Γνωρίζουμε (ή θα έπρεπε) ότι τα έντονα συναισθήματα καταλήγουν τις περισσότερες φορές σε μικρότερες ή μεγαλύτερες καταστροφές. Από την άλλη όσοι δεν εμπνέουν τέτοιου είδους συναισθήματα ζουν μάλλον βαρετά τόσο οι ίδιοι όσο και οι γύρω τους. Η «έμπνευση» προέρχεται στην περίπτωση μας από ένα πρόσωπο και έχει αποδέκτη (ή αποδέκτες) κάποιον άλλο (ή άλλους). Ο αποδέκτης της «έμπνευσης» νοιώθει την ανάγκη να «στρατευθεί» σ’ έναν «σκοπό» ή ένα «ιδανικό» καλύπτοντας παράλληλα ένα «κενό» στην ζωή του. Βάζει τις περισσότερες φορές σε προτεραιότητα τον σκοπό που ακολουθεί και υπηρετεί και σε δεύτερη μοίρα την ίδια την ζωή του. Για τον λόγο αυτό έχει ανάγκη συνεχώς να επιβεβαιώνει και ν’ ανανεώνει την «έμπνευση» γιατί χωρίς αυτή το «κενό» επιστρέφει στην καθημερινότητα του. Φυσικά, αυτή η «εμπνευσμένη» σχέση (στην ουσία εξάρτησης) δεν μπορεί να συνεχιστεί στον ίδιο βαθμό για μεγάλο χρονικό διάστημα. Στην πορεία το άτομο είτε κουράζεται είτε αποκτά κάποια εργασιακή/βιοποριστική σχέση με την πηγή της «έμπνευσης» του.
Επανερχόμενοι στον προβληματισμό του ρεπόρτερ του Παναθηναϊκού παρατηρούμε την πολύ διαδεδομένη άποψη ότι προκειμένου κάποιος να «είναι δίπλα στην ομάδα» ξοδεύοντας χρόνο και φυσικά χρήμα πρέπει να «εμπνέεται» από τον ίδιο τον ιδιοκτήτη της. Ο οποίος ιδιοκτήτης θα πρέπει να δίνει «το καλό παράδειγμα» της προσφοράς ξοδεύοντας μεγάλα ποσά, για να φέρνει παικταράδες που θα κάνουν «μεγάλη και δυνατή» την ομάδα του.
Γνωρίζουμε (ή θα έπρεπε) ότι κανείς ιδιοκτήτης Α.Ε. δεν έχει υποχρέωση να πληρώσει τα Χρέη της. Μόνον η Διοίκηση ευθύνεται γι’ αυτά. Από την εμπειρία μας ξέρουμε πως έχουν υπάρξει πάμπολοι ιδιοκτήτες ομάδων οι οποίοι αφού παρασύρθηκαν από την αγάπη τους με την ομάδα σταμάτησαν μια μέρα να ξοδεύουν από τα λεφτά τους αφήνοντας παράλληλα και μεγάλα Χρέη. Τότε οι οπαδοί που πριν «εμπνέονταν» από αυτούς τους ζητούν να «πληρώσουν τα Χρέη και να φύγουν». Η σχέση μεταξύ «έμπνευσης» και «εμπνεόμενου» έχει πλέον καταστραφεί και οι «εμπνεόμενοι» για να καλύψουν το «κενό» που προέκυψε ψάχνουν εναγωνίως για νέα πηγή «έμπνευσης» και κάποιοι απ’ αυτούς για νέα απασχόληση.
Οι Αλαφούζος και Παϊρόζ είναι επιχειρηματίες με όλη τη σημασία του όρου. Γι’ αυτούς η ενασχόληση με τον Π.Α.Ο. (κυρίως για τον δεύτερο) σχετίζεται άμεσα με τα επιχειρηματικά τους σχέδια. Έτσι ο Παϊρόζ θα ξοδεύει τόσα ώστε η ομάδα να είναι σε κάποιο επίπεδο και να μην παραπονιούνται ιδιαίτερα οι οπαδοί της. Σε κάθε, όμως, περίπτωση προτεραιότητα έχουν γι’ αυτόν και τους συνεταίρους του οι υπόλοιπες δουλειές τους και όχι ο Π.Α.Ο. Οπότε ΔΕΝ τον ενδιαφέρει να «εμπνέει» όπως στο παρελθόν «ενέπνεε» ο Πατέρας (η οικονομική διαχείριση του οποίου υπήρξε αποτυχημένη).
Αν ο κάθε οπαδικός ρεπόρτερ αναζητά μια τέτοιου τύπου «έμπνευση» καλά θα κάνει να το σκεφτεί και δεύτερη φορά. Γιατί για έναν οπαδό δεν χρειάζεται άλλου τύπου «έμπνευση» απ’ αυτή που (θα έπρεπε να) του προσφέρουν οι νεαροί παίκτες που αγωνίζονται αυτή τη στιγμή για τον Π.Α.Ο. Επιπλέον θα πρέπει να έχει υπόψη του ότι υπάρχουν περιπτώσεις (όπως της Α.Ε.Κ.) όπου η «έμπνευση» ατονεί ή χάνεται στην πορεία. Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όσο γοητευτικότερη είναι η πηγή της «έμπνευσης» τόσο μεγαλύτερους κινδύνους κρύβει. Αν δεν σας έρχεται πρόχειρη καμιά περίπτωση θυμηθείτε τον Αλέξη Τσίπρα.
(Σημείωση: Η φωτογραφία προέρχεται από την ιστοσελίδα www.iefimerida.gr).
12 Οκτώβρη 2018
παρατηρητήριο.
