Ανεξαρτήτως της γνώμης που έχει καθένας μας για τα γραφόμενα του «Αποδυτηριάκια» πρέπει όλοι μας να παραδεχτούμε ότι πολύ μας βολεύει να ψηφίζουμε κάθε τόσο αντιπροσώπους τους οποίους αύριο θα μπορούμε άνετα να κατηγορήσουμε ότι μας κορόϊδεψαν ψάχνοντας για τον επόμενο στον οποίο θα δώσουμε την συγκατάθεση μας να μας κυβερνήσει. Με τον τρόπο που μέχρι τώρα λειτουργούσε το σύστημα ο «Κυρίαρχος Λαός» ποτέ δεν ευθυνόταν, αφού όπως ο Πρόεδρος τςη Δημοκρατίας (και παλαιότερα ο Βασιλιάς) είναι «ανεύθυνος και απαραβίαστος» στην λογική ότι φταίει αυτός που τον πραμύθιασε και του έταξε πράγματα τα οποία είτε δεν μπορούσε να εκπληρώσει, είτε η εκπλήρωση των οποίων ήταν ακριβή και τα οποία πληρώθηκαν με δανεικά.
Είναι άβολο και απαιτεί κάμποσο χρόνο κάθε τόσο το να κάτσει καθένας μας και να σκεφτεί σχετικά με την πολιτική κατάσταση και το τι πρέπει να γίνει και μετά να ψηφίσει. Για να γίνει «σωστά» αυτό απαιτούνται οι βασικές γνώσεις για το πώς λειτουργούν κάποια πράγματα (όπως η Οικονομία) αλλά και η χρήση της Λογικής η οποία αποκλείει την Πίστη (είτε σε κάτι για το οποίο δεν υπάρχουν αποδείξεις είτε για οτιδήποτε μας λένε). Για τις γνώσεις σε ζητήματα όπως η Οικονομία μας έχουν πείσει (δεν χρειάστηκε και πολύς κόπος) ότι είναι πέρα και πάνω από τις γνωστικές μας δυνατότητες, άσε που δεν μας περισσεύει και χρόνος για ν’ ασχοληθούμε. Και στην περίπτωση που κάποιος θα επιθυμούσε ν’ ασχοληθεί η ύπαρξη τόσων συναρτήσεων και διαγραμμάτων θα έπρεπε ν’ αρκεί γαι να τον αποτρέψει (κάτι σαν τις κατάρες έξω από τους τάφους των Φαραώ). Δεν έχει καμία σημασία το γεγονός ότι αυτοί οι μαθηματικοί τύποι και τα διαγράμματα τους δεν μπορούν στην ουσία να προβλέψουν τίποτα με ακρίβεια, ούτε ότι παρά το γεγονός ότι μόλις σχετικά πρόσφατα επινοήθηκαν η Οικονομία ως δραστηριότητα λειτουργούσε ήδη χιλιάδες χρόνια χωρίς την ανάγκη τους.
Το μυστικό είναι να πείσεις τον κόσμο να μην χρησιμοποιεί ούτε το μυαλό του ούτε την εμπειρία του και να μην βγάζει παρά τα συμπεράσματα που έντεχνα του σερβίρουν κατά καιρούς, τα οποία ποικίλουν αναλόγως της πολιτικής τοποθέτησης του καθενός μας (αν είσαι «Αριστερός» πιστεύεις στον Μαρξισμό κ.ο.κ.). Να τον πείσεις ότι είναι ανίκανος να φιλοσοφήσει για «το που πάνε τα πράγματα». Και επειδή το «φιλοσοφώ» μπορεί να μπέρδεψε κάποιους να το αντικαταστήσουμε με το «σκέφτομαι/συλλογάμαι σχετικά με κάτι χρησιμοποιώντας επαγωγικούς και παραγωγικούς συλλογισμούς εμπιστευόμενος μόνο την λογική».
Ωστόσο κείμενα όπως αυτό του «Αποδυτηριάκια» δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να φτάνουν μέχρι τη μέση. Αναδεικνύουν μεν το ζήτημα αλλά μέχρι εκεί. Ο λόγος τους είναι καταγγελτικός και είτε συμφωνεί κάποιος μ’ αυτά είτε όχι, αλλά δεν περιέχει καμία πρόταση για τίποτα δήθεν για να μην θεωρηθεί ότι «είναι με κάποιον συγκεκριμένα» (λες και απαγορεύεται να εκδηλώνει κάποιος την άποψη του, κάτι σαν δημοσιογράφο της NOVA που περιγράφει ποδοσφαιρικό αγώνα). Συνεπώς την άλλη μισή δουλειά πρέπει να την κάνει καθένας σας μοναχός του με τα όπλα (γνώσεις, εμπειρίες) που καθένας σας κατέχει γιατί αλλιώς δεν πρόκειται να βελτιωθεί η κατάσταση.
Προσέχετε μόνο να εφαρμόσετε τα διδάγματα που απλόχερα μας έδωσε η ζωή τα τελευταία χρόνια αποδεικνύοντας (κάτι που αρκετοί προσπαθούσαν να ξεχάσουν) για άλλη μια φορά ότι η οικονομική δραστηριότητα κάνει κύκλους και πως κατά διαστήματα συμβαίνουν «οικονομικά ατυχήματα» στα οποία χάνονται περιουσίες και καταστρέφονται ζωές. Η δε ανάκαμψη είναι αργή (σε παλαιότερες εποχές διαρκούσε δεκαετίες) και απαιτείται σκληρή δουλειά χωρίς παράλληλα να μπορεί να θεωρείται κάτι δεδομένο στις νέες συνθήκες (ειδικά όσαν ίσχυαν στο παρελθόν). Τα εισοδήματα μειώνονται και τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα μηδενίζουν μέχρι την στιγμή που θ’ αρχίσει πάλι η «ανοδική φάση του οικονομικού κύκλου». Μόλις αυτό γίνει πλήρως κατανοητό τότε θα μειωθεί πολύ ο κίνδυνος να δώσετε βάση στις υποσχέσεις νέων «Μεσσιών» οι οποίοι θέλουν (με το αζημίωτο ως Βουλευτές) να μας/σας «σώσουν» και να κάνετε την «καλύτερη δυνατή επιλογή».
Υ.Γ.1. Τώρα που τέλειωσε η κοροϊδία ο Αλέξης δήλεωσε πως: «το πιστόλι θα φύγει από τον κρόταφο και θα μπει στο θηκάρι». Προφανώς κατάλαβε και αυτός ότι η απειλή της αυτοκτονίας αν δεν του έκαναν τα χατήρια οι δανειστές δεν πιάνει πλέον. Το κακό γι’ αυτόν είναι ότι δεν θα του δοθεί η ευκαιρία να το εφαρμόσει στην πράξη ως Πρωθυπουργός. Από την πλευρά όμως της Χώρας κάτι είναι κι αυτό.
Υ.Γ.2. Η επιλογή της πλατείας Κλαυθμώνος για το στήσιμο του Κεντρικού Εκλογικού Περιπτέρου του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και σ’ αυτή την αναμέτρηση ήταν από τις ελάχιστες πετυχημένες και αυτό οφείλουν να το αναγνωρίσουν εχθροί και φίλοι. Φαίνεται πως σκέφτηκαν πως με τ’ αποτελέσματα που θα βγουν το βράδυ της Κυριακής θα ήταν πιο εύκολο αν το έστηναν πάλι εκεί. Θα γλυτώσουν έτσι και την μετακίνηση. Ωστόσο το στήσιμο του Κεντρικού Εκλογικού Περιπτέρου στην συγκεκριμένη πλατεία έχει και πολιτικό περιεχόμενο, αφού μέχρι σχετικά πρόσφατα εκεί έστηνε το δικό του το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Στο κάτω-κάτω όπως είχαμε γράψει και στο παρελθόν το «ταβάνι» του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ήταν η δεύτερη τετραετία Σημίτη. Μέχρι εκεί. Έτσι όμως όπως διαχειρίστηκε την κατάσταση ο Αλέξης δεν θα το μάθουμε ποτέ.
15 Σεπτέμβρη 2015
παρατηρητήριο.
