Την Κυριακή 17 Μάη 2015 παρακολούθησα εναλλάξ στα δύο κανάλια που τον μετέδιδαν τον τελικό της Ευρωλίγκας (στον οποίο ελπίζω να ξαναδώ την ΑΕΚάρα). Ειλικρινά δεν μπορώ ν’ αποφασίσω ποιά περιγραφή ήταν γραφικότερη. Αυτή της ΝΕΡΙΤ ή της NOVA; Το δίλημμα μου δεν έχει σχέση με το γεγονός ότι δεν κατάφερα να παρακολουθήσω ταυτόχρονα και τις δύο περιγραφές (πράγμα που και ο Ναπολέων αμφιβάλλω αν θα μπορούσε να κάνει), αλλά γιατί και οι δύο ήταν το ίδιο μονόπλευρες, λές και παρακολουθούσαν την μετάδοση μόνο «Γαύροι» (εκτός και αν έπρεπε τα κανάλια να πουλήσουν την σωστή ποσότητα «γαυροσύνης» για να μην τσαντιστούν οι Αφοί Αγγελόπουλοι, όπως θα έκαναν αντίστοιχα και αν έπαιζε ο «εξάστερος»).
Τα τελευταία λεπτά τα παρακολούθησα στην NOVA. Ωστόσο πρέπει να παραδεχτώ ότι ειδικά αυτό το χρονικό διάστημα δεν πρόσεχα μετ’ επιτάσεως την μετάδοση (ίσως επειδή το αποτέλεσμα είχε κριθεί). Έτσι μόνον την επόμενη μέρα είδα (και μόρφωσα γνώμη) την φάση για την οποία φώναζαν (στην κυριολεξία) οι δύο εκφωνητές. Δυστυχώς για τούς «κολλημένους» η φάση δεν επιβεβαιώνει ούτε τον «κωλοπαιδισμό» και την κομπλεξική αντιμετώπιση του Ρούντυ ούτε αντίστοιχα το «έγκλημα» σε βάρος του Σπανούλη. Αυτό που φαίνεται από την τηλεοπτική λήψη είναι ότι ο Ρούντυ δίνει επιδηκτικά(;) την μπάλα στον Σπανούλη. Πιθανόν να του είπε και τίποτα «Γαλλικά». Η συνέχεια όμως δείχνει τον Σπανούλη να πετά την μπάλα στο κεφάλι του Ρούντυ, κάτι για το οποίο τιμωρήθηκε με τεχνική ποινή. Η ίδια ποινή δόθηκε προφανώς για λόγους συμψηφισμού και στον Ισπανό (ο οποίος του επέστρεψε την μπάλα, αν και όχι με τον ίδιο τρόπο). Κανονικά ο Σπανούλης θα έπρεπε ν’ αποβληθεί κατευθείαν με ντισκαλιφιέ (disqualifié που θα έλεγε και ο Χατζηγεωργίου), αφού με την κίνηση του αυτή θα μπορούσε να προκληθεί σύρραξη μεταξύ των παικτών των δύο ομάδων λίγο πριν το τέλος του αγώνα.
Φυσικά σε κάθε περίπτωση δεν φταίει ο Σπανούλης (για τους «κολλημένους»)! Φταίνε οι Ματσιούλης (που του έδειξε τον μηρό του) και ο Ρούντυ που δεν τον άφησαν ήσυχο στον πόνο του. Βέβαια παρακολουθώντας προσεκτικά από την αρχή το βίντεο βλέπουμε τον Σπανούλη να είναι εριστικός κάνοντας νεύματα του τύπου «θα τα πούμε» σ’ έναν από τους αντιπάλους του και μετά ν’ αντιδρά «γυναικουλίστικα» προσπαθώνας να κλωτσήσει (ή να βάλει τρικλοποδιά) τον αντίπαλο του, ενώ όταν δεν το καταφέρνει τον ακολουθεί και τον «ψέλνει» προκαλώντας τον να του επιτεθεί (μόνο που ο αντίπαλος του είναι στον 7ο ουρανό και δεν ασχολείται μαζί του) για να έχουμε ακολούθως το περιστατικό που περιγράψαμε παραπάνω. Αν ήταν τόσο εκνευρισμένος ώστε ν’ αντιδράσει έτσι, τότε θα έπρεπε να το είχε κάνει αμέσως όπως ο Ζιντάν στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Το γεγονός ότι περίμενε το τέλος αποδεικνύει ότι δεν έγινε «εν βρασμώ». Φυσικά τα ίδια ισχύουν και για τους Ισπανούς που και αυτοί περίμεναν την «κατάλληλη στιγμή». Από κεί και πέρα η συμπεριφορά του Σπανούλη ο οποίος δεν ενδιαφέρεται διόλου για το παιχνίδι (άλλωστε τι 16 τι 19 πόντοι διαφορά) προσβάλλει -υπό κανονικές συνθήκες- πρωτίστως την ομάδα του, η οποία θα μπορούσε -και θα έπρεπε λέω εγώ- να τον τιμωρήσει.
Βέβαια μιά τιμωρία του Σπανούλη από την ομάδα του θα ήταν μεν ένα καλοδεχούμενο δείγμα «μπασκετικού πολιτισμού» αλλά από την άλλη θ’ αποτελούσε την μεγαλύτερη έκπληξη από καταβολής Ελληνικού μπάσκετ. Ο λόγος είναι πολύ απλός. Δεν υπάρχει άλλη ομάδα όσο ο Γαύρος που να έχει επενδύσει τόσο στην ομαδοφροσύνη και στον τσαμπουκά, κάτι που προφανώς θα συνεχίσει να κάνει μέχρι να στεφθεί πρωταθλήτρια (αν τα καταφέρει κάποτε).
Η «συγγνώμη» του εκφωνητή της NOVA Δ. Καρύδα (βλέπε εδώ), τον τιμά και κλείνει με τον τρόπο αυτό το θέμα εδώ (τουλάχιστον ως πρόν τον ίδιο). Ωστόσο το ζήτημα παραμένει τόσο για τον (διασκεδαστικό αλλά και εκνευριστικό επίσης) τρόπο περιγραφής του Βαγγέλη Ιωάννου στην ΝΕΡΙΤ (για τον οποίο προφανώς δεν «τρέχει τίποτα») ή τον σχολιαστή του τελικού στη NOVA.
Αυτό που πρέπει να μας μείνει -απ’ ότι συνέβη στα τελευταία λεπτά του τελικού- είναι η περίτρανη απόδειξη ότι όλα όσα λένε περί «αθλητικού/μπασκετικού πολιτισμού» (ο οποίος αν υπάρχει ισχύει βέβαια και για όλους τους ασχολούμενους με τον χώρο όποια ιδιότητα και αν έχουν) είναι απλά φούμαρα ή στην καλύτερη περίπτωση ισχύουν μόνο σε κάποιες περιπτώσεις (όταν το αποτέλεσμα δεν είναι τόσο βαρύ).
Υ.Γ.1. Για όσους τυχόν δεν κατάλαβαν την αναφορά στον Ναπολέοντα, σημειώνω ότι σύμφωνα με όσα έχουν διασωθεί ο Ναπολέων ήταν σε θέση ν’ ασχολειται με τέσσερα πράγματα ταυτόχρονα.
Υ.Γ.2. Το μόνο που θα μπορούσα να δεχτώ ως υπεράσπιση του Σπανούλη είναι ότι ένοιωθε υπεύθυνος για την ήττα ή για την έκταση της (ή και για τα δύο) και γι’ αυτό αντέδρασε έτσι. Δεν είναι δα και μικρό πράγμα να μεταβάλλεσαι μέσα σε 48 ώρες από «ήρωα της ημέρας» σε «ανύπαρκτο», σε «παίκτη που πέρασε και δεν ακούμπησε», σε «απλή αναφορά στο φύλλο αγώνα». Στο κάτω-κάτω μπορεί και να είχε πιστέψει ότι θα σήκωνε το 4ο. Αν ο Σπανούλης θέλει να μείνει στην ιστορία του μπάσκετ και ως μεγάλος χαρακτήρας (εκτός από παίκτης) θα πρέπει να προσέχει και αυτές τις λεπτομέρειες. Γιατί έχουν περάσει πολλοί «μεγάλοι παίκτες» για τους οποίους όμως μόνο οι φανατικοί θαυμαστες τους έχουν καλή γνώμη.
Υ.Γ.3. Νισάφι πιά με τις χαζομάρες που διαβάζουμε για «σκληρό πέραν του κανονικού παιχνίδι». Δηλαδή θέλεετε να μου πείτε πως κυκλοφορεί κάποιος σε κάθε γήπεδο μ’ ένα δυναμόμετρο στο χέρι και κάνει μετρήσεις. Προκειμένου να σταματήσουν αυτές οι χαζομάρες προτείνω να επιβάλλεται χρηματικό πρόστιμο σ’ όποιον γράφει τέτοιες παπαριές.
Υ.Γ.4. Μόνη η επίκληση κάποιων κορυφαίων Ελληνικών ομάδων του παρελθόντος (οι οποίες δεν ήταν αμιγώς Ελληνικές όπως στο μακρινό παρελθόν) δεν είναι αρκετή κύριε Ασπρούλια για να μας «πείσετε» ότι ο «Γαύρος πρέπει να είναι η ομάδα (και όχι ο σύλλογος) όλων των Ελλήνων». Με τέτοια κείμενα (τα οποία ειρήσθω εν παρόδω πάντα εμφανίζονται σε παρόμοιες περιστάσεις) μας «αναγκάζετε» να «συμφωνήσουμε» μέχρι και με τον Κ.Κ. (βλέπε εδώ), κάτι που όπως και να το κάνουμε είναι άδικο. Από την άλλη κύριε Ασπρούλια είναι κατάντια να θέλετε «σώνει και καλά» να μας πείσετε (όπως και άλλοι συνάδελφοι σας) για τον χαρακτήρα του Σπανούλη που δεν θέλει να χάνει, όταν αυτός μετέρχεται ύπουλα μέσα (βλέπε εδώ). Στο κάτω-κάτω ποιός είπε ότι όλα τα αγόρια μεγαλώνουν (γίνονται άντρες); Όπως φαίνεται κάποια παραμένουν κακομαθημένα (ίσως και κομπλεξικά). Απλώς μερικές φορές δεν εκδηλώνουν αυτή τους την πλευρά εξαιτίας του περιβάλλοντος στο οποίο κινούνται. Έτσι όταν κάποτε αλλάξουν περιβάλλον και βρεθούν στο κατάλληλο «απασφαλίζουν» και βγάζουν στην επιφάνεια τον πραγματικό τους εαυτό.
25 Μάη 2015παρατηρητήριο.
