29/05/2016
ΜΙΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΔΥΣΚΟΛΗ ΜΕΡΑ.
Είναι δύσκολο ν' αποδεχτείς μια απώλεια, έναν θάνατο ακόμη και αν είσαι από καιρό προετοιμασμένος γι' αυτόν. Η σημερινή μέρα είναι πάντα δύσκολη για μένα προσωπικά.
Δεν είναι που σαν σήμερα το 1453 η Κωνσταντινούπολη άλλαξε χέρια, ούτε καν όσα προηγήθηκαν (μεταξύ των οποίων και προδοσίες) για να φτάσουμε στο αποτέλεσμα εκείνης της μέρας. Ούτε καν το γεγονός ότι εκείνη την μέρα έσβησε τυπικά από τον χάρτη μια από καιρό ξοφλημένη Αυτοκρατορία. Στο κάτω-κάτω τα κράτη γεννιούνται και πεθαίνουν. Το ζήτημα είναι τι αποτύπωμα αφήνουν στην Ιστορία, η οποία "εύκολα περνάει από την μνήμμη στην καρδιά".
Σήμερα το πέρασμα του χρόνου έχει προσδώσει σ' οτιδήποτε σχετίζεται με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία μια αίγλη την οποία οι σύγχρονοι της (όσοι ζούσαν εκείνες τις εποχές) θα έβρισκαν υπερβολική. Όχι τίποτα από τα παραπάνω δεν κάνει τη σημερινή μέρα σύσκολη. Αυτό που την κάνει δύσκολη είναι ότι σήμερα γιορτάζουν οι άλλοι, αυτοί που κρατάνε σήμερα στα χέρια τους την Βασιλεύουσα θυμίζοντας μας πως τα περισσότερα πράγματα στην ζωή είναι "παίγνια μηδενικού αθροίσματος" όπου τα κέρδη τους ενός είναι η ζημιά του άλλου.
Από το 2014 η μέρα αυτή είναι δύσκολη γιατί αυτή επιλέξανε σκόπιμα οι oλετήρες του Σωματείου μας αφ' ενός για να καθαιρέσουν τον Κοτσάτο από την Προεδρία και αφ' ετέρου να το εξώσουν από τα γραφεία του στην οδό Δεκελείας (περισσότερα γι' αυτό προσεχώς).
Λόγω της ημέρας σας παραπέμπουμε σ' αυτό το κείμενο στο οποίο περιγράφεται ο Κωνσταντίνος Ι' ο Παλαιολόγος σαν ένας ακόμη άνθρωπος του καθήκοντος που έκανε ότι ήταν δυνατόν για να φανεί αντάξιος του αξιώματος του.
παρατηρητής 1.
