Πλέον όμως το ενδεχόμενο αυτό δεν υφίσταται, αφού η μνημονιακή γέφυρα που υπέγραψε η κυβέρνηση την δεσμεύει όχι μόνο να μην «ακυρώσει» κάποια από τις ήδη ολοκληρωμένες ιδιωτικοποιήσεις αλλά και να προχωρήσει και σε νέες. Συνεπώς ο Ο.Π.Α.Π. θα παραμείνει στην κοινοπραξία του Μελισσανίδη με τους Τσέχους και το Κράτος θα συνεχίσει να εισπράττει 35% επί του τζίρου του. Έτσι η χρηματοδότηση του γηπέδου δεν μπορεί παρά να γίνει είτε μέσω των προγραμμάτων της Ε.Ε. είτε μέσω των Σ.Δ.Ι.Τ. (Σύμπραξης Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα).
Τώρα λοιπόν έφτασε η ώρα ν’ αναμετρηθούμε όλοι μας τόσο με τις ιδεοληψίες που κουβαλάμε (όπως τα σαλιγκάρια κουβαλούν το καβούκι τους) όσο και με την πραγματικότητα. Σχεδόν πάντα (πάνω από το 99% των περιπτώσεων) νικητής αναδεικνύεται η πραγματικότητα η οποία μας αναγκάζει να συμβιβαστούμε (βρίσκοντας έτσι τον τρόπο να πετύχουμε κάτι) ή να υποταχτούμε. Η επιλογή ανάμεσα στα δύο αυτά ενδεχόμενα είναι ένδειξη εξυπνάδας και δυνατότητας προσαρμογής. Μερικοί μάλιστα θα πρέπει να ξεβολευτούν και να ξυπνήσουν από τον λήθαργο στον οποίο πέφτουν όσοι μένουν άπραγοι.
Το γήπεδο της Α.Ε.Κ. πρέπει και μπορεί να γίνει στον ίδιο χώρο με το προηγούμενο (σχετικά με το «μπορεί» θα επανέλθουμε τις επόμενες μέρες αναλυτικότερα). Το νέο γήπεδο προφανώς και θα έχει μικρή και μακρυνή σχέση με το προηγούμενο, ενώ θα έχει και μεγαλύτερο κόστος συντήρησης. Εφόσον το Κράτος δεν έχει πόρους για να χτίσει ένα γήπεδο όπως αυτό θέλει, το μόνο υπαρκτό σενάριο είναι η κάποιου είδους συγχρηματοδότηση (λέγε με Σ.Δ.Ι.Τ.). Στην περίπτωση αυτή το νέο γήπεδο θα είναι προσαρμοσμένο στις ανάγκες των «επαγγελματικών» τμημάτων (ποδόσφαιρο, μπάσκετ) με κάποιες εμπορικές χρήσεις. Βέβαια οι κλειστοί χώροι θα μπορούν ν’ αξιοποιηθούν και από τα υπόλοιπα (ερασιτεχνικά) τμήματα. Το νέο γήπεδο προφανώς θα προσφέρει στην τοπική κοινωνία περισσότερες θέσεις εργασίας από το προηγούμενο και σε κάθε περίπτωση το ισοζύγιο των επιπτώσεων του έργου στην ευρύτερη περιοχή θα είναι θετικό (αντίστοιχα όπως το γκρέμισμα του επηρέασε αρνητικά την γύρω περιοχή).
Το νέο γήπεδο της Α.Ε.Κ. δίνει την ευκαιρία σε Δήμο, Περιφέρεια και Κυβέρνηση να ξανασχεδιάσουν τον οικιστικό ιστό της πόλης. Δεδομένου ότι τα προβλήματα είναι δεδομένα όπως επίσης και οι οικονομικές δυνατότητες του Δήμου, το νέο γήπεδο πρέπει και μπορεί να συνδεθεί με έργα ανάπλασης και εξωραϊσμού αλλά και δημιουργίας νέων υποδομών. Όλα πρέπει να ειδωθούν και να αξιολογηθούν από το «μηδέν», από την αρχή χωρίς προκαταλήψεις οποιουδήποτε είδους. Έγινε πολύ κουβέντα για την τύχη του Άλσους της Ν. Φιλαδέλφειας. Κόσμος (κάτοικοι) κινητοποιήθηκαν για να το προστατέψουν όχι από την απαξίωση στην οποία είναι καταδικασμένο ως σήμερα (και θα συνεχίσει για πολύ ακόμα να είναι εξαιτίας της έλλειψης πόρων) αλλά για να το προστατέψουν από τον «κακό Μελισσανίδη». Υπήρξε τουλάχιστον μια περίπτωση κατοίκου (γυναίκας) η οποία σε συνέλευση των κατοίκων από αυτές που διοργάνωσε ο Άρης Βασιλόπουλος παραδέχτηκε ότι δεν είχε πατήσει για 15 χρόνια στο Άλσος αλλά από εκείνη τη μέρα και μετά θα πήγαινε κάθε μέρα μετά από αυτά που άκουσε. Δεν υπάρχει παρόμοια περίπτωση απαξίωσης και εγκατάλειψης σαν και αυτή του Άλσους της Ν. Φιλαδέλφειας. Αυτό που θα έπρεπε (και θα μπορούσε) ν’ αποτελεί κέντρο της πόλης, καθημερινό πόλο έλξης για την πλειοψηφία των κατοίκων, μέρος για την καθημερινή αναψυχή τους έχει μεταβληθεί σε οικονομικό βάρος για τον Δήμο (άρα και τους δημότες). Αντί για «στοιχείο Ενεργητικού» έχει μετατραπεί σε «Παθητικό».
Τώρα που αποδεικνύεται ότι λεφτά όχι μόνο δεν υπάρχουν, αλλά και ότι αποκλείεται να βρεθούν από οποιαδήποτε άλλη πλευρά εκτός από την Ε.Ε. Τώρα που «τέλειωσε οριστικά το παραμύθι» του Κρατικού Ο.Π.Α.Π. (και άρα η χρηματοδότηση αθλητικών υποδομών από τα έσοδα του) είναι η ώρα να ληφθεί η μόνη λογική και πραγματοποιήσιμη απόφαση σχετικά με το νέο γήπεδο της Α.Ε.Κ.
Υ.Γ. Τα ζώα και τα φυτά έχουν εξελιχθεί εκατομμύρια χρόνια τώρα σε συνάρτηση με τους κινδύνους και τις προκλήσεις του περιβάλλοντος τους χωρίς την «βοήθεια» κανενός οικολόγου ή φιλόζωου (ζωόφιλου αν προτιμάτε). Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο επέζησαν. Αν κάποια στιγμή αναλάμβαναν αντί της «φυσικής επιλογής» οι οικολόγοι και οι φιλόζωοι σίγουρα τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα για την χλωρίδα και την πανίδα του πλανήτη μας. Αυτό θα συνέβαινε γιατί οι οικολόγοι (και οι φιλόζωοι) εστιάζουν τις περισσότερες φορές στα προφανή ή σε κάποια συγκεκριμένα ζώα και φυτά αγνοώντας τις συνήθως περίπλοκες σχέσεις μεταξύ των ειδών. Φαντάζεστε οικολόγους να προτείνουν την εισαγωγή ζευγαριών γερακιών στην Αθήνα για να μειωθεί (ελεγχθεί) ο πληθυσμός των περιστεριών; Θα πρέπει όλοι μας να έχουμε υπ’ όψη μας αυτό που είχαμε γράψει σε παλαιότερο άρθρο μας: «Δεν υπάρχει προστασία για το περιβάλλον σε περιόδους οικονομικής κρίσης όταν το άτομο βάζει πρώτα την επιβίωση του ίδιου και της οικογένειας του».
02 Μάρτη 2015.
παρατηρητήριο.
