Aetofolia

ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ Ε.Ε.Α.
(ΑΡΑΒΑΣ ΠΗΡΕ ΤΟ 94% ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ ΤΟΥ ΑΤΡΟΜΗΤΟΥ & ΤΟ ΝΕΟ Δ.Σ. ΤΟΥ ΑΤΡΟΜΗΤΟΥ)

Στις 23 Ιούνη διαβάσαμε την είδηση της μεταβίβασης του Ατρόμητου (βλέπε εδώ). Για την ακρίβεια την ίδια μέρα η Ε.Ε.Α. χορήγησε την απαιτούμενη για τη μεταβίβαση άδεια. Σύμφωνα με το Δελτίο Τύπου της Ε.Ε.Α. (βλέπε εδώ) η Επιτροπή ενέκρινε τη μεταβίβαση του 94% των μετοχών της Π.Α.Ε. Ατρόμητος. Με βάση τη νομοθεσία το 10% των μετοχών ανήκει στο ιδρυτικό σωματείο. Προφανώς η διάταξη ισχύει ακόμη και για τις συγχωνευθείσες. Αν, όμως, το ποσοστό είναι ακριβές τότε προκύπτουν δύο ερωτήματα: α) ποιος κατέχει το υπόλοιπο 6%; & β) μήπως η Ε.Ε.Α. εννοεί το 94% του 90% (δηλαδή το 84,60%);

Ωστόσο, το ενδιαφέρον στη μεταβίβαση του Ατρομήτου είναι το βιογραφικό του νέου του ιδιοκτήτη. Ο νέος ιδιοκτήτης του Ατρομήτου είναι ένας 32χρονος Άραβας ο οποίος μιλά 4 γλώσσες, σπούδασε Οικονομικά, Χρηματοοικονομικά και Λογιστική στο Μάντσεστερ και ανήκει στην Ένωση Ορκωτών Πιστοποιημένων Λογιστών. Του ανήκει το 75% της RAMDESK LTD (της οποίας είναι διευθυντής) και η οποία δραστηριοποιείται σε πολλά πεδία.

ΒΑΡΕΙΑ ΤΙΜΩΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΝΤΜΠΟΛ
(ΜΗΠΩΣ ΤΟΥΣ ΒΟΛΕΥΕΙ;)

Ο πέλεκυς του Αθλητικού Δικαστή της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Χάντμπολ έπεσε βαρύς στην ομάδα της Α.Ε.Κ. Μετά την απόφαση που αφορούσε την τύχη του δεύτερου Τελικού με την οποία η Α.Ε.Κ. έχασε 10-0 τον αγώνα, εκδόθηκε και η απόφαση για την ποινική παράμετρο. Σύμφωνα με την απόφαση η Α.Ε.Κ. τιμωρήθηκε με δύο χρόνια αποκλεισμό από τις Ευρωπαϊκές Διοργανώσεις της EHF με τον δεύτερο χρόνο να είναι με αναστολή (βλέπε εδώ). Η αναστολή για τον δεύτερο χρόνο τιμωρίας είναι διετής. Που σημαίνει πως αν στις σεζόν 2026-2027 & 2027-2028 συμβεί κάτι αντίστοιχο θα ισχύσει ο δεύτερος χρόνος της τιμωρίας. Κατά της απόφασης μπορεί ν’ ασκηθεί έφεση.

Η απόφαση από την άποψη της Ομοσπονδίας ήταν μονόδρομος. Από την άλλη η Διοίκηση της Ερασιτεχνικής την χαρακτήρισε μέσω του ψευδό-Προέδρου της «αναμενόμενη» με βάση την «ψυχρή λογική». Έτσι λήγει δικαστικά (ακόμη και στην περίπτωση της έφεσης δεν θ’ αλλάξει η ποινή αποκλεισμού για του χρόνου) το φιάσκο της μη συμμετοχής της Α.Ε.Κ. στον δεύτερο Τελικό με αφορμή τον αριθμό των εισιτηρίων που πήρε.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΜΠΑΣΚΕΤ
(ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ «ΕΠΙΘΕΣΗΣ» ΤΟΥ ΚΟΛΕΓΙΑΚΟΥ ΜΠΑΣΚΕΤ)

Οτιδήποτε απολαμβάνουμε είτε διεγείρει τις αισθήσεις μας είτε τα συναισθήματα μας είναι πάντα κάτι περισσότερο απ’ αυτό που βλέπουμε. Από το στήσιμο μιας παράστασης μέχρι μια αθλητική αναμέτρηση υπάρχει στο παρασκήνιο όχι μόνο η δουλειά όλων των συντελεστών αλλά και μια συνεχής παραγωγική διαδικασία. Στο σημείο αυτό ξεχωρίζουν οι ομάδες που μπορούν ν’ αγοράζουν έτοιμους τους παίκτες που χρειάζονται και αυτές που είναι αναγκασμένες -σε κάποιο βαθμό- να ιδιοπαράγουν τους παίκτες που χρειάζονται. Όταν, τελικά, έρχεται η επιτυχία αυτή έχει γλυκύτερη γεύση για τις ομάδες που χρησιμοποιούν παίκτες από τις ακαδημίες τους.

Ωστόσο, η κατάσταση έχει αλλάξει σε σχέση με το παρελθόν όταν η διασυνοριακή μετακίνηση ήταν δυσκολότερη. Από τη στιγμή που τα ταξίδια έγιναν γρηγορότερα και συχνότερα και καταργήθηκαν μια σειρά φραγμοί μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κρατών η μετακίνηση (και) των παικτών έγινε ευκολότερη. Πλέον το μέλλον και η εξέλιξη τους δεν περιορίζονταν στα σύνορα της χώρας τους.

ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
(ΜΑΚΑΡΙ ΤΟΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ)

Συνήθως υπάρχουν πάνω από δύο ρήσεις για το ίδιο θέμα οι οποίες είναι και αντιτιθέμενες. Άλλο λέει η μια και άλλο η άλλη. Για παράδειγμα λέμε πως «με παλιά υλικά δεν φτιάχνεις κάτι καινούριο» ή πως «η ξαναζεσταμένη σούπα δεν τρώγεται». Έλα, όμως, που από την άλλη θεωρούμε πως δεν υπάρχει πιο κατάλληλος για μια δουλειά απ’ αυτόν που την έχει ήδη ξανακάνει και μάλιστα στο ίδιο περιβάλλον. Έτσι, πολύ συχνά βλέπουμε στελέχη να επιστρέφουν στην ίδια θέση και στην ίδια επιχείρηση από την οποία είχαν στο παρελθόν αποχωρήσει. Η επιστροφή τους αποδεικνύει πως οι επιχειρήσεις δεν βρήκαν άξιους αντικαταστάτες, οπότε και η ιδιοκτησία τους έκανε την ανάγκη φιλοτιμία. Βέβαια, υπάρχουν και οι περιπτώσεις που η επιστροφή συνδυάζεται και με την αλλαγή του ιδιοκτήτη.

Μια τέτοια περίπτωση είναι η επιστροφή του Κύπριου Μηνά Λυσάνδρου στην Π.Α.Ε. Α.Ε.Κ. (βλέπε εδώ). Ο Μηνάς ήταν από το 2016 ως το 2021 Διευθύνων Σύμβουλος της Π.Α.Ε. όταν και αποχώρησε για ν’ αναλάβει την ίδια θέση στην Π.Α.Ε. Ο.Φ.Η. από τον οποίο και αποχώρησε. Προφανώς στο επίκεντρο του πήγαινε-έλα του βρίσκονται οι Μελισανίδης και Μπούσης με τον δεύτερο να παζαρεύει από τον πρώτο την αγορά της Α.Ε.Κ. πριν αυτή καταλήξει στον Ηλιόπουλο.

ΟΤΑΝ Ο ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΡΙΣΚΑΡΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΦΥΛΑΚΗ
(Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ)

Τα πάντα μπορεί να κάνει ένας γονιός, ένας εραστής ένας ιδιοκτήτης για το καλό των παιδιών του, του έρωτα του, της ιδιοκτησίας του. Αυτό το πάντα έχει πολλές ερμηνείες. Στην περίπτωση του γονιού μπορεί να φτάσει μέχρι την απώλεια της ζωής του, στην περίπτωση του εραστή στο φόνο ή/και την αυτοκτονία και στην περίπτωση του ιδιοκτήτη στην απώλεια της ιδιοκτησίας του και ακόμη χειρότερα και στη στέρηση της προσωπικής του ελευθερίας. Για έναν επιχειρηματία η στέρηση της προσωπικής του ελευθερίας είναι απόδειξη της αποτυχίας του. Ειδικά αν ο επιχειρηματίας είναι κάποιου μεγέθους και δεν είναι αυτό που θα λέγαμε «μικρό ψάρι».

Ωστόσο, υπάρχουν στιγμές που κάποια πράγματα πρέπει οπωσδήποτε να γίνουν. Και είναι αυτές οι στιγμές που μας θέτουν μπροστά στο δίλημμα αν το όφελος αξίζει το ρίσκο μιας τιμωρίας. Δυστυχώς ή ευτυχώς οι επιχειρηματίες έχουν τον τρόπο τους να λειτουργούν ακόμα και στα όρια της νομιμότητας («τις γκρίζες περιοχές»).

ΝΙΚΟΛΙΤΣ Ο ΝΕΟΣ (ΚΑΝΟΝΙΚΟΣ) ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΤΗΣ Α.Ε.Κ.
(ΑΡΚΕΙ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΕΙ;)

Η Α.Ε.Κ. ζει και αναπνέει στους ρυθμούς του νέου της προπονητή Μάρκο Νίκολιτς. Του Σέρβου προπονητή που καλείται αφ’ ενός ν’ αντικαταστήσει τον Ματίας Αλμέιδα και αφ’ ετέρου να κάνει την Α.Ε.Κ. πάλι Ευρωπαία. Σε σχέση με τον προκάτοχο του ο Μάρκο είναι ένας πιο κανονικός προπονητής αφού τον ακολουθεί η φήμη ότι επιλέγει το σύστημα που μπορεί να υποστηρίξει το ρόστερ της ομάδας του. Όπως και να το κάνουμε αυτή είναι μια καλή αρχή ειδικά για μια ομάδα που τα τελευταία χρόνια έχει καταλήξει (ειδικά με τις υπόλοιπες «μεγάλες») να είναι παρίας στην Ευρώπη. Οπότε, από προπονητική άποψη της Α.Ε.Κ. τής κάνει ο Νίκολιτς.

Της κάνει, όμως, από άποψη νομιμοφροσύνης; Γιατί και το 2019 τον ήθελε η Α.Ε.Κ. αλλά δεν ολοκληρώθηκε εκείνη η μετακίνηση. Βλέπετε, ο Μάρκο είχε φωτογραφηθεί φορώντας την φανέλα του «Γαύρου του Βορρά» (βλέπε εδώ). Υποτίθεται ότι αυτή η φωτογραφία ήταν «το κόκκινο πανί» για τους οπαδούς της Α.Ε.Κ. Ωστόσο, μπροστά στο «θέλω» του ιδιοκτήτη οι αντιρρήσεις των οπαδών «πάνε περίπατο» τουλάχιστον μέχρι να «στραβώσει» η χρονιά.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗ «ΓΑΥΡΟ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ» ΚΑΙ ΤΗ «ΝΕΑ ΤΟΥΜΠΑ»
(ΟΤΑΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΣΧΕΤΟΙ)

Τις τελευταίες μέρες ήρθε στο προσκήνιο το ζήτημα της κατασκευής της «Νέας Τούμπας». Ο Ερασιτέχνης «Γαύρος του Βορρά» υπέγραψε με τον Αριστοτέλη Μυστακίδη συμφωνία για την κατασκευή της «Νέας Τούμπας» (βλέπε εδώ). Για το βιογραφικό του Αριστοτέλη Μυστακίδη μπορείτε να ενημερωθείτε τόσο από την παραπάνω ανάρτηση όσο και από το ρεπορτάζ που τρέχει και θα τρέχει το επόεμενο διάστημα. Άλλωστε απ’ όσο φαίνεται θα είναι ο επόμενος ιδιοκτήτης της Π.Α.Ε. Για εμάς εδώ το ζήτημα είναι οι αντιδράσεις στην ανακοίνωση του ερασιτέχνη και η υπεράσπιση του Ιβάν Σαββίδη λες και ο ερασιτέχνης έκανε κάτι παράλογο.

Απ’ όσα γράφτηκαν σχετικά επιλέξαμε δύο κείμενα. Το ένα είναι το Κυριάκου Θωμαΐδη και το άλλο του ρεπόρτερ του «γνήσιου Γαύρου» Χρήστου Σταθόπουλου. Και τα δύο είναι ενδεικτικά των απόψεων των συντακτών τους. Ωστόσο, αυτό του Κυριάκου Θωμαΐδη είναι κατατοπιστικό για το παρασκήνιο που εκτυλίσσεται γύρω από τις επιχειρήσεις του Ιβάν Σαββίδη στην Ελλάδα.

ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΦΙΑΛΤΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ
(ΠΟΣΟ ΣΤΟΙΧΙΣΕ Η ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΟΥ ΑΛΜΕΪΔΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ)

Ο Ματίας Αλμέιδα μετά από 3 θητείες στον πάγκο της Α.Ε.Κ. και μετά από μια ανανέωση συμβολαίου απολύθηκε. Ο Ματίας στην πρώτη του χρονιά (παραμονές των 100 χρόνων) κατέκτησε το νταμπλ, μια επιτυχία που δεν μπόρεσε να επαναλάβει. Όσο αφορά την Ευρώπη στην πρώτη του χρονιά η ομάδα δεν μετείχε καν στην Ευρώπη, στη δεύτερη κινήθηκε στα ρηχά και στην περσινή και τελευταία το αποτέλεσμα ήταν ένας καταστροφικός αποκλεισμός και μάλιστα από τον Αύγουστο. Σύμφωνα με μια έμπιστη πηγή μας ήδη (βλέπε εδώ) πέρυσι το Καλοκαίρι και πριν την μεταβίβαση της Π.Α.Ε. ο Μελισανίδης ήθελε να διώξει τον Αλμέιδα αλλά δεν τα βρήκαν στην αποζημίωση. Λίγους μήνες πριν ο «Τίγρης» του είχε δώσει νέο καλύτερο συμβόλαιο.

Ωστόσο, λίγο που δεν ήθελε να πληρώσει, λίγο που ο κόσμος τον είχε αγαπήσει ο Ματίας δεν έφυγε τότε. Σύμφωνα με τον χρησμό του τότε ιδιοκτήτη «θα τον έδιωχνε ο κόσμος», κάτι που στην πράξη σήμαινε πως για να φύγει έπρεπε η χρονιά «να πάει στράφι»▪ όπως και τελικά έγινε. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ (βλέπε εδώ) ο Ματίας πληρώθηκε την τελευταία δόση του συμβολαίου του για το 2024-2025 και ακόμη 300.000 Ευρώ ως αποζημίωση για τον ίδιο και την ομάδα του (με τα περισσότερα να τα παίρνουν οι συνεργάτες του).

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΡΟΛΟ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ.
(ΕΧΕΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΠΑΣΚΕΤ ΜΕΛΛΟΝ;)

Βασική επιδίωξη της Ομοσπονδίας κάθε αθλήματος είναι αρχικά η ανάπτυξη του και στη συνέχεια η συντήρηση-διατήρηση ενός υψηλού επιπέδου. Ωστόσο, για να παραμείνει το επίπεδο υψηλό πρέπει το άθλημα να έχει δημιουργήσει στην Κοινωνία τις βάσεις που χρειάζεται προκειμένου η ανάπτυξη του να είναι όπως λέμε «ανατροφοδοτούμενη». Να υπάρχει, δηλαδή, ενδιαφέρον από τα νέα παιδιά ν’ ασχοληθούν μ’ αυτό. Γιατί αν δεν υπάρχει το ενδιαφέρον δεν θα υπάρχει κόσμος να συντηρήσει τις ομάδες, τα Πρωταθλήματα όλων των κατηγοριών και τελικά την Εθνική Ομάδα. Για το Ελληνικό Μπάσκετ η «εκτόξευση» του ανάγεται μεν στην κατάκτηση του Ευρωπαϊκού του 1987 αλλά ελάχιστα θα είχαν γίνει μετά απ’ αυτή αν δεν υπήρχε το «Αναπτυξιακό» της Ε.Ο.Κ. υπό τον Γ. Βασιλακόπουλο.

Η επιτυχία του «Αναπτυξιακού» (που στ’ αρχικά του στάδια εκμεταλλεύτηκε την δημοφιλία των Γκάλη-Γιαννάκη) δημιούργησε την (ψευδή) εντύπωση πως μπορούσε να λειτουργεί από μόνο του. Βασική παράμετρος κάθε «Αναπτυξιακού» είναι η προσπάθεια προώθησης Ελλήνων παικτών στις ομάδες. Στη νέα πραγματικότητα της «ελεύθερης διακίνησης εργαζομένων στην Ε.Ε.» οι θέσεις των Ελλήνων στις ομάδες προκύπτουν είτε ως άμεση ποσόστωση, είτε ως το υπόλοιπο που απομένει αν αθροιστούν οι ποσοστώσεις των ξένων και αυτών της Ε.Ε.

ΧΑΝΤΜΠΟΛ Α.Ε.Κ. ΑΝΔΡΩΝ: ΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΑ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗ ΣΕΖΟΝ
(ΜΕ ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ)

Ένα μήνα πριν η σεζόν για το Αντρικό Χάντμπολ διαφαινόταν ονειρική. Δεν ήταν ότι βρισκόταν στην πρώτη θέση της βαθμολογίας αήττητη (έχοντας κερδίσει τον Γαύρο μέσα-έξω). Δεν ήταν που είχε εύκολα κατακτήσει το Κύπελλο (έχοντας αποκλείσει τον Γαύρο). Ήταν που «πήγαινε καρφί» για τον Τελικό του EUROPEAN CUP. Ωστόσο, σε λιγότερο από ένα μήνα όλη αυτή η εικόνα «πήγε στράφι». Η (κακή) αρχή έγινε με τον Τελικό του EUROPEAN CUP όπου η Α.Ε.Κ. βρήκε απέναντι της τη Σκοπιανή Αλκαλόιντ, η οποία διαθέτοντας μια πολύ δυνατή ομάδα και εκμεταλλευόμενη όλα τα λάθη της Α.Ε.Κ. στο πρώτο παιχνίδι κέρδισε με 4 γκολ διαφορά.

Σ’ εκείνο το παιχνίδι υπήρξε διακοπή εξαιτίας επεισοδίων μεταξύ των Σκοπιανών και μερίδας των οπαδών της Α.Ε.Κ. Η διακοπή του αγώνα έγινε σ’ ευαίσθητο για την εξέλιξη του σημείο και σε μεγάλο βαθμό απορρύθμισε την ομάδα, η οποία πήγαινε στον δεύτερο Τελικό στα Σκόπια υπό τρομερή πίεση. Έναν Τελικό που δεν ήταν γραφτό του να γίνει. Παραμονές του πλακώθηκαν οι οπαδοί της Α.Ε.Κ. με τους Σκοπιανούς (μήπως να υπήρξαν και εθνολογικοί λόγοι;). Πριν την έναρξη του αγώνα υπήρξε ζήτημα με τον αριθμό των εισιτηρίων με την Α.Ε.Κ. τελικά να μην κατεβαίνει στον αγώνα.

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΞΕΛΕΓΞΗΣ, ΤΗΣ ΛΟΓΟΔΟΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟΥ ΚΟΛΑΣΜΟΥ
(ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ «ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ»)

Το σημερινό κείμενο αφορά την λειτουργία του Δημοκρατικού Πολιτεύματος. Μια λειτουργία που έχει ουσιαστικά τροποποιηθεί ειδικά αν τη συγκρίνουμε με την Αρχαιότητα. Προφανώς στην Αρχαιότητα το Δημοκρατικό Πολίτευμα λειτουργούσε ευκολότερα. Άλλωστε η ιδιότητα του πολίτη με πολιτικά δικαιώματα ήταν σχετικά περιορισμένη. Έτσι κάθε πολίτης είχε τη δυνατότητα ο ίδιος να ελέγξει τους κυβερνήτες του. Η διαδικασία του ελέγχου και το αποτέλεσμα είναι η εξέλεγξη των αρχαίων (εξ’ ου και το γνωστό μας «Ε(ξε)λεγκτικό Συνέδριο»).

Από τη στιγμή που οι πόλεις-κράτη κατέρρευσαν για να δώσουν τη θέση τους στα σημερινά κράτη και τα πολιτικά δικαιώματα αποσυνδέθηκαν από την κατοχή περιουσίας, οι πολίτες ήταν αναγκασμένοι να εκλέγουν αντιπροσώπους τόσο για να τους εκπροσωπήσουν όσο και για να εξελέγξουν τους κυβερνώντες. Το πρόβλημα με τον έλεγχο των πράξεων των κυβερνώντων είναι πως εκείνοι κάνουν ότι μπορούν για να τον αποφύγουν και «να τη βγάλουν καθαρή». Με τα χρόνια οι κυβερνώντες έχουν με τέτοιο τρόπο δομήσει το Κράτος ώστε ουσιαστικά να μη μπορεί κανείς να τους ελέγξει.