Όπως έχετε ήδη καταλάβει από τον τίτλο η σημερινή ραψωδία της Κοντονιάδας είναι αφιερωμένη στις σχέσεις του υπο-Υπουργού με τον μεγαλο-δικηγόρο και εσχάτως ιδιοκτήτη της Λάρισας, Αλέξη Κούγια. Η μεταξύ τους σχέση ξεκινά από την επαγγελματική δραστηριότητα του Σταύρου Κοντονή ως δικηγόρου στη Ζάκυνθο. Όπως είναι σε όλους μας γνωστό οι δικηγόροι είναι οργανωμένοι σε τοπικούς δικηγορικούς συλλόγους. Εξ’ αιτίας της οργάνωσης τους αυτής οι δικηγόροι του συλλόγου της Αθήνας δεν μπορούσαν να παραστούν οι ίδιοι σε δικαστήριο της Ζακύνθου. Χρειάζονταν έναν τοπικό δικηγόρο ο οποίος απλώς παρίστατο (δεν δίκαζε ουσιαστικά την υπόθεση) νομιμοποιώντας έτσι την παρουσία του Αθηναίου δικηγόρου.
Κάπως έτσι ξεκίνησε η μεταξύ τους σχέση. Ο Αλέξης Κούγιας ήταν ο δικηγόρος με τον οποίο συνεργαζόταν όταν είχε να δικάσει στην Αθήνα και ενδεχομένως αυτό να ίσχυε και αντιστρόφως. Για τον Αλέξη ο Σταύρος είναι ένας καλός αλλά άπειρος δικηγόρος. Μέχρι τον Φλεβάρη του 2015 τα παραπάνω δεν είχαν κάποια σημασία. Εκείνο όμως τον μήνα ο Σταύρος διορίζεται ως ο πολιτικά υπεύθυνος του Ελληνικού Αθλητισμού, ενώ ο Αλέξης συνεχίζει να εμπλέκεται ως ιδιοκτήτης με το Ελληνικό Επαγγελματικό Ποδόσφαιρο.
Φυσικά η όποια μεταξύ τους σχέση σε συνάρτηση με τις θέσεις που κατέχουν αυτή τη στιγμή, δεν σημαίνει ότι ο Σταύρος θα αντιμετωπίσει χατιρικώς και ευνοϊκά για τον Αλέξη υποθέσεις που αφορούν είτε την Λάρισα είτε προσωπικά αυτόν όταν ήταν ιδιοκτήτης της Παναχαϊκής. Αποτελούν όμως ενδεχόμενες αιτίες αυτού που αποκαλούμε «σύγκρουσης συμφερόντων», κάτι στο οποίο είναι (ή πρέπει να είναι) ιδιαιτέρως ευαίσθητες κάποιες κατηγορίες επαγγελματιών όπως άλλωστε και οι πολιτικοί.
Ο Κούγιας είναι ο μόνος (πλήν Μελισσανίδη και Α.Ε.Κ.) που δεν έχει πεί μια κακιά κουβέντα για τον Σταύρο. Ίσα-ίσα που η συνολική του στάση απέναντι του είναι αυτό που θα λέγανε οι σπουδαγμένοι «ευμενής ή ενεργητική ουδετερότητα» σε αντιδιαστολή με την «αυστηρή ουδετερότητα». Στην πρώτη περίπτωση ο Σταύρος μπορεί να προσμένει τουλάχιστον τα «σπόρια». Στην δεύτερη ούτε καν τα σπόρια. Για να σας δώσω να καταλάβετε η Αγγλία από τον Μάρτη του 1821 ως την ανάληψη του Υπουργείου Εξωτερικών από τον Τζώρτζ Κάνινγκ (εξ’ ου και η πλατεία) ήταν «αυστηρά ουδέτερη» και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην δέχεται τους ναυτικούς αποκλεισμούς του Επαναστατικού Ναυτικού σε Τουρκικά λιμάνια. Όταν δε τα πλοία μας συλλάμβαναν πλοία που πήγαιναν εφόδια στους Τούρκους οι Άγγλοι τους ανάγκαζαν να πληρώσουν αποζημειώσεις και ν’ αποδώσουν τα πλοία στους ιδιοκτήτες τους. Μετά το 1825 εξ’ αιτίας της αλλαγής της Αγγλικής πολιτικής η Αγγλία αναγνώριζε τους ναυτικούς αποκλεισμούς δίνοντας «δίκιο» στην Ελληνική πλευρά.
Όπως αποδεικνύεται από τα πράγματα σημασία στην πολιτική δεν έχει πόσοι σε στηρίζουν, αλλά ποιοί καθώς και τι θέση έχουν. Για τον λόγο αυτόν η στήριξη (έστω και έμμεση) του Αλέξη στον Σταύρο είναι ιδιαιτέρως σημαντική καθώς ο Αλέξης δεν είναι κανένας τυχαίος στη δικηγορία και το ποδόσφαιρο.
Το μόνο που δεν είναι σε θέση να του προσφέρει ο Αλέξης είναι «πολιτικό χρόνο», καθώς όπως φαίνεται τέλειωσαν τα ψέματα για την κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση η οποία μπορεί μόνο να ελπίζει σε μια αξιοπρεπή ήττα (με μικρότερη διαφορά απ’ αυτή που έχασε ο Καραμανλής το 2009) και σε έναν «μεγάλο συνασπισμό» για να μείνει σε επαφή με την εξουσία.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι όσο και να τον στηρίζει ο Αλέξης (Κούγιας), ο Σταύρος (αλλά και ο κύριος Γενικός) πρέπει ανά πάσα στιγμή να είναι έτοιμος να ξεκουβαλήσει από την Ανδρέα Παπανδρέου. Άλλο τώρα αν μετά από τόσο καιρό αυτό δεν θα είναι εύκολο.
ΡΑΨΩΔΙΑ Α', ΡΑΨΩΔΙΑ Β', ΡΑΨΩΔΙΑ Γ', ΡΑΨΩΔΙΑ Δ', ΡΑΨΩΔΙΑ Ε', ΡΑΨΩΔΙΑ Ζ', ΡΑΨΩΔΙΑ Η'
02 Αυγούστου 2016
παρατηρητήριο.
