Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΠΑΝΟΥΔΗΣ – ΜΕΡΟΣ 15ο (ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΧΗΝΑ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΠΑΝΟΥΔΗΣ – ΜΕΡΟΣ 15ο
(ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΧΗΝΑ)

Πιστοί στο εβδομαδιαίο μας ραντεβού δημοσιεύουμε σήμερα από το βιβλίο-βιογραφία του Κυριάκου Χήνα για τον Κωνσταντίνο Σπανούδη την 15η συνέχεια. Το σημερινό απόσπασμα αφορά τη συμμετοχή του Κ. Σπανούδη στις Βουλευτικές Εκλογές των ετών 1932, 1933, 1935 & 1936. Για το κείμενο σε pdf πατήστε εδώ αλλιώς συνεχίστε παρακάτω την ανάγνωση.

Ακολουθούν οι σύνδεσμοι ανά ενότητα:

1ο. ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΤΑΡΙ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΒΕΡΑΝΖΕΡΟΥ 24 - Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ Α.Ε.Κ.
2ο. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΠΑΝΟΥΔΗΣ - Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΤΗΣ Α.Ε.Κ.
3ο. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΠΑΝΟΥΔΗΣ - Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΠΡΟΟΔΟΣ»
4ο. ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ Κ. ΣΠΑΝΟΥΔΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΙΩΑΚΕΙΜ Γ'
5ο. Η ΠΟΛΥΣΧΙΔΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΠΑΝΟΥΔΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ

6ο. Η ΑΠΕΛΑΣΗ ΤΟΥ ΙΚ. ΣΠΑΝΟΥΔΗ
7ο. Ο Κ. ΣΠΑΝΟΥΔΗΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 1922
8ο. Η ΠΡΟΦΗΤΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΙΩΑΚΕΙΜ Γ' ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΤΟΥΡΚΟΥΣ
9ο. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
10ο. Ο Κ. ΣΠΑΝΟΥΔΗΣ ΣΤΗ ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ (1919)
11ο. ΕΘΝΙΚΗ ΑΜΥΝΑ
12ο. ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
13ο. Η ΖΩΗ ΤΟΥ Κ. ΣΠΑΝΟΥΔΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
14ο. Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ Κ. ΣΠΑΝΟΥΔΗ
  

«Απόσπασμα, από το βιβλίο (σελ. 61-65) του φιλόλογου – ιστορικού Κυριάκου Χήνα,
για τον Κωνσταντίνο Σπανούδη»

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 1932

Στις 25 Σεπτεμβρίου 1932, διεξάγονται βουλευτικές εκλογές, με το σύστημα της απλής αναλογικής, η οποία αποτυπώνει μεν δημοκρατικά τη λαϊκή θέληση, στη Βουλή, αλλά δυσχεραίνει τη συγκρότηση βιώσιμων λειτουργικών κυβερνήσεων. Τα αποτελέσματα δείχνουν απόλυτη ισορροπία, οι Φιλελεύθεροι κερδίζουν 98 έδρες, με 33,42% και το Λαϊκό κόμμα 95 έδρες, με 33,80%. Στην εκλογική περιφέρεια του Δήμου Αθηναίων, εκλέγεται o Κωνσταντίνος Σπανούδης, με τους Φιλελεύθερους, η μόνη (και, ατυχώς, πολύ μικρή) θητεία του, στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Το κόμμα του παίρνει 39.773 ψήφους (41%), σε αυτή την περιφέρεια, η οποία εκλέγει 22 βουλευτές. Από τους 9 Φιλελεύθερους, που κερδίζουν έδρα στη Βουλή, με την πρώτη κατανομή, ο Σπανούδης εκλέγεται 5ος, με 2.054 σταυρούς, πίσω από τον Βασίλειο Δεληγιάννη (5.239), τον Χρίστο Λαδά (2.998), τον Αντώνιο Φιξ (2.720) και τον Λέοντα Μακκά (2.400). Πήρε 1.817 σταυρούς, στα εκλογικά τμήματα του πρώην Δήμου Αθηναίων και 237, στις Κοινότητες, που αποσπάστηκαν, από τον πρώην Δήμο Αθηναίων. Κάθε ψηφοφόρος είχε το δικαίωμα να επιλέξει μόνον έναν υποψήφιο (άρθρο 86 των εκλογικών διατάξεων).

Για έναν απαιτητικό μελετητή, υπάρχουν σημεία που χρειάζονται πληρέστερη επεξήγηση:

Πρώτο, η υποψηφιότητά του κατατέθηκε, στο Πρωτοδικείο, την τελευταία ημέρα (7 Σεπτεμβρίου) της παράτασης, για την υποβολή υποψηφιοτήτων. Είτε, λοιπόν, το κόμμα δεν τον είχε συμπεριλάβει, στον αρχικό σχεδιασμό (πιθανότερη ερμηνεία), είτε ο ίδιος ήταν αναποφάσιστος, μέχρι τέλους.

Δεύτερο, για λόγο που δύσκολα θα μάθουμε, δεν περιόδευσε στις συνοικίες, με ομαδικά κλιμάκια άλλων υποψήφιων, προτιμώντας να προγραμματίζει μεμονωμένες επισκέψεις. Περιέργως, δεν αναγράφεται παρουσία του, ούτε στην ομιλία του Βενιζέλου, στην πλατεία Πατριάρχου, στην οικεία Νέα Φιλαδέλφεια (18/9), όπου ο ιατρός Κολοκοτρώνης προσφώνησε τον Κρητικό πολιτικό. Ο Σπανούδης μίλησε μόνος του, στη Νέα Φιλαδέλφεια (εφημερίδα «Πατρίς» 21/9, Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων)», ενώπιον πυκνοτάτης συρροής. Ο επιδειχθείς ενθουσιασμός υπήρξε αφαντάστως ζωρός. O κ. Σπανούδης απεθεώθη. Του προσεφέρθησαν άνθη και εξεδηλώθη ζωηροτάτη η διαβεβαίωσις όλων, διά την υπερψήφισίν του. O Κ. Σπανούδης, συνοδευόμενος υπό πλείστων συμπολιτών του, μετέβη, κατόπιν, εις τον Κοπανάν. Η υποδοχή υπήρξεν αποθεωτική (εφημερίδα «Πατρίς», 22/9 ό.π). Στις 22/9, περιόδευσε στην Καλλιθέα, στη συνοικία Δουργούτη και στα Νέα Σφαγεία, ενώ, σε συνάντησή του, με αθλητικούς παράγοντες, υποσχέθηκε, ότι, εάν εκλεγεί, θα υποστηρίξει, αποτελεσματικά, τον Αθλητισμό (εφημερίδα «Πατρίς», 23/9, ό.π.).

Τρίτο, δεν υπήρξε υποβοήθησή του, από συλλογικούς φορείς, ούτε καν από προσφυγικές οργανώσεις, με τη δημοσίευση κειμένων προσωπικής υποστήριξης, όπως διαβάζουμε ότι έγινε, σχεδόν, σε όλους τους άλλους συνυποψήφιους.

Τέταρτο, ενώ στις Γερουσιαστικές εκλογές υποστηρίχθηκε, εμφανώς, από το κόμμα, στις Βουλευτικές του 1932, οι εκλογές είχαν ανώτερο διακύβευμα, το επίπεδο των υποψήφιων ήταν εξαιρετικά υψηλό και το κόμμα κράτησε, σχεδόν από όλους, τη δεοντολογική απόσταση ισοτιμίας.

Τις καλύτερες επιδόσεις του σημείωσε στον Υμηττό (88 σταυροί, σε σύνολο 492 ψήφων των Φιλελεύθερων), στη συνοικία Δουργούτη (66 / 726), στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Νέας Φιλαδέλφειας (57/753), στη Νυκτερινή Σχολή Παρνασσού (57/556), στα Νέα Δημοτικά Σφαγεία (47/494) και στο Ναό Αγίου Αντωνίου, στα Πατήσια (46/603). Ασφαλώς, είναι παράξενη η αποτυχία του, σε προσφυγικές συνοικίες, όπως η Νέα Ιωνία, όπου, σε 5 εκλογικά τμήματα, πήρε μόνο 57 σταυρούς, η Καισαριανή και ο Βύρωνας (οι οποίες, τότε, ανήκαν στο Δήμο Αθηναίων). Όλα τα στοιχεία αντλήθηκαν, από τη Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων. Απόλυτα ερμηνεύσιμη η συντριβή του, στις αστικές και μεγαλοαστικές συνοικίες της πρωτεύουσας, όπου δεν είχε κοινωνική προσβασιμότητα και συνάφεια, ούτε ο ίδιος αναζήτησε ερείσματα.

Τη Δευτέρα 24 Οκτωβρίου, ορκίζεται ως βουλευτής .Ήταν η Πρώτη Βουλευτική Σύνοδος της Γ' Περιόδου, ενώ η χώρα συγκλονίζεται, από το μεγάλο σεισμό στη Χαλκιδική, με 150 νεκρούς. Στις 5 Νοεμβρίου, γίνονται οι εκλογές, για τα μέλη του Προεδρείου της Βουλής, αλλά δεν αναφέρεται, στα επίσημα πρακτικά, ως υποψήφιος, για κάποια θέση.

Κατά την κατανομή αρμοδιοτήτων (Πέμπτη Συνεδρίαση - 14 Νοεμβρίου), συμμετέχει σε τρεις Επιτροπές της Βουλής: Εξωτερικών (συνολικά, 32 μέλη, με τη συμμετοχή του Ανδρέα Μιχαλακόπουλου, του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη, του Ιωάννη Τσιριμώκου, του Στέλιου Σκλάβαινα κ.α.) -----Παιδείας (33 μέλη, μαζί με Γεώργιο Παπανδρέου, Ιωάννη Τσιριμώκο, Κωνσταντίνο Τσαλδάρη κ.α.), ----Προνοίας (33 μέλη). Στην πράξη, βέβαια, λόγω της βραχύβιας διάρκειας αυτής της Βουλής, οι Επιτροπές δεν πρόλαβαν να αναλάβουν δράση και να εμφανίσουν έργο.

Στην Αθήνα, αναπτύσσονται μετεκλογικές διεργασίες λεπτών ισορροπιών και στις 4 Νοεμβρίου, το Λαϊκό κόμμα σχηματίζει κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον Παναγή Τσαλδάρη, αλλά, στις 12-1-1933, καταθέτει την εντολή, ύστερα από την αποτυχία του να διαμορφώσει πλειοψηφικό βιώσιμο σχήμα. Φυσιολογική συνέπεια είναι η προκήρυξη νέων βουλευτικών εκλογών, αφού η Βουλή διαλύεται, στις 24 Ιανουαρίου.

Συμπερασματικά λοιπόν, ο Σπανούδης είχε θητεία τριών μηνών, στην Ελληνική Βουλή, η οποία, σε αυτή την περίοδο, δεν κατάφερε να παραγάγει νομοθετικό έργο, αφού συνεδρίαζε, κυρίως, για να διαμορφωθεί βιώσιμη κυβέρνηση. Επομένως, είναι φυσιολογικό το ότι δεν καταγράφεται ο Σπανούδης, ως ομιλητής, στη Βουλή.

Παράλληλα, θεωρούμε εσφαλμένη την πληροφορία, σε κάποια έντυπα, ότι διατέλεσε και υπουργός, αφού δεν αναφέρεται το όνομά του, στις κυβερνήσεις Βενιζέλου ή σε ανασχηματισμούς (Ιούνιος-Νοέμβριος 1932, Ιανουάριος-Μάρτιος 1933), αλλά ούτε και στην κυβέρνηση του Αλέξανδρου Οθωναίου (Μάρτιος 1933). Πιθανολογούμε ότι ίσως σε κάποιους μελετητές υπήρξε λανθασμένη ταύτιση του Κωνσταντίνου Σπανούδη, με τον Κωνσταντίνο Σπυριδάκη, βενιζελικό υπουργό.

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 1933 – 1935 – 1936

Στις 5 Μαρτίου 1933, διεξάγονται οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές, με τη συμμετοχή του Ελευθερίου Βενιζέλου. Εφαρμόζεται το σύστημα του πλειοψηφικού, σε στενή περιφέρεια (το πρώτο κόμμα, σε κάθε περιφέρεια, παίρνει σχεδόν όλες τις έδρες της), με αποτέλεσμα να διαμορφωθούν ευρείες συμμαχίες κομμάτων, για να μπορούν να διεκδικήσουν την πρώτη θέση, άρα και τις έδρες, στις εκλογικές περιφέρειες. Το αποτέλεσμα δείχνει απόλυτη ισοδυναμία των δύο μεγάλων πολιτικών ομάδων, σε ψήφους: 45,47% ο Εθνικός Συνασπισμός (4 κόμματα, μεταξύ των οποίων και οι Φιλελεύθεροι) – 46,19% η Ηνωμένη Αντιπολίτευσις (4 κόμματα, μεταξύ των οποίων και οι Λαϊκοί), αλλά υπεροπλία των αντιβενιζελικών, σε έδρες (136, έναντι 110), σε σύνολο 248 εδρών.

Το συγκλονιστικό, αλλά και καθοριστικό, είναι, ότι, σε προσφυγικές συνοικίες της Αθήνας, ο Εθνικός Συνασπισμός έχασε χιλιάδες ψήφους, μεταξύ των εκλογών Σεπτεμβρίου 1932 και Ιανουαρίου 1933, με αποτέλεσμα, σε αυτή την εκλογική περιφέρεια, να αναδειχθεί πρώτο κόμμα η Ηνωμένη Αντιπολίτευσις και να κερδίσει τις 20, από τις 21 έδρες, λόγω του εκλογικού συστήματος που προαναφέραμε (τη μοναδική έδρα των Φιλελευθέρων κατέλαβε ο πρώην υπουργός Οικονομικών Βασίλης Δεληγιάννης). Εάν η διαρροή των Προσφύγων ήταν ελαφρώς μικρότερη, τότε, οι Βενιζελικοί θα αναδεικνύονταν πρώτο κόμμα, στην Αθήνα, θα κέρδιζαν 20, από τις 21 έδρες και το πανελλήνιο αποτέλεσμα θα είχε αντιστραφεί: οι βενιζελικοί θα είχαν 130 περίπου έδρες, ενώ οι αντίπαλοί τους μόνον 115. Στην περίπτωση αυτή, θα είχε εκλεγεί, σίγουρα και ο Σπανούδης, στην Αθήνα.

Ο Κωνσταντίνος Σπανούδης δεν ανανέωσε, λοιπόν, τη θητεία του, στη Βουλή, καταλαμβάνοντας την 11η μόλις θέση, μεταξύ των συνυποψήφιων του Εθνικού Συνασπισμού, με 42.059 σταυρούς. Τις καλύτερες επιδόσεις του σημείωσε σε προσφυγικές περιοχές, όπως, στο Α' Δημοτικό Σχολείο Καισαριανής (553), στην Ελευθερούπολη Νέας Ιωνίας (540), στο Β' Δημοτικό Σχολείο Νέας Φιλαδέλφειας (525), στο Β' Δημοτικό Σχολείο Καισαριανής (505), στο Παιδικό Σταθμό Μοργκεντάου Βύρωνα (492), στο Γ' Δημοτικό Σχολείο Βύρωνα (490), αλλά και στα εκλογικά τμήματα της Καλλιθέας.

Με το ξημέρωμα της επόμενης ημέρας, εκδηλώθηκε αποτυχημένο Κίνημα, με πρωτεργάτη τον απόστρατο βενιζελικό Νικόλαο Πλαστήρα και στόχο να μη σχηματιστεί κυβέρνηση αντιβενιζελικών, η οποία θα επανέφερε τη Βασιλεία. Μεταξύ των άλλων συνεπειών (ο Πλαστήρας διέφυγε στη Γαλλία και επανήλθε, μόλις το Δεκέμβριο του 1944), είχε αποτέλεσμα την απόπειρα δολοφονίας του Ελευθερίου Βενιζέλου, στη λεωφόρο Κηφισίας (6 Ιουνίου), στον οποίο αρκετοί χρέωσαν την ηθική ηγεσία του κινήματος. Ο μεγάλος Κρητικός πολιτικός, μετά το νέο αποτυχημένο φιλοβενιζελικό Κίνημα της 1ης Μαρτίου 1935, με σαφή τη δική του ανοχή ή υποστήριξη, αυτοεξορίστηκε στη Γαλλία και, έκτοτε, δεν επέστρεψε ζωντανός, στην Ελλάδα.

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 1935

Στις Βουλευτικές εκλογές της 9ης Ιουνίου 1935, το κόμμα των Φιλελευθέρων απέχει, επειδή προσπαθεί να συνέλθει, ύστερα από τις διώξεις και τους εσωτερικούς κλυδωνισμούς που υπέστη, μετά την απόπειρα Κινήματος φιλοβενιζελικών, την 1η Μαρτίου 1935. Αυτονόητα, στις εκλογές, δε συμμετέχει ο Σπανούδης, στοιχιζόμενος με την απόφαση του κόμματος, εξάλλου το πολιτικό κλίμα ήταν εξαιρετικά βαρύ, για τους ομοϊδεάτες του.

ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 1936

Στις βουλευτικές εκλογές (για Αναθεωρητική Βουλή, μετά την επανενθρόνιση του Γεωργίου Β') της 26ης Ιανουαρίου 1936, που διεξήχθησαν με το σύστημα της απλής αναλογικής, με ευρεία περιφέρεια, όλοι οι αντιβενιζελικοί συνδυασμοί, με το 47,6%, κερδίζουν 143 έδρες, ενώ όλοι οι βενιζελικοί, με το 45,2%, κερδίζουν 142 έδρες. Παρά την αποχώρηση του Βενιζέλου και το ασθενές πολιτικό βεληνεκές του Σοφούλη, το κόμμα πετυχαίνει ένα πολύ καλό ποσοστό, ενώ η σχεδόν ισοψηφία, στο αποτέλεσμα, επαναβεβαιώνει την οξεία πόλωση, στις συνειδήσεις των πολιτών.

Στην περιφέρεια Αθηνών, εκλέχθηκαν εννιά βενιζελικοί. Υπήρχαν τέσσερεις πρόσφυγες υποψήφιοι, στην εκλογική περιφέρεια Αθηνών, με το κόμμα των Φιλελεύθερων, στο οποίο, πλέον, ήταν αρχηγός και υποψήφιος πρωθυπουργός, o Θεμιστοκλής Σοφούλης. Εξελέγη ο Κωνσταντίνος Ζαρίφης (1891-1979), με 23.672 προτιμήσεις. Στα αρχεία της Βουλής, δεν αναφέρεται προηγούμενη εκλογή του, ενώ, στις εκλογές του 1933, ήταν υποψήφιος, αλλά δεν εξελέγη. Επίσης, εξελέγη και ο Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης. Συνυποψήφιός τους, στην ίδια περιφέρεια, με το ίδιο κόμμα ήταν και ο Σπανούδης, ο οποίος κατατάχθηκε 12ος, μεταξύ 21 συνυποψηφίων, με 9.736 προτιμήσεις (εκλέχθηκαν 10, o τελευταίος, με 13.132), χωρίς έτσι να καταφέρει να εκλεγεί. Απέτυχε, επίσης, ο Χρυσόστομος Μυρίδης.

Σε επιστολή του, προς τον Ελευθέριο Βενιζέλο, στη γαλλική πόλη Νις (8 Φεβρουαρίου 1936), ο Σπανούδης δίνει μια υποκειμενική, αλλά πολυεπίπεδη εικόνα αυτών των εκλογών. Αφού επισημάνει, ότι έλειψε η πνοή των μεγάλων σκέψεων και αποφάσεων του Βενιζέλου, καταγγέλλει «μύριες αθλιότητες», που διαμόρφωσαν το αποτέλεσμα, όπως, η τρομοκρατία της Αστυνομίας και, ιδίως, της Χωροφυλακής, στην επαρχία, τα πλαστά βιβλιάρια, οι νοθευμένοι εκλογικοί κατάλογοι, η απροκάλυπτη εχθρότητα του Υπουργείου Εσωτερικών και άλλα.

Υπό τις συνθήκες αυτές, θεωρεί ως ικανοποιητικότατο το αποτέλεσμα, που δείχνει τη δυναμική του κόμματος και εξαίρει την ακλόνητη αφοσίωση των προσφύγων. Ακολούθως, στηλιτεύει, με σφοδρό τρόπο, την πρακτική πολλών συνυποψήφιών του, στο κόμμα: τους διέκρινε άκρατος αρριβισμός, η χρήση ανήθικων ευτελών μέσων π.χ. κυκλοφορούσαν ψευδείς ανακοινώσεις του Πλαστήρα, ότι δήθεν στηρίζει συγκεκριμένους υποψήφιους, δεν έδειχναν σεβασμό, προς τους άλλους και δεν τηρούσαν στοιχειώδεις κανόνες ηθικής. Απορεί, με τη στάση του κόμματος να στεγάσει, ως υποψήφιους, κάποιους ανθρώπους, με ασεβή στάση, προς τον Αρχηγό ή άλλους, που είχαν διάτρητες προσωπικότητες. Τελειώνοντας, γράφει, ότι είναι υπερήφανος, για την ανεπίληπτη προεκλογική τακτική του και για το ότι τιμήθηκε, από 10.464 συμπολίτες του, στη μεγάλη πλειοψηφία Κωνσταντινουπολίτες και λοιπούς πρόσφυγες.

Επισκοπώντας τις εφημερίδες της εποχής, παρατηρούμε την αισθητή, όντως, προβολή του Στυλιανού Γονατά, στο ίδιο ψηφοδέλτιο, ο οποίος αναφέρεται ως αρχηγός (!) του συνδυασμού των βενιζελικών, στην Αθήνα, ενώ στις προεκλογικές περιοδείες, σε συνοικίες της Αθήνας, η συμμετοχή του Σπανούδη είναι πενιχρή ή καταγράφεται ελλιπώς (εντοπίσαμε ομιλίες του, μόνο, στη Νέα Ελβετία και στο Παγκράτι). Πάντως, είναι ανεπαρκής αυτή η, υπαρκτή όντως, αιτιολογία της αποτυχίας του. Θεωρούμε, ως επιπλέον βασικές αιτίες:

Πρώτο, η ελάχιστη χρονική διάρκεια της βουλευτικής θητείας του δεν επέτρεψε να παγιωθεί η ενεργητικότητά του, στις συνειδήσεις των πολιτών.

Δεύτερο, η απουσία του Βενιζέλου στέρησε, από τον Σπανούδη, μια κραυγαλέα υποστήριξη, αφού ο κόσμος συσχέτιζε, άμεσα, τους δύο άνδρες.

Τρίτο, η αβελτηρία του ίδιου να προσπαθήσει να ενισχύσει τα εκλογικά ερείσματά του, σε αστικές περιοχές.

Στις 18 Μαρτίου 1936, ο Ελευθέριος Βενιζέλος πεθαίνει, στο Παρίσι. Στην εφημερίδα «Ελεύθερον Βήμα» επιφυλάσσεται ιδιαίτερη τιμή στον Σπανούδη, αφού δημοσιεύονται, στην πρώτη σελίδα και στη στήλη «Σκόρπια φύλλα», συγκινητικές αναμνήσεις, από τη ζωή του μεγάλου πολιτικού, με τίτλο «Η πολυκύμαντη ζωή του».

Στις 4 Αυγούστου, ενώ έχουν προηγηθεί, σωρευτικά, μέσα σε λίγο διάστημα, οι θάνατοι, του Αλέξανδρου Παπαναστασίου, του Παναγή Τσαλδάρη, του Γεωργίου Κονδύλη, του Ελευθερίου Βενιζέλου, του Κωνσταντίνου Δεμερτζή και του Αλέξανδρου Ζαΐμη, ο Ιωάννης Μεταξάς επιβάλλει δικτατορικό καθεστώς και καταλύεται η (αναιμική έστω) μορφή του δημοκρατικού πολιτεύματος. Η πολιτική διαδρομή του Σπανούδη είχε, πλέον, ολοκληρωθεί.

23 Ιούλη 2022
«πουθενάδες».

Διαβάστηκε 116 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΠΑΝΟΥΔΗΣ – ΜΕΡΟΣ 15ο (ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΧΗΝΑ)