Αναφερόμαστε στο ταξίδι στο Βελιγράδι το οποίο έλαβε χώρα την Μ. Τετάρτη 7 Απρίλη 1999 και ενώ συνεχίζονταν οι ΝΑΤΟικοί βομβαρδισμοί στην Σερβία. Η σημασία που είχε το ταξίδι αυτό ακόμη και τώρα δεν είναι εύκολο να υπολογιστεί. Ο αντίκτυπος τους -ειδικά σε συμβολικό επίπεδο- ήταν μεγάλος όσο και αν κάποιοι προσπάθησαν τότε (και συνεχίζουν και σήμερα) να τον υποβαθμίσουν. Δεν πρέπει να ξεχνάμε άλλωστε πως η Ελλάδα ήταν τότε στον προθάλαμο της Νομισματικής Ένωσης (Ευρωζώνη) καθώς επίσης και μέλος του Ν.Α.Τ.Ο. από την ίδρυση του και πως ήταν «υποχρεωμένη» να επιδείξει «καλή συμπεριφορά» παρέχοντας όλες τις απαιτούμενες διευκολύνσεις («γή και ύδωρ») στη Συμμαχία. Έτσι το ταξίδι μιας ομάδας που προέρχεται από γειτονική χώρα η οποία λαμβάνει έστω και έμεσσα μέρος στις επιθέσεις εναντίον της Σερβίας ήταν πολύ σημαντικό, κυρίως γιατί εξέφραζε την διάσταση ανάμεσα στην κυβερνητική πολιτική και τα αισθήματα αλληλεγγύης του Ελληνικού λαού πρός τους Σέρβους.
Επειδή πολλές φορές και ειδικά όταν προσπαθούμε ν’ αναδείξουμε ένα θέμα μπορεί στο τέλος να το αδικήσουμε και να οδηγηθούμε στ’ αντίθετο αποτέλεσμα (χρησιμοποιώντας λόγια πομπώδη και φανταχτερά) θα σταματήσουμε εδώ και θα παραπέμψουμε σε κάποια κείμενα και βίντεο τα οποία θεωρούμε ότι μπορούν να δώσουν το πνεύμα του ταξιδιού αυτού, αλλά και το κλίμα εκείνων των ημερών. Για όσα γράφτηκαν εκ των υστέρων (βλέπε εδώ & εδώ) για βίντεο (βλέπε εδώ).
6 Απρίλη 2015
παρατηρητήριο.
