Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΛΛΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ (ΚΑΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΣΥΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΝΟΙΧΤΑ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΛΛΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ
(ΚΑΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΣΥΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΝΟΙΧΤΑ)

Δημοσιεύουμε με μια εβδομάδα καθυστέρηση το παρακάτω κείμενο, το οποίο πιστεύουμε οτι είναι ενδεικτικό τόσο του τρόπου με τον οποίο προσεγγίζει την σχέση του με την ομάδα ένα κομμάτι των οπαδών της όσο και των απαιτήσεων που αυτό έχει. Στο κείμενο έχουμε χρωματίσει συγκεκριμένα τμήματα τα οποία κατά την γνώμη μας έχουν συνάφεια μεταξύ τους και τα οποία θα σχολιάσουμε στο τέλος. Θα θέλαμε επίσης να σημειώσουμε ότι σε κάθε κείμενο σχετικό με την Α.Ε.Κ. (αλλά και με τα υπόλοιπα θέματα) το ζητούμενο είναι να σκεφτόμαστε και να κρίνουμε με βάση τα γραφόμενα και μόνο και όχι αναλόγως του προσώπου που το υπογράφει, γιατί τότε η διαφορετική πολιτική μας τοποθέτηση συσκοτίζει την κρίση μας και αδικεί τόσο τον αναγνώστη όσο και τον συγγραφέα. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που τα κείμενα μας ανεβαίνουν με ψευδώνυμο αφού δεν θέλουμε να εστιάζετε στον συγγραφέα αλλά σ’ αυτά που γράφει. Ακολουθεί το κείμενο το οποίο εκτός από τα τμήματα που έχουμε χρωματίσει δεν έχει υποστεί καμία επεξεργασία.

Σημείωση: Η φωτογραφία του θέματος προέρχεται από την αθεντική ανάρτηση του κειμένου στην ιστοσελίδα: www.apostoloupanos.gr

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Επικεφαλής της “Ελλήνων Πολιτείας”

www.apostoloupanos.gr

Δεν έχει περάσει πολύ ώρα από το τέλος του ποδοσφαιρικού αγώνα της ΑΕΚ με τον Ατρόμητο στο Περιστέρι και η οργή μου ξεχειλίζει. Η ήττα της ΑΕΚ από τον εκ των τελευταίων του βαθμολογικού πίνακα Ατρόμητο, ίσως φέρει στο φως της δημοσιότητας την ανυπαρξία της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ, που θριαμβολογούσε για το 9 στα 9, που όμως ήταν μια πλασματική εικόνα. Της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ (διοίκησης και προπονητού) και όλων εκείνων των δημοσιογράφων του ρεπορτάζ της ΑΕΚ στις εφημερίδες και τις ηλεκτρονικές σελίδες, που κρύβονταν πίσω από το δάχτυλό τους και δεν “έπρεπε” να δουν κατάματα τη μια και πραγματική αλήθεια. Αυτή που βλέπαμε όλοι οι “Ενωσίτες” από την αρχή της ποδοσφαιρικής σεζόν. Πως αυτή η ομάδα νοσεί θανάσιμα. Και μη μας ξεγελά η δεύτερη θέση στον βαθμολογικό πίνακα. Να κοιτάμε πως ο πρώτος Ολυμπιακός στα μισά του Πρωταθλήματος είναι 20 βαθμούς μπροστά από την ΑΕΚ.

Γιατί, άλλα προσδοκούσε ο φίλαθλος κόσμος της ΑΕΚ, όταν με πόνο ψυχής προσερχόταν για να δει την πολυαγαπημένη του ομάδα στις αλάνες και τα χωράφια της Γ΄ Εθνικής και ακολούθως στα βουστάσια της Β΄ Εθνικής, πιστεύοντας στις διοικητικές υποσχέσεις. Υποσχέσεις που τον όπλιζαν ώστε να βροντοφωνάζει: “Ερχόμαστε”. Φυσικά, δεν εννοούσε πως αυτό το ερχόμαστε θα συνοδεύεται με την τεσσάρα από τον Ολυμπιακό στο Φάληρο, με τους διασυρμούς από τον Αστέρα Τρίπολης και το Λεβαδειακό στο ΟΑΚΑ ή από τον Ατρόμητο. Ωστόσο, ειδικά για τον Ατρόμητο, από τη στιγμή που αυτή η ομάδα μας έριξε και τυπικά από την Α΄ Εθνική, θα έπρεπε κάποιος να εμφυσήσει στους παίκτες, τσαγανό και τσαμπουκά, για να πάρουν αυτό το παιχνίδι.  

Δυστυχώς όμως, εκτός των παικτών που είναι κότες, πρωτίστως κότες είναι οι διοικούντες την ποδοσφαιρική ΑΕΚ και ο ανύπαρκτος προπονητής της.

Δημήτρης Μελισσανίδης         

Είναι ο άνθρωπος που οδήγησε την ΑΕΚ στις δαγκάνες του Τροχανά και στην 20ετή ποδοσφαιρική της ανυποληψία, που όμοια δεν έχει ζήσει η ομάδα από της ιδρύσεώς της. Είναι ο κατ΄ εξοχήν υπεύθυνος που η Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως από εκείνη την ημέρα “έπεσε” στα χέρια διάφορων τυχάρπαστων που βίασαν το νεκρό κορμί της, καθιστώντας την ΠΑΕ, μια υπερχρεωμένη ποδοσφαιρική εταιρεία.

Και ο νεόκοπος Κροίσος, που από ιδιοκτήτης σχολής οδηγών στη Νίκαια έφθασε να μην μπορεί να μετρήσει την περιουσία του, εμφανίσθηκε ως σωτήρας της ύπαρξης της ομάδος και ο λαός της ΑΕΚ δείχνοντας μεγαλοψυχία τον περιέβαλε με περίσσια αγάπη, ξεχνώντας τα παλαιά. Ο λαός της ΑΕΚ, πέρασε δυο χρόνια γεμάτα πίκρα και υπέμενε καρτερικά, περιμένοντας την ώρα της μεγάλης επιστροφής. Δέχθηκε στωικά την μεγάλη ντροπή της υποβίβασης της αγαπημένης του ομάδας στις μικρές Εθνικές κατηγορίες. Προκειμένου η ομάδα να απαλλαγεί των χρεών της που δεν την καθιστούσαν υγιή ομάδα. Ανέχθηκε επί δυο χρόνια την χλεύη των κόκκινων και πράσινων αντιπάλων της. Και ονειρευόταν τη μεγάλη επιστροφή. Την επιστροφή της ΑΕΚ που όλοι λατρέψαμε. Της ΑΕΚ που ήταν ο τρόμος και ο φόβος των αντιπάλων της.

Και αντ΄ αυτού, παρ΄ ότι η ομάδα επανήλθε στη μεγάλη κατηγορία, ο Δημήτρης Μελισσανίδης ποτέ δεν μας έπεισε πως θέλει να επαναφέρει την ΑΕΚ στις ημέρες των θριάμβων της.

Τα λάθη ήταν πάρα πολλά από το τέλος της περασμένης σεζόν. Λίγες μεταγραφές που έδειχναν πως δεν έχει διάθεση να “σπρώξει” λεφτά για την ομάδα, προκειμένου να μπορέσει στοιχειωδώς την πρώτη χρονιά να ανταγωνισθεί την Κρατική ομάδα, τον Ολυμπιακό. Για να μπορέσει την επομένη να κλείσει την ψαλίδα και να διεκδικήσει το πρωτάθλημα, που είναι ο διακαής πόθος όλων των Ενωσιτών.

Επανέφερε στην ομάδα τον Ντούσαν Μπάγιεβιτς, που από ο πιο αγαπημένος των φιλάθλων της ΑΕΚ για τα όσα πολλά πρόσφερε ως παίκτης της αλλά και ως προπονητής της, έγινε στη συνέχεια το πιο μισητό πρόσωπο για τον τρόπο με τον οποίο πήγε στον Ολυμπιακό. Γιατί, έκρυψε τότε, από αυτόν τον υπέροχο λαό το προσύμφωνό του με την ομάδα του λιμανιού. Και υποσχόταν την παραμονή του, όταν ο κόσμος έπεφτε στις ρόδες του αυτοκινήτου του και τον παρακαλούσε να μείνει στην αγαπημένη τους ομάδα.

Ωστόσο, ο λαός της ΑΕΚ για το καλό της ομάδας έκανε γαργάρα αυτήν την επιστροφή και δεν δημιούργησε πρόβλημα. Όπως, το ίδιο έπραξε και για την επιστροφή του Τζιμπούρ, ο οποίος ήταν κόκκινο πανί για τους φιλάθλους της ομάδας.    

Συγχώρεσε τον Μελισσανίδη και για το ότι “το ερχόμαστε”, μετατράπηκε από τον Οκτώβριο σε διαδικασία της διεκδίκησης της δεύτερης θέσης στο πρωτάθλημα. Και περίμενε την χειμερινή περίοδο των μεταγραφών για να καλύψει η ομάδα τα πολλά κενά της, ώστε να διεκδικήσει το Κύπελλο με ίσες πιθανότητες με τους ανταγωνιστές της, να καταλάβει έστω τη δεύτερη θέση που θα της παρείχε πλεονέκτημα στα playoffsτου πρωταθλήματος και να μπορεί με τις όποιες προσθήκες το καλοκαίρι στο ρόστερ της, να διεκδικήσει το επόμενο πρωτάθλημα.  

Αλλ΄ όμως, φθάσαμε στην τελευταία ημέρα των μεταγραφών του Ιανουαρίου, χωρίς η ΑΕΚ να έχει πάρει τουλάχιστον σέντερ μπακ, σέντερ φορ και ακραίο κυνηγό. Που τους αναζητούν από το καλοκαίρι του ΄15 και είναι ανίκανο το διοικητικό και προπονητικό τιμ να τους βρει. Αντ΄ αυτού φέραμε στο και 5, ένα παίκτη (καθ΄ όλα ικανό) για 6 μήνες και ένα σέντερ φορ, επί χρόνια παροπλισμένο, που αμφιβάλλω αν είναι καλύτερος του “τεμπέλη” Τζιμπούρ. Κατά τα άλλα, βγάλαμε τα εισιτήρια του αγώνα με τον Ολυμπιακό 10 ημέρες πριν τον αγώνα, για να τρέξουν τα κορόιδα και να κάνουν απόσβεση των δυο “δαπανηρών” χειμερινών μεταγραφών.

Άφησα τελευταία την ατυχή επιλογή του προπονητή που αντικατέστησε τον Τραϊανό Δέλλα.              

Γκουστάβο Πογιέτ

Ατυχής και βιαστική επιλογή, για την οποία φώναζα από την πρώτη στιγμή, όταν οι άλλοι υμνούσαν το “μεγάλο” προπονητή. Επειδή του “έκατσαν” τα παιχνίδια και όλες οι ευκαιρίες γίνονταν γκολ. Παρ΄ ότι προηγήθηκαν οι ταπεινωτικές ήττες από τον Αστέρα Τρίπολης και τον Λεβαδειακό στο ΟΑΚΑ, παραθέτοντας τη δικαιολογία πως τάχατες δεν γνώριζε ακόμη την ομάδα.

Ωστόσο, οι συνεχόμενες νίκες, με κακό ποδόσφαιρο, δεν ήταν αρκετές για να κρύψουν τη θολούρα. Αυτός ο προπονητής θεώρησε πως η ΑΕΚ είναι η Σάντερλαντ της Αγγλίας, και πως όταν βάλει ένα γκολ η ομάδα πρέπει με όποιον τρόπο να το διαφυλάξει.

Αυτός ο προπονητής έχει κάνει ποδοσφαιρικά εγκλήματα. Αχρήστεψε ένα νεαρό ποδοσφαιριστή και πολλά υποσχόμενο, που είχε δείξει το πλούσιο ταλέντο του. Τον Άνταμ Τζανετόπουλο. Παρόπλισε ένα χρήσιμο εργαλείο, όπως ήταν ο Δημήτρης Ανάκογλου και παραχώρησε δανεικό τον Αμπλαγιέ Φαγιέ. Από τη στιγμή που Γιόχανσον και Σιμόες έχουν ήδη “σκάσει”.

Εξακολουθεί και χρησιμοποιεί τον Θέσαρ Άρθρο, από τη στιγμή που ο ίδιος έχει αποφανθεί πως δεν του κάνει (υπεύθυνος και για το γκολ της ήττας από τον Ατρόμητο). Χρησιμοποιεί συνεχώς τον αδιάφορο Τζιμπούρ, όταν θα έπρεπε να του έχει δείξει την πόρτα της εξόδου. Παίζει σε πολλά παιχνίδια με 9 ή 10 παίκτες λόγω των γελοίων και εμμονικών επιλογών του. Όπως στο ματς με τον Ατρόμητο, επέλεξε προκειμένου να ανατρέψει το αποτέλεσμα να βάλει στο παιχνίδι τον ανέτοιμο Πέκχαρτ και “έφαγε” άλλα 30΄ με βαρύ σέντερ-φορ. Ή όπως δεν έκανε τρίτη αλλαγή γιατί η ομάδα προφανώς δεν τη χρειαζόταν.

Επίλογος

Δεν το παίζουμε ειδήμονες, αλλά ορισμένα πράγματα φωνάζουν από μόνα τους.

Η ΑΕΚ για να γίνει ξανά μεγάλη, χρειάζεται:

  • Να βγάλει τα καβούρια από την τσέπη του ο Μελισσανίδης.
  • Να πάρει προπονητή η ΑΕΚ, ο οποίος να αντιλαμβάνεται το μεγάλο μέγεθος της ομάδος.
  • Να προσλάβει σκάουτερς, οι οποίοι να φέρουν παίχτες αξίας στην ομάδα. Γιατί, δεν είναι δυνατόν: Ο Αστέρας Τρίπολης να βρίσκει κάτι ξεχασμένους Λατινοαμερικανούς, τους οποίους στη συνέχεια τους εξάγει σε πρωταθλήματα, πιο προηγμένα από ότι το ελληνικό. Ο Πανιώνιος να βρίσκει τον Μπουμάλ που εμάς δεν μας κάνει. Ο Παναιτωλικός να βρίσκει τον Βιγιαφάνες που επίσης εμάς δεν μας κάνει, αλλά να κάνουν και οι δυο στον Παναθηναϊκό.

Ωστόσο, λόγω της αγάπης μου για την ΑΕΚ, εύχομαι να έχω άδικο και να έχουν δίκιο αυτοί!! Και δεν θα αλλάξω άποψη και αν ακόμη κερδίσουμε την προσεχή Κυριακή τον Ολυμπιακό!!

------------------------------------------------------

Τα χρωματισμένα από εμάς τμήματα αφορούν 3 θεματικές ενότητες. Η πρώτη ενότητα (κίτρινο χρώμα) αφορά την «εκκαθάριση του παρελθόντος» η οποία δεν έγινε ποτέ (για την ακρίβεια αναβάλλεται συνεχώς) και την οποία ανέκαθεν θεωρούσαμε απαραίτητη. Ωστόσο με την επανάκαμψη Μελισσανίδη στα κοινά της Α.Ε.Κ. επιβλήθηκε η «τρομοκρατία της σιωπής» προκειμένου να δημιουργηθεί η επίπλαστη εντύπωση της «ενότητας», η οποία υποτίθεται ότι θα σηματοδοτούσε την «επανεκίννηση» της ομάδας σ’ όλα τα επίπεδα. Θεωρούμε ότι όσα αναφέρει ο Παναγιώτης Αποστόλου είναι παράπονα όλων των ΑΕΚτζήδων που έχουν ζήσει την πρώτη περίοδο Μελισσανίδη στην Α.Ε.Κ. Ενδεχομένως να μην λένε τίποτα στους νεαρότερους ΑΕΚτζήδες οι οποίοι έχοντας υπ’ όψη τους τον «μύθο Μελισσανίδη» (και οι οποίοι δημιουργούν ως έναν βαθμό το κλίμα) τον θεωρούν σαν τον μόνο που μπορεί ν’ αναμετρηθεί με τον Δημοτικό Σύμβουλο Πειραιά. Τα τμήματα που ακολουθούν εκτός από πικρία μπορούν να μας οδηγήσουν σε χρήσιμα συμπεράσματα και σίγουρα αξίζει ν’ αποτελέσουν βάση για ν’ αναρωτηθούμε πάνω στα ζητήματα που τίθενται.    

Είναι ο άνθρωπος που οδήγησε την ΑΕΚ στις δαγκάνες του Τροχανά και στην 20ετή ποδοσφαιρική της ανυποληψία, που όμοια δεν έχει ζήσει η ομάδα από της ιδρύσεώς της. Είναι ο κατ΄ εξοχήν υπεύθυνος που η Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως από εκείνη την ημέρα “έπεσε” στα χέρια διάφορων τυχάρπαστων που βίασαν το νεκρό κορμί της, καθιστώντας την ΠΑΕ, μια υπερχρεωμένη ποδοσφαιρική εταιρεία.

Και ο νεόκοπος Κροίσος, που από ιδιοκτήτης σχολής οδηγών στη Νίκαια έφθασε να μην μπορεί να μετρήσει την περιουσία του, εμφανίσθηκε ως σωτήρας της ύπαρξης της ομάδος και ο λαός της ΑΕΚ δείχνοντας μεγαλοψυχία τον περιέβαλε με περίσσια αγάπη, ξεχνώντας τα παλαιά.

Επανέφερε στην ομάδα τον Ντούσαν Μπάγιεβιτς, που από ο πιο αγαπημένος των φιλάθλων της ΑΕΚ για τα όσα πολλά πρόσφερε ως παίκτης της αλλά και ως προπονητής της, έγινε στη συνέχεια το πιο μισητό πρόσωπο για τον τρόπο με τον οποίο πήγε στον Ολυμπιακό.

Η δεύτερη ενότητα (ανοιχτό μπλέ) αφορά τον τρόπο λειτουργίας της Π.Α.Ε. σε σχέση με την εικόνα που έχει ο οπαδός της γι’ αυτήν καθώς και τις απαιτήσεις που απορρέουν από αυτήν (την εικόνα).

Ωστόσο, οι συνεχόμενες νίκες, με κακό ποδόσφαιρο, δεν ήταν αρκετές.Αυτός ο προπονητής θεώρησε πως η ΑΕΚ είναι η Σάντερλαντ της Αγγλίας, και πως όταν βάλει ένα γκολ η ομάδα πρέπει με όποιον τρόπο να το διαφυλάξει.

Να πάρει προπονητή η ΑΕΚ, ο οποίος να αντιλαμβάνεται το μεγάλο μέγεθος της ομάδος.

Να προσλάβει σκάουτερς, οι οποίοι να φέρουν παίχτες αξίας στην ομάδα.

Τα θέματα που θίγονται εδώ από τον Παναγιώτη Αποστόλου είναι συνδυασμός τόσο της διοίκησης και χρηματοδότησης επιχειρήσεων όσο και της ψυχολογίας και γι’ αυτό κάθε σχολιασμός τους θα τράβαγε σε μάκρος. Αυτό όμως που θα μπορούσαμε και θα έπρεπε να σημειώσουμε είναι ότι αυτή την στιγμή η Α.Ε.Κ. χρειάζεται για προπονητή της έναν ο οποίος σαν ποδοσφαιρικό μέγεθος να είναι αν όχι μεγαλύτερο μέγεθος από αυτήν (τουλάχστον στην παρούσα φάση) τουλάχιστον ισάξιο. Από την άποψη αυτή το ερώτημα είναι ποιός τέτοιου είδους προπονητής θα δεχόταν να έρθει εδώ για ν’ αναλάβει ν’ αποκαταστήσει την Α.Ε.Κ. στα παλαιά της μεγαλεία. Βέβαια στην πράξη υπάρχουν δυο ενδεχόμενα:

  • Αν ο προπονητής είναι μεγαλύτερο μέγεθος από την σημερινή Α.Ε.Κ. να ενδιαφέρεται για τα στατιστικά του παρά για την ποιότητα.
  • Αν ο προπονητής είναι του ίδιου μεγέθους με την σημερινή Α.Ε.Κ. η Διοίκηση να «τον έχει του χεριού της» και να τον χρησιμοποιεί κατά το δοκούν είτε σαν επιβεβαίωση της επιτυχημένης της επιλογής (Τραϊανός ο Ρωμαίος στις νίκες), είτε σαν «ασπίδα/κλωτσοσκούφι» προκειμένου ν’ αποποιηθεί των ευθυνών της όταν στραβώνουν τα πράγματα (Δέλλας στις ήττες).

Το τι από τα παραπάνω θα συμβεί (ή και τίποτα παό τα δύο) είναι και θέμα «χημείας», δηλαδή του χαρακτήρα τόσο των διοικούντων όσο και του εκάστοτε προπονητή. Το μόνο σίγουρο είναι ότι τις ομάδες τις κάνουν μεγάλες κυρίως οι προπονητές με ισχυρό χαρακτήρα, των οποίων η έλλειψη αποδεικνύει την αξία τους (π.χ. η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με και χωρίς τον Φέργκιουσον).      

Η τρίτη ενότητα (ανοιχτό πράσινο) αφορά την χρηματοδότηση της Π.Α.Ε.

Λίγες μεταγραφές που έδειχναν πως δεν έχει διάθεση να “σπρώξει” λεφτά για την ομάδα,

Συγχώρεσε τον Μελισσανίδη και για το ότι “το ερχόμαστε”, μετατράπηκε από τον Οκτώβριο σε διαδικασία της διεκδίκησης της δεύτερης θέσης στο πρωτάθλημα.

Να βγάλει τα καβούρια από την τσέπη του ο Μελισσανίδης.

Το θέμα αυτό είναι από τα πλέον αγαπητά των οπαδών όλων των ομάδων και οι ΑΕΚτζήδες δεν θα μπορούσαμε ν’ αποτελέσουμε εξαίρεση. Εμείς σήμερα αφήνουμε ασχολίαστα όσα έγραψε ο «αδερφός» Παναγιώτης όχι για κανέναν άλλο λόγο παρά γιατί αύριο ακολουθεί αναλυτικό σχετικό κείμενο.

 

19 Φλεβάρη 2016
παρατηρητήριο.

 

Διαβάστηκε 4149 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΛΛΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ (ΚΑΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΣΥΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΝΟΙΧΤΑ)