Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΠΩΣ ΟΙ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΠΑΙΚΤΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΚΡΙΣΗΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ (ΠΟΣΟ Θ’ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΔΟΥΛΕΜΑ;)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΠΩΣ ΟΙ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΠΑΙΚΤΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΚΡΙΣΗΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ
(ΠΟΣΟ Θ’ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΔΟΥΛΕΜΑ;)

Η μεγάλη πλειοψηφία των οπαδών κάνει το λάθος να θεωρεί τις επαγγελματικές ομάδες του συλλόγου τους ως κάτι τελείως διαφορετικό από μια συνηθισμένη επιχείρηση ακόμα και όταν υπάρχουν ενδείξεις/αποδείξεις για το αντίθετο. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να πιστεύουμε πως μια Π.Α.Ε. ή Κ.Α.Ε. λειτουργεί διαφορετικά από μια οποιαδήποτε Α.Ε. μπορούμε να θεωρήσουμε ότι στην πράξη οι Π.Α.Ε. και οι Κ.Α.Ε. μιας χώρας αναμένεται να παρουσιάζουν μεταξύ τους τις ανάλογες διαφορές με τις επιχειρήσεις ενός οποιουδήποτε κλάδου της οικονομίας της χώρας. Για παράδειγμα όλες οι Π.Α.Ε. δεν έχουν την ίδια δυναμική αφού δεν απευθύνονται στο ίδιο οπαδικό κοινό όπως και οι εταιρείες του γαλακτοκομικού κλάδου δεν έχουν το ίδιο μέγεθος. Οι διαφορές αναμένεται να μεγαλώνουν όσο επεκτείνουμε το πεδίο έρευνας μας. Έτσι όταν μιλάμε για τις Ευρωπαϊκές ομάδες σαν σύνολο οι διαφορές των Αγγλικών, Ισπανικών, Γερμανικών, Γαλλικών, Ιταλικών, Ολλανδικών, Βελγικών και Πορτογαλικών ομάδων με τις Ελληνικές είναι αντίστοιχες μ’ αυτές που έχουν οι λεγόμενες «μεγάλες ομάδες» της Ελλάδας με τις υπόλοιπες που συμμετέχουν στο πρωτάθλημα.

Έχουμε γράψει πολλές φορές για να θεωρείται πλέον γνωστό ότι η δυναμική των επιχειρήσεων καθορίζεται τόσο από το αντικείμενο τους όσο και από την αγορά στην οποία δραστηριοποιούνται. Έτσι μια επιχείρηση η οποία έχει και εξαγωγικό προσανατολισμό αναμένεται να είναι πιο δυναμική σε σχέση με μια άλλη που δραστηριοποιείται μόνο στην εγχώρια αγορά. Επίσης σημαντικό ρόλο (σε μερικές περιπτώσεις καταλυτικό) παίζει και το μέγεθος της αγοράς στο οποίο δραστηριοποιείται η επιχείρηση. Συνήθως οι μεγάλες και πολύ μεγάλες αγορές είναι και αυτές στις οποίες υπάρχει (δημιουργείται) μεγάλος πλούτος. Ως αποτέλεσμα οι Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε. που έχουν την τύχη να λειτουργούν σε μεγάλες αγορές είναι και οι πλέον πλούσιες και δυνατές σε σχέση με τις υπόλοιπες.

Τα παραπάνω ισχύουν και όταν η σύγκριση γίνεται μεταξύ κρατών. Οι Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε. (ανεξάρτητα της νομικής μορφής με την οποία τυπικά λειτουργούν σε κάθε χώρα)της πλουσιότερης χώρας θα είναι δυνατότερες (αναλογικά και όχι απόλυτα) από αυτές της επόμενης πλούσιας χώρας και ούτω καθ’ εξής. Υπάρχουν βέβαια και περιπτώσεις στις οποίες κάποιες από τις ομάδες μιας χώρας είναι λόγω της πολύ μεγάλης τους παγκόσμιας αναγνώρισης πολύ δυνατότερες από τις κορυφαίες ομάδες άλλων πιο πλούσιων χωρών από την δική τους (όπως οι Μπαρτσελόνα και Ρεάλ σε σχέση με τις Παρί Σεν Ζερμαίν και Μπάγερν Μονάχου, Ντόρτμουντ κ.λ.π. παρά το γεγονός ότι η Ισπανική οικονομία έπεται της Γαλλικής και Γερμανικής).

Προφανώς και μέσα στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού ανταγωνισμού όπως λειτουργεί σήμερα τα περιθώρια των Ελληνικών Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε. είναι περιορισμένα. Επίσης δεν θα πρέπει να λησμονούμε ότι η κύρια υποχρέωση των διοικήσεων τους (τις οποίες διορίζει η ιδιοκτησία) είναι η διατήρηση για όσο γίνεται μεγαλύτερο χρονικό διάστημα της λειτουργίας τους. Ειδικά όταν η Π.Α.Ε. ή η Κ.Α.Ε. έχει στις πλάτες της χρέη από το παρελθόν οι διοικήσεις πρέπει να επιτύχουν κέρδη προκειμένου να κρατήσουν το μαγαζί ανοικτό. Αυτό είναι ιδιαίτερα δύσκολο γιατί δραστηριοποιούνται σ’ έναν απρόβλεπτο τομέα όπου ο προσδιορισμός των οικονομικών αποτελεσμάτων ακόμη και για μια μικρή χρονική περίοδο παρουσιάζει μεγάλο βαθμό αβεβαιότητας. Για τον λόγο αυτόν οι διοικήσεις χρησιμοποιούν όλα τα διαθέσιμα τεχνάσματα προκειμένου καθησυχάζοντας τους πελάτες τους (οπαδούς) να κερδίζουν χρόνο μπας και τους βγεί ο σχεδιασμός τους (το πλάνο τους). Φυσικά η τακτική αυτή του «βλέποντας και κάνοντας» το μόνο που εγγυάται είναι ότι δεν αποφέρει παρά σ’ ελάχιστες περιπτώσεις σημαντικά και μετρήσιμα αποτελέσματα.    

Το πρώτο και κύριο μέλημα κάθε διοίκησης είναι η συγκράτηση του κόστους κάτω από το όριο που θέτουν τα έσοδα της επιχείρησης. Ακόμη και όταν το κόστος υπερβαίνει τα έσοδα η υπέρβαση πρέπει να είναι βραχυχρόνια και να γίνονται προσπάθειες ν’ αντιμετωπιστεί η κατάσταση (η οποία δεν πρέπει να «ξεφύγει» γιατί αλλιώς απειλείται η ίδια η ύπαρξη της εταιρείας). Στην περίπτωση αυτή η διοίκηση οφείλει να κάνει τις σχετικές σε πρόσωπα επιλογές τα οποία θ’ αναλάβουν την υποχρέωση της εφαρμογής του διοικητικού πλάνου. Είναι προφανές ότι τέτοιου είδους ενέργειες δεν είναι αρεστές στους πελάτες/οπαδούς, οι οποίοι όμως κατανοούν την σκοπιμότητα της επιλογής αυτής. Αντιμετωπίζουν έτσι το εξής δίλημμα:

Από τη μια καταλαβαίνουν την ανάγκη μείωσης των εξόδων κάτω από το όριο των εσόδων και από την άλλη «οφείλουν» ν’ αντιδράσουν σε κάθε ενέργεια που μειώνει την ανταγωνιστικότητα της ομάδας.

Φυσικά και οι διοικήσεις αναγνωρίζουν (ακόμη και αν δεν το ομολογούν) το δίλημμα των οπαδών γι’ αυτό και ακολουθούν μια συγκεκριμένη μεθόδευση προσευχόμενες (ελπίζοντας) να προκύψουν στην πορεία όσο γίνεται λιγότερα εμπόδια που θ’ ανατρέψουν το πλάνο. Η μεθόδευση είναι απλή και για τον λόγο αυτόν μεγαλοφυής, ενώ ακολουθείται πλέον απ’ όλες τις «μεγάλες ομάδες» πλήν του Γαύρου ο οποίος μέσω του συστήματος που έχει δομήσει οικειοποιείται τα λεφτά του CHAMPIONS LEAGUE.

  • Για αρχή επιλέγουμε έναν «φθηνό» προπονητή. Αυτό σημαίνει ότι ο προπονητής αυτός δεν έχει μεγάλες απαιτήσεις ούτε για την αμοιβή του ούτε και για «ακριβούς» παίκτες. Βέβαια το «ακριβός» διαφέρει από ομάδα σε ομάδα αφού σχετίζεται με την οικονομική της δυνατότητα. Τον προπονητή μποτρεί να τον έχει επιλέξει άμεσα η ίδια η διοίκηση/ιδιοκτησία, είτε έμμεσα μέσω του «τεχνικού διευθυντή» της ομάδας.
  • Ο «φθηνός προπονητής» είναι είτε κάποιος ξένος ο οποίος πιθανόν να έχει κάνει καριέρα ως παίκτης και ο οποίος είναι στην αρχή της καριέρας του ως προπονητής (δεν έχει «φτιάξει» ακόμη «όνομα») είτε Έλληνας ο οποίος απαραιτήτως έχει παίξει ήδη στην ομάδα και για τον οποίο η εξέδρα δεν έχει άσχημη γνώμη (βοηθά αν αυτός είχε καλές σχέσεις με τους «οργανωμένους»). Στην δεύτερη περίπτωση (που ο προπονητής έπαιζε στο παρελθόν στην ομάδα) πλαισιώνεται και από επιτελείο στο οποίο συμμετέχει και κάποιος με μεγαλύτερη προπονητική εμπειρία από τον προπονητή για να τον βοηθήσει στο έργο του. Εναλλακτικά θα μπορούσε να είναι και Έλληνας προπονητής ο οποίος έχει θητεύσει δίπλα σε άλλους φτασμένους ξένους ως βοηθός και αναλαμβάνει τώρα σαν πρώτος προπονητής.
  • Όταν ανακοινωθεί η πρόσληψη ο προπονητής κάνει δηλώσεις με τις οποίες δίνει το «στίγμα» του. Δεδομένου ότι οι εντολές που έχει από την διοίκηση είναι να φτιάξει ένα όσο γίνεται αξιόμαχο σύνολο με τα λιγότερα δυνατά λεφτά η μόνιμη επωδός στις δηλώσεις του είναι ότι σκοπός του είναι η δημιουργία μιας ομάδας η οποία θα βασίζεται στην ομαδικότητα και της οποίας η πλειοψηφία των παικτών θα πρέπει να είναι «παίκτες-εργάτες» (δηλαδή να τρέχουν συνεχώς για να συμμαζέψουν τ’ ασυμμάζευτα).
  • Οι παίκτες που έρχονται είναι μεν φθηνοί (ακόμα και αν για κάποιες περιπτώσεις γίνονται εξαιρέσεις) και «ταιριάζουν στην φιλοσοφία του προπονητή και στο σύστημα που θέλει να παίζει η ομάδα». Βέβαια ακόμη και αυτού του τύπου οι ομάδες χρειάζονται ένα-δυο «καλούς» (ακριβούς) παίκτες που με το ταλέντο και την ρέντα (τύχη) τους σκεπάζουν τις αδυναμίες της ομάδας. Οι «καλοί» (ακριβοί) παίκτες για να έρθουν θέλουν εκτός από τα λεφτά να παίζουν και σ’ ένα πρωτάθλημα το οποίο να τυγχάνει και κάποιας προσοχής. Αν ούτε το ένα (λεφτά) ούτε το άλλο (προβολή) ισχύουν, τότε οι μόνοι «καλοί» παίκτες που μπορεί να έρθουν είναι όσοι αντιμετώπισαν στο παρελθόν προβλήματα τραυματισμού ή όσοι δεν έχουν τις δυνάμεις να παίξουν στα πιο δυνατά πρωταθλήματα. Κάποιες από τις περιπτώσεις αυτές «βγαίνουν» αλλά η πλειοψηφία τους «περνά και δεν ακουμπά».

Έτσι και μέχρι να έρθει το πρώτο στραβό (ατυχές) αποτέλεσμα όλοι έχουν κάνει την δουλειά τους. Η μεν διοίκηση έχει κερδίσει χρόνο παραμυθιάζοντας τους οπαδούς, ο προπονητής παρά το γεγονός ότι ξέρει την αλήθεια παραμυθιάζεται και αυτός νομίζοντας ότι κάνει κάτι, οι οπαδοί κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν και οι παίκτες δηλώνουν πίστη στον προπονητή τους χωρίς τον οποίο κάποιοι απ’ αυτούς δεν θα είχαν βρεί τόσο καλό συμβόλαιο.

Το πρόβλημα μερικές φορές είναι «ορατό δια γυμνού οφθαλμού» ειδικά όταν η ομάδα έχει δυσκολία απέναντι σε κλειστές άμυνες ή/και όταν χρησιμοποιούνται παίκτες οι οποίοι ακόμη και σε μικρότερη ηλικία δεν είχαν δείξει τίποτα το ιδιαίτερο ενώ στην πορεία εξελίχθηκαν λίγο ή δεν εξελίχθηκαν καθόλου. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις το ζήτημα είναι τιι μπορεί να γίνει αφ’ ενός για να διορθωθεί η κατάσταση και πως πρέπει ν’ αντιδράσουν οι εμπλεκόμενοι. Ενώ το πρώτο σκέλος αφορά αποκλειστικά τις διοικήσεις/ιδιοκτησίες των ομάδων, το δεύτερο αφορά κυρίως (αλλά όχι αποκλειστικά) τους οπαδούς/πελάτες για τους οποίους συμμετέχει η ομάδα στις διοργανώσεις. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν είναι δουλειά μας να σας υποδείξουμε τον τρόπο αντίδρασης σας ως οπαδών. Μπορούμε όμως να σας υποδείξουμε τον τρόπο που προκαλούνται τα στραβά στις ομάδες που αγαπάμε αφήνοντας την πρωτοβουλία της αντίδρασης σ’ εσάς.

 

7 Σεπτέμβρη 2015
παρατηρητήριο.

    

 

Διαβάστηκε 3805 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου ΠΩΣ ΟΙ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΠΑΙΚΤΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΚΡΙΣΗΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ (ΠΟΣΟ Θ’ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΔΟΥΛΕΜΑ;)