Aetofolia

ΕΛΕΓΧΟΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗΣ Α.Ε.Κ. Ν.4.
(8 ΝΙΚΕΣ, 2 ΙΣΟΠΑΛΙΕΣ, 2 ΗΤΤΕΣ)

Συμπληρώθηκαν για την Α.Ε.Κ. οι 12 πρώτες αγωνιστικές (04/12) του Πρωταθλήματος (μαζί με τα play-off). Μετά από 12 παιχνίδια η Α.Ε.Κ. με 26β. είναι 6β. πίσω από την κορυφή και τον «γνήσιο Γαύρο» και 7β. μπροστά από τον «Γαύρο του Βορρά». Στην 7η θέση με 17β. βρίσκονται ο Π.Α.Ο. με τον Άρη ο οποίος έχει ακόμη την εκκρεμότητα με τους -6β. Από άποψη επίθεσης με 25 έχει την καλύτερη επιδοση. Ακολουθεί ο «γνήσιος Γαύρος» με 23 και ο «Γαύρος του Βορρά» με 22. Από άποψη άμυνας με 14 έχει την 5η επίδοση πίσω από: Αστέρα Τρίπολης και Ο.Φ.Η. με 12, Άρη και Π.Α.Ο. με 11, «γνήσιο Γαύρο» με 9 και Πας Γιάννινα με 8. Πίσω από την Α.Ε.Κ. είναι ο «Γαύρος του Βορρά» με 17. 

ΟΤΑΝ Η Α.Ε.Κ. ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΟ ΕΦΑΛΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ
(ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ Ο «ΤΙΓΡΗΣ» ΕΧΕΙ ΤΑ ΚΟΝΕ ΣΤΗΝ Ε.Π.Ο.)

Μέχρι πριν την Παγκόσμια Οικονομική Κρίση και την Ύφεση που την ακολούθησε μια θέση στο Δημόσιο ήταν από τα πλέον διαδεδομένα όνειρα στη Χώρα μας. Εναλλακτικά, για όποιον δεν μπορούσε να διοριστεί στο Δημόσιο υπήρχαν και κάποιες άλλες θέσεις «αργομισθίας» σε δημόσιες ή ελεγχόμενες από το Δημόσιο επιχειρήσεις και οργανισμούς. Φυσικά για να γίνει κάτι τέτοιο χρειάζονται και τα κατάλληλα «μέσα», μιας και για τις επίζηλες θέσεις υπάρχει μεγάλος «σκοτωμός». Μια τέτοια περίπτωση φαίνεται πως ήταν ανέκαθεν (και συνεχίζει να είναι) η Ε.Π.Ο., της οποίας ο ουσιαστικός έλεγχος έχει περάσει -αν πιστέψουμε όσα γράφονται- στον Μελισσανίδη και εμμέσως στην Α.Ε.Κ.

«ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ» Ή «ΝΕΑ Κ.Α.Ε. Α.Ε.Κ.»;
(ΕΝΑΣ ΜΠΑΣΚΕΤΙΚΟΣ ΙΑΝΟΣ)

Ο Ιανός ήταν ένας από τους σημαντικότερους Θεούς του Ρωμαϊκού Πανθέου (βλέπε εδώ). Ήταν ο Θεός των ενάρξεων και των μεταβάσεων, γι’ αυτό και εικονίζεται διπρόσωπος. Από αυτή την άποψη δεν θα μπορούσε να βρεθεί καλύτερη μεταφορά για την δισυπόστατη μπασκετική Α.Ε.Κ. Εξάλλου δεν είναι τυχαίο πως σήμα της Α.Ε.Κ. είναι ο δικέφαλος αετός. Η μπασκετική Α.Ε.Κ. είναι δισυπόστατη γιατί από τη μια είναι η μπασκετική ομάδα και από την άλλη η ομάδα-εταιρεία, δηλαδή η «ΝΕΑ Κ.Α.Ε. Α.Ε.Κ.». Αυτά τα δύο πρόσωπα το τελευταίο διάστημα είναι παντελώς ασύμβατα μεταξύ τους.

ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ «ΜΕΓΑΛΟΙ 5» ΤΗΝ ΔΩΔΕΚΑΤΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ
(3 ΝΙΚΕΣ – 2 ΗΤΤΕΣ)

Για άλλη μια αγωνιστική οι «μεγάλοι 5» δοκιμάζονταν σε τέσσερα ματς αφού οι δύο της Αθήνας έπαιζαν μεταξύ τους. Κάθε παιχνίδι από τα τέσσερα ήταν πολύ σημαντικό μιας και είμαστε μια ανάσα πριν το τέλος του Α’ Γύρου. Πρώτος αγωνιζόταν το Σάββατο το βράδυ στο Ηράκλειο απέναντι στον Ο.Φ.Η. ο «γνήσιος Γαύρος». Την Κυριακή τη σκυτάλη έπαιρναν το απόγευμα ο «Γαύρος του Βορρά» που δοκιμαζόταν στη Νίκαια και το βράδυ ο μεν Άρης που υποδεχόταν τον Αστέρα και η Α.Ε.Κ. η οποία καλούνταν να νικήσει τον Π.Α.Ο. στο Ο.Α.Κ.Α.

ΒΡΕΣ ΤΗ ΣΥΝΔΕΣΗ
(2+1 ΕΤΑΙΡΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ)

Το σημερινό θέμα ΔΕΝ χρειάζεται πολλά λόγια. Το αντίθετο μάλιστα. Όλα όσα πρέπει να ειπωθούν τα λέει η σιωπή και όλα όσα οφείλουν να γραφτούν τα αναδεικνύει η λιτότητα (στην έκφραση). Επιπλέον, είναι τόσο ξεκάθαρα αυτά που έχουν αξία και πρέπει να κρατήσετε που απλά και μόνο διαβάζοντας τις παρακάτω τρείς αναρτήσεις καταλαβαίνετε με τη μία την ουσία κάθε ιστορίας. Η μόνη περίπτωση να μην καταλάβετε (ή σωστότερα να μην θέλετε) είναι ν’ ανήκετε στους εταιρικούς (και όχι μόνο) «χατζαβάτηδες» («Πολυχρονεμένε μου πασά, ο Θεός να μου κόβει χρόνια και να σου δίνει μέρες.»). Η πρώτη και «εισαγωγική» ιστορία αφορά μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες παγκοσμίως την «Τέσλα» και τα παιχνίδια που κάνει τόσο με την εταιρεία του και την τιμή της μετοχής της όσο και με τα «κοινωνικά δίκτυα» ο Διευθύνων Σύμβουλος της Έλον Μάσκ (βλέπε εδώ). Εκτός της εταιρικής χειραγώγησης η ανάρτηση είναι ιδιαιτέρως διδακτική για την χειραγώγηση των μαζών, η οποία είναι τόσο πιο εύκολη και πιο επιτυχημένη όσο αυτές νομίζουν πως συμμετέχουν στις εξελίξεις και τις επηρεάζουν/διαμορφώνουν λέγοντας την γνώμη τους. στο τέλος ο κερδισμένος είναι ο κάτοχος των μετοχών και όλοι οι άλλοι είναι στους χαμένους.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ «ΕΞΥΠΗΡΕΤΙΚΟΥΣ» ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ
(ΚΑΙ ΤΟ «ΔΙΚΙΟ» ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΩΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ)

Το έχω επαναλάβει πολλές φορές από αυτή την ιστοσελίδα πως οι ασπρόμαυροι οπαδικοί δημοσιογράφοι είναι (ή καλύτερα νομίζουν πως είναι) οι πιστότεροι και καλύτεροι θεματοφύλακες των συμφερόντων των ομάδων τους και άρα και των επιχειρηματιών ιδιοκτητών τους. από ένα σημείο και μετά τα συμφέροντα τόσο των ομάδων όσο και των ιδιοκτητών τους είναι αδιαχώριστα. Τους δίχρωμους «χατζηαβάτηδες» δεν τους νοιάζουν οι λεπτομέρειες. Τους νοιάζει η ουσία και ακόμη και τότε δεν θέλουν να πολυσκοτίζονται με νόμους και διατάξεις (τους οποίες επικαλούνται όταν φυσικά τους συμφέρει). Πάντως, για να βγάλουν την «υποχρέωση» και να μην «καρφώνονται» πιπιλίζουν πάντα την «καραμέλα» του σεβασμού της νομιμότητας.

Η ΓΙΟΥΒΕΝΤΟΥΣ ΚΑΙ Η ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ ΤΟΥ FFP
(ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ)

Ο 19ος αιώνας ήταν από πολλές απόψεις ο αιώνας των ανακατατάξεων. Οι παλιές ισορροπίες ανατράπηκαν μια για πάντα και νέες δημιουργήθηκαν. Ένα πεδίο που από τη μια γνώρισε εκρηκτική ανάπτυξη και από την άλλη έχριζε εποπτείας και ελέγχου ήταν η οικονομία. Η πλεονεξία αυτών που διοικούσαν τις εταιρείες και οι οποίοι σιγά-σιγά είχαν αρχίσει να είναι διαφορετικοί από τους μετόχους τους ήταν ένα από τα πρώτα και σοβαρότερα προβλήματα που αντιμετώπισαν οι Η.Π.Α. Οι πρώτοι ρυθμιστικοί νόμοι σχετικά με την συνένωση εταιρειών (τράστ) έθεταν ήδη από τότε το ζήτημα της προάσπισης του «Δημοσίου Συμφέροντος». Από τότε μια σειρά νομοθετημάτων υποτίθεται ότι προασπίζονται το «Δημόσιο Συμφέρον». Ωστόσο, η νομική απορρύθμιση που κατά περιόδους παρατηρείται σε συνδυασμό με την δυνατότητα των μεγάλων εταιρειών μέσω των πολυπληθών νομικών επιτελείων τους να παρακάμπτουν τις νομικές πρόνοιες έχει οδηγήσει τις μεγάλες εταιρείες σε μια υπερβολική θέση ισχύος. Επί της ουσίας οι ανάγκες που δημιουργεί η οικονομική δραστηριότητα επιβάλλονται σε έννοιες όπως το «Δημόσιο Συμφέρον», το οποίο δύσκολα συμβιβάζεται με το «προσωπικό» ή το «εταιρικό».

ΟΤΑΝ ΟΠΑΔΟΙ ΚΑΙ «ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΔΕΣ» ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ
(ΑΛΛΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ)

Για να μείνει μια οποιουδήποτε τύπου εξουσία στην Εξουσία χρειάζεται στήριξη. Ωστόσο, αυτή η στήριξη δεν μπορεί να είναι μονόπλευρη (γιατί κάτι τέτοιο δεν θα ήταν έξυπνο). Αντίθετα πρέπει να φαίνεται πως όταν χρειάζεται αυτοί που τη στηρίζουν είναι σε θέση να της ασκήσουν και κριτική. Με τον τρόπο αυτό τόσο αυτοί όσο και οι αναγνώστες/ακροατές τους εκτονώνουν την ψυχολογική πίεση που τους δημιουργεί η αποτυχία της εξουσίας που υπηρετούν/υποστηρίζουν. Είναι τότε που μέσω των λόγων και τω κειμένων τους αποδεικνύεται πως όχι μόνο έχουν «διαβάσει» την κατάσταση, αλλά γνωρίζουν καλύτερα από τον Ιδιοκτήτη και την Διοίκηση τι πρέπει να γίνει.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ «ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ»
(ΔΕΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΚΑΛΑ Η «ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΛΙΟΛΙΟΥ»)

Δεν υπάρχουν παρθενογενέσεις και όσα αξίζουν να ειπωθούν έχουν ήδη από καιρό ειπωθεί. Γνωρίζουμε επίσης ότι «Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός.». Η ρήση αυτή δεν είναι διόλου τυχαία μιας και σε κάθε «νέα αρχή» η δυναμική είναι πάντα μεγαλύτερη στο ξεκίνημα μια και στην πορεία κάμπτεται τόσο από τη κόπωση όσο και από τα εμπόδια που θα βρεθούν στο διάβα της. Από την άλλη τίποτα δεν «χτίζεται» με εντελώς «νέα» υλικά. Από την Αρχαιότητα ήδη εξ ανάγκης χρησιμοποιούσαν τόσο στο κτίσιμο όσο και στις επισκευές υλικά από παλαιότερα κτίσματα τα οποία και ανακύκλωναν. Με τον τρόπο αυτό ανακυκλώνονται και οι άνθρωποι όταν το ένα καθεστώς διαδέχεται το προηγούμενο.

ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ «5 ΜΕΓΑΛΟΙ» ΤΗΝ ΕΝΔΕΚΑΤΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ
(4 ΝΙΚΕΣ - 1 ΗΤΤΑ)

Για άλλη μια αγωνιστική οι «5 Μεγάλοι» αγωνίστηκαν σε τέσσερα παιχνίδια αφού οι δύο ομάδες της Θεσσαλονίκης αγωνίστηκαν μεταξύ τους. Η νίκη και για τους 5 ήταν για διαφορετικούς λόγους απολύτως απαραίτητη δύο αγωνιστικές πριν το τέλος του Α’ Γύρου. Πρώτη αγωνίστηκε το βράδυ του Σαββάτου στα Γιάννινα η Α.Ε.Κ. για να πάρει στη συνέχεια τη σκυτάλη ο «γνήσιος Γαύρος» στο εντός έδρας παιχνίδι με τον Βόλο. Το βράδυ έκλειναν το πρόγραμμα της αγωνιστικής ο Π.Α.Ο. που υποδεχόταν τον Παναιτωλικό και το ντέρμπι της Θεσσαλονίκης στην Τούμπα. Με βάση το πρόγραμμα ο «γνήσιος Γαύρος» είχε βάσιμες ελπίδες ότι μπορούσε ν’ αυξήσει την διαφορά από τους διώκτες του.

Ο ΕΝ ΤΟΙΣ ΠΡΑΓΜΑΣΙ ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ «ΤΟ ΑΥΓΟ ΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ»
(LIMIT UP ΧΤΥΠΑ Η ΑΝΟΗΣΙΑ ΤΩΝ «ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΩΝ»)

Το κακό είναι πως «τα γραπτά μένουν». Και αν μεν πρόκειται περί των πρωτοτύπων έχει καλώς καθώς είναι στην διάθεση και την κρίση καθενός μας. Τι γίνεται, όμως, όταν μένουν τα γραπτά των σχολιαστών; Αυτών που παραπέμποντας στα πρωτότυπα και με αφορμή αυτά βγάζουν χολή εναντίον που των που έκαναν (ή δεν έκαναν) είπαν (ή δεν είπαν), έγραψαν (ή απέφυγαν να γράψουν) κάτι «αξιοκατάκριτο»; Στην πλειονότητα τους τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης δικάζουν σαν άλλοι «Δικαστές Ντρέντ» και βγάζουν αυτοστιγμή την απόφαση. ΔΕΝ τα ενδιαφέρει να είναι δίκαια, τώρα αν η κρίση τους σε πολλές περιπτώσεις ταυτίζεται με την Δικαιοσύνη αυτή είναι μια ευτυχής σύμπτωση και τίποτα παραπάνω.