Τέτοιου είδους παιχνίδια με αντιπάλους που δεν έχουν να χάσουν τίποτα (παρά μόνον να κερδίσουν) είναι ιδιαιτέρως δύσκολα ειδικά για ομάδες που δεν είναι ψυχολογικά καλά και επιπλέον έχουν και τρανταχτές αδυναμίες. Θα μπορούσε κάποιος να ρωτήσει πόση ποιότητα απαιτείται για να νικήσει εκτός έδρας η Α.Ε.Κ. τον Απόλλωνα. Προφανώς, όπως απέδειξε και το αντίστοιχο παιχνίδι Πρωταθλήματος η ποιότητα όταν δεν υπάρχει ψυχολογία ΔΕΝ φτάνει. Η χθεσινή Α.Ε.Κ. του α’ ημιχρόνου φάνηκε ότι δεν είχε πάρει κανένα μάθημα από την αγχωτική νίκη της στην Ριζούπολη για το Πρωτάθλημα.
Φτάσαμε έτσι να έχουμε εναποθέσει όλες μας τις ελπίδες για κάτι καλύτερο στο δεύτερο 45λεπτο. Δυστυχώς όσα είδαμε (αλλά κυρίως όσα δεν είδαμε) στο β’ ημίχρονο όχι μόνο δεν μας έκαναν να νοιώσουμε καλύτερα, αλλά αντίθετα μας προβλημάτισαν. Σίγουρα για την μη ουσιαστική αντίδραση της Α.Ε.Κ. υπάρχουν μια σειρά από δικαιολογίες. Από τη μια η πνευματική κούραση (αλλά και η σωματική από τα συνεχή παιχνίδια ανά 3ήμερο) αλλά και το γεγονός ότι η ομάδα για να καταφέρει ν’ αποκλειστεί έπρεπε να δεχτεί δύο ακόμη γκολ (ακόμη και μ’ αυτή την αμυντική λειτουργία και έναν τερματοφύλακα χωρίς ψυχολογία ήταν δύσκολο) συνετέλεσαν στο κακό θέαμα που «πόνεσε» τα μάτια μας.
Μπορεί το τελικό αποτέλεσμα να ήταν η πρόκριση της ομάδας στους «8», αλλά ο τρόπος με τον οποία αυτή επιτεύχθηκε ΔΕΝ αρμόζει στην Α.Ε.Κ. Η φετινή Α.Ε.Κ. έτσι όπως έχει εξελιχθεί η σεζόν ΔΕΝ έχει την πολυτέλεια ν’ αντιμετωπίζει κανένα παιχνίδι διεκπεραιωτικά. Γιατί με εμφανίσεις όπως η χθεσινή ακόμη και αν επιτυγχάνεται το επιθυμητό αποτέλεσμα η ψυχολογία αντί ν’ ανεβαίνει πέφτει. Το ποδοσφαιρικό τμήμα και η Διοίκηση πρέπει να κατανοήσουν ότι για όσο ακόμη βρίσκονται στην Α.Ε.Κ. πρέπει να βγάζουν εγωισμό στο γήπεδο και να μην καταδέχονται με την απόδοση τους να ξεφτιλίζουν εαυτούς και την ομάδα.
05 Φλεβάρη 2021
«πανταχού παρόντες».
