Το ζήτημα δεν είναι τόσο οι δηλώσεις. Το ζήτημα είναι η διαχείριση ενός βαριού αγωνιστικού προγράμματος τόσο από τους προπονητές όσο και από την Α1 και την Ευρωλίγκα. Δεν μπορεί ένας προπονητής να παραπονιέται για το πλήθος των διεθνών παικτών της ομάδας του. Στο κάτω-κάτω αν κάθε εθνική Ομάδα έχει τους κατά τεκμήριο καλύτερο αυτό δεν σημαίνει ότι θα έχει τους περισσότερους από την καλύτερη ομάδα του πρωταθλήματος της; Ή μήπως η Εθνική Ελλάδας έπρεπε να λάβει υπόψη της το ρόστερ του Γαύρου στην κατάρτιση της ομάδας της; Τι θα έλεγε ο Μπαρτζώκας αν προχωρούσε περισσότερο η Εθνική;
Την ομάδα μπάσκετ του Πειραιά θα την καταβάλει εκτός από την κούραση και τους τραυματισμούς η πίεση του προπονητή της. Η αποδυνάμωση της μετά την φυγή των Βεζένκοφ και Σλούκα σε συνδυασμό με τη μέχρι τώρα απόδοση των προσθηκών αυξάνει το άγχος του Μπαρτζώκα. Ένα άγχος που θ’ αυξάνεται τόσο περισσότερο όσο ο Σλούκας και ο Π.Α.Ο. πάνε καλύτερα από πέρυσι στην Ευρωλίγκα. Για την ομάδα του Πειραιά το πρόβλημα δεν θα είναι τα συνεχόμενα παιχνίδια ανά 2 μέρες. Άλλωστε αυτό ισχύει για όλες τις ομάδες της Ευρωλίγκας.
Το πρόβλημα για την ομάδα του Μπαρτζώκα είναι το δικό του άγχος που δεν τον αφήνει να κατευθύνει την ομάδα του από τον πάγκο αντλώντας χαρά από τη δουλειά του. Και αν δεν το χαίρεται ο κόουτς πως θα το χαρούν οι παίκτες;
16 Οκτώβρη 2023
«πουθενάδες».
