Εξαιτίας της μεγάλης συμφοράς κανείς δεν κοιμήθηκε στην πόλη, όχι μόνο γιατί πενθούσαν τους νεκρούς αλλά περισσότερο γιατί πενθουσαν (προκαταβολικά) για τους ίδιους τους τους εαυτούς, αφού η Αθήνα είχε χάσει όλη της την ναυτική δύναμη. Ο Ξενοφών γράφει χαρακτηριστικά ότι η συμφορά και ο θρήνος (το κλάμα) έφτασαν στην Αθήνα από τον Πειραιά (το λιμάνι της) μέσω των «μακρών τειχών» μεταδιδόμενα (η συμφορά και ο θρήνος) από στόμα σε στόμα.
Ο αναπληρωτής Υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας Ι. Τσιρώνης, δήλωσε κατά την διάρκεια των προγραμματικών δηλώσεων στην Βουλή ότι θα καταργηθεί ο «δασοκτόνος» Ν. 4280/2014 (βλέπε εδώ). Ο νόμος αυτός είναι εκείνος που κατά την «ΚΟΝΤΡΑ» ακυρώνει τα άρθρα 42 & 43 του Ν. 4277/2014 τα οποία και αφορούν την ρύθμιση για την «Αγιά Σοφιά». Υποθέτουμε ότι η κυβέρνηση θα καταργήσει συνολικά τον νόμο προκειμένου να μην της «ξεφύγει» κάποια «δασοκτόνος» διάταξη οποία να ευνοεί τους «οικοδομικούς συνεταιρισμούς».
Φαντάζεστε λοιπόν τον θρήνο (οιμωγή) που θα έχει προκαλέσει η αναγγελία αυτής της είδησης σε όσους θεωρούσαν ότι ο Ν. 4280/2014 «ακύρωνε» τα άρθρα 42 & 43 του Ν. 4277/2014. Εμείς βέβαια έχουμε απαντήσει σχετικά με αυτό το επιχείρημα σε παραπάνω από ένα κείμενα μας (βλέπε σχετικά το τελευταίο εδώ). Ώρα είναι τώρα να βλέπουν «δάκτυλο» του Μελισσανίδη σ΄αυτή την εξαγγελία και να επιτεθούν για τον λόγο αυτό στην κυβέρνηση (άλλωστε αν θα ήθελαν να της επιτεθούν υπάρχουν τόσα άλλα ζητήματα).
Μένει λοιπόν να δούμε πως θα κινηθεί το Υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας στο θέμα αυτό και αν θα πραγματοποιήσει την εξαγγελία αυτή. Σε κάθε περίπτωση πρέπει όλοι μας να κατανοήσουμε ότι ο σεβασμός και η προστασία του περιβάλλοντος είναι ανάλογα της οικονομικής κατάστασης των Ελλήνων πολιτών. Όταν οι Έλληνες πολίτες έχουν λεφτά βάζουν πετρέλαιο για να ζεσταθούν, ενώ όταν δεν έχουν βάζουν στην άκρη την «οικολογική συνείδηση» τους και ξυλεύουν τα άλση και τα δάση για καυσόξυλα. Συνεπώς ότι και να λέει το Σύνταγμα και οι νόμοι στο τέλος της ημέρας όταν «κάνουμε ταμείο» μετρά το αποτέλεσμα το οποίο καθορίζεται από το «πόσα λεφτά έχω στην τσέπη μου για να καλύψω τις βιοτικές μου ανάγκες» σε συνάρτηση με τις ανεπάρκειες και την «κακή» λειτουργία του κρατικού μηχανισμού.
16 Φλεβάρη 2015.
παρατηρητήριο.
