Aetofolia

ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΩΣ ΜΕΘΟΔΟΣ ΠΕΙΘΑΡΧΗΣΗΣ
(ΠΛΗΡΩΣΤΕ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΕΛΛΗΝΕΣ)

Τα αρχικά «παιδικά» παραμύθια δεν ήταν παιδικά με την έννοια που δίνουμε σήμερα. Ήταν σκληρές ιστορίες για το τι παθαίνει όποιος δεν κάθεται καλά και δεν ακούει τους γονείς του. Τα παιδικά παραμύθια είναι ιστορίες μέσω των οποίων τα παιδιά έπρεπε να μάθουν ότι θα τους χρειαζόταν στη μετέπειτα (σκληρή) ζωή τους. ήταν η μέθοδος κοινωνικοποίησης τους. Φυσικά, υπήρχαν ιστορίες για τα παθήματα των πλουσίων και ισχυρών όπως επίσης και ιστορίες επιτυχίας ατόμων που ξεκίνησαν από χαμηλά και με τη συνδρομή του κόσμου της (καλής) μαγείας άλλαξαν τη ζωή τους. Τα παραμύθια προκειμένου να επιτελέσουν τον παιδαγωγικό σκοπό τους έπρεπε να έχουν μια ξεκάθαρη προειδοποίηση για το τίμημα που θα πληρώσει όποιος αγνοήσει τις διδαχές τους. Κάθε προειδοποίηση αφορά έναν (λιγότερο ή περισσότερο) πιθανό κίνδυνο οπότε πρέπει να εδράζεται στον φόβο▪ πρέπει να ξυπνά τον φόβο.

Φόβο, που πρέπει να παραλύει την θέληση για αντίσταση των αντιπάλων. Ωστόσο, ο φόβος δεν πρέπει να χρησιμοποιείται διαρκώς γιατί χάνει την αποτελεσματικότητα του. Για να το θέσω καλύτερα δεν πρέπει κάθε φορά να χρησιμοποιείται ο ίδιος «μπαμπούλας» ή η ίδια απειλή είτε είναι πραγματική (δηλαδή τη εννοεί αυτός που την εκστομίζει) είτε είναι μπλόφα. Προκειμένου η απειλή να λειτουργήσει πρέπει να είναι ξεκάθαρη έτσι ώστε να είναι σε θέση να την κατανοήσει και ο πιο αφελής πολίτης. Πρέπει η ζημιά από την απειλή να είναι πολύ μεγαλύτερη (ασύμμετρη) σε σχέση με το κόστος που πρέπει να πληρωθεί για την αντιμετώπιση της. Γιατί, τελικά, ο αποδέκτης του μηνύματος πρέπει πρόθυμα να δεχτεί τη θυσία που του ζητείται προκειμένου να μην χειροτερεύσει η ζωή του. Παλιότερα ήταν ο κίνδυνος να χάσεις την ελευθερία και την ιδιοκτησία σου αν επικρατούσαν οι «κόκκινοι». Όταν απέτυχαν ο κίνδυνος προερχόταν από τους μετανάστες ή/και τους μουσουλμάνους (που δεν αφομοιώνονται στις χώρες που διαμένουν).

ΕΛΕΓΧΟΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗΣ Α.Ε.Κ. Ν.3.
(6 ΝΙΚΕΣ – 3 ΙΣΟΠΑΛΙΕΣ – 3 ΗΤΤΕΣ)

Συμπληρώθηκαν για την Α.Ε.Κ. οι πρώτες 12 αγωνιστικές (3/8) του Πρωταθλήματος (μαζί με τα play-off). Μετά από 12 παιχνίδια η Α.Ε.Κ. με 21β. βρίσκεται στην 4η θέση ισόβαθμη με τον Άρη, 1β. πίσω από τον Π.Α.Ο., 2β. πίσω από τον «Γαύρο του Βορρά» και 3β. από τον «γνήσιο Γαύρο». Από άποψη επίθεσης με 17 γκολ έχει μαζί με τον Άρη και τον Ο.Φ.Η. την 2η καλύτερη επίδοση, πίσω από τους δύο Γαύρους με 21. Την 3η επίδοση με 16 μοιράζονται οι Ατρόμητος και Πανσερραϊκός. Τέλος ο Π.Α.Ο. και ο Λεβαδειακός με 12 έχουν την 5η καλύτερη επίδοση. Από άποψη άμυνας με 8 γκολ Α.Ε.Κ. και Π.Α.Ο. έχουν την καλύτερη επίδοση. Την 2η καλύτερη επίδοση με 10 γκολ έχουν οι «γνήσιος Γαύρος» και Παναιτωλικός, ενώ την 3η με 11 έχει ο Άρης. Τέλος ο «Γαύρος του Βορρά» με 13 έχει την 5η καλύτερη επίδοση.

Στα 12 παιχνίδια της η Α.Ε.Κ. έχει παίξει 6 φορές εντός και 6 εκτός. Συνολικά έχει 6 Νίκες, 3 Ισοπαλίες και 3 Ήττες με τέρματα 17-8.

Στους 6 εντός έδρας αγώνες της έχει 4 νίκες (Ο.Φ.Η., Βόλος, Π.Α.Ο. & Αστέρας Τρίπολης) και 2 Ισοπαλίες (Λαμία, «Γαύρος του Βορρά») με τέρματα 12-2.

Στους 6 εκτός έδρας αγώνες έχει 2 Νίκες (Λεβαδειακός & Ατρόμητος), 1 Ισοπαλία (Καλλιθέα) και 3 ήττες (Παναιτωλικός, Πανσερραϊκός & «γνήσιος Γαύρος») με τέρματα 5-6.

ΤΙ ΕΚΑΝΕ ΤΟ «BIG-4» ΤΗΝ ΔΩΔΕΚΑΤΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ
(3 ΝΙΚΕΣ – 1 ΗΤΤΑ)

Οι «BIG-4» την 12η αγωνιστική αγωνίστηκαν όλοι την ίδια μέρα (Κυριακή) σε 3 παιχνίδια αφού Α.Ε.Κ. και «γνήσιος Γαύρος» έπαιζαν μεταξύ τους. Την αυλαία άνοιξε ο Π.Α.Ο. ο οποίος δοκιμαζόταν στο Αγρίνιο απέναντι στον Παναιτωλικό. Δυόμιση ώρες μετά ο «Γαύρος του Βορρά» αγωνιζόταν στην Τρίπολη απέναντι στον Αστέρα. Το πρόγραμμα της Κυριακής (αλλά και των «BIG-4» έκλεινε με το ντέρμπι του Φαλήρου ανάμεσα στον «γνήσιο Γαύρο» και την Α.Ε.Κ. Η νίκη και για τους «4» ήταν απολύτως απαραίτητη προκειμένου καθένας τους να μη χάσει όσα είχε κερδίσει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Επιπλέον ο Άρης έπαιζε εντός έδρας με τον Βόλο και με νίκη θα παρέμενε στο ρετιρέ της βαθμολογίας βάζοντας πίεση στους «BIG-4» 9μη ξεχνάμε πως φέτος στα πλέι-οφ παίζουν μόνο οι 4 πρώτοι).

Το απόγευμα της Κυριακής στις 5 οι «πράσινοι» καλούνταν να πάρουν τους 3β. της νίκης ξεπερνώντας το εμπόδιο του Παναιτωλικού στο Αγρίνιο. Οι Αγρινιώτες κάθε άλλο παρά εύκολος αντίπαλος θα ήταν. Μη ξεχνάμε άλλωστε πως στο ίδιο γήπεδο νίκησαν την Α.Ε.Κ. Οι «πράσινοι» ήταν καλύτεροι των γηπεδούχων στο α’ ημίχρονο και κατάφεραν ν’ ανοίξουν το σκορ στο 10’ πηγαίνοντας στ’ αποδυτήρια προηγούμενοι. 7’ μετά την έναρξη του β’ ημιχρόνου οι γηπεδούχοι ισοφάρισαν με αποτέλεσμα το παιχνίδι να «ανάψει». Τελικά οι «πράσινοι» γλύτωσαν το έμφραγμα πετυχαίνοντας γκολ στο 92’ παίρνοντας ένα πολύτιμο 3ποντο

Στις 7:30’μ.μ. ο Αστέρας υποδεχόταν τον Πρωταθλητή «Γαύρο του Βορρά» σ’ έναν αγώνα που οι φιλοξενούμενοι καίγονταν για τη νίκη όχι μόνο για τους 3β. που δίνει, αλλά κυρίως για να επανακάμψουν ψυχολογικά μετά το σερί των κακών αποτελεσμάτων τους. Ότι άξιζε από το παιχνίδι συνέβη στο β’ ημίχρονο. Στο 50’ προηγήθηκαν οι γηπεδούχοι για να δεχτούν την ισοφάριση στο 68’. Το γκολ αυτό και η ανάγκη για τους 3β. έδωσε ώθηση στους φιλοξενούμενους για να ολοκληρώσουν την ανατροπή στο 85’ παίρνοντας τη νίκη και τους 3β.

ΟΙ «ΠΟΥΘΕΝΑΔΕΣ» ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΜΠΑΣΚΕΤΙΚΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
(ΠΕΡΙ ΓΟΥΟΚΑΠ ΚΑΙ ΜΠΑΡΤΖΩΚΑ)

Κάθε συναλλαγή πρέπει ν’ αφήνει όλες τις πλευρές ικανοποιημένες. Ωστόσο, πολλές φορές λίγο μετά την ολοκλήρωση της συναλλαγής αρχίζουν τα προβλήματα. Δεν είναι διόλου ασυνήθιστο μόλις η μια πλευρά πάρει αυτό που θέλει ν’ αρχίσει να ξεχνά τις υποχρεώσεις ή να τις εκπληρώνει όταν και όπως επιθυμεί. Τα προβλήματα ξεκινούν όταν οι πλευρές δεν είναι μόνο δύο. Για παράδειγμα όταν «Ελληνοποιείται» ένας ξένος παίκτης (δηλαδή, όταν του δίνουν την υπηκοότητα) από τη μια έχουμε τον παίκτη και την ομάδα του και από την άλλη την αντίστοιχη Εθνική Ομάδα.

Στην περίπτωση της «Ελληνοποίησης» του Γουόκαπ κερδισμένη από τη συναλλαγή ήταν η ομάδα του Λιμανιού που χωρίς κόπο άδειαζε μια θέση ξένου και γέμιζε μια Έλληνα προκειμένου να εκπληρώσει τις απαιτήσεις της προκήρυξης του Πρωταθλήματος. Κερδισμένος, βέβαια, βγήκε και ο παίκτης μιας και η αξία του ως «κοινοτικού» ανέβηκε. Υποτίθεται ότι με τους κερδισμένους ήταν και η Εθνική Ομάδα στην οποία ο Γουόκαπ ανυπομονούσε να παίξει.

Όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση τα τελευταία χρόνια στο Ευρωπαϊκό Μπάσκετ οι Εθνικές Ομάδες στα «παράθυρα» (τα παιχνίδια που γίνονται ενδιάμεσα στους αγώνες Πρωταθλήματος) έχουν ανάγκη από οποιονδήποτε ποιοτικό τους παίκτη που δεν συμμετέχει στην Ευρωλίγκα (ή που δεν είναι απόλυτα αναγκαίος στους αγώνες της ομάδας του).

Την προηγούμενη εβδομάδα η Εθνική Ομάδα Μπάσκετ έδωσε 2 αγώνες απέναντι στην Μ. Βρετανία, μια ομάδα αθλητική και δυσκολοκατάβλητη από την οποία έχουμε χάσει στο παρελθόν. Στον εκτός έδρας αγώνα που προηγήθηκε του εντός χάσαμε στον πόντο, ενώ στον εντός έδρας που έγινε την προηγούμενη Κυριακή κερδίσαμε σχετικά δύσκολα με 10.

Η ΑΝΤΙΔΙΚΙΑ ΜΑΡΙΝΑΚΗ – ΚΑΡΥΠΙΔΗ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ
(ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ)

«Για ένα (καθαρό) κούτελο ζούμε.». Με τη φράση αυτή υπογραμμίζουμε τη μεγάλη σημασία της καθαρής από σκάνδαλα και υποψίες υπόληψης μας. Γιατί με την καθαρή μας υπόληψη είναι ευκολότερο να γίνουμε αποδεκτοί από τους άλλους και να κάνουμε τις δουλειές μας. Όσο εύκολο είναι να «λερωθεί» η υπόληψη μας από φήμες άλλο τόσο δύσκολο είναι να την «καθαρίσουμε» όταν αυτό συμβεί. Ωστόσο, μέχρι να καταφέρουμε ν’ απαλλαγούμε από τη «ρετσινιά» έχουμε το δικαίωμα να επικαλούμαστε το «τεκμήριο της αθωότητας»▪ δηλαδή ότι μέχρι ν’ αποδειχτούμε τελεσίδικα ένοχοι είμαστε αθώοι. Το σημαντικό στην προηγούμενη πρόταση είναι το χρονικό διάστημα που απαιτείται (ειδικά στην Ελλάδα) για την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Μέχρι να τελεσιδικήσει μια υπόθεση πολλά μπορεί να συμβούν: μάρτυρες πεθαίνουν ή δεν θυμούνται πλέον καλά τα γεγονότα ή δεν εμφανίζονται να καταθέσουν. Και φυσικά χωρίς αδιάσειστες αποδείξεις δεν μπορεί να υπάρξει καταδίκη και να «βρωμίσει» μια υπόληψη.

Αφού, λοιπόν, τελειώσουμε με τις δικαστικές περιπέτειες στις οποίες αρχικά μπλέξαμε εξαιτίας «περιστασιακών ενδείξεων» έρχεται η στιγμή «να πάρουμε το αίμα μας πίσω». Αυτό, προφανώς, σκέφτηκε και ο Βαγγέλης Μαρινάκης ο οποίος αφού τεκμηρίωσε την σχέση της αδερφής του ιδιοκτήτη του Άρη -Θόδωρου Καρυπίδη- Ειρήνης (η οποία είναι Πρόεδρος του Δ.Σ. της Π.Α.Ε. Άρης) με τα εναντίον του δημοσιεύματα στην Βρετανία σχετικά με το NOOR 1 και όχι μόνο προχώρησε σε αγωγή εναντίον της στα Βρετανικά δικαστήρια (βλέπε εδώ).        

Μπορεί η συγκεκριμένη υπόθεση να κριθεί στα Βρετανικά δικαστήρια, αλλά όπως σημειώνει ο Κυριάκος Θωμαΐδης σ’ αυτό το κείμενο (απ' όπου και η φωτογραφία του κειμένου μας) του οι επιπτώσεις της μπορεί να είναι γενικότερες και να γίνουν αισθητές στην Ελλάδα.

«Ο ΦΟΒΟΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»
(Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΡΩΣΙΑΣ – ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ ΚΑΙ Η ΔΥΣΗ)

«Ο φόβος μπροστά στην Ελευθερία» του Γερμανού ψυχολόγου-ψυχαναλυτή Έριχ Φρόμ ήταν από τα βιβλία που έπρεπε να διαβάσεις την δεκαετία του ’80. Ωστόσο, δεν είναι ο ίδιος ο φόβος απέναντι στην Ελευθερία που μας κάνει επιφυλακτικούς▪ στην πράξη είμαστε επιφυλακτικοί γιατί δεν θέλουμε να ρισκάρουμε να χάσουμε όσα έχουμε. Όσα μας κάνουν να νοιώθουμε σχετικά ελεύθεροι στη περισσότερο ή λιγότερο άνετη «φυλακή» της καθημερινότητας μας. Γιατί, όπως και να το κάνουμε το δίδαγμα από κάθε εξέγερση, από κάθε επανάσταση είναι πως έχουν μεγάλο άμεσο αλλά και μελλοντικό προσωπικό κόστος. Και ως άνθρωποι προτιμάμε να μη ρισκάρουμε εκτός και αν δεν γίνεται να κάνουμε αλλιώς.

Επειδή, λοιπόν, δεν θέλουμε να κάνουμε κάτι δραστικό (και επικίνδυνο) παρά μόνο στην περίπτωση που είμαστε απολύτως αναγκασμένοι να το κάνουμε (δεν έχουμε άλλα περιθώρια) είμαστε πάντα πρόθυμοι να θυσιάσουμε τους άλλους. Είναι τότε που πιέζουμε τους άλλους να κάνουν συμβιβασμούς προκειμένου εμείς να μην ξεβολευτούμε και ρισκάρουμε το επίπεδο διαβίωσης μας. Προκειμένου, όμως, να μπούμε στην διαδικασία του παζαρέματος με κάποιον άλλο πρέπει να πιστεύουμε (έστω και αφελώς) ή να κάνουμε ότι πιστεύουμε πως εκείνος είναι ειλικρινής και πως στη συνέχεια δεν πρόκειται να προβάλλει και άλλες απαιτήσεις. Γιατί όταν δεν παζαρεύουμε κάτι που μας ανήκει, τότε πρέπει να πείσουμε και την άλλη πλευρά του συμβιβασμού πως θα κερδίσει περισσότερα απ’ όσα θα χάσει.

ΟΙ «ΠΟΥΘΕΝΑΔΕΣ» ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ROI ΤΗΣ ΕΠΕΝΔΥΣΗΣ ΤΟΥ Σ.Ε.Φ.
(ΓΙΝΕ ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ ΟΠΩΣ ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΙ)

Ή έχεις ανατροφή ή δεν έχεις. Ενδιάμεση κατάσταση δεν υπάρχει. Για να εξηγούμαστε σ’ όλους μας υπάρχουν κάποια ψήγματα ανατροφής, ωστόσο αυτοί που πραγματικά δεν έχουν φαίνονται. Γιατί δυστυχώς ή ευτυχώς στην διάρκεια του βίου μας υπάρχουν κάποιες στιγμές που η ύπαρξη της ή η ανυπαρξία της ανατροφής φαίνεται. Είναι κοινό μυστικό πως οι ιδιοκτήτες του μπασκετικού Γαύρου Αφοι Αγγελόπουλοι είναι κακομαθημένοι. Όχι μόνο επειδή με το παραμικρό κάνουν σαν κακομαθημένα παιδάκια (όπως π.χ. με μια καταγγελία που έκαναν για φραστική επίθεση εναντίον τους από οπαδό του Π.Α.Ο.), αλλά κυρίως επειδή θέλουν εκείνοι να προκαλούν ατιμώρητα αλλά να μην προκαλούνται (και αν κάποιος τολμήσει να τους προκαλέσει να το πληρώσει). Επειδή είναι πολύ μεγάλοι και ο πατέρας τους έχει πεθάνει (αν και για χρόνια ήταν σε διαμάχη μαζί του) δεν μπορούν να το πουν στον μπαμπά τους για να κάνει ντα όσους τους πειράζουν. Έτσι καταφεύγουν σε καταγγελίες οι οποίες επιφέρουν στους καταγγελλόμενους τουλάχιστον χρηματικές ποινές.

Ένας κακομαθημένος είναι σ’ όλα του κακομαθημένος γιατί έχει μάθει να γίνεται πάντα το δικό του. Προσπαθεί να κάνει την δουλειά του με το μικρότερο δυνατό κόστος (αν είναι δυνατόν και χωρίς να πληρώσει) και ενώ το επιδιώκει βιάζεται κιόλας. Μπορεί στη μεγάλη πλειοψηφία των χωρών να λειτουργεί η «ελεύθερη οικονομία» (Καπιταλισμός) αλλά αυτό κάθε άλλο παρά σημαίνει πως οι πλούσιοι δεν έχουν ανάγκη τα κρατικά λεφτά. Οι επιχειρηματίες είναι τόσο επιτυχημένοι όσο περισσότερα κρατικά λεφτά λαμβάνουν. Είτε άμεσα (επιχορηγήσεις, χαμηλότοκα δάνεια) είτε έμμεσα (φορολογικές ελαφρύνσεις, χαμηλό τίμημα σε μισθώσεις κρατικών ακινήτων).

ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ Π.Α.Ε. Α.Ε.Κ. ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ
(ΑΛΛΟΙ 5 ΠΡΩΗΝ ΠΑΙΚΤΕΣ ΤΗΣ Α.Ε.Κ. ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ ΤΗΣ ΠΡΩΗΝ Π.Α.Ε.)

Πολλές φορές στο παρελθόν ομάδες ξέπεσαν στις χαμηλές ποδοσφαιρικές και μπασκετικές κατηγορίες μόνο και μόνο για να διαλυθούν και να ξεχρεώσουν. Το τίμημα δεν ήταν μόνο η ντροπή να ξεκινούν πάλι από τα χαμηλά αλλά και ο χαμένος χρόνος που περνούσαν στις χαμηλότερες κατηγορίες μακριά από το ποδοσφαιρικό και μπασκετικό «ρετιρέ». Η νέα Α.Α.Ε. μέχρι τώρα μπορούσε να επικαλείται πως έχοντας νέο Α.Φ.Μ. δεν ήταν με κανένα τρόπο υπεύθυνη για τα Χρέη της παλαιάς. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια η αλλαγή στάσης της FIFA οδήγησε σε πλήθος αποφάσεων με τις οποίες αναγνωρίζεται η «αθλητική διαδοχή» της νέας σε σχέση με την παλιά μέσω της οποίας η νέα (διαδοχή της παλιάς) Π.Α.Ε. είναι υποχρεωμένη να πληρώσει έντοκα το 50% των Χρεών της πρώην Π.Α.Ε.

Τα κριτήρια της «αθλητικής διαδοχής» είναι αυτά που θ’ αναμέναμε: η χρήση από τη νέα Π.Α.Ε. το ίδιου σήματος και χρωμάτων, της ίδιας ονομασίας και της ίδιας έδρας. Ο δικηγόρος Γιώργος Παναγόπουλος κατέθεσε για λογαριασμό 5 πρώην παικτών της Α.Ε.Κ. καταγγελία στην Εκτελεστική Επιτροπή και την Επιτροπή Εκτάκτων Θεμάτων της Ε.Π.Ο. με την οποία ζητά απ’ αυτές να υποχρεώσουν την ΝΕΑ Π.Α.Ε. Α.Ε.Κ. να τους καταβάλει έντοκα το 50% των οφειλών σ’ αυτούς της πρώην Π.Α.Ε. (βλέπε εδώ). Ο ίδιος δικηγόρος στις 9 Σεπτέμβρη είχε υποβάλλει αντίστοιχη καταγγελία για λογαριασμό των Καφέ, Αραμπατζή και Λαγού (βλέπε εδώ).

Τούτη τη φορά τα χρωστούμενα αφορούν τους:

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ ΣΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤ
(ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΦΑΓΕΣ ΤΗΣ Α.Ε.Κ. ΑΠΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ)

Για κάποιο περίεργο και ακατανόητο σ’ εμένα λόγο η λύση για πάσα νόσο και πάσα μαλακία σ’ αυτό τον τόπο είναι ο «επαγγελματισμός». Για παράδειγμα θέλετε καλύτερο ποδόσφαιρο; Αναβαθμίστε το σε «επαγγελματικό». Θέλετε καλύτερο μπάσκετ; Κάντε το και αυτό επαγγελματικό. Θέλετε καλύτερη διαιτησία; Ε, μα τα ρωτάτε; Κάντε τη και αυτή επαγγελματική. Τα τελευταία χρόνια η λύση για ένα πιο δίκαιο πρωτάθλημα σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ υποτίθεται πως είναι η «επαγγελματική διαιτησία» (βλέπε εδώ). Απ’ ότι φαίνεται η προφανής οικονομική αποτυχία τόσο του «επαγγελματικού» ποδοσφαίρου όσο και του μπάσκετ δεν είναι ικανή ν’ αποθαρρύνει τους θιασώτες της «επαγγελματικής διαιτησίας». Τι σημαίνει, όμως, «επαγγελματική διαιτησία»;

Η προφανής απάντηση είναι πως θα πρόκειται για ένα επάγγελμα πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Προφανώς θα υπάρξει μια εταιρεία με Μ.Κ. και Διοίκηση η οποία θα προσλαμβάνει τους διαιτητές. Με ποια κριτήρια θα γίνονται οι προσλήψεις; Ποιος θα έχει την τελική απόφαση; Ποια θα είναι τα τεστ και ποιος θα βαθμολογεί τους υποψήφιους; Τι γίνεται αν οι ικανοί διαιτητές (αυτοί για τους οποίους καμία ομάδα δεν έχει αντιρρήσεις) είναι λιγότεροι από τις ανάγκες για διαιτητές; Θα συνεχίσει η Ε.Ο.Κ. να ελέγχει την διαιτησία στην Α2 και τις μικρότερες ερασιτεχνικές Κατηγορίες; Δηλαδή, οι διαιτητές που θα εκπαιδεύονται από την Ομοσπονδία στη συνέχεια θ’ αποτελούν την «πρώτη ύλη» για την «επαγγελματική διαιτησία» της Α1;

Η ΕΘΝΙΚΗ ΜΕΤΑ ΤΟ NATIONS LEAGUE
(ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΔΙΠΛΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΟΔΟ)

Με τον χθεσινό αγώνα στο Ελσίνκι η Εθνική Ελλάδας ολοκλήρωσε τους αγώνες της στο 3ο κατά σειρά NATIONS LEAGUE. Μετά την κατάκτηση της πρωτιάς στο προηγούμενο και την άνοδο της στην Β’ Κατηγορία η Εθνική έκανε ότι καλύτερο μπορούσε στον όμιλο της και τελικά κατέκτησε την 2η θέση. Κρίνοντας αντικειμενικά τα πεπραγμένα της η Εθνική Ομάδα τα πήγε πολύ καλά. Γιατί μετά την κλήρωση το ζήτημα ήταν να κερδίσει μέσα-έξω την Ιρλανδία και την Φινλανδία. Το δεύτερο ζητούμενο ήταν και το δυσκολότερο ειδικά αν θυμηθούμε πως η Φινλανδία ήταν αυτή που στέρησε από την Εθνική μας τις όποιες πιθανότητες πρόκρισης της για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Γερμανίας.

Η νίκη επί της Αγγλίας στον «Ναό του Ποδοσφαίρου» ήταν το κερασάκι στην τούρτα και εξαιτίας του σοκ από τον θάνατο του Μπάλντοκ δημιούργησε την ψευδαίσθηση πως ίσως η Εθνική μπορούσε να πάρει την πρωτιά απέναντι στην Αγγλία. Η ανώμαλη (όπως και να το δούμε) προσγείωση της περασμένης Πέμπτης ήταν από την ανάποδη το σοκ που χρειαζόμασταν για «να έρθουμε στα ίσα μας». Ωστόσο, η άνετη παραμονή στην Β’ Κατηγορία τους NATIONS LEAGUE, η άνοδος στην κατάταξη των Εθνικών Ομάδων (και άρα η «καλύτερη» κλήρωση για το Παγκόσμιο Κύπελλο) κάθε άλλο παρά δεδομένα και αυτονόητα ήταν.

Φέτος, εξαιτίας της αλλαγής στον τρόπο διεξαγωγής του NATIONS LEAGUE οι δεύτερες ομάδες των ομίλων θα έχουν την δυνατότητα να διεκδικήσουν την άνοδο τους στην επόμενη Κατηγορία παίζοντας δύο αγώνες με τις τρίτες ομάδες της ανώτερης Κατηγορίας. Έτσι στο 4ημερο 20-23 Μάρτη η Εθνική μας Ομάδα θα έχει την δεύτερη ευκαιρία ν’ ανέβει στην Α’ Κατηγορία παίζοντας με μια εκ των: Πολωνία ή Σκοτία, Βέλγιο, Ουγγαρία, Σερβία ή Δανία.

Η «ΟΛΛΑΝΔΙΚΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ» ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
(Ή ΠΩΣ ΧΡΕΟΚΟΠΟΥΝ ΤΑ ΚΡΑΤΗ)

Οι μεγάλες καταστροφές γίνονται αφού έχουμε φτάσει στο απόγειο της επιτυχίας. Μια επιτυχία που έχει προέλθει μετά από σκληρή δουλειά, τις σωστές γνωριμίες και την νόθευση/εξαφάνιση του ανταγωνισμού. Μια επιτυχία στην οποία η λογική σε συνδυασμό με την εκμετάλλευση κάποιων ειδικών (θετικών) συνθηκών είχαν το μεγαλύτερο μερίδιο. Ο τελευταίος των «κλασικών οικονομολόγων» Ντέιβιντ Ρικάρντο το ονόμασε «συγκριτικό πλεονέκτημα» και από πρώτη άποψη φαίνεται η πιο λογική (και άρα η πιο σωστή) ιδέα που μπορείς να σκεφτείς, οπότε τι μπορεί να πάει στραβά; Βέβαια, όλοι ξέρουμε (ή θα έπρεπε) πως τα προβλήματα ξεκινούν όταν μειώνουμε την επαγρύπνηση μας κάτι που οδηγεί στην καταστροφή. Πιο απλά η καταστροφή ξεκινά από αυτό που λέμε «η δύναμη της συνήθειας».

Ο Ρικάρντο, λοιπόν, συγκέντρωσε μια σειρά άρθρων του και τα εξέδωσε ως βιβλίο (το ένα και μοναδικό του). Το βιβλίο του αυτό επηρέασε σημαντικά τον Μάρξ, ο οποίος με βάση τον «Νόμο της Αξίας» του Ρικάρντο μίλησε για την υπεραξία της εργασίας των εργατών. Ο Ρικάρντο έγινε ο «αγαπημένος» του Μάρξ επειδή στην αναθεωρημένη έκδοση του βιβλίου του συσχέτιζε την αύξηση της ανεργίας με την εισαγωγή των μηχανών στην παραγωγή.

Ωστόσο, τον Ρικάρντο τον θυμόμαστε πολύ περισσότερο για το «συγκριτικό πλεονέκτημα» του. Σύμφωνα μ’ αυτό κάθε χώρα πρέπει να χρησιμοποιεί τους πόρους της στην παραγωγή των ειδών στα οποία είναι καλύτερη από τις άλλες και τα οποία παράγει φθηνότερα από εκείνες. Στη συνέχεια μέσω του εμπορίου εξάγει το περίσσευμα τους (εκτός αν τα παράγει αποκλειστικά για εισαγωγή) και εισάγει εκείνα που χρειάζεται. Τι πιο απλό και λογικό. Δεν συμφωνείτε;