Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

Η Α.Ε.Κ. ΤΟΥ ΜΕΛΙΣΑΝΙΔΗ (ΚΡΙΤΙΚΗ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ «Η Α.Ε.Κ. ΩΣ ΜΑΓΑΖΑΚΙ ΤΟΥΣ»)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Η Α.Ε.Κ. ΤΟΥ ΜΕΛΙΣΑΝΙΔΗ
(ΚΡΙΤΙΚΗ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ «Η Α.Ε.Κ. ΩΣ ΜΑΓΑΖΑΚΙ ΤΟΥΣ»)

Δεν «κομίζουμε γλαύκας εις Αθήνας» (φέρνουμε κουκουβάγιες στην Αθήνα που έχει σήμα την κουκουβάγια της Αθηνάς, άρα μεταφορικά λέμε γνωστά σ’ όλους πράγματα) αν επαναλάβουμε πως ο Μελισανίδης έχει φέρει την Α.Ε.Κ. στα μέτρα του (προκειμένου να φαίνεται αντάξιος της). Πρακτικά αυτό σημαίνει πως με κάποια πράγματα ασχολείται ελάχιστα, αν και όταν όντως ασχολείται. Έτσι, αφήνει χώρο σε όποιον επιθυμεί να καλύψει το κενό που ο ίδιος και οι άνθρωποι του (σκόπιμα;) αφήνουν. Φυσικά, αυτό προκαλεί αντιδράσεις οι οποίες όταν έρθει η ώρα βγαίνουν στην επιφάνεια.

Αντιδράσεις όπως αυτές οι δύο ανακοινώσεις των κλάμπ της ORIGINAL Πάτρας και Τρικάλων (βλέπε εδώ). Κάθε ανακοίνωση κλάμπ της ORIGINAL έχει πάντα δύο αποδέκτες: την Ιδιοκτησία της Π.Α.Ε. και το «δωματιάκι».

Σχολιάζοντας μόνο το ύφος των ανακοινώσεων οφείλουμε να παραδεχτούμε πως η ανακοίνωση της Πάτρας είναι πολύ πιο ξεκάθαρη και αιχμηρή απ’ αυτή των Τρικάλων και θέτει σε «ενδο-οικογενειακό επίπεδο» ξεκάθαρα ζήτημα λειτουργίας της ORIGINAL η οποία «εκπροσωπείται» από το «δωματιακι». Η Πάτρα καταλογίζει στα «κεντρικά» πως έχουν εκτροχιαστεί από τις ιδρυτικές της αρχές.

Η ανακοίνωση των Τρικάλων είναι σε σχέση μ’ αυτή της Πάτρας λιγότερο αιχμηρή σ’ ότι αφορά τα «ενδο-οικογενειακά». Ρίχνει δύο «άσφαιρα» στην πράξη με τα δύο τελευταία της υστερόγραφα. Δεδομένου, ότι το ύφος των ανακοινώσεων των δύο κλάμπ αφορά την εκτίμηση καθενός τους της κατάστασης στην ORIGINAL και τις σχέσεις τους με τα «κεντρικά» δεν υπάρχει κανένας λόγος σχολιασμού για το ζήτημα αυτό. Ωστόσο, στην ανακοίνωση των Τρικάλων υπάρχει μια διατύπωση που μπερδεύει και προφανώς χρησιμοποιείται σαν σχήμα λόγου παρά σημαίνει κάτι στην πράξη.

Η διατύπωση αυτή είναι:

«ΔΕΝ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΗ ΣΜΙΚΡΥΝΣΗ ΤΗΣ ΑΕΚΑΡΑΣ ΜΑΣ!!!»

Ειλικρινά, αυτή η διατύπωση ΔΕΝ έχει κανένα νόημα. Δεν πρόκειται να βρείτε ούτε έναν που να παραδέχεται ότι «συναινεί στη σμίκρυνση της ΑΕΚάρας μας». Στην πράξη την έχουν αποδεχτεί όσοι τόσο καιρό ΔΕΝ αντιδρούν σ’ αυτά που γίνονται. Την έχουν αποδεχτεί αυτοί που στον αγώνα με τον Πανθρακικό μπήκαν επίτηδες στο γήπεδο εξυπηρετώντας τον σχεδιασμό του Μελισανίδη. Τη έχουν αποδεχτεί και οι ίδιοι οι Τρικαλινοί που τόσο καιρό -όπως οι ίδιοι ομολογούν- την ανέχονταν με την προσμονή ο Μελισανίδης να την ξανακάνει «μεγάλη» (αφού πρώτα την είχε φέρει στα μέτρα του). Τώρα, που βλέπουν πως οι υποσχέσεις του ΔΕΝ τηρήθηκαν θυμήθηκαν την καταπατημένη περηφάνεια τους.

Επιπλέον, η φράση αυτή είναι απίστευτα υποκριτική, ενώ ταυτόχρονα τους θέτει προ των ευθυνών τους. Εξηγούμαι:

Αν όντως τα Τρίκαλα «ΔΕΝ συναινούν στη σμίκρυνση της ΑΕΚάρας μας» (πράγμα που σημαίνει πως αυτή η σμίκρυνση είναι ΗΔΗ πραγματικότητα) τι κάνουν στην πράξη για να την εμποδίσουν να συνεχιστεί;

Αυτό το ερώτημα οφείλουν πλέον (μετά την ανακοίνωση τους) να το απαντήσουν με πράξεις, αλλιώς η διατύπωση αυτή μπήκε στην ανακοίνωση για «ξεκάρφωμα».

Όταν κάτι το νιώθεις «δικό σου» (όπως οι οπαδοί την ομάδα τους) θεωρείς πως έχεις το δικαίωμα να επεμβαίνει όπως μπορείς στη λειτουργία του. Είναι, τότε, που καλύπτουν το κενό που άλλοι τους έχουν αφήσει. Όσοι βλέπετε διαφημίσει πολύ γνωστών προϊόντων που διαφημίζονται θα έχετε παρατηρήσει πως οι τιμές πώλησης τους είναι οι ίδιες ανεξάρτητα της επιχείρησης που τα πουλά. Αυτό συμβαίνει γιατί η εταιρεία χρεώνει το ίδιο κάθε κατάστημα και τους επιβάλλει να πουλάνε στη ίδια τιμή. Το κέρδος της επιχείρησης είναι η διαφορά της χρέωσης με την τιμή πώλησης και οι εκπτώσεις Τζίρου στη συνέχεια.

Έτσι, αν ένα κλάμπ πάρει από την Π.Α.Ε. εισιτήρια για να πουλήσει υπάρχουν δύο περιπτώσεις:

  • Είτε η Π.Α.Ε. του τα δίνει στην ονομαστική τους τιμή και το κλάμπ τα πουλά με κάποιο «καπέλο».
  • Είτε η Π.Α.Ε. του τα δίνει 1-2 Ευρώ φθηνότερα από την ονομαστική τους τιμή και στο τέλος αναλόγως των κομματιών που πουλήθηκαν του δίνει κάποια λεφτά ακόμα ως «μπόνους».

Σε κάθε περίπτωση το ζήτημα είναι ο αγοραστής του εισιτηρίου να ΜΗΝ πληρώνει πάνω από την ονομαστική τιμή του εισιτηρίου.

Φανταστείτε, τώρα, φέτος με την πολυ-διαφημισμένη επιστροφή στα «ιερά χώματα» που οι πωλήσεις των διαρκείας «έπιασαν ταβάνι» αν κάποιος πουλούσε 3.000 εισιτήρια με «καπέλο» 30-40 Ευρώ το ένα. Είναι απόλυτα λογικό ότι αυτός που θα κατάφερνε ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα δημιουργούσε αισθήματα ζήλιας και οργής στους υπόλοιπους▪ οι οποίοι με τον τρόπο τους θ’ αντιδρούσαν. Γιατί, όπως και να το κάνουμε 90-120.000 Ευρώ τη σήμερον ημέρα δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό.

Φανταστείτε, τέλος, οι «αδικημένοι» ν’ απευθύνονταν στον Ιδιοκτήτη και εκείνος να τους απαντά πως δεν μπορεί ν’ ασχοληθεί γιατί έχει τα δικά του προσωπικά προβλήματα. Τα φανταστήκατε όλα αυτά; Ωραία. Τώρα σταματήστε να φαντάζεστε και ανοίξτε τα μάτια σας.

Όσο κάποια πράγματα ΔΕΝ τα ρυθμίζει ο Ιδιοκτήτης, τόσο η ζήλεια και η διχόνοια θα εμφιλοχωρούν στην καθημερινότητα της ομάδας και θα δηλητηριάζουν το κλίμα της δυναμιτίζοντας την όποια προσπάθεια να ξαναγίνει μεγάλη. Το ζήτημα, ωστόσο, παραμένει: Ακούει αυτός που πρέπει; Και αν ακούει προτίθεται ν’ αναλάβει τις ευθύνες του;

21 Σεπτέμβρη 2022
«πουθενάδες».

Διαβάστηκε 50 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου Η Α.Ε.Κ. ΤΟΥ ΜΕΛΙΣΑΝΙΔΗ (ΚΡΙΤΙΚΗ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ «Η Α.Ε.Κ. ΩΣ ΜΑΓΑΖΑΚΙ ΤΟΥΣ»)