Aetofolia

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΞΑΓΓΕΛΘΕΙΣΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗΝ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ Α.Α.Ε.

Η φορολόγηση των εισοδημάτων λειτουργεί προς τρείς κατευθύνσεις. Η πρώτη αφορά την συλλογή φόρων (εσόδων) για το Κράτος. Η δεύτερη αφορά την αφαίρεση ενός «δίκαιου» ποσοστού, τέτοιου που να μην κάνει τον επιχειρηματία να σκέφτεται είτε να διακόψει την δραστηριότητα του είτε να την μεταφέρει σε άλλο Κράτος. Η τρίτη αφορά την αναδιανομή των εισοδημάτων μέσα στην Κοινωνία με βάση την οποία το Κράτος ως μηχανισμός επιχειρεί να εξομαλύνει τις οικονομικές (κοινωνικές) ανισότητες και να διατηρήσει την Κοινωνική Ειρήνη, Σταθερότητα, Ασφάλεια και Ηρεμία. Δηλαδή, την μακροημέρευση της δικής του κυριαρχίας. Τα παραπάνω στην πράξη μπορεί να είναι από εύκολα ως πολύ δύσκολα. Σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από τα διδάγματα της Ιστορίας για κάθε Κράτος και την κουλτούρα κάθε Λαού.

ΗΤΑΝΕ «3» ΚΑΙ ΕΜΕΙΝΕ ΜΟΝΟ Ο «ΓΝΗΣΙΟΣ ΓΑΥΡΟΣ»
(Η ΝΥΧΤΑ ΠΟΥ ΗΡΘΑΝ ΤΑ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ)

Μια βδομάδα πριν πίστευα ότι ο «Γαύρος του Βορρά» θα είχε τον πρώτο λόγο για την πρόκριση στους ομίλους του EUROPA και πως η Α.Ε.Κ. θα προσπαθούσε να σώσει τα προσχήματα απέναντι στην Τραμζονσπόρ. Ωστόσο, χθες τα πράγματα εξελίχτηκαν διαφορετικά. Οι Σλοβάκοι αποδείχτηκαν καλύτεροι απ’ ότι τους περίμεναν οι Θεσσαλονικείς και οι Τούρκοι αιφνιδιάστηκαν από την απόδοση της Α.Ε.Κ. του Κωστένογλου. Τόσο η ηχηρή αποτυχία του «Γαύρου του Βορρά» όσο και η παρ’ ολίγον έκπληξη τη Α.Ε.Κ. κρίθηκαν στο γκολ. Αυτό που είναι εκ διαμέτρου αντίθετο στην προσέγγιση των «δύο Δικεφάλων» είναι που δίνει εν τέλει την πικρή ή την γλυκιά επίγευση μετά τα δύο παιχνίδια.

ΟΙ «ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ» ΑΝΑΡΩΤΙΟΥΝΤΑΙ: ΜΠΟΡΕΙ Η Α.Ε.Κ. ΝΑ «ΣΩΣΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΤΙΔΑ»;
(Ή ΘΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΣΤΟ 2017;)

Για μια «κανονική» Α.Ε.Κ. το σημερινό παιχνίδι θα ήταν μια τυπική διαδικασία μέσω της οποίας θα επικύρωνε την συμμετοχή της για ακόμη μια φορά στα Ευρωπαϊκά Κύπελλα. Το πρόβλημα ξεκινά από τον ιδιοκτήτη και τις επιλογές του σ’ επίπεδο συνεργατών. Επιλογές, οι οποίες είναι αυτονόητες (μονόδρομος) επειδή έχει μάθει να μην έχει δίπλα του συνεργάτες αλλά υποτακτικούς (που είναι και «καλά παιδιά»). Το αν κάνουν για την δουλειά είναι αδιάφορο. Με τον τρόπο αυτό το πλέον πιθανό είναι στην πορεία να «στραβώσουν» τα πράγματα και ν’ απαιτηθεί ν’ ασχοληθεί ο ίδιος προσωπικά. Τότε, όπως φέτος για παράδειγμα κάποιοι πανηγυρίζουν επειδή πήρε απλά τις σωστές (για μια φορά) αποφάσεις.

ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ «ΑΛΜΑ ΣΤΟ ΚΕΝΟ» ΓΙΑ ΣΑΒΒΙΔΗ ΚΑΙ «ΓΑΥΡΟ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ»
(ΠΕΗ ΠΕΡ ΒΙΟΥ)

Οι ισχυροί και όσοι θεωρούν τον εαυτό τους ως τέτοιο διατηρούν το δικαίωμα ν’ αλλάζουν συνεχώς απόψεις. Μπορεί έτσι να γίνονται αντικείμενο κοροϊδίας και ειρωνείας, αλλά όπως είναι προφανές υπερισχύει γι’ αυτούς η προάσπιση του συμφέροντος τους. Τότε, οι ειρωνείες πέφτουν στο κενό αφού στην ουσία απηχούν το κόμπλεξ όσων τους φθονούν για την επιτυχία τους. Ωστόσο, η «επιτυχία» είναι στο επίπεδο των επιχειρήσεων ένα μέγεθος απόλυτα μετρήσιμο με αριθμητικούς όρους. Από την άλλη ο ισχυρός που παίρνει μια λάθος απόφαση προσπαθεί με κάθε τρόπο να την δικαιολογήσει επικαλούμενος όποτε τον βολεύει ακόμη και την Ηθική. Το χειρότερο, όμως, είναι όταν η στάση του είναι αντικρουόμενη και αντιφατική.

ΟΤΑΝ ΟΙ «ΑΠΕΞΩ» ΞΕΡΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ «ΜΕΣΑ»
(Η ΑΠΠΟΛΥΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ Α.Ε.Κ.)

«Όσα ξέρει ο νοικοκύρης (όχι ο δημοσιογράφος του Γαύρου) δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος». Υποτίθεται ότι με την παροιμία αυτή θέλουμε να δηλώσουμε πως οι «από μέσα» γνωρίζουν πολύ περισσότερα και καλύτερα από τους «απέξω». Γενικά, αυτό ισχύει. Υπάρχουν, όμως, και κάποιες τρανταχτές εξαιρέσεις. Μια από αυτές είναι η περίπτωση της ποδοσφαιρικής Α.Ε.Κ. Μιας ομάδας η οποί υποτίθεται ότι διοικείται από έναν «πετυχημένο επιχειρηματία»(;) αλλά απρ’ όλα αυτά (ίσως γι’ αυτό) από διοικητικής άποψης πάει κατά διαόλου. Το ακόμη χειρότερο είναι πως οι «εντός των τειχών» αδυνατούν (ή δεν θέλουν γιατί ως ένα σημείο τους βολεύει) να συνειδητοποιήσουν εγκαίρως αυτά που όλοι οι «απέξω» βλέπουν!!!

ΟΙ «ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ» ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ
(ΧΑΛΙΑ ΜΑΥΡΑ ΣΤΟ Ο.Α.Κ.Α.)

Ξεκίνησε και αυτό το Πρωτάθλημα. Ένα Πρωτάθλημα που με βάση την εικόνα των Ευρωπαϊκών αγώνων φέρνει την Α.Ε.Κ. σαν τρίτο φαβορί ν’ απειλείται από τον Άρη (αν καταφέρει να εμφανιστεί συνεπής αγωνιστικά). Από κει και πέρα ο Παναθηναϊκός υποτίθεται ότι επανέρχεται σιγά-σιγά στην «κανονικότητα». Συνεπώς, μένει ν’ αποδειχθεί εντός γηπέδου πόσο έχει μειώσει την απόσταση που τον χώριζε από τους άλλους «3» πέρυσι. Το τελευταίο ερώτημα είναι ποιος από τους δύο Γαύρους έχει το «πάνω χέρι» και το προβάδισμα για τον τίτλο. Αυτά τα ερωτήματα θα μας συνοδέψουν για κάμποσο καιρό ακόμα μέχρι ν’ αρχίσει να σχηματίζεται μια ξεκάθαρη εικόνα των δυνατοτήτων των μονομάχων για τον τίτλο.

ΟΙ «ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ» ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΔΥΟ ΑΚΟΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΑ ΣΗΜΑΤΑ ΤΗΣ «ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΜΕΛΙΣΣΑΝΙΔΗ»
(ΚΡΙΜΑ ΠΟΥ ΤΟ ΕΝΑ ΠΗΓΕ ΧΑΜΕΝΟ)

Η κατοχύρωση ενός εμπορικού σήματος είναι μια πράξη περιφρούρησης ενός ιδιοκτησιακού δικαιώματος, το οποίο αποφέρει ήδη (ή μπορεί μελλοντικά ν’ αποφέρει) έσοδα. Γι’ αυτό άλλωστε και κατοχυρώνεται. Μερικές φορές, ωστόσο, η κατοχύρωση ενός εμπορικού σήματος μπορεί στους αμύητους σχετικά με τις προθέσεις αυτού που το κατοχύρωσε να προκαλεί απορία. Μια τέτοια περίπτωση είναι αυτή που σας αποκαλύπτουμε σήμερα. Καθώς, λοιπόν, περιδιαβαίναμε την σχετική ιστοσελίδα του Υπουργείου Εμπορίου ανακαλύψαμε ότι τον Νοέμβρη του 2018 η «Δικέφαλος 1924» κατοχύρωσε αυτό το εμπορικό σήμα.  

Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ «3» ΣΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΠΛΕΪ-ΟΦ
(ΟΙ ΔΥΟ «ΔΙΚΕΦΑΛΟΙ» ΜΕΤΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΡΙΦΙΦΙ ΤΟΥ «ΓΝΗΣΙΟΥ ΓΑΥΡΟΥ»)

Τα χθεσινά παιχνίδια της Α.Ε.Κ. και του «Γαύρου του Βορρά» για τα πλεί-οφ του EUROPA έγιναν στον απόηχο του εκκωφαντικού από άποψης σκορ παιχνιδιού του «γνήσιου Γαύρου». Ένα παιχνίδι που στέλνει την ομάδα του Μαρινάκη στους ομίλους του CL. Έτσι και οι δυό τους αν ήθελαν να σώσουν τα προσχήματα, δηλαδή το κύρος τους έπρεπε «να κάνουν το καθήκον τους». Όποιος «παραπατούσε» θ’ άκουγε για μια εβδομάδα (μέχρι τον επαναληπτικό) τα εξ’ αμάξης. Ούτε εύκολο, ούτε πολύ δύσκολο. Στο κάτω-κάτω όταν (και αν) θέλεις να σε σέβονται πρέπει να επιβεβαιώνεις τον χαρακτηρισμό του «φαβορί».

ΕΧΕΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗ Η Α.Ε.Κ. Ή ΤΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΟΛΑ ΑΠΟ ΤΟΝ «ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΗΓΕΤΗ» ;
(Η ΑΣΤΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΟΤΑΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΡΑΒΩΝΟΥΝ)

Σήμερα η Α.Ε.Κ. παίζει εντός έδρας το πρώτο παιχνίδι της για τα πλέι-οφ του EUROPA. Μια βδομάδα πριν στο ίδιο αυτό γήπεδο η ομάδα μετά από μια οικτρή εμφάνιση (που απέναντι σ’ έναν καλύτερο αντίπαλο πιθανότατα θα κόστιζε την πρόκριση) έδειξε για ακόμη μια φορά την διοικητική της ανικανότητα. Ο τρόπος χειρισμού της άσχημης αυτής εμφάνισης και κυρίως των ευθυνών που αποδίδονται στον προπονητή χειροτέρευσε κατά πολύ την κατάσταση κάνοντας μεγάλη ζημιά στην δημόσια εικόνα της ομάδας. Από την άλλη (λες και υπήρχε ανάγκη) απέδειξε για άλλη μια φορά ότι στην Π.Α.Ε. Α.Ε.Κ. ΔΕΝ υπάρχει κανονική Διοίκηση. Το μόνο που υπάρχουν είναι κάποιες μαριονέτες οι οποίες «διοικούν» παίρνοντας εντολές από τον «αφανή ιδιοκτήτη».

ΤΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΤΗΣ ΦΕΤΙΝΗΣ «ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ»
(ΠΟΣΟ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ;)

Κυκλοφορούν σήμερα Τετάρτη τα εισιτήρια διαρκείας της «Βασίλισσας» (βλέπε εδώ). Τα οποία κυκλοφορούν για το Ο.Α.Κ.Α. με τον σχεδιασμό (όπως διαρρέεται) να θέλει την «Βασίλισσα» να μετακομίζει από Γενάρη στα Άνω Λιόσια. Η φετινή χρονιά θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «χρονιά επανεκκίνησης» αφού λίγα πράγματα στο αγωνιστικό κομμάτι έμειναν ίδια με πέρυσι. Η έλευση ενός προπονητή του οποίου η παρουσία στον πάγκο λόγω του αδερφού του μπορεί σε περίπτωση «ατυχών» αποτελεσμάτων να προκαλέσει κρίση (ειδικά με τους «οργανωμένους») είναι το μεγαλύτερο στοίχημα. Η αντικατάσταση του Μπιάνκι με τον Παπαθεοδώρου (ο οποίος αμείβεται με πολύ λίγα λεφτά) είναι ενδεικτική της σφικτής οικονομικής πολιτικής του Μάκη Αγγελόπουλου, ο οποίος δικαίως μπορεί να θεωρεί ότι τις περισσότερες φορές «πέταξε λεφτά».

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΜΠΟ
(ΚΑΙ ΤΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΕΝΟΣ ΚΟΡΙΤΣΙΟΥ)

Μαζί με τον σχηματισμό των Εθνών-Κρατών υπήρξε ανάγκη να βρεθεί τουλάχιστον ένα πρόσωπο το οποίο να παίξει τον ρόλο του «ενοποιητικού παράγοντα» και να συμβολίζει τα «ιδανικά» του. Όσο παλαιότερο το Έθνος τόσο περισσότερες οι προσωπικότητες. Για τα νεότερα η ανάγκη ήταν μεγαλύτερη και πιεστικότερη, τόσο ώστε πολλές φορές ο «Εθνικός Ήρωας» να μην έχει ούτε καν την καταγωγή. Αυτό, όμως, μικρή σημασία είχε▪ ειδικά αν εν τω μεταξύ είχε αγαπήσει και «πονέσει» την καινούρια του πατρίδα. Προφανώς και για τον ίδιο μετά από λίγο η νέα του πατρίδα είχε αντικαταστήσει την εθνική του καταγωγή. Αυτός ο ψυχολογικός μηχανισμός είναι ιδιαίτερα σημαντικός και συν τοις άλλοις κοινός σε όλους μας, αφού μας είναι απαραίτητο να νοιώθουμε σαν «πατρίδα» μας και ν’ αγαπάμε ως τέτοια τον τόπο που ζούμε και εργαζόμαστε. Αναλόγως των συνθηκών κάποιοι έχουν «δύο πατρίδες» και κάποιοι άλλοι μόνο μια.