Η τέτοια αντιμετώπιση των παικτών του Γαύρου τους έκανε ξετσίπωτους. Μπορούσαν να κάνουν ότι ήθελαν και μετά να ζητήσουν μια προσχηματική «συγνώμη» και να είναι έτοιμοι για την επόμενη φορά. Έτσι η συμπεριφορά του Φορτούνη στο μεταξύ μας ντέρμπι είναι απολύτως κατανοητή και αναμενόμενη. Όχι, για τον προφανή λόγο (ότι είχε μαζέψει ένταση από την αντιμετώπιση του από την εξέδρα), αλλά γιατί η τέτοια του συμπεριφορά είναι αποδεκτή από τους Γαύρους συνολικά ενώ παράλληλα αποτελεί γι’ αυτούς «μαγκιά».
Στην περίπτωση μας ήταν «τσάμπα μαγκιά» για τους εξής λόγους:
- Βιάστηκε να το ξεστομίσει πριν τελειώσει ο αγώνας.
- ΔΕΝ το είπε στους «επισήμους» (Μελισσανίδη) που ήταν δίπλα ή στο «πέταλο» (που του έπεφτε μακριά).
Από κει και πέρα ο τρόπος που έδρασε ο Φορτούνης μ’ όσα έκανε απέδειξε ότι βρίσκεται προσωπικά κάτω από μεγάλη πίεση. Έκανε μια ηλίθια πράξη για να δείξει στον «κόσμο του Γαύρου» αλλά και στην Διοίκηση/Ιδιοκτησία του πόσο «γαύρος» είναι. Κάτω από τέτοιες συνθήκες προφανώς δεν πρόσεξε (αλλά ΔΕΝ τον ένοιαζε κιόλας) το πανό που βρισκόταν μπροστά στην εξέδρα. Δεν κατάλαβε (αλήθεια μπορεί;) ότι στην εξέδρα αυτή ακόμη και αν κάποιοι τον «στόλιζαν με Γαλλικά» ΔΕΝ βρίσκονταν κάποιοι φανατικοί απέναντι στους οποίους «χρώσταγε» απάντηση.
Σε κάθε, όμως, περίπτωση αυτό που έκανε ΔΕΝ πρέπει να μείνει ατιμώρητο. Ούτε και πρέπει να θεωρηθεί η εκ των υστέρων -και προφανώς μετά από παραίνεση της ομάδας του- «συγνώμη» του μέσω του οπαδικού τύπου. Γιατί από την στιγμή που εφευρέθηκε η «συγνώμη» χάθηκε το φιλότιμο. Που πάει να πει ότι χάθηκε η «Τιμή».
Υ.Γ. Η μεγάλη καθυστέρηση της «συγνώμης» αποδεικνύει πως ότι έκανε ο Φορτούνης το έκανε σκόπιμα και προγραμματισμένα.
11 Οκτώβρη 2018
παρατηρητήριο.
