Θυμός, αγανάκτηση, καρτερία για κάτι καλύτερο μιάς και η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία. Σε μεγάλη ηλικία αποφάσισα να διαβάσω όλο το ποίημα του Διονύσιου Σολωμού και τις 158 στροφές, οι περισσότερες από τις οποίες είναι πλήρεις πολιτικού μηνύματος μέσω συμβολισμών οικείων για τους σύγχρονους του.
Από το ποίημα αυτό σας αφιερώνω τις παρακάτω στροφές 3-6:
Εκεί μέσα εκατοικούσες
Πικραμένη, εντροπαλή,
Κι ένα στόμα ακαρτερούσες,
«έλα πάλι» να σου πεί.
----------------------------------------
Άργειε να ‘λθει εκείνη η ‘μέρα
κι ήταν όλα σιωπηλά,
γιατί τα ‘σκιαζε η φοβέρα
και τα πλάκωνε η σκλαβιά.
----------------------------------------
Δυστυχής ! Παρηγορία
μόνη σου έμενε να λές
περασμένα μεγαλεία
και διηγώντας τα να κλαίς.
-----------------------------------------
Και ακαρτέρει και ακαρτέρει
φιλελεύθερη λαλιά,
ένα εκτύπαε το άλλο χέρι
από την απελπισιά.
Καλή ανάσταση αδέρφια.
17 Μάρτη 2014.
παρατηρητής 2.
