ΟΤΑΝ Η ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗ
(ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΔΙΠΛΟ ΣΤΟ ΓΟΥΕΜΠΛΕΪ ΠΑΙΡΝΕΙ)
Η ζωή είναι μόνο κάποιες στιγμές, κάποιες οάσεις που ξεχωρίζουν μέσα στην έρημο της καθημερινότητας. Χωρίς τη στυγνή και άχρωμη καθημερινότητα η σημασία αυτών των οάσεων θα ήταν ελάχιστη. Κάποιες απ’ αυτές τις στιγμές λειτουργούν ως έμπνευση για το μέλλον▪ είναι αυτές που μπορείς να «χτίσεις» πάνω τους αφήνοντας κάτι για να σε θυμούνται. Όταν δε η στιγμή είναι και έντονα συναισθηματικά φορτισμένη τότε χαράσσεται πολύ πιο έντονα τόσο στο προσωπικό όσο και στο συλλογικό θυμικό.
Μια τέτοια στιγμή ήταν και η χθεσινή νίκη της Εθνικής μας Ομάδας στο Γουέμπλεϊ απέναντι στην Αγγλία. Το 1-2 στην Βρετανική πρωτεύουσα δεν «καταπίνεται» εύκολα από όποια πλευρά κι αν είσαι. Αν είσαι με τους νικητές είναι δύσκολο να το πιστέψεις (περισσότερο σου μοιάζει για όνειρο). Αν είσαι από την πλευρά των ηττημένων είναι δύσκολο να συνέλθεις από το σοκ (τόσο που νομίζεις ότι ονειρεύεσαι).
Τα τελευταία χρόνια οι αποστάσεις μεταξύ των ομάδων (συλλόγων και Εθνικών) έχουν μειωθεί πολύ. Γιατί το σύγχρονο ποδόσφαιρο είναι περισσότερο αθλητικό. Οι ομάδες πρέπει να τρέχουν και να πιέζουν συνεχώς. Και όλα αυτά να γίνονται με πλήρη εφαρμογή του πλάνου κάτι που προϋποθέτει καθαρό μυαλό. Όλο αυτό ευκολότερα λέγεται και γράφεται παρά γίνεται.
Το «σημείο κλειδί» είναι η ψυχολογία: δεν πρέπει να φοβάσαι τον αντίπαλο. Ωστόσο, αυτό είναι κάτι πολύ περισσότερο από το «11 εκείνοι, 11 και εμείς». Δεν μπορούμε να ξέρουμε αν οι παίκτες της Εθνικής Ομάδας έπαιζαν όπως έπαιξαν αν δεν είχε προηγηθεί ο απροσδόκητος θάνατος του Μπάλντοκ. Αυτό, όμως, που έγραψε η Ιστορία είναι πως η Εθνική έπαιξε όπως έπρεπε για να πάρει αυτό το ιστορικό «διπλό» αρνούμενη να φύγει όχι μόνο ηττημένη αλλά και ισόπαλη από το Λονδίνο.
Μέχρι στιγμής όλα τα παιχνίδια της Εθνικής με τον Γιοβάνοβιτς έχουν εξελιχθεί όπως ταιριάζει στο στυλ που η Ομάδα μπορεί να υποστηρίξει. Πλέον, μετά το χθεσινό διπλό η ευθύνη μεγαλώνει καθώς η Ομάδα οφείλει να κερδίσει την Ιρλανδία και εντός έδρας. Πρέπει να το κάνει παίζοντας ποδόσφαιρο κατοχής μη αρκούμενη να παίζει με αντεπιθέσεις.
Το πραγματικό τέστ για την Εθνική Ομάδα είναι η διαχείριση των υπολοίπων τριών αγώνων. Γιατί μπορεί μετά το πρώτο ζευγάρι αγώνων να ήταν πρώτη στη διαφορά τερμάτων. Μπορεί στο δεύτερο ζευγάρι αγώνων να παραμείνει πρώτη, αλλά το ζήτημα είναι πως θα τερματίσει το ταξίδι της στην διοργάνωση τον Νοέμβρη. Γιατί ανεξάρτητα από το αν τελικά θα τερματίσει 1η ή 2η το ζητούμενο είναι η Εθνική Ομάδα ν’ αποδείξει πως μπορεί ν’ αντέξει την πίεση των αγώνων απέναντι σε αντιπάλους από την Ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική ελίτ. Τελικά, το ζητούμενο αυτής της Εθνικής είναι να τα καταφέρνει όπως οι συνάδελφοι τους το 2004 όταν δεν χαμπάριαζαν όποιος και αν ήταν ο αντίπαλος τους.
11 Οκτώβρη 2024
«πουθενάδες».
