Εκτός από τους διθυράμβους σχετικά με την νίκη-πρόκριση ο mainstream Τάσος Τσατάλης εκφράζει τον προβληματισμό του και μοιράζεται τις ευχές του σχετικά με το μέλλον της «Βασίλισσας». Αντιγράφω (ο σχολιασμός δικός μου):
…Μπορεί να λυγίσει από τα δικά της, αλλά την ικανοποίηση να θεωρούν πως την ξεφτίλισαν αυτοί που πήγαν να την ξεφτιλίσουν απόψε, δε θα τη δώσει.
Όμως, δε μπορεί να συνεχίσει να ζει έτσι και δε μπορεί να σου δίνει την εντύπωση πως έχει αποφασίσει ότι δε μπορεί να λύσει κανένα της πρόβλημα και θα πάει όσο πάει. Όχι, αυτό δε μπορεί να συνεχιστεί. Και θέλω να πιστεύω πως δε θα συνεχιστεί.
Σύμφωνα με τον Τάσο η «Βασίλισσα» θα λυγίσει από τα «δικά της», δηλαδή την ανικανότητα Διοίκησης και Ιδιοκτήτη να διαχειριστούν σωστά τα οικονομικά της, αλλά δεν θα δώσει τη χαρά να την ξεφτιλίζουν στην Ομοσπονδία και τους Γαύρους (παρά μόνο στα μεταξύ τους παιχνίδια). Λογικό… γιατί αν μπορούν να την ξεφτιλίζουν οι Αλεξίου και Αγγελόπουλος τότε τι να τους κάνεις τους «εξωτερικούς εχθρούς»;
Οι επόμενες 3 φράσεις αντικατοπτρίζουν τον πιο βαθύ του φόβο αλλά και την ύστατη ελπίδα του (αφού η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία). Ωστόσο, το απόσπασμα:
και δε μπορεί να σου δίνει την εντύπωση πως έχει αποφασίσει ότι δε μπορεί να λύσει κανένα της πρόβλημα και θα πάει όσο πάει.
είναι το πλέον ανησυχητικό. Μήπως ο Τάσος ξέρει κάτι περισσότερο και το μοιράζεται μαζί μας μ’ αυτό τον τρόπο;
Από μια άποψη η ελπίδα του Τσατάλη πως κάτι θα γίνει και θα σωθεί η «Βασίλισσα» είναι αστήρικτη και παράλογη. Γιατί όταν μια ομάδα-ανώνυμη εταιρεία δέχεται να ξεφτιλίζεται για χρέη της τάξης των 20 χιλιάδων (βλέπε εδώ & εδώ), τότε η κατάσταση είναι πολύ χάλια.
Απ’ ότι φαίνεται, όμως, η άλλοτε κραταιά «Βασίλισσα» δεν έχει πιάσει ακόμη πάτο. Έχει και παρακάτω. Η υπέρτατη ξεφτίλα θα είναι η αφαίρεση από τον Ε.Σ.Α.Κ.Ε. 3β. επειδή η «ΝΕΑ Κ.Α.Ε.» ΔΕΝ τήρησε τους διακανονισμούς του Καλοκαιριού (βλέπε εδώ). Έτσι θα φτάνει να δίνει μάχη για να κρατηθεί στην Α1. Η τραγικότατη ειρωνεία είναι πως η Α.Ε.Κ. πρωτοστάτησε (μαζί με τον Π.Α.Ο.) στην αλλαγή του πλαισίου αδειοδότησης με την οποία μπήκε στο παιχνίδι και ο Ε.Σ.Α.Κ.Ε. Τώρα η πραγματικότητα παίρνει μια πολύ σκληρή εκδίκηση από τον Μάκη Αγγελόπουλο και την ομάδα του.
Σε όλο αυτό τον κυκεώνα άσχημων και τρομακτικών για το μέλλον μαντάτων ακούγεται η επιστροφή κάποιων εγνωσμένης αξίας Αμερικανών παικτών. Αν πάρουμε τη φημολογία στα σοβαρά θα μπορούσαμε να σχολιάσουμε:
«Βρακί δεν έχει ο κώλος μας, λουλούδια θέλει ο … μας.».
Από την άλλη δε μου το βγάζετε από το μυαλό πως αυτές οι δύο (ή και παραπάνω) επιστροφές δεν γίνονται μόνο για αγωνιστικούς λόγους (για να μην πέσει στην Α2), αλλά υπάρχει και οικονομική παράμετρος. Οικονομική παράμετρος που δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από την ενσωμάτωση των οφειλομένων στους παίκτες αυτούς στα νέα τους συμβόλαια. Έτσι γλυτώνουν και τους νέους διακανονισμούς μαζί τους μετατοπίζοντας στο μέλλον την εξόφληση των οφειλών της προς αυτούς.
Αυτή την πρακτική τη χρησιμοποιούσε και η πρώην Π.Α.Ε. λίγο πριν το τέλος της. Είναι αυτό που λέμε πως: «Ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται.». δεδομένου ότι η συγκεκριμένη πρακτική (μόχλευση ονομάζεται στα οικονομικά) είναι η ύστατη επιλογή κάθε πτωχευμένης εταιρείας πόσες ελπίδες δίνετε στην «ΝΕΑ Κ.Α.Ε.» να μην έχει την ίδια τύχη με την πρώην Π.Α.Ε.;
Ακόμα περισσότερο τι θα σημαίνει για την Α.Ε.Κ. και ειδικά την μπασκετική να συμβεί το ίδιο πράγμα δυό φορές σε λιγότερο από μια δεκαετία; Το εξοργιστικό είναι πως έχοντας φέρει την ομάδα-εταιρεία σε τέτοια θέση τολμούσαν να «κουνούν το δάχτυλο» και ν’ απειλούν τον Γεωργαντζόγλου για όσα με τ’ όνομα του δημοσίως (και δικαίως) τους καταλόγιζε (έσουρνε στη «γλώσσα του λαού»).
Εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα εκτός από τις «τυφλές ελπίδες» του ο Τσατάλης καλά θα έκανε να προσευχηθεί για την «Βασίλισσα» ή ακόμη καλύτερα να ζητήσει από τον Αη Βασίλη ν’ ανοίξει το πουγκί του ο Μελισσανίδης (όπως ο Σαββίδης) μπας και πάρουν οι Αλεξίου και Αγγελόπουλος μια «ανάσα».
Μέρες που είναι και μέχρι Διοίκηση και Ιδιοκτησία να δώσουν στον «κόσμο της Α.Ε.Κ.» τη δυνατότητα να «βάλει πλάτη», το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ευχόμαστε και να προσευχόμαστε ελπίζοντας αυτό να είναι με κάποιο τρόπο αρκετό.
28 Δεκέμβρη 2021
«πουθενάς 1».
