην κινδύνευε σε περίπτωση ήττας στην Τούμπα (εκεί βασίζονταν οι παίκτες του Π.Α.Ο.Κ.;), αλλά σε κάθε περίπτωση εκείνη η ομάδα ήταν πολύ δυνατή (βλέπε εδώ).
Ώστε, τελικά, ο τρόπος με τον οποίο επιχειρούν οι ΠΑΟΚτζήδες να εμφανίσουν την συγκεκριμένη ιστορία μόνο και μόνο επειδή σ’ αυτή εμπλέκεται ο Γαύρος καταφέρνει το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα (αρκεί να μην φοράς «ασπρόμαυρα» γυαλιά). Το ζήτημα είναι πότε επιτέλους θα το καταλάβουν και θα πάψουν να σκαλίζουν μια παλιά πληγή αφήνοντας τη να επουλωθεί. Το δίδαγμα που θα έρεπε ν’ αντλήσουν απ’ αυτή την ιστορία είναι πως πρώτοι εκείνοι πρέπει να είναι αντάξιοι των περιστάσεων και στους υπολογισμούς τους να μην βασίζονται στην έλλειψη κινήτρου των αντιπάλων τους. Εκτός και αν είναι σίγουροι γι’ αυτή, κάτι που είναι τελείως διαφορετικό.
10 Ιούλη 2021
«πουθενάς 1».
