ΕΔΩ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ
ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΜΑΣ, ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΜΑΣ.
ΟΤΑΝ Ο ΒΑΓΓΕΛΑΣ ΨΑΧΝΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΣΟΔΑ
(ΑΥΞΗΣΗ ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΕ «ΤΗΓΑΝΙ» & «CITY GROUND»)
Όλοι μας κάποια στιγμή θα θέλαμε να έχουμε περισσότερο χρόνο, χρήμα ή/και χώρο να εκμεταλλευτούμε. Δυστυχώς και στα τρία υπάρχει ένα «ταβάνι». Ακόμα χειρότερα σ’ ότι αφορά τον χώρο χρειάζεται και άδεια προκειμένου να γίνει οποιαδήποτε μετατροπή. Ωστόσο, το θέμα είναι να υπάρχει διάθεση και οικονομικό κίνητρο. Όσον αφορά δε το οικονομικό κίνητρο αυτό έχει δύο όψεις: από τη μιά ο παραπάνω χώρος πρέπει να φέρνει μεγαλύτερα έσοδα και από την άλλη το κόστος της επέκτασης αυτής πρέπει να είναι σχετικά μικρό. Το κόστος δεν αφορά μόνο τα υλικά που θα χρησιμοποιηθούν και την εργασία που θ’ απαιτηθεί▪ αφορά επίσης και τις άδειες/εγκρίσεις που θα πρέπει να εξασφαλιστούν. Ωστόσο, τέτοιες άδειες/εγκρίσεις δεν χρειάζονται παντού και πάντα.
ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ!
(1+1 ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΠΡΙΝ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ)
Ολοκληρώθηκαν οι υποχρεώσεις της Εθνικής Ομάδας Ποδοσφαίρου για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος της Γερμανίας. Η Εθνική κατετάγη 3η στον Β’ όμιλο πίσω από Ολλανδία και Γαλλία επιτυγχάνοντας 4 νίκες (από 2 με Ιρλανδία και Γιβραλτάρ, 1 ισοπαλία (εντός με τη Γαλλία στο τελευταίο της παιχνίδι) και 3 ήττες (1 εκτός από την Γαλλία και 2 από την Ολλανδία με την εντός έδρας ελέω διαιτητή). Αν και δεν πήρε την πρόκριση κατακτώντας μια από τις 2 πρώτες θέσεις, έχει ωστόσο μια δεύτερη ευκαιρία εξαιτίας της 1ης θέσης που κατέκτησε στον όμιλο του NATIONS LEAGUE. Μετά την ολοκλήρωση όλων των αγώνων θ’ αντιμετωπίσει σε μονό αγώνα εντός έδρας το Καζακστάν και αν το κερδίσει θ παίξει μετά από κλήρωση με τον νικητή του αγώνα Γεωργία-Λουξεμβούργο.
Δεδομένης της συγκεκριμένης εκκρεμότητας δεν είναι ακόμη ώρα για τον απολογισμό της θητείας του Γκουθστάβο Πογέτ. Ωστόσο, όσο μας αφορά πλησιάζει η ώρα των αποφάσεων για την Ε.Π.Ο. Η Εθνική υπό τον Πογέτ σε δύο διοργανώσεις έκανε τα προβλεπόμενα▪ κάτι που κάθε άλλο παρά αυτονόητο ήταν για πολύ καιρό τώρα.
Η ΠΙΕΤΑ (ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ) ΤΟΥ ΘΕΟΥ
(Η ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΕΝΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑ)
Πάντα σε κάθε πράξη μας υπάρχει ένας θύτης και ένα θύμα▪ ενίοτε και ένας ηθικός αυτουργός. Πολύ συχνά υπάρχουν και θύματα που δεν σχετίζονται άμεσα με την υπόθεση▪ αυτές είναι οι αποκαλούμενες «παράπλευρες απώλειες». Όπως ο Αξαρλιάν στην δολοφονική απόπειρα της 17Ν σε βάρος του Γιάννη Παλαιοκρασά. Έτσι και στην υπόθεση του ντέρμπι «αιωνίων» εκτός από τους θύτη, θύμα και ηθικούς αυτουργούς έχουμε και δύο παράπλευρες απώλειες. Η μια αφορά νομικό πρόσωπο και είναι το ιδιωτικό θεραπευτήριο «Metropolitan» και η άλλη ένα φυσικό πρόσωπο τον Χρήστο Θέο (βλέπε εδώ & εδώ). Για να μην μπερδεύεστε μπορεί ο Χουάνκαρ να μεταφέρθηκε στο «Υγεία», αλλά το «Υγεία» και το «Metropolitan» (όπως και το «Μητέρα») ανήκουν στον ίδιο όμιλο.
ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ
(ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΝΤΕΡΜΠΙ «ΑΙΩΝΙΩΝ»)
Η καθημερινότητα μας είναι δομημένη πάνω σε διαφορετικά συμφέροντα. Συμφέροντα που άλλοτε συμπορεύονται και άλλοτε αντιμάχονται τα δικά μας. Προκειμένου να τα εξυπηρετήσουμε χρησιμοποιούμε την προπαγάνδα προσπαθώντας κάποτε να φανούμε δυνατότεροι απ’ ότι πράγματι είμαστε και άλλες φορές να δημιουργήσουμε την αίσθηση του αδικημένου. Η τελευταία είναι η επιλογή όσων έχουν νομικά μπλεξίματα προκειμένου να κερδίσουν τη συμπάθεια του κόσμου και των δικαστών. Ωστόσο, τα μεγάλα και δομημένα συμφέροντα έχουν τους δικούς τους μεγάλους μηχανισμούς προπαγάνδας οι οποίοι σε καθημερινή βάση αναλαμβάνουν επαγγελματικά την αποστολή αυτή. Στρατιές «δημοσιογράφων» πρέπει να μας πείσουν τόσο ότι όσα ισχυρίζονται οι άλλοι δεν ισχύουν όσο και ότι η δική τους πλευρά έχει απόλυτο δίκιο.
Η πλευρά των «ερυθρόλευκων» είχε αποστολή όπως εύκολα μπορούμε να φανταστούμε από τη μια να υποβαθμίσει το συμβάν και από την άλλη να μεταθέσει την ευθύνη στους «πράσινους» εμφανίζοντας την ομάδα του Λιμανιού ως το θύμα της ιστορίας. Βασικό επιχείρημα σε τέτοιες περιπτώσεις είναι πως τ’ αποτελέσματα των παιχνιδιών πρέπει να καθορίζονται στο γήπεδο από τους παίκτες και όχι στις δικαστικές αίθουσες από τους δικαστές.
Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ΙΔΩΜΕΝΟΣ ΩΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ
(ΕΧΘΡΙΚΗ ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ ΕΞΑΓΟΡΑ ΜΕ ΑΝΤΙΤΙΜΟ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ)
Η εισπήδηση Κασσελάκη στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. είναι η πιο ενδιαφέρουσα πολιτική εξέλιξη όχι γιατί αφορά το δεύτερο σε δύναμη κόμμα των τελευταίων Εθνικών Εκλογών, αλλά γιατί μας δίνει μια αίσθηση του πως βλέπει μερίδα των ψηφοφόρων την πολιτική σήμερα. Ο Στέφανος Κασσελάκης μας συστήθηκε ως ένας νεαρός επιτυχημένος «επιχειρηματίας» (μια λέξη με πολύ ευρύ και ελαστικό περιεχόμενο). Συνεπώς η κατάληψη (συνώνυμο της εισπήδησης) της αρχηγίας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. από τον Στέφανο καθώς και η επικοινωνία του τόσο με τη βάση όσο και με τους ψηφοφόρους γενικότερα έχει νόημα να εξεταστεί και από την επιχειρηματική σκοπιά.
Ωστόσο, η εξέταση αυτή πρέπει να γίνει υπό το πρίσμα των Αμερικανικών επιχειρηματικών ηθών και εθίμων τα οποία διαφέρουν σημαντικά από τα Ευρωπαϊκά και κυρίως τα Ελληνικά. Ο Στέφανος αρχικά επιλέχτηκε ως ένας από τους υποψήφιους απόδημους Βουλευτές. Στη συνέχεια -αν πιστέψουμε τον ίδιο- εμφορούμενος από την επιθυμία να προσφέρει στη Χώρα του και μιας και γνώρισε τον Τσίπρα είπε να κατέβει υποψήφιος για την αρχηγία του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Αν τον σιγοντάρισε στο παρασκήνιο ο Αλέξης είναι αδιάφορο για το σημερινό μου κείμενο.
ΠΩΣ ΜΙΑ ΤΙΜΩΡΙΑ ΕΦΕΡΕ ΤΗΝ ΗΣΥΧΙΑ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ
(ΕΙΔΕΣ ΠΩΣ ΣΦΙΓΓΟΥΝ ΟΙ ΚΩΛΟΙ;)
Ένα ζήτημα είναι αν ο Κανονισμός είναι σωστός και δίκαιος σχετικά με τις ποινές για την διακοπή ενός αγώνα όπως το ντέρμπι των «αιωνίων» στο «Καραϊσκάκης». Ένα άλλο ζήτημα είναι το κλίμα που δημιουργείται μετά από μια τέτοια τιμωρία. Ένας μηδενισμός, η αφαίρεση ενός βαθμού και κάποιοι αγώνες χωρίς οπαδούς λειτουργούν όπως το κρύο στο δέρμα▪ σφίγγουν τους κώλους που λέμε λαϊκά. Αυτό, ισχύει για όλους τους τύπους των οπαδών: από τους σκληρότερους έως τους πιο χύμα. Τους αναγκάζει να υπολογίζουν πολύ περισσότερο από πριν την επόμενη κίνηση τους. επιπλέον, αναγκάζει και τις διοικήσεις να περιφρουρήσουν την τάξη στα γήπεδα τους.
Αποτέλεσμα της διακοπής του ντέρμπι «αιωνίων» και της πρωτόδικης ποινής ήταν το αντίστοιχο ντέρμπι του μπάσκετ στο Σ.Ε.Φ. να διεξαχθεί σε συνθήκες «εκκλησίας». Το αποτέλεσμα του συγκεκριμένου αγώνα ήταν μια περιφανής νίκη των «πρασίνων» σε βάρος των «ερυθρόλευκων». Δυό βδομάδες μετά το ντέρμπι εκείνο οι «γνήσιοι Γαύροι» υποδέχονταν τον «Γαύρο του Βορρά». Για να συμβεί αυτό σε γεμάτο γήπεδο έπρεπε ο Αθλητικός Δικαστής της Ε.Π.Ο. να μη βγάλει αμέσως την απόφαση σχετικά με την έφεση τους έτσι ώστε αν ήταν απορριπτική (δηλαδή αν παρέμενε η ποινή) να μην εφαρμοζόταν το σκέλος της για δύο αγώνες χωρίς θεατές σε εκείνο το ντέρμπι.
ΘΑ ΤΟ ΠΩ ΣΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ
(ΤΟ ΓΑΡ ΠΟΛΥ ΤΗΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗΣ ΓΕΝΝΑ ΠΑΡΑΦΡΟΣΥΝΗ)
Είναι φορές στη ζωή που τα γεγονότα σε ξεπερνάνε. Δεν μπορείς ή καλύτερα δεν θες να τ’ αντιμετωπίσεις. Είναι τότε που αφήνεσαι έρμαιο των συναισθημάτων σου αντιδρώντας σπασμωδικά. Πρέπει να δείχνεις δυνατός αλλά δεν σου βγαίνει. Τις περισσότερες φορές μέσα σου έχεις αποδεχθεί το αποτέλεσμα και πολύ συχνά ξέρεις πως όπως είχαν εξελιχθεί τα πράγματα δεν υπήρχε άλλη εξέλιξη. Ωστόσο, παρά και πέρα από τη διαχείριση του πένθους σου πρέπει να βγάλεις μια αντίδραση για όλους τους άλλους που με καρφωμένα τα μάτια τους πάνω σου παρακολουθούν με άγρυπνο βλέμμα.
Μια τέτοια περίπτωση είναι αυτή που βιώνει το τελευταίο διάστημα το ποδοσφαιρικό τμήμα της ομάδας του Βαγγέλα. Δεν είναι μικρό πράγμα να σπάει η τόσο καλά προφυλαγμένη παρθενιά και για πρώτη φορά να μηδενίζεται σε αγώνα η ομάδα του Πειραιά και να της αφαιρείται και ένας βαθμός. Για την ομάδα που καταδικάζεται σε μια τέτοια ποινή δεν έχει καμία σημασία αν δίκαια ή άδικα τιμωρήθηκε▪ πόνος τα σκεπάζει όλα. Δεν έχει καμία σημασία αν από τη στιγμή που θεωρήθηκε υπεύθυνος (διάολε κάποιος πρέπει να είναι) δεν γινόταν παρά να εφαρμοστεί ο «τιμοκατάλογος» του Κανονισμού.
ΠΟΣΟ ΜΕΤΡΑΕΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ;
(ΕΙΝΑΙ ΤΟ CONFERENCE LEAGUE ΤΟ «ΤΑΒΑΝΙ» ΤΟΥ;)
Ο «καθρέπτης» ενός ομαδικού σπορ είναι η Εθνική Ομάδα του. Ωστόσο, η λογική λέει πως όσο επιτυχημένη είναι μια Εθνική Ομάδα ανάλογα επιτυχημένοι πρέπει να είναι και οι σύλλογοι. Τι γίνεται, όμως, αν η Εθνική Ομάδα είναι μια μικρομεσαία μεν με κάποιες επιτυχίες αλλά εκπροσωπεί μια χώρα στην οποία υπάρχουν μόνο 4 οικονομικά σύλλογοι; Την απάντηση τη δίνει η ίδια η ζωή και είναι ένας συνδυασμός τόσο της δυναμικότητας του Εθνικού Πρωταθλήματος όσο και της αντίστοιχης οικονομικής δυνατότητας των ιδιοκτητών των ομάδων. Στην Ευρωπαϊκή πραγματικότητα οι Έλληνες «κροίσοι» είναι κάτι σαν «φτωχοί συγγενείς».
Στην Ελλάδα οι ιδιοκτήτες των «BIG 4» δεν αντιμετωπίζουν το ποδόσφαιρο ως επιχείρηση ούτως ώστε να «επενδύουν» σ’ αυτό. Αυτό, όμως, κάθε άλλο παρά τους εμποδίζει να χρησιμοποιούν τη λέξη «επένδυση». Προφανώς, αγοράζουν παίκτες για τους οποίους θεωρούν πως μπορεί συν τω χρόνω να έχουν κάποια υπεραξία φέρνοντας κέρδος από μια πώληση τους. Βέβαια, για να συμβεί αυτό πρέπει να συνεργάζονται και με τους σωστούς (δικτυωμένους) μάνατζερ. Σε κάθε περίπτωση οι Μαρινάκης, Μελισανίδης, Σαββίδης και Αλαφούζος θεωρείται ότι κάνουν μια εξαιρετική μεταγραφή όταν το κόστος της φτάσει τα 5-6 εκ.
ΟΙ «ΠΟΥΘΕΝΑΔΕΣ» ΑΝΑΡΩΤΙΟΥΝΤΑΙ: ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΚΟΥΝΕ ΤΟΝ ΚΟΥΓΙΑ;
(ΟΛΑ ΤΟΤΕ ΘΑ ΗΤΑΝ ΕΥΚΟΛΟΤΕΡΑ)
Πολλά μπορεί να πει και να γράψει κανείς για τον κοντό ποινικολόγο που αγαπάμε να μισούμε κατά περίπτωση. Ωστόσο, κανείς μας δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι ο Κούγιας είναι άσχετος όσον αφορά το αντικείμενο του. Το κακό είναι πως πολλά πράγματα θα ήταν καλύτερα αν τον ακούγαμε πραγματικά▪ όχι πως δεν υπάρχουν διαφορετικά συμφέροντα που αντιμάχονται μεταξύ τους καταφεύγοντας σε κάθε λογής δικονομικά τερτίπια απλώς και μόνο για να δείξουν στους δικούς τους πως κάνουν ότι καλύτερο μπορούν.
Για έναν μυστήριο λόγο κανείς από καμιά ομάδα δεν έχει ευθύνη για οτιδήποτε συμβαίνει στο Ελληνικό Επαγγελματικό Ποδόσφαιρο. Όλοι όσοι κατηγορούνται για κάτι αδίκως κατηγορούνται. Είτε είναι ο «γνήσιος Γαύρος» για την κροτίδα που έσκασε κοντά στον Χουάνκαρ, είτε οι 9 οπαδοί του Άρη είτε τέλος ο «Γαύρος του Βορρά» για την «πολυ-ιδιοκτησία» όλοι είναι αθώοι που απλώς τους μπλέξανε.
ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ «5» ΤΗΝ ΕΝΔΕΚΑΤΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ
(5 ΝΙΚΕΣ)
Την 11η αγωνιστική οι «5» αγωνίστηκαν σε δύο δόσεις. Το Σάββατο στις 8 το βράδυ ο Άρης δοκιμαζόταν στον Βόλο απέναντι στην ομώνυμη ομάδα. Την Κυριακή το πρόγραμμα άνοιγε στις 5:30’μ.μ. ο αγώνας του «Γαύρου του Βορρά» με τον Παναιτωλικό στην Τούμπα για ν’ ακολουθήσουν οι αγώνες της Α.Ε.Κ. απέναντι στη Λαμία στις 7:30’μ.μ., του Αστέρα Τρίπολης με τον «γνήσιο Γαύρο» στις 8:30’μ.μ. και της Κηφισιάς με τον πρωτοπόρο Π.Α.Ο. στις 9:30’μ.μ. Η νίκη και για τους «5» ήταν για μια ακόμη φορά απολύτως απαραίτητη αν ήθελαν να συνεχίσουν να είναι εντός στόχων στο Πρωτάθλημα.
Το Σάββατο το βράδυ στις 8 ο Άρης αγωνιζόταν στον Βόλο με την ομώνυμη ομάδα και αν ήθελε να έχει ελπίδες για ένα καλό πλασάρισμα έπρεπε να κερδίσει. Από την άλλη η τοπική ομάδα έχει πραγματοποιήσει ένα πολύ απογοητευτικό πρωτάθλημα ως τώρα και τουλάχιστον θεωρητικά «καιγόταν» για τους 3β. Η λήξη του α’ ημιχρόνου τους βρήκε ισόπαλους χωρίς γκολ, αλλά αυτό επρόκειτο ν’ αλλάξει στη συνέχεια. 2 γκολ (στο 60’ & το 75’) ήταν αρκετά για τους Αρειανούς ώστε να φύγουν με τους 3β. της νίκης.
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ
(ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΚΑΣΣΕΛΑΚΗ)
Η Δημοκρατία έχει αποθεωθεί ως το πλέον αντιπροσωπευτικό πολίτευμα και γι’ αυτό το πλέον προτιμητέο. Αυτό, όμως, κάθε άλλο παρά σημαίνει πως δεν έχει τα προβλήματα της. Το κυριότερο είναι πως οι πολίτες προτιμούν τα δικαιώματα αποφεύγοντας ταυτόχρονα όσο μπορούν τις υποχρεώσεις που απορρέουν απ’ αυτά. Το αμέσως σημαντικότερο είναι πως πολλές φορές κάνουν τις επιλογές τους στην βάση της αποδοκιμασίας/τιμωρίας και όχι της επιδοκιμασίας ενός προσώπου ή υποψηφίου. Ακόμα χειρότερα η επιλογή τους γίνεται στη βάση των εντυπώσεων και όχι της ουσίας (όπου αυτή υπάρχει). Όταν, δε, συνδυάζονται όλα τα παραπάνω τότε τ’ αποτελέσματα είναι κωμικά και συχνά τραγικά.
Από την Αρχαιότητα ίσαμε σήμερα η Δημοκρατία βρίσκεται σε κρίση όταν η συμμετοχή των πολιτών μειώνεται οδηγώντας σε μειοψηφικές επί του συνόλου αποφάσεις. Οι κίνδυνοι για την Δημοκρατία είναι δύο: η κολακεία και η εξαγορά.
Την πρώτη (κολακεία) οι πολιτικοί την μεταχειρίζονται από την πρώτη κιόλας μέρα. Οι σοφιστές μας έχουν διδάξει όσα χρειάζονται και οι αρχαίοι ρήτορες τα εφάρμοσαν στο έπακρο. Τα δύο βιβλία του Αριστοτέλη (Ρητορική Ι & ΙΙ) περιέχουν όλα τα τεχνάσματα και άνετα θα μπορούσαν να θεωρηθούν τα πρώτα συγγράμματα του marketing. Σήμερα η κολακεία δεν χρησιμοποιεί μόνο τον λόγο αλλά συνοδεύεται και από την εικόνα που από μόνη της έχει μεγάλη δύναμη.
