ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ
(Ο ΠΕΙΡΑΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΧΑΒΟΥΖΑ)
Όλες οι ομάδες περνάνε κρίσεις. Στο κάτω-κάτω όλα στη ζωή κάνουν κύκλους. Το ζήτημα δεν είναι η ίδια η κρίση αλλά η διαχείριση της. Η ομάδα του Λιμανιού έχει από καιρό κλείσει τον αγωνιστικό κύκλο της. Αυτό άργησαν να το καταλάβουν στο Λιμάνι μ’ αποτέλεσμα φέτος να προχωρήσουν σε μαζική αλλαγή παικτών. Αυτή την στιγμή οι «ερυθρόλευκοι» δεν είναι ομάδα▪ είναι ένα σύνολο παικτών που πρέπει ο νέος τους προπονητής να τα κάνει ομάδα.
Μέχρι τότε απαιτείται ηρεμία και χρόνος που σε μια ομάδα η οποία κυνηγά μονίμως την νίκη και τα τρόπαια σπανίως υπάρχει. Ακόμη περισσότερο αν αυτή είναι η ομάδα του Λιμανιού. Το ξεκίνημα του νέου προπονητή δεν ήταν θετικό καθώς η ομάδα του γνώρισε την πρώτη για φέτος εντός έδρας ήττα από τον Ο.Φ.Η. Μια ήττα από τους Κρητικούς μετά από 36 χρόνια. Κατά την διάρκεια του παιχνιδιού κάποιοι στις εξέδρες φώναξαν τ’ όνομα του πρώην προπονητή.
Αυτή τους η κίνηση προκάλεσε την αντίδραση τόσο της Π.Α.Ε. η οποία κάλεσε όποιον αισθάνεται απογοητευμένος να επιστρέψει το εισιτήριο διαρκείας του (βλέπε εδώ). Προφανώς, όσοι το κάνουν θα «φακελωθούν» ως «αντι-ολυμπιακοί».στο ίδιο μήκος κύματος και οι «οργανωμένοι»-τσιράκια της Π.Α.Ε. βγήκαν και μέσω του Άκη στην τηλεοπτική τους εκπομπή απείλησαν με θάνατο όσους το ξανακάνουν (βλέπε εδώ).
Σύμφωνα με το Άκη μπορεί να πάνε και 10 απ’ αυτούς (τους «οργανωμένους») στη φυλακή (ο ίδιος θα δίνει μόνο εντολές;) αλλά αυτοί που φωνάζουν «Μεντιλίμπαρ οε, οε, οε» θα «πάψουν να υπάρχουν». Το ζήτημα που προκύπτει ξεφεύγει από ένα απλό πρόστιμο του Ε.Σ.Ρ. και τις όποιες κυρώσεις για το κανάλι. Ξεφεύγει -επίσης- και από την όποια ποινική αντιμετώπιση προβλέπεται.
Γιατί όταν έχεις να κάνεις με κάφρους οι οποίοι έχουν μια αρρωστημένη σχέση με την ομάδα τους (την οποία κατ’ αποκλειστικότητα «προστατεύουν») και τους οποίους η ιδιοκτησία προστατεύει ο Νόμος δεν αρκεί. Από την στιγμή που απειλούν μ’ αυτό τον τρόπο και όπως απέδειξε και η περίπτωση του Λυγγερίδη έχουμε να κάνουμε με σκουπίδια, εγκληματίες και εγκληματική οργάνωση χωρίς «». Δεν αρκεί γιατί ο Νόμος εκκινεί από την πεποίθηση πως η ποινή λειτουργεί και σωφρονιστικά, οπότε στην θεωρία ο καταδικασθείς έχει την πιθανότητα να σωφρονιστεί (και να μην παρανομήσει ξανά). Μια τέτοιου είδους αντιμετώπιση δεν επαρκεί όταν απέναντι σου έχει φανατικούς (είτε με την ομάδα, είτε με την ιδεολογία/κόμμα τους).
Αυτοί δεν βλέπουν τίποτα το κακό στις παράνομες συμπεριφορές τους αφού «υπηρετούν» έναν «ανώτερο» απ’ αυτούς σκοπό. Όσο τους συμπεριφέρεσαι νομικά σαν να υπάρχει πιθανότητα να «μπουν στον ίσιο δρόμο» τόσο ματαιοπονείς. Ίσως μια λύση θα ήταν να τους βάλεις μέσα για 2 μήνες εκ των οποίων ο ένας σ’ αυστηρή απομόνωση (για να βρουν ή να χάσουν τον Εαυτό τους). Ίσως όταν έβγαιναν να είχαν πάρει το μάθημα τους.
17 Σεπτέμβρη 2026
«πουθενάδες».
