Η ακρίβεια και η αλήθεια των καταγγελιών λίγο μας ενδιαφέρει. Ακόμη λιγότερο αν κάποια από τοις καταγγελίες (ή ακόμα και όλες) έχουν γίνει από υπαρκτά σωματεία μέλη ή μη των αντίστοιχων Ε.Π.Σ. Αυτού του είδους η συζήτηση αφορά μόνον τους νομικούς κάθε πλευράς που προσπαθούν είτε να καταδικάσουν τους αντίδικους δε είτε να αθωώσουν τους πελάτες τους. Ακόμη περισσότερο που η τέτοια συζήτηση έχει στην βάση της μια ομολογία ενοχής από τον κατηγορούμενο μιας και η εστίαση στο «ποιος» κάνει την καταγγελία παραπέμπει σε μια προσπάθεια αποφυγής των κυρώσεων με κάθε τρόπο.
Ανεξάρτητα με την ουσία της υπόθεσης στην οποία θα επανέλθω, η δικαστική αυτή εμπλοκή της Π.Α.Ε. είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία (ούτε παραγγελία να την είχε κάνει) ο «Διοικητικός Ηγέτης» να ισχυροποιήσει για λίγο την αδύναμη αυτή την περίοδο θέση του. Ακόμη κι έτσι είναι πρακτικά αδύνατο ν’ αποκαταστήσει την σχέση που παλαιότερα είχε με τους οπαδούς-πελάτες της Π.Α.Ε. και να τους φέρει όλους τους πάλι στο γήπεδο πουλώντας τους εισιτήρια. Αυτή, όμως, είναι η επικοινωνιακή πλευρά της δικαστικής εμπλοκής στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Ε.Π.Ο.
Η άλλη, η πρακτική πλευρά είναι αυτή που θα εκθέσω ακολούθως. Τα δεδομένα που έχουμε είναι τα εξής:
- Όπως δήλωσε στην «Δίκη των 28» ο Μελισσανίδης ήταν για 25 χρόνια φίλος με τον Μαρινάκη, με την φιλία τους αυτή να τελειώνει όταν επανέκαμψε στην Α.Ε.Κ.
- Ο Μελισσανίδης μαζί με τον Σαββίδη (και σε δεύτερο πλάνο τον Αλαφούζο) συμμάχησαν μεταξύ τους προκειμένου να πετάξουν τους «γνήσιους Γαύρους» εκτός της Ε.Π.Ο.
- Ο «Διοικητικός Ηγέτης» έχει στην «αυλή» του μια σειρά ανθρώπων οι οποίοι στο παρελθόν είχαν αναλάβει για λογαριασμό του Σωκράτη Κόκκαλη τον έλεγχο της Ε.Π.Ο. Η ύπαρξη αυτών των «έμπιστων του Σωκράτη» στην «αυλή» του Μελισσανίδη είχε στηλιτευτεί από τους «γνήσιους Γαύρους» και είχε οδηγήσει σε ανοικτή σύγκρουση με τον Σωκράτη.
Όλα τα παραπάνω είναι απολύτως επαρκή για να στηθεί το σκηνικό των καταγγελιών στην Επιτροπή Δεοντολογίας, ακόμη και αν θεωρήσουμε ότι δεν είναι αληθείς αλλά έγιναν από εκδικητικότητα. Σε κάθε περίπτωση το πρόβλημα που έχει πλέον η Π.Α.Ε. -και η ποινή με την οποία απειλείται- προέκυψε επειδή αυτή «ανακατεύτηκε με τα πίτουρα». Μεγαλύτερο πρόβλημα και από την δικαστική αυτή εμπλοκή είναι η απαρχαιωμένη αντίληψη του «Διοικητικού Ηγέτη» για τον τρόπο αντιμετώπισης-διαχείρισης κάποιων καταστάσεων αφενός και αφετέρου διεκδίκησης μεριδίου στην διεύθυνση των πραγμάτων του Ελληνικού Ποδοσφαίρου (λες και θα έπρεπε).
Αυτή η απαρχαιωμένη και προβληματική αντίληψη είναι που προκάλεσε την εμπλοκή στην Επιτροπή Δεοντολογίας και απειλεί την Α.Ε.Κ. με -10β. Όσο και αν το ένστικτο αυτοσυντήρησης μάς κάνει να βλέπουμε «ερυθρόλευκο δάχτυλο» και να προσπαθούμε να μεταβιβάσουμε τις ευθύνες μας, ωστόσο βαθιά μέσα μας γνωρίζουμε πως αν κάποιος «έστησε» την Α.Ε.Κ. αυτός ΔΕΝ είναι ο Μαρινάκης, αλλά ο ΜΕΛΙΣΣΑΝΙΔΗΣ και οι ευθύνες πρέπει σε κάθε περίπτωση ν’ αναζητηθούν σ’ αυτόν για τις επιλογές του και σε κανέναν άλλο.
14 Απρίλη 2021
«πουθενάδες».
