Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΑΚΡΑΙΑ ΚΑΙΡΙΚΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ (ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΟΔΗΓΟΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗΣ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΑΚΡΑΙΑ ΚΑΙΡΙΚΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ
(ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΟΔΗΓΟΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗΣ)

Όπως υπαινίσσεται και ο τίτλος σήμερα θα σχολιάσουμε τα ακραία καιρικά, πολιτικά και οικονομικά φαινόμενα που συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στην Χώρα μας. Μετά την εκλογή των Δούρου-Βασιλόπουλου είχαμε τις πλημμύρες στην Αθήνα που προκάλεσαν μεγάλες καταστροφές στις λαϊκές συνοικίες της, ειδικά αυτές που βρίσκονται κοντά σε ρέματα και είχαν παραδοθεί στην άναρχη δόμηση επί Καραμανλή του πρεσβύτερου. Τώρα μετά τις Εθνικές Εκλογές έχουμε και το υπόλοιπο πακέτο. Πλημμύρες, καταρρεύσεις ιστορικών γεφυριών (Πλάκας), κάμποι που γίνανε λίμνες (Τρικάλων). Και όλα τα προηγούμενα μόνο μέσα στην πρώτη βδομάδα της νέας κυβέρνησης υπό τον Α. Τσίπρα. Το μόνο που έχει απομείνει από τον κατάλογο των «πληγών του Φαραώ» είναι να βρέξει ο ουρανός βατράχια και την επομένη να βρέξει αίμα.

Γι’ αυτό την επόμενη φορά να προσέχετε τι ρίχνετε στην κάλπη. Αν και για να είμαστε δίκαιοι δεν έχει ξεκαθαριστεί αν «το κακό που μας βρήκε» σχετίζεται με την νίκη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ή με την συμμετοχή του Καμμένου στην κυβέρνηση.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά η κυβέρνηση διαπραγματεύεται (τουλάχιστον έτσι ισχυρίζεται) αν και απ’ ότι φαίνεται αυτά που δηλώνονται δημοσίως σχετίζονται περισσότερο με την εσωτερική πολιτική σκηνή και λιγότερο με την διαπραγμάτευση για το χρέος. Ο Πρωθυπουργός μας έχει δηλώσει ότι θα φορέσει γραβάτα μόνο αφού «κουρέψει το χρέος. Αυτό μπορεί να σημαίνει μόνο δύο πράγματα, τα οποία όμως για διαφορετικούς λόγους το καθένα είναι το ίδιο τρομακτικά. Έκανε λοπόν την δήλωση αυτή είτε γιατί θέλει (θα του άρεσε) να φορέσει γραβάτα και επειδή είναι σίγουρος για το «κούρεμα», είτε επειδή δεν θέλει (δεν του αρέσει) η γραβάτα και είναι σίγουρος ότι δεν θα «κουρέψει» το χρέος. Είναι λοιπόν στο χέρι μας/σας να διαλέξουμε/-ετε για ποιόν λόγο (ανάλογα με το αν τον ψηφίσατε ή όχι) θα τρομάξετε.

Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (άρα και η κυβέρνηση του) αποτελείται από διαφορετικές γενιές στελεχών. Τα νεότερα από αυτά (όπως και ο Αλέξης) ζήτημα είναι αν έχουν έστω και εμπειρία 15μελούς. Τα παλαιότερα έχουν μεγάλη εμπειρία και κάποια από αυτά είχαν στο παρελθόν (επί κυβέρνησης Ν.Δ.-Συνασπισμού και Οικουμενικής) λάβει κυβερνητικές θέσεις. Ωστόσο όλοι τους συμμερίζονται την ψευδαίσθηση ότι μπορείς να μιλήσεις την γλώσσα της λογικής και των επιχειρημάτων με την «Διεθνή τωΝ Τοκογλύφων» η οποία παραδοσιακά εκπροσωπείται από το Δ.Ν.Τ. Βέβαια στην παρούσα συγκυρία το Δ.Ν.Τ. είναι ο «καλός» και η Γερμανία ο «κακός» ή αν θέλετε το Δ.Ν.Τ. είναι «καλύτερο» από την Γερμανία.

Η Γερμανία δεν θέλει μια ελεύθερη από τον φόβο Ευρώπη. Όχι από κόμπλεξ, ούτε από αντίδραση. Απλώς οι Γερμανοί είναι Προτεστάντες (Διαμαρτυρόμενοι, εναντίον ποιού άραγε;) κάτι που σημαίνει ότι ζουν υπό τον «φόβο» του Θεού. Θεωρούν ότι η προσωπική οικονομική επιτυχία αποτελεί απόδειξη ότι ο Θεός έχει επιλέξει τον συγκεκριμένο να κάτσει εκ δεξιών του στον παράδεισο. Ο ασκητικός βίος και η αποταμίευση αποτελούν «αρετές» και από θρησκευτικής άποψης. Οποιοσδήποτε πρέπει να κατανοήσει την ψυχοσύνθεση των Γερμανών για να διαπραγματευτεί μαζί τους (π.χ. το «κούρεμα» του χρέους), οφείλει να διαβάσει το κλασικό και κατατοπιστικότατο έργο του Μάξ Βέμπερ: «Η Προτεσταντική Ηθική του Καπιταλισμού». Στο βιβλίο αυτό περιγράφεται η ψυχοσύνθεση των Γερμανών η οποία αποτελεί προϊόν της θρησκείας τους. Με τη σειρά της η συγκεκριμένη ψυχοσύνθεση παρήξε το «Γερμανικό οικονομικό θαύμα» (τις βασικές αρχές του οποίου αναφέραμε παραπάνω) το οποίο για όσους είναι από την έξω πλευρά φαντάζει πιο εντυπωσιακό και πιο σημαντικό απ’ ότι στην πραγματικότητα είναι.

Την βδομάδα που ήδη διανύουμε είτε η Χώρα, είτε η κυβέρνηση θα πτωχεύσουν. Το γράφουμε με πλήρη επίγνωση του «βαρύγδουπου» χαρακτηρισμού. Όπως έχουμε γράψει και παλαιότερα -κυρίως για πολιτικούς λόγους- η Γερμανία περιμένει να της δώσουμε την ευκαιρία για να μας κάνει «παράδειγμα προς αποφυγή» για την υπόλοιπη Ευρώπη, η οποία στενάζει κάτω από την περιοριστική οικονομική πολιτική. Η «διαπραγμάτευση» μ’ έναν λαό που έχει εκπαιδευτεί να θεωρεί τον λιτό και ασκητικό βίο «αρετή» είναι πρακτικά αδύνατη. Σ’ ένα από τα πρώτα κείμενα της θεωρητικής μας σειράς είχαμε αναφερθεί στον ρόλο του γεωγραφικού ανάγλυφου στην οικονομική δραστηριότητα. Η ψυχολογία κάθε λαού επηρεάζεται από τις παραγωγικές και εμπορικές δυνατότητες της περιοχής που κατοικεί, οι οποίες με τη σειρά τους σχετίζονται με το κλίμα της. Έτσι δεν είναι τυχαίο που οι Βόρειοι λαοί έχουν (υπό κανονικές συνθήκες) μεγαλύτερο ποσοστό αυτοκτονιών από τους Νότιους.

Θα μπορούσαν οι «εταίροι & δανειστές μας» να έχουν ήδη καταλήξει σε συμφωνία με την προηγούμενη κυβέρνηση αλλά (επίτηδες) δεν το έπραξαν. Αν τελικά η κυβέρνηση συμβιβαστεί με τους δανειστές στη βάση του σχεδίου που δημοσίευσε η LA REPUBLICA (στο οποίο αναφερθήκαμε την προηγούμενη εβδομάδα, βλέπε εδώ) αυτό θ’ αποτελεί την μία από τις δύο όψεις της πολιτικής της χρεοκοπίας. Η Γερμανία αλλά και οι τραπεζίτες δεν θα έκαναν το «λάθος» να συμφωνήσουν με τον Σαμαρά ένα νέο πρόγραμμα και έτσι ο Τσίπρας αναλαμβάνοντας τα ηνία να έχει «ελεύθερα τα χέρια» για να πραγματοποιήσει το πρόγραμμα του ξεσηκώνοντας την υπόλοιπη Ευρώπη (κυρίως τον Νότο). Για τους δανειστές μας η προηγούμενη κυβέρνηση ήταν χρεοκοπημένη και δεν σωζόταν με κανένα κόστος. Ήταν προφανές γι’ αυτούς ότι η εξουσία θ’ άλλαζε χέρια. Προσοχή όμως! Χρεοκοπημένη ήταν μόνο η κυβέρνηση αλλά όχι η πολιτική της λιτότητας (η οποία κατά παραχώρηση μπορεί να χαλαρωθεί αλλά όχι να σταματήσει έστω και αν αλλάξει μορφή). Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο πρέπει οι ιστορικά «απείθαρχοι» Έλληνες να τιθασευτούν και έτσι να «παραδειγματιστούν» και οι υπόλοιποι όπως οι Ισπανοί και οι Γάλλοι. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως δύο από τα αιματηρότερα ιστορικά συμβάντα είναι ο Ισπανικός Εμφύλιος (η γενική πρόβα του Β’ Π.Π.) και η Γαλλική Επανάσταση.

Αν ωστόσο δεν συμβιβαστεί τότε ανοίγονται μπροστά της δύο δρόμοι. Ο ένας είναι να επιλέξει να σχηματίσει «Οικουμενική (πλήν Κ.Κ.Ε. & Χ.Α.) κυβέρνηση» (ή όπως αλλιώς την βαφτίσουν π.χ. «εθνικού σκοπού», «εθνικής ανάγκης» ή «εθνικής σωτηρίας»), η απόφαση αυτή θ’ αποτελεί την άλλη όψη της πολιτικής χρεοκοπίας της. Μπορεί όμως η κυβέρνηση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. να επιλέξει σαν άλλος Σαμψών ν’ «αποθάνει μετά των αλλοφύλων» οδηγώντας την απροετοίμαστη Ελλάδα σε «νέες περιπέτειες». Το τελευταίο ενδεχόμενο αποτελεί την οικονομική όψη της χρεοκοπίας.  

Όμως υποτίθεται πως η κυβέρνηση επιθυμεί να διαπραγματευτεί. Γι’ αυτό και εμείς σήμερα της δίνουμε το πρώτο μέρος από τις σημειώσεις του Πανεπιστημίου Αθηνών οι οποίες δίνονται στα πλαίσια ενός σεμιναρίου (βλέπε εδώ). Ελπίζουμε μόνο να μην είναι πολύ αργά….  

 

09 Φλεβάρη 2015.
παρατηρητήριο.

Διαβάστηκε 4599 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου ΑΚΡΑΙΑ ΚΑΙΡΙΚΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ (ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΟΔΗΓΟΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗΣ)