Aetofolia

Η ΒΟΛΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΕΝΟΓΛΟΥ ΓΙΑ «ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ»
(ΟΤΑΝ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ «ΤΙΓΡΗ»)

Για άλλη μια φορά αποδείχθηκε η διοικητική προχειρότητα της Π.Α.Ε. Βασικά, έγινε αυτό που οι πιο υποψιασμένοι αναμέναμε. Παρέμεινε ως πρώτος προπονητής ο Νίκος Κωστένογλου. Το χειρότερο, όμως, δεν είναι αυτό. Το χειρότερο είναι η «επικοινωνιακή διαχείριση» μέχρι την ανακοίνωση της παραμονής του. Κατ’ αρχάς προσελήφθη ως «υπηρεσιακός πρώτος προπονητής». Ανακοινώθηκε ότι την πρόσληψη του «κανονικού πρώτου προπονητή» θα την αναλάμβανε ο Ίβιτς ως νέος «Τεχνικός Διευθυντής». Έλα, όμως, που στην ομάδα του «Διοικητικού Ηγέτη» πολύ λίγο (ως καθόλου) μετρούν οι τίτλοι και οι αρμοδιότητες. Το μόνο που «μετρά» είναι η δική του επιθυμία. Μια επιθυμία, η οποία προσδιορίζεται (και περιορίζεται) από τους αντικειμενικούς παράγοντες.

ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΠΑΣΚΕΤ: ΟΤΑΝ ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ
(ΘΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ Ή ΘΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΝΩΡΙΣ;)

Σήμερα, το μεσημέρι παίζει η Εθνική Μπάσκετ τον πρώτο αγώνα της στην Β’ Φάση του Παγκοσμίου κυπέλλου ενάντια στις Η.Π.Α. Σε μικρές διοργανώσεις όπως αυτή κάθε παιχνίδι έχει τη σημασία του. Κάποια, όμως, είναι λίγο περισσότερο σημαντικά. Ένα από αυτά είναι και το σημερινό. Πριν από τον αγώνα η στατιστική των δύο ομάδων «λέει» ότι η Εθνική μας ομάδα είναι καλύτερη σε ευστοχία σ’ όλες τις κατηγορίες. Από την άλλη οι Η.Π.Α. υπερέχουν στον τομέα των ριμπάουντ. Ωστόσο, όπως προκύπτει από τις βαθμολογίες των ομίλων της Α’ Φάσης οι Η.Π.Α. πετυχαίνουν 93 πόντους ανά παιχνίδι και δέχονται 68. Τα αντίστοιχα νούμερα για την Εθνική μας είναι 88,7 στην επίθεση και 78,7 στην άμυνα.

Η ΧΑΖΟΜΑΡΑ ΩΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ
(ΠΕΡΙ «ΡΟΚ ΟΜΑΔΑΣ» ΚΑΙ «ΜΑΧΑΙΡΙΟΥ ΣΤΑ ΔΟΝΤΙΑ»)

Κάθε φορά που τέλη Καλοκαιριού αποκλείεται μια από τις «μεγάλες ομάδες» από την Ευρώπη διαβάζουμε περισπούδαστες αναλύσεις σχετικά με την αποτυχία της αυτή. Άλλες έχουν να κάνουν με την διαχείριση και το στήσιμο της ομάδας από τον προπονητή και κάποιες αφορούν το «πνεύμα» της, δηλαδή την διάθεση με την οποία κατέβηκε ν’ αγωνιστεί. Στην δεύτερη κατηγορία αναλύσεων ανήκουν αυτές που επικεντρώνονται στο γεγονός ότι η ομάδα «δεν κατέβηκε με το μαχαίρι στα δόντια» παραπέμποντας στην αποφασιστικότητα ενός καταδρομέα. Οι προσεγγίσεις αυτές εξηγούν μεν με «ποιητικό τρόπο» την αποτυχία, αλλά ΔΕΝ εξηγούν γιατί η ομάδα ως σύνολο (οργανισμός) απέτυχε να κατανοήσει και να εφαρμόσει τον «σωστό» τρόπο προσέγγισης των αναμετρήσεων με αποτέλεσμα την αποτυχία.

«ΕΣΒΗΣΕ» Η «ΝΕΑ Κ.Α.Ε. Α.Ε.Κ.» ΤΙΣ ΤΙΜΩΡΙΕΣ ΤΗΣ FIBA ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΟΥΝ!!!
(ΑΛΛΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΞΕΦΤΙΛΙΖΕΤΑΙ ΑΔΙΚΑ Η «ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ»)

Είναι άχαρο να πρέπει να μετατρέψεις το μαύρο σε άσπρο και να πρέπει να δικαιολογήσεις τ’ αδικαιολόγητα, αλλά κάποιος πρέπει να κάνει και αυτή την δουλειά. Από την άλλη είναι δύσκολο να διοικείς μια ομάδα η οποία κουβαλά μεν στις «πλάτες» της ένα ένδοξο παρελθόν, αλλά στην παρούσα φάση παλεύει για ν’ αναδειχτεί εκ νέου σε πρωταγωνίστρια. Η βασική δυσκολία είναι η οικονομική, ειδικά σε αθλήματα στα οποία τα έσοδα υπολείπονται τις περισσότερες φορές σταθερά των εξόδων. Τότε η ανάγκη σε ωθεί σε «λύσεις ανάγκης». «Λύσεις» όπως η «μετακύλιση» της εξόφλησης κάποιων δόσεων. Και αν μεν οι παίκτες είναι Έλληνες κάνουν την ανάγκη φιλοτιμία και την δέχονται (γιατί αν δεν την δεχτούν πως θα ξαναβρούν συμβόλαιο στην Ελλάδα;). Αν, όμως, είναι ξένοι τί γίνεται; Γιατί σε σχέση με τους Ιθαγενείς (που συνεχίζουν να παίζουν στην Ελλάδα) οι ξένοι θεωρούν τις ημερομηνίες που γράφουν τα συμβόλαια τους δεσμευτικές!

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΙΒΑΝ ΣΤΟΝ «ΓΑΥΡΟ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ»
(ΓΙΑ ΠΟΣΟ ΟΡΚ ΜΑΣ ΠΕΡΝΑΤΕ;)

Όταν κάνεις προπαγάνδα υπάρχει μελλοντικά ο κίνδυνος αυτά που ισχυρίζεσαι να έρθουν σ’ αντίθεση με αυτά που κάνει το αφεντικό σου. Να είναι, δηλαδή, ασυμβίβαστα μεταξύ τους. Στην περίπτωση του «Γαύρου του Βορρά» μέχρι τώρα γνωρίζαμε πως ο Ιβάν έριχνε πολλά λεφτά στην ομάδα, κάτι που προφανώς ίσχυε. Απ’ όσα είμαστε σε θέση να ξέρουμε (ή απ’ όσα ΔΕΝ είμαστε σε θέση να ξέρουμε) η οικονομική του δυνατότητα δεν μειώθηκε τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, ακόμη κι έτσι ο Ιβάν περιορίζεται όσον αφορά το ξόδεμα των χρημάτων από το FFP της UEFA, το οποίο με βάση τα οικονομικά δεδομένα των προηγούμενων 3 ετών του θέτουν αξεπέραστους περιορισμούς. Για τον λόγο αυτό πρέπει ν’ αυξήσει τα έσοδα της Π.Α.Ε. είτε μέσω πωλήσεων παικτών της (προφανώς «πρωτοκλασάτων» που είναι και αυτοί που φέρνουν τα πολλά λεφτά), είτε μέσω νέων (ή μεγαλύτερων) χορηγιών.

ΤΕΛΙΚΑ ΥΠΑΡΧΕΙ Α1 ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΓΑΥΡΟ;
(ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΤΟΥ Ε.Σ.Α.Κ.Ε.;)

Από τα μέσα Φλεβάρη που ο Γαύρος αυτοκτόνησε μέχρι σήμερα πολύ νερό έχει κυλήσει στ’ αυλάκι. Οι Αγγελόπουλοι απέτυχαν να προκαλέσουν την «επανάσταση» που υπολόγιζαν ξεσηκώνοντας τις περισσότερες ομάδες εναντίον της Ομοσπονδίας και αυτο-αποβλήθηκαν από το Πρωτάθλημα. Επιπλέον, μετά την αυτο-αποβολή τους απέτυχαν να προκαλέσουν την οικονομική καταστροφή των υπολοίπων τόσο μέσω της μείωσης των τηλεοπτικών εσόδων όσο και της «κεντρικής χορηγίας». Δυστυχώς ή ευτυχώς στη Χώρα μας το μεγαλύτερο μέρος της «ιδιωτικής» οικονομικής δραστηριότητας κινείται σε συνάρτηση με το Κράτος. Είτε ως πελάτη, είτε ως χορηγό. Έτσι, η μείωση του ποσού των τηλεοπτικών δικαιωμάτων περνά στην περίπτωση μας από την έγκριση της Κυβέρνησης.

ΟΙ «ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ» ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ
(ΟΙ ΔΥΟ ΓΑΥΡΟΙ ΠΑΝΕ ΧΕΡΙ-ΧΕΡΙ ΚΑΙ Η Α.Ε.Κ. «ΕΚΑΝΕ ΣΕΦΤΕ»)

Ζόρικη η δεύτερη αγωνιστική για Παναθηναϊκό, Άρη και Α.Ε.Κ. καθώς μετά τ’ αποτελέσματα τους την πρώτη αγωνιστική η νίκη τους ήταν «μονόδρομος». Μπορεί Άρης και Α.Ε.Κ. να έπαιζαν εκτός, αλλά με βάση το άμεσο πρόγραμμα τους έπρεπε να πάνε για την νίκη. Τελικά, ούτε ο Παναθηναϊκός εντός απέναντι στον Ο.Φ.Η., ούτε ο Άρης απέναντι στον επανακάμψαντα Ολυμπιακό όλου του Αχιλλέα τα κατάφεραν. Η κατάσταση σ’ αυτούς τους δύο «μυρίζει μπαρούτι». Επιπλέον μου θυμίζει κάτι σαν την περίοδο μετά πνιγμένη στο αίμα Γαλλική Επανάσταση όταν οι τίτλοι του παλαιού καθεστώτος λίγη σημασία (επιρροή) είχαν. Τους είχε αντικαταστήσει το χρήμα των εμπόρων και μόνο μέσω της συνεργασίας μαζί τους μπορούσε να γίνει κάτι για ν’ αναστηλωθεί το παλαιό μεγαλείο. Η περίπτωση της Α.Ε.Κ. ήταν λίγο διαφορετική καθώς αυτή «ρέφαρε» λίγο την αποτυχία της με την εμφάνιση της στην Τουρκία.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΞΑΓΓΕΛΘΕΙΣΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗΝ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ Α.Α.Ε.

Η φορολόγηση των εισοδημάτων λειτουργεί προς τρείς κατευθύνσεις. Η πρώτη αφορά την συλλογή φόρων (εσόδων) για το Κράτος. Η δεύτερη αφορά την αφαίρεση ενός «δίκαιου» ποσοστού, τέτοιου που να μην κάνει τον επιχειρηματία να σκέφτεται είτε να διακόψει την δραστηριότητα του είτε να την μεταφέρει σε άλλο Κράτος. Η τρίτη αφορά την αναδιανομή των εισοδημάτων μέσα στην Κοινωνία με βάση την οποία το Κράτος ως μηχανισμός επιχειρεί να εξομαλύνει τις οικονομικές (κοινωνικές) ανισότητες και να διατηρήσει την Κοινωνική Ειρήνη, Σταθερότητα, Ασφάλεια και Ηρεμία. Δηλαδή, την μακροημέρευση της δικής του κυριαρχίας. Τα παραπάνω στην πράξη μπορεί να είναι από εύκολα ως πολύ δύσκολα. Σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από τα διδάγματα της Ιστορίας για κάθε Κράτος και την κουλτούρα κάθε Λαού.

ΗΤΑΝΕ «3» ΚΑΙ ΕΜΕΙΝΕ ΜΟΝΟ Ο «ΓΝΗΣΙΟΣ ΓΑΥΡΟΣ»
(Η ΝΥΧΤΑ ΠΟΥ ΗΡΘΑΝ ΤΑ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ)

Μια βδομάδα πριν πίστευα ότι ο «Γαύρος του Βορρά» θα είχε τον πρώτο λόγο για την πρόκριση στους ομίλους του EUROPA και πως η Α.Ε.Κ. θα προσπαθούσε να σώσει τα προσχήματα απέναντι στην Τραμζονσπόρ. Ωστόσο, χθες τα πράγματα εξελίχτηκαν διαφορετικά. Οι Σλοβάκοι αποδείχτηκαν καλύτεροι απ’ ότι τους περίμεναν οι Θεσσαλονικείς και οι Τούρκοι αιφνιδιάστηκαν από την απόδοση της Α.Ε.Κ. του Κωστένογλου. Τόσο η ηχηρή αποτυχία του «Γαύρου του Βορρά» όσο και η παρ’ ολίγον έκπληξη τη Α.Ε.Κ. κρίθηκαν στο γκολ. Αυτό που είναι εκ διαμέτρου αντίθετο στην προσέγγιση των «δύο Δικεφάλων» είναι που δίνει εν τέλει την πικρή ή την γλυκιά επίγευση μετά τα δύο παιχνίδια.

ΟΙ «ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ» ΑΝΑΡΩΤΙΟΥΝΤΑΙ: ΜΠΟΡΕΙ Η Α.Ε.Κ. ΝΑ «ΣΩΣΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΤΙΔΑ»;
(Ή ΘΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΣΤΟ 2017;)

Για μια «κανονική» Α.Ε.Κ. το σημερινό παιχνίδι θα ήταν μια τυπική διαδικασία μέσω της οποίας θα επικύρωνε την συμμετοχή της για ακόμη μια φορά στα Ευρωπαϊκά Κύπελλα. Το πρόβλημα ξεκινά από τον ιδιοκτήτη και τις επιλογές του σ’ επίπεδο συνεργατών. Επιλογές, οι οποίες είναι αυτονόητες (μονόδρομος) επειδή έχει μάθει να μην έχει δίπλα του συνεργάτες αλλά υποτακτικούς (που είναι και «καλά παιδιά»). Το αν κάνουν για την δουλειά είναι αδιάφορο. Με τον τρόπο αυτό το πλέον πιθανό είναι στην πορεία να «στραβώσουν» τα πράγματα και ν’ απαιτηθεί ν’ ασχοληθεί ο ίδιος προσωπικά. Τότε, όπως φέτος για παράδειγμα κάποιοι πανηγυρίζουν επειδή πήρε απλά τις σωστές (για μια φορά) αποφάσεις.

ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ «ΑΛΜΑ ΣΤΟ ΚΕΝΟ» ΓΙΑ ΣΑΒΒΙΔΗ ΚΑΙ «ΓΑΥΡΟ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ»
(ΠΕΗ ΠΕΡ ΒΙΟΥ)

Οι ισχυροί και όσοι θεωρούν τον εαυτό τους ως τέτοιο διατηρούν το δικαίωμα ν’ αλλάζουν συνεχώς απόψεις. Μπορεί έτσι να γίνονται αντικείμενο κοροϊδίας και ειρωνείας, αλλά όπως είναι προφανές υπερισχύει γι’ αυτούς η προάσπιση του συμφέροντος τους. Τότε, οι ειρωνείες πέφτουν στο κενό αφού στην ουσία απηχούν το κόμπλεξ όσων τους φθονούν για την επιτυχία τους. Ωστόσο, η «επιτυχία» είναι στο επίπεδο των επιχειρήσεων ένα μέγεθος απόλυτα μετρήσιμο με αριθμητικούς όρους. Από την άλλη ο ισχυρός που παίρνει μια λάθος απόφαση προσπαθεί με κάθε τρόπο να την δικαιολογήσει επικαλούμενος όποτε τον βολεύει ακόμη και την Ηθική. Το χειρότερο, όμως, είναι όταν η στάση του είναι αντικρουόμενη και αντιφατική.