Τα τελευταία χρόνια έχει μπει για τα καλά στην εγχώρια ποδοσφαιρική ζωή μας το futsal ή αλλιώς το «ποδόσφαιρο σάλας», το οποίο στο εξωτερικό χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης. Δεδομένης της αυξανόμενης δημοτικότητας του και της αναλογίας του προς το «κανονικό» ποδόσφαιρο το futsal προκάλεσε το ενδιαφέρον της UEFA η οποία το ενέταξε υπό την σκέπη της. Έτσι όλες οι Π.Α.Ε. θα πρέπει μέχρι το 2018 να έχουν δημιουργήσει αντίστοιχο τμήμα.
Όπως έχει γράψει εδώ και καιρό ο Π. Αλιατάς αυτό σήμαινε την σε πρώτη φάση ένταξη του στις Π.Α.Ε., οι οποίες υποτίθεται ότι θα το αναδείκνυαν έτσι ακόμη περισσότερο. Μέχρι τώρα το «ποδόσφαιρο σάλας» ήταν τμήμα της Ερασιτεχνικής με ότι σήμαινε στην περίπτωση της Α.Ε.Κ. αυτό. Από μια πρώτη άποψη δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη επιλογή. Άλλωστε οι Π.Α.Ε. εκτός της επαγγελματικής «πρώτης» ομάδας διατηρούν και άλλες μικρότερες ηλικιακά ομάδες, τα τμήματα Ακαδημιών (τα οποία επιχορηγεί με 300 χιλ. ανά έτος η UEFA αλλά σ’ αυτό θα επανέλθουμε εν καιρώ). Είναι όμως πράγματι έτσι;
Θα περίμενε κανείς ότι η ένταξη του τμήματος στις Π.Α.Ε. (ειδικά τις «μεγάλες») ότι θα βελτίωνε την κατάσταση (ειδικά την οικονομική) τόσο για τα παιδιά όσο και για τις οικογένειες τους. Απ’ ότι φαίνεται όμως κάτι τέτοιο δεν ισχύει, τουλάχιστον στην περίπτωση της Α.Ε.Κ. Σύμφωνα μ’ όσα μάθαμε οι οικονομικές απαιτήσεις έχουν ως εξής:
- 50 Ευρώ το παιδί ανά μήνα από 40 Ευρώ πέρισυ το οποίο μετά τις αντιδράσεις των παρευρισκομένων στην «πρώτη» του futsal και την αντίδραση του Μαρινάκη που πήρε το θέμα πάνω του μειώθηκε στα 45 Ευρώ το μήνα (αύξηση 12,5%). Αρχικά υπήρξε η πρόθεση να πάει στα 60 Ευρώ αλλά μετά τις έντονες αντιδράσεις εγκαταλείφθηκε.
- Όσα παιδιά έχουν εμφάνιση από πέρισυ δεν χρειάζεται να αγοράσουν νέα. Τα υπόλοιπα θα χρειαστεί να πληρώσουν 100 Ευρώ από 120 που ήταν πέρισυ (μείωση 16,67%).
- Στην περίπτωση που ένα παιδί σταματήσει πριν το τέλος της χρονιάς, ο γονιός οφείλει να πληρώσει και για όλους τους υπόλοιπους μήνες.
Από τα παραπάνω γίνεται προφανές ότι το τμήμα παρ’ ότι εντάχθηκε στην Π.Α.Ε. συνεχίζει να λειτουργεί σαν αυτόνομο, σαν να πρέπει να καλύπτει πάση θυσία τα έξοδα του και να του μένει και κάτι σαν περίσσευμα. Αρχικά όταν έγινε γνωστή η σύνθεση της Διοίκησης του futsal υπήρξε η στιγμιαία ψευδαίσθηση ότι εξ’ αιτίας της συμμετοχής του «δικού μας» Μαρινάκη (της Oriflame) τα πράγματα από οικονομικής άποψης θα ήταν καλύτερα από το παρελθόν. Απ’ ότι φαίνεται -προς το παρόν τουλάχιστον και για το προσεχές διάστημα- δεν αναμένεται καλυτέρευση στους οικονομικούς προϋπολογισμούς που στέλνουν τα παιδιά τους στο futsalτης Α.Ε.Κ.
Επιπρόσθετα στην Διοίκηση του τμήματος βρίσκονται με την μια ή την άλλη ιδιότητα πρόσωπα τα οποία προκαλούν αμφίθυμα (αντικρουόμενα) συναισθήματα στους ΑΕΚτζήδες (βλέπε εδώ). Η εμπλοκή των Ανδρέα Δημητρέλλου -ο οποίος είναι προσωπικός φίλος του Μαρινάκη- και Αλέξη Αλεξίου (που τόσα πολλά σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα προσέφερε στην «Μάνα Α.Ε.Κ.») αντιμετωπίστηκε στην καλύτερη περίπτωση με σκεπτικισμό και έκπληξη. Απ’ ότι φαίνεται το «σιδέρωμα» όσων «τσαλακώθηκαν» από την εμπλοκή τους στην πρώην Π.Α.Ε. πρέπει να έχει ολοκληρωθεί, οπότε μπορούν πλέον σιγά-σιγά να βρούν και πάλι την θέση τους στον ΑΕΚτζήδικο οργανισμό.
Κατά την γνώμη μας η Π.Α.Ε. θα πρέπει να δει το οικονομικό ζήτημα της συμμετοχής στα τμήματα των Ακαδημιών αλλά και του futsal από «μηδενική βάση» και να το προσαρμόσει στην υφιστάμενη συγκυρία αποδεικνύοντας ότι είναι διαφορετικό να είσαι Α.Ε.Κ. Σίγουρα οι γονείς των παιδιών περίμεναν κάτι διαφορετικό τώρα που το τμήμα «υιοθετήθηκε» από την Π.Α.Ε. και όχι ν’ ακούνε τις futsalies (κλίνεται κατά το σεφταλιές) που άκουσαν στην «πρώτη» του τμήματος για την νέα χρονιά.
9 Σεπτέμβρη 2016
παρατηρητήριο.
