Aetofolia

ΟΙ «ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ» ΔΙΑΟΛΙΖΟΝΤΑΙ ΠΟΥ ΣΥΖΗΤΑΜΕ Τ’ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ
(ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ «ΕΚΠΑΡΑΘΥΡΩΝΕΙ» Ο ΑΥΓΕΝΑΚΗΣ ΤΟΥΣ ΓΡΑΜΜΕΝΟ & ΣΙΑ;)

Αν και το γνωρίζουμε από καιρό, ωστόσο κάθε φορά συγκλονιζόμαστε. Η Ελλάδα είναι μια χώρα μαγική. Σ’ αυτή όλα μπορούν να συμβούν, ακόμα και όσα απαγορεύονται. Το χειρότερο είναι πως κάθε τέτοια προσπάθεια μένει ατιμώρητη, μόνο και μόνο για να έχουν την ευκαιρία να το επιχειρήσουν ξανά. Όσοι -υποτίθεται- ότι προασπίζονται το «Δημόσιο Συμφέρον» περιορίζονται στο να «τρίξουν τα δόντια» και να «πατήσουν πόδι». Μέχρι εκεί. Πολύ σπάνια επιδιώκουν ν’ απομακρύνουν και να «ουδετεροποιήσουν» όσους κάνουν τα πάντα για να κάνουν τα χατίρια των αφεντικών τους. Ένα από τα χειρότερα που μπορούν να συμβούν στην Ελλάδα είναι ότι στην «χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας» ΟΛΟΙ είναι σε θέση να νομοθετήσουν και το επιχειρούν με κάθε δυνατό τρόπο.

«ΠΕΤΑΕΙ ΛΕΥΚΗ ΠΕΤΣΕΤΑ» Η «ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ»;
(ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΠΑΙΚΤΗ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΝΑ ΤΑΥΤΙΣΤΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ;)

Στον αστερισμό του «Επαγγελματικού Αθλητισμού» ΟΛΑ έχουν να κάνουν με τις πωλήσεις. Πωλήσεις προϊόντων όπως οι φανέλες των παικτών. Παικτών με τους οποίους το marketing (η «Ρητορική» του Αριστοτέλη) καλεί τους οπαδούς να ταυτιστούν. Θα ήταν τέλειο αν αυτή η ταύτιση μπορούσε να γίνει με κάθε παίκτη της ομάδας. Προφανώς αυτό ΔΕΝ είναι κατορθωτό. Έτσι αν δεν ξεχωρίζουν ένας-δύο παίκτες από τους υπόλοιπους (προκειμένου να τους προωθήσει περαιτέρω το marketing) τον ρόλο αυτό αναλαμβάνουν τα Μ.Μ.Ε. της ομάδας. Τα οποία δημιουργούν και προωθούν την εικόνα του «φυσικού αρχηγού» της ομάδας. Όταν έπαιζε ο Ντέμης ήταν το απόλυτο ποδοσφαιρικό είδωλο για τους οπαδούς, οι οποίοι αγόραζαν σε μεγάλους αριθμούς την φανέλα του. Σε κάθε περίπτωση ο οπαδός αισθάνεται την ανάγκη να στοιχίζεται πίσω από έναν «ηγέτη». Και όταν εν υπάρχει τέτοιος από τους παίκτες, ταυτίζεται με τον ιδιοκτήτη.

ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝ ΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
(ΟΙ ΧΟΡΗΓΙΕΣ ΤΩΝ «ΣΤΟΙΧΗΜΑΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ»)

Την περασμένη Παρασκευή η «αντικειμενική» πλην όμως Γαύρικων αποχρώσεων ιστοσελίδα www.to10.gr μας ενημέρωνε με μεγάλη της χαρά ότι η στοιχηματική εταιρεία που εκτός από χορηγός του Ε.Σ.Α.Κ.Ε. ήταν χορηγός και στην Α.Ε.Κ. αποχωρούσε από την «Βασίλισσα». Συνεπώς, ο συντάκτης συμπέραινε ότι η Α.Ε.Κ. θα υφίστατο μια οικονομική ζημιά ύψους 600.000 Ευρώ (το ποσό της χορηγίας). Είναι προφανές πόσο λάθος και παράλογο ήταν το συγκεκριμένο συμπέρασμα, το οποίο άλλωστε προβλήθηκε μόνο και μόνο για να προκαλέσει πανικό (όσο ήταν δυνατόν και για όσο χρόνο γινόταν). Γιατί αν κάτσει κάποιος και σκεφτεί λογικά στην περίπτωση της αποχώρησης της στοιχηματικής εταιρείας από την «Βασίλισσα» η ζημιά, αν προέκυπτε, θα ήταν ίση με την διαφορά ανάμεσα στην δική της χορηγία και στην νέα που θα έβρισκε.

ΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΠΙΑΝΕΙ Ο ΠΟΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΗΝ UEFA
(ΑΛΛΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΤΙ ΠΕΡΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ)

Κάθε Καλοκαίρι τα ίδια. Κάθε χρόνο αυτή την περίοδο κάθονται τα κάθε χρώματος «γιουσουφάκια» και μετράνε πόσους βαθμούς απέχει η Ελλάδα από την 15η θέση της UEFA (μη τυχόν και από 5 γίνουν 4 οι «Ευρωπαίοι» και δεν βγαίνουν 2 στο CL), αλλά και τις παραπάνω και υπολογίζουν αν προλαβαίνουμε για κάτι καλύτερο (για ποιο λόγο άραγε;). Κάθε χρόνο από το πρώτο παιχνίδι Ελληνικής ομάδας στην Ευρώπη μέχρι και το τελευταίο κάθονται οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι και μετράνε την διαφορά όπως οι έφηβοι μετράνε μέρα τη μέρα αν μεγάλωσε ο ανδρισμός τους. Αν έμεναν μέχρι εκεί θα ήταν καλά. Όμως, δεν μένουν εκεί και εκτός της μέτρησης της διαφοράς μεταφέρουν τον προβληματισμό και τον φόβο τους για το μέλλον του Ελληνικού Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου όσο αυτό στην βαθμολογία της UEFA αγκομαχά κάθε χρόνο να κρατηθεί πάνω από την προνομιούχο 15η θέση.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ. ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΥΣ, ΟΙ ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΕΝ.Φ.Ι.Α., ΤΟ «ΕΓΚΛΗΜΑ» ΤΗΣ Δ.Ε.Η. ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΛΟΓΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ Ε.Ρ.Τ. ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΑ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ.

Ο Τσεζάρε Μπεκαρία έζησε κατά την διάρκεια της Ιταλικής Αναγέννησης και έγραψε ένα δοκίμιο «Περί εγκλημάτων και ποινών». Στο βιβλίο του υποστήριζε πως η ύπαρξη εξοντωτικών, αλλά αβέβαιων στην επιβολή τους (πιθανών) ποινών δεν απέτρεπε το έγκλημα. Γι’ αυτό εκτός απ’ όσα πρότεινε για την κατάσταση των φυλακών, υποστήριξε πως καλύτερα αποτελέσματα θα έχουμε με μια μικρή και βέβαιη ποινή παρά με μια μεγάλη και πιθανή. Πολλές φορές, ωστόσο, ο κόσμος εγκληματεί επειδή δεν έχει άλλη επιλογή. Επειδή οι συνθήκες τον οδηγούν προς τα εκεί. Κάθε Καλοκαίρι κατακλυζόμαστε από ιστορίες εποχικής φοροδιαφυγής. Ακούμε για ιδιοκτήτες που «ήρθαν στα χέρια» με τους ελεγκτές του Υπουργείου Οικονομικών και για υπάλληλους που έτρεχαν να κρυφτούν γιατί εργάζονταν ανασφάλιστοι.

ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΦΕΤΙΝΗΣ «ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ»
(ΠΟΣΟ ΑΚΟΜΑ Θ’ ΑΝΤΕΞΕΙ ΝΑ ΗΓΕΙΤΑΙ Ο ΣΑΚΟΤΑ;)

Δεν είναι ότι ο Λαρεντζάκης δεν είναι ο καλύτερος από τους Έλληνες που δέχονται να παίζουν στην Ελλάδα. Δεν είναι ότι ακόμα και αν παρέμενε δεν θα μπορούσε η «Βασίλισσα» να τα περιμένει όλα απ’ αυτόν. Ούτε καν ότι γύρω και πάνω σ’ αυτόν (και τον Σάκοτα) θα μπορούσε η «Βασίλισσα» να «χτίσει» την νέα «Ελληνική» (λόγω του αναγκαίου οικονομικού συμμαζέματος) ομάδα της. Όχι, δεν είναι τίποτα απ’ όλα αυτά που μας κάνουν να αισθανόμαστε πικραμένοι και απογοητευμένοι. Όταν 10 μέρες πριν γράφαμε αυτό το κείμενο γνωρίζαμε το οικονομικό αδιέξοδο της Κ.Α.Ε. (όταν δημοσιευτούν οι 2 τελευταίοι Ισολογισμοί θα έχουμε και τις αποδείξεις). Συνεπώς, δεν πέσαμε και από τα σύννεφα απ’ όσα έγιναν γνωστά σχετικά με την φυγή του Γιαννούλη Λαρεντζάκη.

ΟΤΑΝ ΖΟΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΤΗΝ UEFA
(ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΤΩΝ «4 ΜΕΓΑΛΩΝ» ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 3ΕΤΙΑ)

Ζούμε -υποτίθεται- σε μια «ελεύθερη» (σ’ αντίθεση με την «κατευθυνόμενη») οικονομία. Επειδή, όμως, η διαχωριστική γραμμή μεταξύ της «ελεύθερης» και της «ελευθεριάζουσας» (ασύδοτης) οικονομίας είναι ιδιαιτέρως λεπτή η πολιτική εξουσία αποφάσισε να θέσει κανόνες. Κανόνες, οι οποίοι τουλάχιστον θεωρητικά επιδιώκουν να διατηρήσουν αφ’ ενός και αφ’ ετέρου να ενισχύσουν τον ανταγωνισμό μεταξύ των επιχειρήσεων. Γιατί, θεωρητικά τουλάχιστον, η πολιτική εξουσία επιδιώκει η οικονομική δραστηριότητα να διαμοιράζεται σε πολλούς και όχι να συγκεντρώνεται σε λίγους (όσο κι αν στην πράξη αυτό καταστρατηγείται). Θέτει -λοιπόν- αντικειμενικά κριτήρια, η εφαρμογή των οποίων κάποτε δυσκολεύει την ζωή των επιχειρηματιών. Των επιχειρηματιών οι οποίοι για τους δικούς τους λόγους (οικονομικούς και προσωπικής προβολής) ασχολούνται και με το «Επαγγελματικό Ποδόσφαιρο».

ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΙ ΕΡΜΑ
(«ΑΝ» ΕΠΙΛΕΞΕΙ ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙ)

Τα καράβια ανέκαθεν χρειάζονταν κάποιον στο πηδάλιο να τα καθοδηγεί. Ο πηδαλιούχος με τη σειρά του εκτελούσε τις εντολές του καπετάνιου, που με τη σειρά του καθοδηγούνταν από τους χάρτες. Χάρτες που στην πρώιμη μορφή τους αφορούσαν τη ναυσιπλοΐα από λιμάνι σε λιμάνι. Η ανάγκη για τον κάθε φορά χρήσιμο χάρτη είναι δεδομένη σ’ οτιδήποτε κάνουμε. Τελευταία, μάλιστα, ακούμε όλο και περισσότερο όταν μια ομάδα βάζει γκολ ότι «μπαίνει στην θέση του οδηγού» ή ακόμα και για «οδικό χάρτη» για οτιδήποτε μπορεί κανείς να φανταστεί. Το μόνο σίγουρο σ’ όλες τις περιπτώσεις είναι η αναγνώριση της ανάγκης ύπαρξης κάποιων κατευθυντηρίων γραμμών. «Κατευθυντηρίων γραμμών» οι οποίες όχι μόνο θα διευκολύνουν την άσκηση και εφαρμογή πολιτικής, αλλά και δεσμεύουν τον φορέα της δημόσια.

ΤΟ «ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΜΠΑΣΚΕΤ» ΞΕΜΕΝΕΙ ΑΠΟ ΧΡΟΝΟ
(ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΓΑΥΡΟ)

Τελικά οι «επαναστάτες» Αφοί Αγγελόπουλοι προτίμησαν την περασμένη Παρασκευή τον μίνι από τον μέγα διασυρμό. Δήλωσαν την ομάδα τους στην Α2 μη ρισκάροντας να διαγραφεί από το Μητρώο αν δεν δήλωνε ούτε εκεί συμμετοχή. Παρακάμπτοντας όσα για εσωτερική κατανάλωση γράφονται στην ανακοίνωση τους ας μείνουμε στο γεγονός ότι η ομάδα τους στην Α2 θα παίζει στο βοηθητικό του Σ.Ε.Φ. και θα έχει νέο όνομα (για να μη «σύρει στη λάσπη» την ένδοξη ιστορία του;). Από δω και πέρα αρχίζει το ενδιαφέρον καθώς η Α2 ΔΕΝ είναι πλέον «επαγγελματική» αλλά «ερασιτεχνική» κατηγορία. Έτσι ενώ ΔΕΝ απαγορεύεται, ωστόσο δεν προβλέπεται η συμμετοχή Κ.Α.Ε. σ’ αυτή. Ο Ν. 2725/1999 προβλέπει ότι σε περίπτωση υποβιβασμού σε «ερασιτεχνική» κατηγορία λύεται και εκκαθαρίζεται η Α.Α.Ε. Υπενθυμίζουμε ότι για τα Χρέη ευθύνεται μόνο η Διοίκηση (όσοι έχουν «δικαίωμα υπογραφής») και όχι οι μέτοχοι.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ. ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, Η ΠΟΛΥΠΟΘΗΤΗ «ΑΝΑΠΤΥΞΗ» ΚΑΙ ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΥ.

Τον Γενάρη του 2015 είχα γράψει για τα όρια της αναμενόμενης οικονομικής πολιτικής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και τα περιθώρια που όντως υπήρχαν (και όχι στην φαντασία τους) για μια καλύτερη συμφωνία με τους δανειστές (βλέπε εδώ & εδώ). Τότε ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. τηρώντας τα κοινοβουλευτικά έθιμα είχε τάξει τα πάντα στους πάντες. Φυσικά, κανείς απ’ όσους τους ψήφισαν δεν πίστευε ότι θα πραγματοποιούσε όλες τις «δεσμεύσεις» του. είναι γνωστή άλλωστε η φράση «Και τα 3 από τα 10 να κάνει». Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει πως αφού η Κυβέρνηση θεωρούσε ότι θα τα πραγματοποιούσε (γι’ αυτό και τα υποσχέθηκε) όλοι οι υπόλοιποι δεν έχουμε το δικαίωμα να την κακίσουμε για την διάψευση των οικονομικών προσδοκιών των ψηφοφόρων.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΣ: ΜΙΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ & ΕΝΑ ΑΕΚΤΖΗΔΙΚΟ ΧΡΟΝΙΚΟ
(ΕΝΑ ΑΝΑΛΑΦΡΑ ΒΑΡΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ)

Με τον καιρό το Καλοκαίρι δεν μπορείς να είσαι ποτέ σίγουρος. Εκτός από τις μέρες με έντονη ζέστη έχει πολλές με συννεφιά και δροσιά. Από την άλλη ακόμα και όταν έχει συννεφιά μπορεί λόγω της υγρασίας να είναι πολύ χειρότερα. Τέλος πάντων. Υποτίθεται ότι λόγω της ζέστης το Καλοκαίρι οι ρυθμοί είναι περισσότεροι ράθυμοι (αργοί). Η φυσική δραστηριότητα μειώνεται και (υποτίθεται ότι) ασχολούμαστε με ασχολίες όχι τόσο απαιτητικές. Αν για παράδειγμα θέλουμε να διαβάσουμε κάτι επιλέγουμε κάτι ανάλαφρο (σίγουρα όχι την «Αβάσταχτη ελαφρότητα του Είναι») ένα Άρλεκιν για παράδειγμα ένα κουτσομπολίστικο περιοδικό. Ωστόσο, η δική μας πρόταση για το υπόλοιπο του Καλοκαιριού βρίσκεται στον αντίποδα.